Abi kulaklığı kulağıma çivileyip denetimli serbestlik stili açın en az beş yıl öyle yaşarım gömün beni bu albüme alın albümün plağını kafamda kırın sesimi çıkarmam üst katta açın sesi kökle diye mesaj atarım alın beni bu albüme gömün
Basit görmüştüm fragmanından tutun matt damon görene kadar. Ancak filme girip olay örgüsünü izleyince inanılmaz derece acının ortak olduğu Yunan mitolojisini paylaşıyorsunuz. Tanrıların işleyişi, film düzenekleri, tek bir noktadan değilde her sonun bir cezası olduğunu anlatıyor. Ne olursa olsun mükemmel…devamıBasit görmüştüm fragmanından tutun matt damon görene kadar. Ancak filme girip olay örgüsünü izleyince inanılmaz derece acının ortak olduğu Yunan mitolojisini paylaşıyorsunuz. Tanrıların işleyişi, film düzenekleri, tek bir noktadan değilde her sonun bir cezası olduğunu anlatıyor. Ne olursa olsun mükemmel bir savaş, galibiyet olmadığını ve insan açlığıyla bütünleştiğini ortaya koyuyor. Her zaman en güçlüsü veya en savaşçısı vardır ancak sende her zaman en akıllısı ol.
Bazı bölümler gereksiz ama bazıları çok derin. Ana kötü karakterin yer aldığı bölümler hariç, geri kalanlar dolgu bölümü gibi görünüyor. Genel olarak iyi bir dizi ama tekrar izlemek istemiyorum. Bunu pek hak etmiyor. Bazı yorumlarda Black Lagoon ile karşılaştırıldığını gördüm…devamıBazı bölümler gereksiz ama bazıları çok derin. Ana kötü karakterin yer aldığı bölümler hariç, geri kalanlar dolgu bölümü gibi görünüyor. Genel olarak iyi bir dizi ama tekrar izlemek istemiyorum. Bunu pek hak etmiyor. Bazı yorumlarda Black Lagoon ile karşılaştırıldığını gördüm ve kesinlikle Black Lagoon'un bunu açık ara geride bıraktığını söyleyebilirim. Çünkü bu dizi çok fazla nostaljik bir havaya sahip ki ben bundan hazzetmedim. Bu animedeki ilişkileri çok ilginç bulmadım. Ana karakterle bir bağ kuramadım -adını bile hatırlamıyorum- Black Lagoon'daki Eda, Takenaka, Shenhua gibi yan karakterleri bile buradaki karakterlerden daha çok beğeniyorum.
İnsanların canını acıtan şey bazen de söylenmeyenler oluyor, sözlerden daha çok kırıyor. İşin daha kötüsü söylenmeyenlerin kalp kırdığı fark edilmiyor bile. Mesela eğer Zehra bilseydi Babasının ona söylemediklerini belki son kez görmeye giderdi onu. Belki ondan nefret ederek bir ömür…devamıİnsanların canını acıtan şey bazen de söylenmeyenler oluyor, sözlerden daha çok kırıyor. İşin daha kötüsü söylenmeyenlerin kalp kırdığı fark edilmiyor bile.
Mesela eğer Zehra bilseydi Babasının ona söylemediklerini belki son kez görmeye giderdi onu. Belki ondan nefret ederek bir ömür yaşamak zorunda kalmazdı. Öldükten sonra değil önce affeder, sarılırdı ona.
Yada babası kızını doyasıya öper koklardı o zaman. Kızı kendisinden utanmasın diye onu uzaktan izlemek zorunda kalmaz yanın da olur, elini tutar, gurur duyardı...
Söylenmeyenler söylenene ladar bilemeyiz elbette. Bu hikayenin diğer ihtimalleri de sonsuza kadae kapalı bize artık.
Velhasıl-ı kelam; kitap, iki faklı hayat iki farklı bakışı anlatıyor. Sonra biri diğerine açılıyor ki hayatı büsbütün değişiyor. Geç oluyor ama kızımız acımayı öğreniyor.
Ulan Evliler hep yalnızlara laf edersiniz. Dert anlatırsın önemsenmez. Canım sıkıldı dersin gülerler. İşlerim var dersin aman ne işin olcak derler. Seni hayatta ciddiye almazlar ve her ağzını açtığında sustururlar. Ben yetişkin gibi hissetmiyorum dersin en sonunda demek ki yetişkin…devamıUlan Evliler hep yalnızlara laf edersiniz. Dert anlatırsın önemsenmez. Canım sıkıldı dersin gülerler. İşlerim var dersin aman ne işin olcak derler. Seni hayatta ciddiye almazlar ve her ağzını açtığında sustururlar. Ben yetişkin gibi hissetmiyorum dersin en sonunda demek ki yetişkin değilim. Yaşım yetişkin ama ben sanki değilim. Hayatım yaptıklarım sorumluluklarım yetişkin. Ama yok. Hayattaki her meta evlenince hak ve değermiş gibi konuşurlar asıl hayat evlilik sanki biz öncesinde avare gibi geziyoruz. E o zaman ben yetişkin gibi hissetmiyorum! Ne cürret yaşın 25 küçül de cebime gir koca kızsın çocuk musun derler. E ablam sen benim derdimi takmadın ya, işlerimi, uğraşlarımı, kendime koyduğum görevlerimi hafife aldın ya? Tüm hayatın yükü sizin omuzlarınızda ya. O zaman çocuğum ben yetişkin değilim. Ben çocuğum arkadaş hepiniz de yaşlısınız.
