Onur Sel (@excuseman)

-Her Şey Vaktini Bekler- Bazen bir şeyi defalarca deneriz, olmaz. Çok isteriz, çok çabalarız ama yine de olmaz. Ya da olur, ama hayal ettiğimiz gibi hissettirmez. Sanki eksik kalır bir şeyler. Oysa zamanla anlıyor insan; her şeyin bir vakti var.…devamı

excuseman 3 hours ago

-İhtimalleri Uyandırmak- Dünya, üzeri örtülü sonsuz bir olasılıklar ülkesidir. Henüz yaşanmamış her hikaye, atılmamış her adım ve seçilmemiş her yol, bir köşede sessizce sırasını bekler. Bizler hayatın hızlı akışında koştururken, aslında o görünmez olasılıklar denizinin kıyısında yürürüz. Rumi’nin dediği gibi:…devamı-İhtimalleri Uyandırmak- Dünya, üzeri örtülü sonsuz bir olasılıklar ülkesidir. Henüz yaşanmamış her hikaye, atılmamış her adım ve seçilmemiş her yol, bir köşede sessizce sırasını bekler. Bizler hayatın hızlı akışında koştururken, aslında o görünmez olasılıklar denizinin kıyısında yürürüz. Rumi’nin dediği gibi: "Dünyada olabilecek her bir olay için misal aleminde sayısız ihtimal uyur. Siz ağzınızdan çıkardığınız sözlerle o ihtimalleri uyandırırsınız." Peki, gün içinde farkında olmadan fısıldadığımız, dilimizden dökülüveren o kelimeler gerçekte neye dokunur? Bazen bir şeye niyet ederiz, içimizden bir ses "zaten olmayacak" der. O an, olumsuzluğun uykusunu bölmüş, onun ihtimalini kendi ellerimizle uyandırmış oluruz. Kelimeler sadece ses tellerimizden çıkan titreşimler değildir; her biri, o devasa olasılık evrenine gönderilmiş birer davetiyedir. İnsan, neyi çok zikrederse, adımlarını da farkında olmadan o zikrin patikasına doğru çevirir. Korkularımızı büyüttükçe o korkunun evrenini genişletir, güzel kelimeler fısıldadıkça güzel ihtimallerin kapısını aralarız. Bugün modern bilimin kuantum dünyasında "gözlemcinin etkisi" dediği, ya da paralel evrenlerin o sonsuz ihtimal teorilerinde aradığı şey, aslında asırlar öncesinden ruhumuza üflenen o kadim sırrın ta kendisidir: İnsan, kendi gerçekliğinin şahididir. Ve şahit, gördüğü kadar gösterdiğiyle de sorumludur. Kader, bizim dışımızda yazılmış donuk bir senaryo değil; ağzımızdan çıkan her güzel kelimeyle, attığımız her umutlu adımlarla anbean dokunan canlı bir örgüdür. İnsanın kaderine o zarif müdahalesi tam da burada başlar: Kelimelerini seçtiği yerde. Yorulup durduğumuzda, yolumuz kapandığında ya da kendimizi bir çıkmazın ortasında bulduğumuzda şikayet etmek yerine, dilimize ve kalbimize dönüp bakmak gerekir: Sahi, biz her gün hangi ihtimalleri uyandırıyoruz? Hayatın bizi getirdiği o virajlarda, farkında olmadan kendi çıkmaz sokaklarımızı mı inşa ediyoruz, yoksa teslimiyetin o bilge kıyısında yeni bir kapının aralanmasını mı bekliyoruz? Belki de insanın asıl gücü, her şeyi kontrol etmeye çalışmasında değil; dilinden dökülen kelimelerin, o görünmez evrende neleri harekete geçirebileceğini idrak etmesindedir. Neticede kader, bizim aceleci planlarımızın ötesinde, kendi vaktini bekleyen o saklı döngülerin içinde şekillenir. Biz bugün, kalbimizin hangi köşesindeki o uykuda olan ihtimalin uykusunu bölmeye hazırız?

excuseman 7 months ago

-Direnmeden Geçmek- İnsanın doğasında var; acıdan kaçmak, huzuru aramak. Ama bazen huzur, kaçtığımız yerin tam ortasında gizlidir. Montaigne’in dediği gibi, “Acı çekmekten korkan bir adam, zaten korktuğu şeyden acı çekmektedir.” Korkular büyüdükçe, hayat daralır. Çünkü insan, yaşanacak olana değil; yaşananı…devamı

excuseman 9 months ago

Dexter

James Manos, Jr.

134 Gönderi

Dexter, beni en çok düşündüren dizilerden biri oldu. Çünkü ortada bir “kahraman” var mıydı, yoksa sadece kendini akıl oyunlarıyla meşrulaştıran bir katil mi izledik? İşte bütün mesele bu. Dizinin atmosferi karanlık, gerilimi sürekli taze ve Dexter’ın iç sesleri öyle derin…devamı

excuseman 1 year ago

Better Call Saul

Vince Gilligan

111 Gönderi

Better Call Saul, sadece Breaking Bad’in öncesi olmakla kalmayıp, bence tek başına izlenmesi gereken muhteşem bir dizi. Jimmy’nin Saul Goodman’a dönüşme süreci, çok ince ve etkileyici işlenmiş. Dizinin atmosferi, senaryosu, oyunculukları... Hepsi kusursuza yakın. İzlerken gerçekten büyüleniyorsun. Karakter derinliği ise…devamı

