"İçimdeki uçurumun derinliğini ölçemiyorum. Ya hissetmeye değer bir şey kalmadı dünyada, ya da hissettiklerim o kadar ağır ki zihnim beni korumak için kepenkleri indirdi. En kötüsü de bu belirsizlik: Gerçekten taş mı kesildim, yoksa sadece taş taklidi mi yapıyorum?"
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
"Hiçbir şey hissedememeyi bile hissedecek kadar duygusal derinliğe sahip olmak... Bu, ruhun kendi kalabalığında kimsesiz kalışıdır. Bazı uçurumlar aşağıya doğru değil, insanın içine doğrudur; derinleştikçe ses kesilir, his susar, boşluk somutlaşır. İnsan en çok, her şeyi duyup hiçbir şeyi anlatamadığında…devamı
"Hayatım boyunca başkalarının beklentilerini giyindim, başkalarının cümlelerini kurdum. Kendime hiç sahip olamadım ki, kendimi kaybedince 'buradayım' diyebileyim. Şimdi içimde hiç var olmamış bir 'ben'in yokluğunu çekiyorum. Hiç senin olmayan birini kaybetmek; meşalesi olmayan bir karanlıkta, aslında hiç var olmamış bir…devamı
"Bazı kayıpların mezarı yoktur, sadece zihni vardır. Hiç senin olmamış birini kaybetmek; hiç gidilmemiş şehirlerin özlemini çekmek, hiç kurulmamış cümlelerin ağırlığını taşımak gibidir. Bu yüzden yasın sessizdir, kalabalıklar içinde yapayalnız bir veda törenidir."
Bir duygunun son kullanma tarihine odaklanmak, onu şu an hissetmenin gerçeğini değiştirmez. Bir hissin geçici olduğunu bilmek bizi koruyabilir; ancak bu bilgiye sığınarak duyguları yok saymak, insanın kendi iç dünyasına yabancılaşmasına ve "şimdi"yi ıskalamasına neden olur. Unutmamak gerekir ki, bir…devamı
Bazılarımız kırıldığında bağırmaz, sadece sessizleşir. Kalbimizdeki fırtınayı dindiremediğimizde, dışarıya sadece buz gibi bir rüzgar estiriyoruz. Bu bir 'kötü alışkanlık' mı yoksa ruhun kendini savunma biçimi mi, emin değilim. Ama bildiğim tek şey; o soğukluğun arkasında aslında kocaman bir hayal kırıklığı…devamı
Kişi, bir yandan aziz mertebesine yakıştırdığı vicdanıyla dünyayı kucaklamak isterken, diğer yandan içindeki celladın bileylenen baltasını—yani kinini—gizli bir hazla sever. Çünkü o kin, bizi kıran dünyaya karşı elimizdeki tek gizli silahtır. Kendimizi hem kurban hem de infazcı olarak aynı bedende…devamı
Nihayetinde, kalbimizin aydınlığına olan inancımız bizi hayatta tutarken, kinimizin karanlığı bizi gerçek kılar. Bizler, ne tamamen ışıktan ne de tamamen karanlıktan ibaretiz; biz, bu iki kutup arasındaki o derin uçurumda denge kurmaya çalışan, kendi içindeki celladıyla el sıkışmış trajik kahramanlarız.
İnsan zihni boşluktan nefret eder; bu yüzden rastlantısal gelişen her olaya bir anlam, her karşılaşmaya bir kutsiyet yüklemeye çalışır. Bir kafede aynı şarkıyı dinlemek, aynı kitabı okumak ya da sadece "orada olmak", bir anda "kader" etiketiyle süslenir. Oysa çoğu zaman…devamı
Direksiyonun Başındaki "Yabancı": Korku Bir insanın hayatında alabileceği en büyük risk, aslında hiçbir risk almamaktır. Korkularından kaçarak yaşayan insanlar, kararlarını "ne istediğim" üzerine değil, "neyden çekindiğim" üzerine kurarlar. Bu durum, zamanla kişinin kendi hayatına yabancılaşmasına neden olur. Korku, bizi hayatta…devamı