Bir anne düşünün; oğlunu sadece sevmekle kalmıyor, onun sevdiklerini de kendi kalbinde anlamlandırıyor, bu sevdayı kabullenmekle yetinmeyip kendi içinde büyütüyor. Oğlunun davasını sahiplendikçe, kendi anneliğinin sınırlarını da aşmaya başlıyor. Bu hikâyede ‘Ana’, yalnızca bir çocuğu doğuran değil, aynı zamanda bir…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Bir yılan girdi koynuma; toplumun bütün zehrini akıttı içime. Önce kendimi ısırdım, sonra anamı. Çünkü zehir insana dışarıdan değil, içeriden işler. Töreleri, baskıyı ve karanlık inançları bir sabinin kalbine ektirdiler. Hasan ne kadar kaçsa da o tohum çoktan kök salmıştı.…devamı
Rüzgar bizi kaderimize savuruyor. Filmi izlerken aslında zekâdan çok sürekliliğin ve disiplinin başarıyı daha çok etkilediğini görebiliyoruz. Tıpkı Forrest gibi… Hayatının her alanında sabrı, sadakati ve o saf kararlılığıyla yoluna devam ediyor. Filmi izlerken bütün duyguları paralel yaşadım; hüzün, sevinç,…devamı
Az kaldı Berivan, sürüye bir daha geri dönmeyeceğiz.” Sürüye ait değillerdi; ama yalnızlık da onlara bir saltanat sunmuyordu. Her insanın içinde adını koyamadığı, fakat derinden bildiği bir doğru vardır. Bu doğruyu dile getiren, haykıran Şivan oldu; anlamlandıramayan, sessiz ve soğuk…devamı
Aşktan ziyade topluma atfedilen bütün olayları kapalı bir dille anlatılması yani meteforların çok yerli yerinde olması beni çok tatmin etti. Bi ateş yanar, sen aşk zannedersin ama toplum ayağa kalkar... Vee Hisseedemediğim tek ruh Ahmed'in ruhuydu.
Adamın heybesi küçüktü, kadın ise deniz derya. Adam boğulacağını düşündü, kadın ise dalgalara kapılırız sandı. Belki garip gelecek ama ben Alper’in doğru karar verdiğini düşünüyorum: “Seni her defasında üzmemek için, son defa üzüyorum.” İkiside farklı derinliklerdeydi, birinin boğulması kaçınılmaz sondu.
Klişe ama pür dikkat izliyorsun.
İçimde bir kurt var; durmadan içimi kemiriyor, beni ben olmaktan alıkoyuyor.
Eğer özgürlük sadece sana ait değilse, etik, karşılıklı bir zorunluluk mu olurdu? Nolan'ın En sevdiğim filmi oldu...
Anılar, zamanın dar kıvrımlarında silinip giderken, hayatta kalmak için geriye tek bir dürtü kalır: ölüm korkusu. Bu korkuyla yüzleştiğinde, hakikatin belirsizliği seni korkutmaz artık. Çünkü insan, bilinçten çok inşa ettiği anlatılarda yaşar ve bu noktada, kendi yalanlarını doğruya dönüştürme çabası…devamı