excuseman 1 year ago

The Mentalist

Bruno Heller

96 Gönderi

The Mentalist, zekâsıyla sürükledi, karakterleriyle ısıttı. Patrick Jane’in geçirdiği değişim çok iyi işlenmişti. Red John gerilimi zaten başlı başına etkileyiciydi ama ekibi de çok sevdim, zamanla hepsine alıştım. Her bölüm, bir sonrakini açtıracak kadar sürükleyiciydi. İyi ki başlamışım dediğim dizilerden…devamı

excuseman 1 year ago

How I Met Your Mother

Carter Bays

391 Gönderi

How I Met Your Mother benim için bir diziden fazlası oldu hep. Sanki bir arkadaş grubuna aitmişim gibi hissettirdi; MacLaren's Pub’da onların yanındaki boş sandalyede oturuyormuşum gibi... Her karakterin içinde bir parça kendimden buldum. Marshall’ın yumuşak kalbinde, Lily’nin tutkularında, Barney’nin…devamı

excuseman 1 year ago

-Koşan Dünyada Durmanın Cesareti- Hayatın içinde savrulurken bazen durup nefes almak, geriye çekilmek gerekir. Yetişememek, sadece zamanın ya da işlerin çokluğu değildir aslında; en çok da kendimize yetişememektir. Kendi düşüncelerimize, hissettiklerimize, kırılgan yanlarımıza… Bizi biz yapan o ince seslere… Uzun…devamı

excuseman 1 year ago

- Göze mi, Gönle mi ? - Yaptıklarımız, bir başka gözün önüne düşmeden tamamlanmamış mı sayılır? Gerçekleşmiş bir eylem, eğer tanığı yoksa, tam mıdır? Kendi içimizde biliyorsak ne yaptığımızı, neden dışarıdan biri daha bilsin isteriz? Bu istek nereden gelir? Doğru…devamı

excuseman 1 year ago

-Kaderin Sessiz Örgüsü- Bazı şeyler olur hayatta, anlamını o an kavrayamazsın. Bir bakış, bir gecikme, bir yol ayrımı... Önemsiz gibi duran detaylar, aslında kaderin büyük resmindeki ince fırça darbeleridir. Ve biz, çoğu zaman yalnızca yüzeye bakar, derindeki hikâyeyi kaçırırız. Bir…devamı-Kaderin Sessiz Örgüsü- Bazı şeyler olur hayatta, anlamını o an kavrayamazsın. Bir bakış, bir gecikme, bir yol ayrımı... Önemsiz gibi duran detaylar, aslında kaderin büyük resmindeki ince fırça darbeleridir. Ve biz, çoğu zaman yalnızca yüzeye bakar, derindeki hikâyeyi kaçırırız. Bir sabah uyanırsın, her şey sıradandır. Ama o sıradan sabah, seni bambaşka bir yola sürükleyecek zincirin ilk halkasıdır belki de. Asansör geç gelir, otobüsü kaçırırsın, farklı bir yoldan yürürsün… Ve o an, bilmeden kaderin ağına bir düğüm daha atılmış olur. Çünkü kader, hayatın önceden yazılmış bir senaryosu değil; görünmez ellerle anbean dokunan, yaşayan bir örgüdür. Ve yıllar geçer. Dönüp baktığında, bir zamanlar "neden" dediğin ne varsa yerli yerine oturur. Anlarsın ki, seni inciten o olay, aslında seni sen yapan dönüşümün ilk adımıymış. O gün ağladığın için bugün gülümseyebiliyorsun belki de. En ufak kararların bile hayatının yönünü nasıl büyük ölçüde değiştirdiğini fark edersin. Meğer hiçbir şey sebepsiz yaşanmamış. Meğer her şey, seni bugünkü haline hazırlayan bir planın parçasıymış. Çünkü kader, yalnızca başına gelenlerden ibaret değildir; senin onlara verdiğin anlamla şekillenir. Bir kapı kapanır ve sen kırılırsın. Ama yıllar sonra anlarsın ki, o kapı seni korumak için kapanmış. Bazı insanlar gider, canın yanar. Oysa onların gitmesiyle içindeki boşlukta, kendine yer açılmıştır. Büyümek çoğu zaman kaybetmekle başlar, fark etmekle derinleşir. Kaderin en sessiz anlarda işlediğini unutma. O yüzden neye "tesadüf" diyorsan, bir daha düşün. Çünkü belki de o tesadüf, sana yazılmış bir işaretti. Ve belki de seninle aynı anda, başka bir yerde, başka birinin hayatı da senin seçiminle şekillendi. Bazı yolların neden kapalı olduğunu anlamayabilirsin. Ama belki de asıl lütuf, o yollardan uzak tutulmandır. Ve bazı insanların neden hayatına girdiğini ya da neden birden çıktığını çözemezsin. Ama kaderin ağı, sadece rastgele örülmez; her ilmek bir sebep, her düğüm bir öğreti taşır. Kimi zaman kader, yalnızca bir gülümsemede saklıdır. Kimi zaman da en karanlık günlerinde sana tuttuğun aynadır. Ama her seferinde sana bir şey öğretir: Ne yaşıyorsan, gelişmen içindir. Ve her şey, tam da olması gerektiği gibi oluyordur.