Yani kötü değildi bence ama sinemasına falan iyi ki gitmemişim normal gerilim kaçış filmi çokta bı ekstra bı şeyi yok macera ekstrem sporlari sevenlerin seveceği bı film ama bana göre çok sıradan kaldı o yüzden 5 üzerinden puanım 2 falan.
~ Hayatta kendi yalnızlığına çekilmiş ruhu ağır ağır yiyip bitiren cüzam gibi yaralar vardır. ~ Yarın ölmekten ve henüz kendimi tanıyamamaktan korkuyorum.
Meltemin estiği gökyüzünde seni bekleyen özgürlük var. Gel gör ki sen; ya düşersem diye sorup duruyorsun. Peki canımın içi ya uçarsan? Zor bir gün geçirirken bi anda kendime biraz daha olsun iyi hissetmeye bi nebze de olsa . Ardından bu…devamıMeltemin estiği gökyüzünde seni bekleyen özgürlük var. Gel gör ki sen; ya düşersem diye sorup duruyorsun.
Peki canımın içi ya uçarsan?
Zor bir gün geçirirken bi anda kendime biraz daha olsun iyi hissetmeye bi nebze de olsa . Ardından bu söz ( ustteki) aklıma geldi ve gözlerim doldu.🥹
Sonra bu günü hatırladım mevlid kandili çünkü.
Son zamanlarda zor günler geçiriyorum.
Bu iletiyi görenler dua ederse çok sevinirim.
Dua eder dua beklerim
Mevlid kandilimiz mübarek olsun.
Gönlümüzden olmasını istediğimiz her şey kolaylıkla afiyetle güzel bi şekilde nasip olsun inşaAllah.
Bana da dua etmeyi unutmayın olur mu ?
Hayırlı akşamlar diliyorum kıymetli raf ailesi.
Film kelime kökenlerine inmekle kalmayıp bana sürekli İngilizcenin o gelişigüzel yapısını sorgulattı. Zaten ortada saf bir İngilizce de yok, kelime hazinesinin yaklaşık %29'u Fransızca, %29'u Latince ve sadece %26'sı Germen kökenli. (Bazı ingilizlerinse bunu düşünmeden türkçenin saflığına laf etmesi ironik.)…devamıFilm kelime kökenlerine inmekle kalmayıp bana sürekli İngilizcenin o gelişigüzel yapısını sorgulattı. Zaten ortada saf bir İngilizce de yok, kelime hazinesinin yaklaşık %29'u Fransızca, %29'u Latince ve sadece %26'sı Germen kökenli. (Bazı ingilizlerinse bunu düşünmeden türkçenin saflığına laf etmesi ironik.)
Türkçe gibi mantık ve uyum barındıran düzenli bir yapıyla büyümüş benim için ingilizce hep bi garipti. En sık kullandığımız fiillerin düzensizliği, kuralsız zamanlar... Sanki dil bir plana göre değil, tarihi karmaşalar yüzünden baştan savma bir şekilde bugüne taşınmış gibi.
19. yüzyılın sanayileşen ve dünyaya yayılan o kalabalık İngiltere'sinde, dilin bu dağınıklığı artık kontrol edilemez hale gelmişti; işte Oxford sözlüğüne duyulan o devasa ihtiyaç tam da bu yüzden doğdu. Bu yapısal kaosu ve arkasındaki emeği görmek etkileyici ve eğlenceliydi. İşte bu yüzden okumuş kesim için bir sözlük şart, çünkü bu artık sıradan bir iletişim aracı değil, bilimin dilini zorlaştıran bir kargaşa ve derlenip toparlanmaya ihtiyacı var.
Aslında bir film eleştirisi için konudan uzaklaştım diye korktum ama aman ne olacak deyip gönderdim gitti.
Birde film isminin türkçe çevirisi çok hoş olmuş bence..