Spoiler içeriyor
. 🦢✨🦄 "Gerçek aşkın çok nadir yaşandığını biliyorsunuz. -Nasıl bir nadirlikten söz ediyorsunuz, bulunmayacak kadar mı? O kadar da değil, ama gerçek aşk iki insan birbirini kendilerinden daha fazla sevdiği zaman oluşur.. yalnızken iki olurlar ama birlikte tek kişilerdir..✨️💞 *Barbie…devamı. 🦢✨🦄
"Gerçek aşkın çok nadir yaşandığını biliyorsunuz.
-Nasıl bir nadirlikten söz ediyorsunuz, bulunmayacak kadar mı?
O kadar da değil, ama gerçek aşk iki insan birbirini kendilerinden daha fazla sevdiği zaman oluşur.. yalnızken iki olurlar ama birlikte tek kişilerdir..✨️💞
*Barbie Kuğu Gölü benim için diğer Barbie filmlerinden biraz daha özel. Çocukken bu filmden etkilenip buna benzer bir hikâye yazmıştım hahahaha o yüzden izlerken ister istemez nostaljik bir his verdi.
Hikâye, Odette’nin bir gün Lila adlı tek boynuzlu atı takip ederek büyülü ormana girmesiyle başlıyor. Sonrasında kötü büyücü Rothbart tarafından kuğuya dönüştürülüyor ve ormandaki büyülü dünyanın içine çekiliyor. Gerçek aşk, cesaret, kendine inanmak ve büyüyü bozmak gibi temalar işleniyor.. 🦢🌸🦄
Bence filmin en güzel tarafı o gizemli ve büyülü dünyası. Orman, renkler ve masalsı atmosfer çocukken beni o kadar etkilemiş ki yıllar sonra bile hatırlıyorum. Rothbart ve kızı Odile ise kötü karakter olmalarına rağmen tipleriyle ayrıca komikler sjhjhj Özellikle Rothbart’ın burnu Pinokyo'nun burnu ile yarışır, Hatta Pinokyo'nun burnu ondan daha güzel diyebilirim. 😂
Genel olarak çocukken izleyip çok etkilendiğim ve bugün tekrar izlediğimde neden etkilendiğimi hatırladığım, masalsı ve nostaljik bir Barbie filmi oldu benim için. 🦢✨
Spoiler içeriyor
bu filmi anlamayanlar neresini anlayamıyor tam olarak... muhteşem bir şeydi keşke daha önceden izleseymişim, kafa karıştırması normal belki izleyiciyi bile bi noktadan sonra allak bullak ediyor ama anlaması zor değildi. Etrafta bir sürü hayvan görmek eğlenceliydi aslında çoğu sahnede ağzın…devamıbu filmi anlamayanlar neresini anlayamıyor tam olarak... muhteşem bir şeydi keşke daha önceden izleseymişim, kafa karıştırması normal belki izleyiciyi bile bi noktadan sonra allak bullak ediyor ama anlaması zor değildi. Etrafta bir sürü hayvan görmek eğlenceliydi aslında çoğu sahnede ağzın açık kalıyor, filmin tamamen bir döngüde olması mükemmel bir zaman döngüsüydü her şey tam yerine oturuyordu bazı sahnelerde bu ne alaka ya diye düşündüğüm oldu, filmin sonunda devamını merak ediyorsunuz aslında ama pekte merak edilecek şeyi yok gerçi. hepsi bir döngü. 12 maymun çetesinin sadece bir grup dolu aktivist olması ve her şeyin aslında bir laboratuvar asistanı tarafından gerçekleşmesi falan çok fenaydı. Oyunculuk zaten harika, Brad Pitt'e hiç girmiyorum bile. Psikiyatrist ve Jamesin ilişkisi de çok güzeldi, çok hoştu onların çaresizliğini görmek. James'e çok üzülüyorum böyle artık kafasının kaldırmadığı zamanlar çaresizce ağlamasına falan içim gitti ya gerçekten mükemmel bir filmdi, anlaması zor değil bence. Laboratuvar asistani ve gelecekteki bilim insanlarından birinin aynı uçakta aynı koltuklarda yanyana oturması da çok trajikomikti. Neler diyeyim daha bilemiyorum.
Spoiler içeriyor
"Korkularınızla yüzleşmekten kaçabilirsiniz ama geçmişinizden asla! Serinin bu halkasında, medyum Elise Rainier’in çocukluğunu kabusa çeviren, parmakları anahtardan oluşan o korkunç iblisle (KeyFace) hesaplaşmasını izliyoruz. Kendi çocukluk evine geri dönen Elise, sadece doğaüstü varlıklarla değil, geçmişin karanlık aile sırlarıyla da yüzleşmek…devamı"Korkularınızla yüzleşmekten kaçabilirsiniz ama geçmişinizden asla! Serinin bu halkasında, medyum Elise Rainier’in çocukluğunu kabusa çeviren, parmakları anahtardan oluşan o korkunç iblisle (KeyFace) hesaplaşmasını izliyoruz. Kendi çocukluk evine geri dönen Elise, sadece doğaüstü varlıklarla değil, geçmişin karanlık aile sırlarıyla da yüzleşmek zorunda kalıyor.