"Kendi gölgesinin peşinden koşan ama gölgesinin kime ait olduğunu bilmeyen bir masal kahramanı..."
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Ben, kütüphane raflarının arasına gizlenmiş yarım kalmış bir cümle, bir sigara dumanının havada asılı kalan son kavisiyim.
Beni görmeniz için değil, beni görmediğinizi tescillemeniz için bu maskenin ardına saklandım. Bir çocuk saklambaç oynarken ne zaman vazgeçer? Bulunmayacağını anladığında mı, yoksa kimsenin onu aramadığını fark ettiğinde mi?
Bazen insan, en çok kendine geç kaldığını fark ettiğinde yola çıkmak ister. Eski bir binayı yıkar gibi, ruhundaki tanıdık ne varsa bir kenara bırakıp yeni bir "ben" inşa etmeye çalışırsın. Ama bu inşaat her zaman planlandığı gibi gitmez; bazen sadece…devamı
Kendimle kurduğum tüm bağlar koptu; artık mesele sevgisizlik değil, köklü bir reddediş. Varlığımın ağırlığı altında ezilirken, her sabah uyandığım bu 'ben' figürü, ruhumun en büyük düşmanı haline geldi. Bir canlının kendi doğasından bu denli tiksinmesi, kelimelerin bittiği o karanlık boşlukta…devamı
Kendime karşı duyduğum bu derin yabancılaşma, sevgiyi çoktan bir masalın sayfaları arasında bıraktı; artık kendi varlığım bile ruhumun üzerinde gri bir duman gibi tütüyor. İçimdeki bu sessiz çığlık, aynadaki aksime bile tahammül edemezken, sanki kendi hayatımın başrolünde değil de, istenmeyen…devamı
Bırakın kendimi sevmeyi, bir yabancının kapımı çalması gibi irkiliyorum kendi varlığımdan. Tenim, ruhuma dar gelen bir zindan; nefesim, ciğerlerimde eğreti duran bir misafir sanki. Varlığımın bu dünyadaki yankısı bile kulağımı tırmalıyor; sanki her adımımda evrenin sessizliğini bozan gereksiz bir gürültüden…devamı
Bırakın kendimi sevmeyi, kendi varlığımın gölgesi bile ruhumun üzerinde ağır bir leke gibi duruyor; mevcudiyetimin her zerresi, sanki evrenin dokusuna aykırı bir hata gibi beni huzursuz ediyor. İçimdeki bu bitmek bilmez nefret, aynalardan taşıp zihnimin en karanlık dehlizlerine sızarken, sadece…devamı
İnsan doğası gereği, önce vitrine bakar. Dış görünüş, bir insanın iç dünyasına açılan kapının anahtarıdır. Estetik algı, sağlık sinyalleri ve öz bakım; birinin size bakma zahmetine girip girmeyeceğini belirleyen ilk süzgeçtir. "Ruh güzelliği" ancak fiziksel bir çekim veya asgari bir…devamı
Sevgiye dair anlatılan "koşulsuzluk" masalı, genellikle gerçek hayatın sert duvarlarına çarptığında dağılır. Gerçekçi bir perspektiften bakıldığında sevgi, bir hak ediş ve karşılıklı bir alışveriştir. Kimse sadece "var olduğu için" yabancılar tarafından kucaklanmaz veya arzulanmaz; her bağın bir giriş bileti vardır.