Barbie ve On İki Dans Eden Prenses’i çocukken ne kadar çok izlediğimi hatırlıyorum. Hatta o zamanlar arkadaşlarımla izlediğimde bu benim, şu sensin diye kavga bile ederdik sjhjhjj Zaten hepsi birbirine benzediği için de mecburen prenseslerden hangisi en sevdiğimiz renkte elbise…devamıBarbie ve On İki Dans Eden Prenses’i çocukken ne kadar çok izlediğimi hatırlıyorum. Hatta o zamanlar arkadaşlarımla izlediğimde bu benim, şu sensin diye kavga bile ederdik sjhjhjj Zaten hepsi birbirine benzediği için de mecburen prenseslerden hangisi en sevdiğimiz renkte elbise giymişse o biz olurduk.😂( Bence mantıklı) sjhjhjj
Şimdi tekrar izleyince en çok dikkatimi çeken şey ise fon müzikleri oldu. Gerçekten çok güzel. Özellikle jeneriği… Filmin daha en başından böyle masalsı, biraz gizemli bir hava veriyor. Dinlerken insan kendini gerçekten başka bir dünyanın içine girmiş gibi hissediyor. O müziği sayesinde çocukken hissettiğim duyguyu Şu anda da hissedebiliyorum... 🥲 Barbie filmlerinin çocukken hayal dünyamı bu kadar etkilemesinin nedenlerinden biri de sanırım buydu. Bana sürekli başka başka dünyalar gösterdiler. Ben de onları izleyip kendi kafamda başka dünyalar kurardım. :)
Sadece izlemekle kalmazdım. Onlar gibi dans ederdim. Sjhjh Gerçekten kalkıp dans ederdim. 😂
O zamanlar bunun benim için ne kadar büyük bir şey olduğunun farkında değildim ama şimdi düşününce Barbie filmlerinin çocukluğumda hayal kurmayı öğrenmemde gerçekten büyük bir yeri olduğunu düşünüyorum..
Filmin hikâyesinde de en sevdiğim şeylerden biri kızların annelerinden kalan o küçük miras. Anneleri ölmüş ama kızlarına bir şey bırakmış: Her biri için ayrı bir çiçek ve bir hikâye.. Ve sonra o hikâyenin içinde kendilerinin de yer aldığını öğreniyorlar. Çocukken o gizli dünyanın açıldığı sahneye bayılırdım. Çiçeklere sırayla basıyorlar ve bir anda odalarının içinden gizli bir kapı açılıyor. Sonra aşağıda bambaşka bir dünya…
Sihirli sular, ağaçlar, çiçekler, dileklerin gerçekleşmesi ve istedikleri kadar dans edebilmeleri… Çok güzel bir fikir. Çünkü bütün film boyunca onlara Böyle yapmayın, şöyle davranın, prenses dediğin böyle olur vb. denirken annelerinin bıraktığı dünya tam tersine onları oldukları gibi olmaya götürüyor. Dans etmeleri, şarkı söylemeleri, eğlenmeleri yasaklanıyor ama annelerinin onlara bıraktığı gizli dünya tam da bunları yapabildikleri yer oluyor..
Bence anneleri kızlarına gerçekten çok güzel bir şey bırakmış. Bir kitapta okudukları masalın içine kendilerinin girmesi ve o masalı yaşamaya başlamaları fikri çok hoşuma gidiyor. Sanki anneleri öldükten sonra bile kızlarına Sizin için hâlâ keşfedilecek bir dünya var demiş gibi..
Ve o çiçekler… Her kızın farklı bir çiçeğinin olması da ayrıca çok güzel. On iki kardeşin her birinin birbirinden farklı olduğunu gösteriyor. Hepsini aynı hâle getirmeye çalışan birine karşı, annelerinin bıraktığı şeyin her birine ayrı ayrı ait olması bana çok anlamlı geliyor...
Bilmiyorum belki de bu yüzden çocukken bu filmleri bu kadar seviyorduk. Bize sadece güzel prensesler göstermiyorlardı. Hayal edebileceğimiz bir dünya veriyorlardı. Benim çocukluğumda Barbie filmlerinin gerçekten böyle bir yeri var.. Ve yıllar sonra tekrar izleyip çocukken hissettiğim duyguların bir kısmını hâlâ aynı şekilde hissedebilmek çok güzel.. Bir filmin üzerinden bu kadar zaman geçmesine rağmen bende hâlâ aynı heyecanı uyandırması bence başlı başına çok özel...
