Kalmak; yavaş yavaş çürümeyi, artık sana ait hissetmediğin bir hikayenin içinde zoraki bir figüran gibi beklemeyi kabullenmektir. Gitmek ise; bilmediğin bir fırtınaya yelken açmak, kendi ellerinle inşa ettiğin limanları ateşe vermektir. Adım atmaya korkuyorum; çünkü biliyorum ki vereceğim her karar,…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Işığı sevenler genelde güneşin altında terleyip dondurma erimesinden şikayet edenlerdir. Oysa karanlığın müritleri için hayat, prizden çekilmiş bir televizyonun o cızırtılı siyahlığında saklıdır. Karanlığı sevmek, sadece bir tercih değil; evrenin o devasa, sessiz ve biraz da ukala "hiçliğiyle" akraba olmaktır.…devamı
Sessizliğin Derinliği Karanlığı sevmek, belirsizliğin içindeki o sonsuz huzuru keşfetmektir. Gözlerin artık görmeye çalışmadığı o noktada, ruh hissetmeye başlar. Sesler daha net duyulur, düşünceler daha berraklaşır. Dış dünyanın gürültülü renklerinden kaçıp, kendi içindeki o geniş, uçsuz bucaksız siyahlığa sığınan bir…devamı
Karanlığın Kendi Rengi Çoğu kişi ışığı bir kurtarıcı, karanlığı ise korkulması gereken bir boşluk olarak görür. Oysa bazı ruhlar için asıl dürüstlük gece çöktüğünde başlar. Işık, dünyayı olduğu gibi değil, görünmesi gerektiği gibi cilalar; kusurları örter ya da onları keskinleştirerek…devamı
Sizce biri çok sevmesine rağmen yine de gider mi Gider. İnsan var olamadığı yerden gider Anlaşılamadığı, zarar gördüğü, hatta en çok zarar verdiğini fark ettiği kişiden gider. Bazen tüm benliğini kaybetmektense, kendinden bir parçanın onda kalacağını bilerek gider. Kalırsa tamamen…devamı
Issız Adam’ın Alper’i, Türk sinemasının en çok tartışılan "bağlanma korkusu" ikonlarından biri. Alper’in Ada’yı sevip sevmediği sorusuna cevap vermek gerekirse: Evet, Alper Ada’yı gerçekten sevdi. Hatta belki de hayatında ilk kez birini bu kadar derinden hissetti. Peki, seviyorsa neden ayrıldı?…devamı
Kozmik Bir Şaka: Kaderin bize attığı bu kahkaha, en hüzünlü anımızda kulağımıza çalınan o melodiydi. Bir yapbozun asla birleşmeyecek iki parçasıydık ama kenarlarımız birbirine değdiğinde ortaya çıkan o uyumsuz görüntü, tablodaki en gerçek şeydi.
Absürtün Estetiği:Sisyphus’un kayayı tepeye çıkarması kadar beyhude ama kayanın aşağı yuvarlanışını izlemek kadar büyüleyiciydi her şey. Hiçbir yere varmayacak bir yolun en güzel manzarasındaydık. Birbirimiz için doğru kişi olmamamız, bu hikayeyi kusurlu bir sanat eserine dönüştürdü; çünkü biliyorsun ki, mükemmellik…devamı
Ontolojik Bir Yanılgı: "Yanlış"ın Muazzam Uyumu Doğru olmayan bir şey, nasıl olur da bu kadar "doğru" hissettirir? * Paradoksal Salınım: Biz, iki yanlışın bir doğru etmediği o matematiksel kesinlikte, toplama işlemini reddeden birer hataydık. Birbirimize ait değildik; çünkü aidiyet mülkiyeti…devamı
Kaosun o sağır edici gürültüsünde, notaları sadece benim duyabildiğim huzurlu bir melodiydin. Belki de haklıydın; biz aynı gökyüzünün altında birbirine asla dokunmayan iki paralel çizgiydik. Ama gel gör ki, o imkansız geometride bir yerlerde çarpıştık.