. (@endurance)

Kurban bayramınız mübarek olsun. Kurbanda sevdiklerimizden vazgeçeriz. Dünyalığa olan sevgimizi sonsuza olan sevgimize kurban etmemizdir. Bu ibadetin yanına ek olarak bizi Allah'tan uzaklaştıran kötü huylarımızı da kurban edebiliriz. Yalan söylemek, gıybet, kibir, kontrol edilemeyen öfke... bizi sonsuzdan uzaklaştıran ne varsa.…devamı

endurance 6 days ago

"Ne söz etsem yetmez ifadeye Ne gönüldekini ne dildekini Gözler dahi bir çare kalır İçimdekini izah etmeye Şimdi ağaçlar konuşsun Yerdeki karınca gökteki bulut Toprak olayım üstümde çiçekler Cümle âlem konuşsun yerime Bize susmak kaldı geriye Sessizliği işitmek kaldı Biri…devamı

endurance 1 week ago

Ene 'Sus Ey Nefsim'

Fatih Duman

6 Gönderi

Bu kitabı birçok alandan incelemek istiyorum. Aziz Mahmut Hüdayi hazretlerinin nefs mücadelesini okuyoruz. Bununla kalmıyor, kendi içimizdeki nefsimizi de tanımaya çalışıyoruz yani yazarın bize kazandırmak istediği şey bu. Nefsimiz bizim düşmanımız olarak bizi Allah'tan uzaklaştırma niyetiyle hareket ediyor. İbadetlerimizi yapmamızın…devamıBu kitabı birçok alandan incelemek istiyorum. Aziz Mahmut Hüdayi hazretlerinin nefs mücadelesini okuyoruz. Bununla kalmıyor, kendi içimizdeki nefsimizi de tanımaya çalışıyoruz yani yazarın bize kazandırmak istediği şey bu. Nefsimiz bizim düşmanımız olarak bizi Allah'tan uzaklaştırma niyetiyle hareket ediyor. İbadetlerimizi yapmamızın önüne geçmeye çalışıyor. Bize dünyalığı sevdiriyor. Etrafımızdaki kişilere iyilik yapmamızı bile istemiyor. İçimizde sürekli konuşup bize bir şeyler söyleyen nefsimizle mücadele etmek hakikaten çok zor. En ufak zayıf anımızda yakamıza yapışmak için pusuda bekliyor. Öyle ki içimizde konuşanın nefsimiz mi yoksa kendimiz mi olduğunu ayırt edemeyebiliyoruz. Kitapta kitabı okuyan karakter, içinde konuşan bir nefsinin olduğunun dahi farkında değil mesela. Açıkçası nefs mücadelesi benim için beklediğimden çok daha zor geçiyor. Namaz kılmakta bazen o kadar zorlanıyorum ki kılmaya niyet etsem dahi bekletiyorum bekletiyorum son ana kadar zorluyorum. Ve bu vakitte kendimi sürekli suçluyorum, içimde bir savaş veriyorum, üşeniyorum diyorum ve bir yandan kendime kızıyorum. Kalkıp o namazı kılana kadar dünyanın en dertli insanı oluyorum. Bir şekilde sürüne sürüne abdest alıp kıldıktan sonra ise dünyanın en rahat insanına dönüşüyorum. Namaz kılma sorumluluğunu yerine getirmiş olmanın verdiği özgürlük hiçbir şeyde yok sanırım. Yani burada öyle bir nefs mücadelesi var ki tüm ruh halimi etkiliyor ve günümün nasıl geçtiğini belirliyor. Bir diğer husus ise tesettüre girmek. Bu apayrı bir mevzu. Allah nasip etsin ve benim için, hepimiz için kolaylaştırsın inşallah. Tesettüre girdiğimde hiç rahat edemeyeceğimi, bir markete gitmek için dahi komple kıyafetlerimi değiştirmem gerekeceği, bir sürü yeni kıyafet almam gerekeceği, uzun olduğum için tesettür kıyafetlerinin bana hiç yakışmayacağı, yazın sıcakta çatlayacağımı, benim için en güzel aksesuarım olan saçlarımı kapatırsam hiç güzel olmayacağımı, olduğumdan büyük görüneceğimi, mezuniyet fotoğraflarımı kullanamayacağımı, kimlik ve ehliyetimi yenilemem gerekeceğini... Bu liste uzar gider. İşte nefsimin beni bu sorumluluğumumu yerine getirmemem için zihnimde döndürdüğü binbir türlü düşünceler bu şekilde. Ve ben ona kanıyorum. İleri bir tarihe erteliyorum. Önce namazımı oturtayım sonra kapanırım diyorum. Bu tarz zorluklar