Önceliğim, önceliği olduğum insanlar. Ne garip değil mi, insan bazen bir başkasının hayatında ne kadar "acil" olduğuna göre değerlendiriyor kendi değerini. Oysa acil olmakla önemli olmak aynı şey değil. Yangın da acildir mesela, ama kimse onu sevmez. Ben, artık başkalarının…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
“Quasimodo – Notre Dame’ın Kamburu” adlı tiyatro oyunu, Victor Hugo’nun klasik eserini tek kişilik bir performansla sahneye taşıyarak izleyicilere derinlemesine bir deneyim sunuyor. Oyuncu Muharrem Uğurlu’nun, Esmeralda, Kral, Tanrı, Quasimodo ve Peder karakterlerini canlandırdığı bu oyun, karakterlerin iç dünyalarını ve…devamı
Tiyatro oyunundan beğendiğim diğer replikler de şunlardı: 1) Hikayede eksik olan bir şey vardı gerçekler, oysaki asıl önemli olan şeye odaklanmadın seni sen yapan kusurlarındı. 2) Kusurlu bir bedenin, kusursuz bir bedenle yakınlaşması... 3) Krallığının soyut çirkinliğini senin somut çirkinliğinle…devamı
Bu yazı, Victor Hugo’nun romanından uyarlanan Notre Dame’ın Kamburu tiyatro oyununa dair eleştirel bir bakışımla yazdım. Kitaptan farklı olduğunu biliyorum ancak oyun hoşuma gidince ona göre eleştirel bir yazı yazmak istedim. “Ve kalpler de kambur olur bazen; bir beden saklanır,…devamı
Hâlâ hayatımın başlamasını bekliyorum. Oysa günler geçiyor, kararlar veriliyor, insanlar geliyor gidiyor… Ve ben, sanki bir başlangıç düğmesine basılmamış gibi, sahnede rolümü bekleyen bir figüran gibi duruyorum. Belki de en başından beri içindeydim hayatın ama sahneye geç kaldım sandım. Beklemek…devamı
Yetişkinlik, kalabalıkların ortasında bile sessiz bir odaya çekilmek gibidir. İnsan büyüdükçe eşlik edenler azalmaz belki ama eşlik ediş biçimi değişir; kimse içini tam anlayamaz, sen de anlatmazsın zaten. Yalnızlık bir seçim olmaktan çıkar, bir varoluş şekline dönüşür. Bazıları bu sessizlikle…devamı
Ve ben artık bazı konuları, bazı hisleri kendimle bile konuşamıyorum. Çünkü ne zaman içime dönsem, susturulmuş bir kalabalıkla karşılaşıyorum. Her biri bir şeyler söylemek ister gibi ama dilsiz… Ne kırgınlıklarımı açabiliyorum kendime, ne de sevinçlerimi paylaşabiliyorum iç dünyamla. Sanki duygularımı…devamı
Bazen bir şeyi kaybetmekten bu kadar çok korkuyorsak, belki de onu hiç sahiplenmemeliydik. Çünkü değer dediğimiz şey, gerçekten mi bize ait, yoksa yokluğunda büyüttüğümüz bir boşluğun adı mı? Tutunduğumuz şeyler bizi tamamladığı için mi önemli, yoksa onsuz eksik olduğumuza inandırıldığımız…devamı
Gidersem iyileşirim düşüncesi, insanın kendi içinden kaçabileceğine inandığı en zarif yalandır. Oysa bir bavula sığmaz acı, bir yolculukla silinmez içimizdeki eksiklik. Ama yine de denemek isteriz. Çünkü bazı zamanlarda kalmak, yara kabuğunu koparmaya benzer; kanatır. Gidiş ise, hiç değilse kanamaya…devamı
Ve aşk, zayıf insanlara göre değildir; çünkü en güçlü yanını, en kırılgan yerine emanet etmektir aşk. Herkes cesurca sever gibi yapar ama çok azı gerçekten teslim olur. Aşk, bir teslimiyettir ama boyun eğmek değil; kendi benliğini bir başkasının ellerine bırakıp…devamı