duygu (@duygu8)

-O pisliği orada dövseydim feminizm 500 yıl erken gelişirdi.Sonuçlarını düşünsene. +Tabii.Savaş ya da kirlilik olmadan tamamen gelişmiş bir toplum.Sonuçları düşünebiliyorum. __________________________________ +Kız kardeşlerim! Bu zamanda hırpalanıyorsunuz,dayak yiyorsunuz,yakılıyorsunuz.Ama bir gün erkeklerle eşit olacaksınız. Bedeniniz size ait olacak.Boşanabilecek,çalışabilecek, oy verebileceksiniz! Bugün bize…devamı

duygu8 2 months ago

Fareler ve İnsanlar

John Steinbeck

290 Gönderi

"İnsan geceleri burada böyle yalnız kaldı mı, kitap okur ya da böyle şeyler düşünür. Düşünür ama yanında ona şu şöyledir, bu böyledir diyecek biri olmaz. Belki bir şey görür, ama gerçekten gördü mü, doğru mu, yanlış mı, bilemez. Birine dönüp,…devamı

duygu8 2 months ago

Az

Hakan Günday

80 Gönderi

"Bütün kızların mutlu olduğu bir kitap. Ama sadece bir kitap. Aptal bir kitap. Hatta dünyanın en aptal ve en yalancı kitabı! Çünkü o kızlar gerçekte yoktu. Eğer olsalardı, o sayfalara fotoğraflarını koyarlardı. Suluboyayla yapılmış gibi duran resimlerini değil..." "Çünkü o…devamı"Bütün kızların mutlu olduğu bir kitap. Ama sadece bir kitap. Aptal bir kitap. Hatta dünyanın en aptal ve en yalancı kitabı! Çünkü o kızlar gerçekte yoktu. Eğer olsalardı, o sayfalara fotoğraflarını koyarlardı. Suluboyayla yapılmış gibi duran resimlerini değil..." "Çünkü o günlerde, Anne'in aklında sadece ölmek varmış. İntihar etmek. Herhangi bir nedeni olduğundan değil. Bütün hayatı tek bir neden olduğundan. Yaşadığı her şey yüzünden. Bazı insanlar böyledir. Diğerlerine göre çok daha kırılgan olurlar. Ölümü sırtlarında bir çanta gibi taşıyıp yorulduklarında önce onu açarlar." +Keşke "Velini çağır!” diyebileceği bir okulda çalışıyor olsaydı. Ama bu okuldaki öğrencilerin velileri genelde ellerinde AK-47'lerle gelir ve "Sana iyi bakıyor muyuz, hoca hanım?" diyerek, istedikleri anda kötü de bakabileceklerini belirtirlerdi. Bu okulda tembel, yaramaz, kötü ya da haylaz çocuk yoktu. Bu okulda çocukların beyinlerini yıkayan ajan öğretmenler vardı. "Bebelerimizi bizden koparmaya geldiler!" denilen öğretmenler vardı. "Kişinin benliğini kırmanın birinci şartı, sopalarla dövmek değil, sahip olduğu adı reddetmekti. Sonra da yeni bir ad koymak. Sahip, ad koyandı. Evcil hayvanına ad veren bir çocuk ya da sırf kendilerine göre doğuda diye koca bir coğrafyaya Doğu diyen ve bu adı orada yaşayanlara da kabul ettirmiş olan Amerikalı ve Avrupalılar gibi!" "Çocuk dediğin, ölümü öğrenince büyür." "Oysa o her neyse'lerin devamında, şu an yazamadığım binlerce hikâye var." "Sana yemin ediyorum. Her neredeysen gelip seni bulacağım. Eğer öldüysen, peşinden koşacağım. Ölümden sonra hayat yoksa da, sana kavuşmak için, onu yaratacağım. Çünkü sana âşığım." "Herkesin öyle bir hikâyesi yok muydu? Başlayıp da bitiremediği. Çünkü kimsenin dinlemediği... İçine atmak, diye bir şey varken, anlatmaya ne gerek vardı? İçine atıp sifonu çekmek varken." "Bu hayatta kimseye hiçbir şeyi tam olarak anlatamayacağını anlamıştı. Biri için ölüm kalım meselesi olan, diğerinin gözünde toz kadardı. İsa çevresindeki mezarlara baktı ve iyi ki ölüyorlar, dedi içinden. İnsanoğlunun, hak ettiği için öldüğüne o gün inandı." "Kim bilir o gün, daha kaç çocuk taş tekmelemiş ve kendini tekmelenmiş bir taş gibi hissetmişti?" "O günden sonra Derda, hücre hücre öldü ve gün gün yaşlandı. Çünkü derdi korku değil, korkuyu beklemekti. Ve korkuyu beklemek, korkudan beterdi. Bir zamanlar, birinin yazdığı gibi..." "Yasin, hiçbir şey yapmayacak ve durmaya devam edecekti. Ölene kadar. Sonra biraz da orada duracaktı. Toprağın altında. Sonra da yok olup gidecekti. Hiç gelmemiş gibi. Dünya üzerindeki bütün insanlardan farklı olarak. Çünkü bütün insanlar bir şeyler yapmış, yapıyor ve yapacaktı. Hatta öldükten sonra bile. Bazıları cennete gidecek, bazıları doğaya karışacak, bazıları da yeniden doğacaktı. Kimse Yasin kadar yok olup gitmeyi göze alamıyordu. Kimse, bir iz bırakmadan kaybolmaya cesaret edemiyordu. Dünyadan gelip geçtiklerine birilerinin tanıklık etmesi şarttı. Varlıklarını süslemek için. Yasin hariç, herkesin, içine gömüldüğü bir piramidi vardı. Öyle ya da böyle, herkesin bir ölümsüzlük planı vardı. Ama Yasin fazla ölü görmüştü. Hayatı boyunca bir savaş alanında yaşamış gibi. Dünya üzerinde hayatta kalan son insan kadar ölü görmüştü. Belki de bu yüzden yok olup gitmekten korkmuyordu. Var olmaktan yeterince korktuğu için..." "Nereden bilebilirdi insanoğlu? Varlığının sonuçlarını. Hepsinin de yanıtı aynıydı: Hiçbir yerden... Belki de bu sayede hayat devam ediyordu. Kimse, neye neden olduğunu önceden bilemediği için... Çünkü her davranışının zaman içindeki bütün sonuçlarına önceden tanıklık eden kişinin ilk tepkisi, büyük ihtimalle, durmak olurdu. Durmak ve durdurmak. Dehşet içinde. Hareket etme korkusundan kalbi durana kadar. Çünkü her hareketin nihai sonucu acıydı ve belki de, insanoğlu bunu bilse, hiç doğmazdı. Belki de daha kötüsü, bütün bunları bilse de doğmaya devam ederdi. Ne de olsa, insandı ve doğası gereği arsızdı. Doğmak için her şeyi yapardı. Gerekirse karnından çıktığı annesinin leşini doğumhanede bırakır, hatta dünyaya ikizine yapışık bile gelir, ama yine de doğardı..." "Dünya üzerindeki yüz binlerce çocuk askerden farksız olarak, ön bahçedeki köpekler de seçmemişti hayatlarını. Sadece, içine doğdukları vahşetten daha vahşi olmak zorunda kalmışlardı." "Adını çok düşündüm. Bildiklerimden hiçbirini yakıştıramadım." "Diyebilirsin ki, bir insanı, fotoğraflarından ve hakkındaki haberlerden ne kadar tanıyabilirsin? Haklısın. Belki de çok az... O zaman şöyle demeliyim: Seni az tanıyorum... Az... Sen de fark ettin mi? Az, dediğin, küçücük bir kelime. Sadece A ve Z. Sadece iki harf. Ama aralarında koca bir alfabe var. O alfabeyle yazılmış onbinlerce kelime ve yüzbinlerce cümle var. Sana söylemek isteyip de yazamadığım sözler bile o iki harfin arasında. Biri başlangıç, diğeri son. Ama sanki birbirleri için yaratılmışlar. Yan yana gelip de birlikte okunmak için. Aralarındaki her harfi teker teker aşıp birbirlerine kavuşmuş gibiler. Senin ve benim gibi... Bu yüzden, belki de, az çoktan fazladır. Belki de az, hayat ve ölüm kadardır! Belki de, seni az tanıyorum, demek, seni kendimden çok biliyorum, demektir. Bilmesem de, öğrenmek için her şeyi yaparım, demektir. Belki de az, her şey demektir. Ve belki de benim sana söyleyebileceğim tek şeydir..."