yaşayanlarla konuşmak isterim gerçekten. Etrafımda kapanıp sonra açılan çok kişi oldu. Öyle olmasını da hiç istemiyorum. Ben ve nefsim hazır olmayı bekliyoruz. Şimdi içimizde konuşan nefsimizin iç sesimizle olan benzerliğinden bahsetmek istiyorum. Burada biraz psikolojiye giriş yapıyoruz. Son zamanlarda islam ve psikolojinin birleşebileceği ortak bir nokta arıyorum. Çünkü çok fazla benzerlik görüyorum. Psikoloji geliştikçe sanki islamın bize yapmamızı söylediği şeyleri söylemeye başlıyor. Bizler nefsimizi öldüremeyiz, onu susturamayız. Ölene dek bizimle olmaya ve mücadele etmeye devam edecek. Aziz Mahmut Hüdayi gibi büyükler onu dize getirmeyi başarmışlar. Ancak bizler için bu biraz zor olabilir. Peki ne yapacağız? İşte burada psikolojiyle olan bağlantısını görüyorum. 3. dalga bilişsel davranışçı terapilere baktığımızda, ACT ya da metakognitif terapi gibi, bize söyledikleri şey düşüncelerimiz üzerine durmamamız oluyor. BDT'de düşünceleri değiştirmeye çalışıyorduk ancak artık diyorlar ki daha da etkili olan düşünmemek. Düşünmek dediğimiz şey aslında iç sesimiz oluyor. Ruminasyon yapmamıza sebep olan, sürekli bize olumsuz şeyler söyleyen iç sesimizle nefsimiz arasındaki benzerliği görüyorum. Nefsimizi susturamayacağımızı söylemiştik. Aynı şekilde iç sesimizi de susturamayız. Yapabileceğimiz şey onu görmezden gelmek ve başka bir şeye odaklanmaktır. Burada pembe fili düşünme felsefesini de görüyoruz. Yani nefsimiz bize kılma o namazı, biraz daha bekle gibi şeyler söylediğinde yapacağımız en iyi şey ona cevap verip mücadele etmek değil kulak asmayıp tam tersi istikamette Allah'a yönelmek olacaktır. O an pratik olarak yapması en kolay şey bana zikir çekmek gibi geliyor. Kitapta nefs mertebelerinden de bahsediyor. Abdülkadir Geylani'nin bir kitabında işte ilk mertebe olan nefs-i emmareyi geçmek için 70.000 Kelime-i Tevhit çekmemizi söylüyor. Her mertebe için ayrı bir zikir var. Şu an onu yapmaya çalışıyorum. Saymak çok mühim tabii tamamlamak adına ancak diyelim ki yolda yürürken, bir şey yaparken nefsimizi işittik ve bizi Allah'tan uzaklaştırmaya çalıştığını fark ettik. O an direkt La İlahe İllallah zikrini çekmeye başlayarak hatta genel olarak hayatımızın her anında, boşluklarımızda zikir çekerek hem vesveselerimizden hem de nefsimizin sesinden uzaklaşabiliriz. Odağımızı Allah'a vermiş oluruz. Bu çok zor bir yolculuk. Bu tarz amaçlara sahip olduktan sonra dünyalık olan amaçlarımızın çok daha kolay olduğunu görüyorum. İnsanın kendiyle verdiği mücadele, kendini yontmaya çalışması çok takdire şayan ve Allah bizi o kişilerden kılsın inşallah. Yıllar önce islamdan koptuğum zamanlarda Aziz Mahmut Hüdayi'nin türbesini ziyaret etmişim. Kendim gitmedim tabii annemlerle birlikte geziyorduk. Kitabı okuyunca üsküdardan bahsettiğinde bir anda o pembe duvarları hatırladım ve orası orası mıydı diye düşündüm. Her ne kadar islama uzak ve kırgın olsam da o zaman o maneviyatı hissettiğimi hatırladım. Buradan da şunu çıkarabiliriz: Allah dostlarıyla olmak işimizi gerçekten kolaylaştırabiliyor. Türbe ziyaretleri bir kesim tarafından pek sevilmiyor ancak şu an baktığımda kimin duasıyla nereye geldiğimizi gerçekten bilemiyoruz. Belki de yıllar önce orada aldığım bir dua şu an beni bu yola tekrardan girdirdi. Dostumun dostu dostumdur diye söz var yani. Allah dostlarıyla olalım ki Allah'a dost olma ihtimalimiz artsın inşallah. Sağlıcakla kalın.