Barbie ve On İki Dans Eden Prenses benim için biraz da çocukluğuma açılan o gizli kapılardan biri. 🌸 diğer Barbie filmlerinde görüşmek üzere.🌸🦋✨️
Sen dün sevmiş olduğun her şeyden bugün nefret ediyorsun... Doğru... Beni şu gördüğün hale getiren dün sevmiş olduğum şeylerdir. Ah Adrian: Sende hangisi daha eksik: Kalp mi, akıl mı? Gözyaşlarımın kaynağı kurumuş olmasaydı yirmi yıl önceki bana ağlamak isterdim.. -…devamıSen dün sevmiş olduğun her şeyden bugün nefret ediyorsun...
Doğru... Beni şu gördüğün hale getiren dün sevmiş olduğum şeylerdir.
Ah Adrian: Sende hangisi daha eksik:
Kalp mi, akıl mı?
Gözyaşlarımın kaynağı kurumuş olmasaydı yirmi yıl önceki bana ağlamak isterdim..
- Kozma sevdanın yaraladığı yürekleri para onarmaz; gücendirir...
- Üzüldün mü?.. Neden?.. Ben üzülmüyorum.
- Ama, herhalde çok acı çekiyorsundur?
- Yanılıyorsun, Adrian... Artık acı çekmiyorum. Yalnız kafam yaşıyor; gerisini... hissetmiyorum. Gerisini... Bitti. Fakat kafa!..
Mükemmel şey!
- Mahvolmaktan ne kastediyorsun?
- Kaderi olan hayattan başka bir hayatı kendine zorlayan adama mahvolmuş diyorum.
Yani iyi de değil kötü de değil de sadece senaryonun potansiyelini yemişler çok çooook başarılı bir film çıkabilirdi belki de. böyle cici bir film olcaksaydı da uzatmayıp 90 dkda bitirseydiniz
Filmin konusu kısaca Rona'nın alkol bağımlılığı ve bunun hayatı üzerindeki etkisi üzerine. Aslında geçmiş zamana duyulan özlemle birlikte eski neşesini yeniden bulmaya çalışan, çabalayan birinin hikayesini izledik. Özellikle hem ailesine ebeveyn olmaya çalışan hem de onu kabul etmeleri için istemediği…devamıFilmin konusu kısaca Rona'nın alkol bağımlılığı ve bunun hayatı üzerindeki etkisi üzerine. Aslında geçmiş zamana duyulan özlemle birlikte eski neşesini yeniden bulmaya çalışan, çabalayan birinin hikayesini izledik. Özellikle hem ailesine ebeveyn olmaya çalışan hem de onu kabul etmeleri için istemediği ortamlara maruz kalan birisi olması gibi çoğu filmde görmediğim durumlar anlatılmış. Ben konuyu çok beğendim çünkü yer yer Rona'yı anlayabildiğim noktalar vardı.
Konusu güzel olmasına rağmen işleniş şekli gereksiz sakız gibi uzatılmış ve aniden yükselip durgunlaşan sesler de bir hayli beni yordu. Ama yine de merak eden izlesin 🌊🌬️
Spoiler içeriyor
Film çocukken yaptığı küçük bir kötülüğün bile insanın içinde nasıl büyüyebileceğini ve insanın kendi davranışlarının sonuçlarını nasıl taşıdığını anlatıyor. Bence filmin en güzel taraflarından biri de şu: Mevsimler dönüyor ama insan aynı hataları tekrar ederse döngü de devam ediyor. 🌸🐍🐸🐟…devamıFilm çocukken yaptığı küçük bir kötülüğün bile insanın içinde nasıl büyüyebileceğini ve insanın kendi davranışlarının sonuçlarını nasıl taşıdığını anlatıyor.
Bence filmin en güzel taraflarından biri de şu: Mevsimler dönüyor ama insan aynı hataları tekrar ederse döngü de devam ediyor. 🌸🐍🐸🐟
Ve filmin sonunda yeni öğrencinin hayvanlara taşla eziyet etmesi aynı insani zaafların, hataların ve acıların form değiştirerek nasıl nesilden nesile aktarıldığını gösteriyor.
「. Eğer o balık, kurbağa ya da yılan ölmüşse bu taşı hayatının sonuna kadar hep kalbinde taşımak zorunda kalacaksın. 」
「. Tutku, sahiplenme arzusu doğurur. Bu da insanda öldürme isteği uyandırır. 」