duygu8 4 months ago

Dark

Baran bo Odar

383 Gönderi

"Tanrım değiştirebileceğim şeyleri değiştirebilmek için cesaret,değiştiremeyeceğim şeyleri kabullenmek için sabır,aradaki farkı anlamam için ise akıl ver." "Bildiklerimiz bir damla,bilmediklerimiz ise bir okyanus." "Bazı anlar var ki bizi sonsuza dek değiştiriyor.Bazı acılar asla unutulmuyor."

duygu8 6 months ago

Harry Potter ve Sırlar Odası

Chris Columbus

72 Gönderi

"Gerçek kişiliğimizi yeteneklerimiz değil, yaptığımız seçimler gösterir."

duygu8 6 months ago

Yedi Kadın ve Bir Cinayet

Alessandro Genovesi

21 Gönderi

+ Caterina yaptığın hiç hoş değildi.Kadınlar birbirine yardım eder, birbiriyle savaşmaz. - Bir erkek istese bile mi? + Bilhassa bir erkek isterse.

duygu8 1 year ago

Paris'te Gece Yarısı

Woody Allen

137 Gönderi

"Bence gerçek aşk ölüm ile bir ateşkes yaratır. Tüm korkaklık sevgisizlikten,sevgisizlik de ondan." "Onun şiirleri benim battaniyem gibidir." "Hepimiz ölümden korkuyor ve evrendeki yerimizi sorguluyoruz.Sanatçının görevi umutsuzluğa kapılmak değil, varoluş boşluğunda panzehir aramaktır." "Sonuçta şimdiki zaman seni tatmin etmez çünkü…devamı

duygu8 1 year ago

Sil Baştan

Michel Gondry

313 Gönderi

"Biriyle bu kadar zaman geçirip de onun tamamen yabancı biri olduğunu öğrenmek ne büyük kayıp." "Birini aklınızdan silebilirsiniz ama onu kalbinizden atmak başka bir hikayedir." "Birçok erkek benim bir kavram olduğumu,onları bütünlediğimi ya da onlara yaşadıklarını hissettireceğimi düşünürler. Ama ben…devamı

duygu8 1 year ago

Yedi

David Fincher

305 Gönderi

+ Kayıtsızlığın bir fazilet gibi kabul edildiği bir yerde, daha fazla yaşayabileceğimi sanmıyorum. Hiç sanmıyorum. - Sen de farklı değilsin. Daha iyi değilsin. + Daha farklı ve iyi olduğumu söylemedim. Değilim. Ve buna saygı gösteriyorum. Kayıtsızlık da bir çözümdür. Hayata…devamı