endurance 1 week ago

Sabahın Üçü

Gianrico Carofiglio

9 Gönderi

Zayıf bir ilişkisi olan baba ve oğulun iki günde nasıl birbirlerini daha iyi tanıdıklarını okuyoruz. Kitabı okurken ister istemez kendi babamla olan ilişkimi düşündüm. Evet sorunsuz bir ilişkimiz var ancak derinliği yok sanırım. Oturup uzunca sohbet etmeyiz mesela. Çocuklar olarak…devamı

endurance 1 week ago

"Ey sevgilim Çölleri aşarak Dağları yararak gel bana Kim olduğunu bilmediğim Kalbimin evi Ey sevgilim Allah'ın bana nasibi Bekliyorum seni gözümde yaşla Hasret, gönlümde aşkla Gel ey sevgilim Uzaklardan atlarla Bekliyorum seni ellerim semada Üstümde paçavralarla Sırtımı döndüğüm dünyada Kim…devamı

endurance 2 weeks ago

"Unutsam adımı bu zelil alemde Ruhumu solduran bu soğuk alemde Bir melek misafir olsa geceme Alsa beni götürse nurdan alemlere Ruhum hapsolmuş varlık bedenine İmtihan der ağlar acılar içinde Dar gelir yerle gök arası uçsam bile Alemler arasında dolaşsam bile…devamı

endurance 3 weeks ago

"Derdim bana abıhayat Ne edeyim sensizlik varken seni Gam bana baharda aşk Ne edeyim Rabbim varken seni Aşkım senden mi sandın Kendini cihanda inci mi sandın Gönle koru düşüren Rab iken Kendini kainata şiir mi sandın Ey sevgili aşkımı görüp…devamı

endurance 3 weeks ago

"Yetmiyorsa artık dilden düşen Kalem alır sancağı eline Göze inmişse kalın bir perde Tahta kurulur gönüldeki sende Artık ne nazar gerek ne lafügüzaf Gönül yeter anlatmaya, derde Sen ki diz çökersin önünde Medet umarsın ummandan hallice"

endurance 3 weeks ago

"Bir baktım ki kalbim yerinde değil Yer yerinden oynamış kalbim artık kalb değil Ben onu aradım o ki benden kaçtı İçimde yanan artık yalnız kalb değil Sönsün diye harladım adını andım Dilimden kalbime kazılı yol yazdım Artık yetmez bana ne…devamı

endurance 1 month ago

Bazen öyle anlar vardır ki yaşamınıza dışarıdan bakabilirsiniz. Bir doğru üzerinde ilerleyen her şey daha net gelir size. Şu an öyle hissediyorum ki bu başıma çok nadir gelir. Genelde duygularımın olduğu kuyuda boğulurum. Yaşamıma baktığımda anlatacak, üzerine konuşup derinlemesine irdelenecek…devamı