İzlemesi keyifli çerezlik bir diziydi. Çocuk bana hiç mafya vibe vermedi. Çok masum duruyor ama kıza bayıldım. Dizide sinir olduğum bir an bile olmadı. Sadece son bölümdeki detaya gerek var mıydı bilemedim ama duygulandım. Dizide ne ararsanız var. Komedi, köy…devamıİzlemesi keyifli çerezlik bir diziydi. Çocuk bana hiç mafya vibe vermedi. Çok masum duruyor ama kıza bayıldım. Dizide sinir olduğum bir an bile olmadı. Sadece son bölümdeki detaya gerek var mıydı bilemedim ama duygulandım. Dizide ne ararsanız var. Komedi, köy hayatı, dava, aşk, aksiyon, gerilim. Çiftin aşkı da çok tatlıydı ve köydekilerle ilişkileri 🥹
O kadar güzel bi cümle ki; "Gönlümdeki fırtına dindi, dindi; ama bütün çiçeklerim telef oldu." Bu dizeyi hiç anlamamış ve hiç yaşamamış olmayı dilerdim... Meğer insan, fırtınanın dinmesine değil; Dindikten sonra içinde hiçbir şeyin eskisi gibi yeşermemesine yanıyormuş.
Spoiler içeriyor
✨️ Bizi, bir kitap olmadan tek başımıza bıraksalar hemen kayboluruz, kafamız karışır, ne yana gideceğimizi, kimden yana çıkacağımızı, kimi sevip kimden nefret edeceğimizi bilemeyiz. İnsan olmaya bile zorlanıyoruz, kanlı canlı vücutlu insan olmayı, bunun rezil bir şey olduğunu düşünüp yeni…devamı✨️ Bizi, bir kitap olmadan tek başımıza bıraksalar hemen kayboluruz, kafamız karışır, ne yana gideceğimizi, kimden yana çıkacağımızı, kimi sevip kimden nefret edeceğimizi bilemeyiz. İnsan olmaya bile zorlanıyoruz, kanlı canlı vücutlu insan olmayı, bunun rezil bir şey olduğunu düşünüp yeni tür olağanüstü genel insan olmaya çalışıyoruz. Biz zaten ölü doğmuş kişileriz; ölü olan babalardan doğanlarız ve bu git gide daha çok hoşumuza gidiyor. Tadına vardık. Yakında bir kolayını bulup fikirlerden doğmayı icat ederiz, ama bu kadarı kâfi artık yeraltından yazmak istemiyorum...
Yeraltından Notlar; insanın karmaşık, çelişkili ve yıkıcı doğasını inceler. Dostoyevski bu eserle, insanı sadece mantık ve çıkarlarla açıklamaya çalışan modern felsefelere yanıt verir: İnsan, sırf özgür olduğunu hissetmek için kendi yıkımını bile arzulayabilen bir varlıktır.
Kitabı beğendim. İnsanın bilinçaltında bulunan ikilemleri ve topluma uymayan fikir ve davranışları güzel anlatılmış. Ayrıca bana göre Dostoyevski'nin insanların bilinçaltına dair fikirleri nokta atışı. Kitapta sevmediğim tek bir yer var o da karakterin istenmediği ve parası olmadığı hâlde gitmekte ısrar ettiği ortamın anlatıldığı kısımlar... İstenmediğim ve sevmediğim insanlarla aynı ortamda kalmaktan nefret ederim bu yüzden bu kısımda karakterin tavrı bana itici geldi. Günlük hayatınızda bu duruma mecbur kalsanız bile kendi tercihinizle sevmediğiniz insanlarla ve istenmediğiniz ortamlarda bulunur muydunuz?
(Ben İnkılâp Yayınlarının baskısını okudum. Raf uygulamasına kitap eklemek oldukça zor bu yüzden bu yayını seçmek zorunda kaldım...)
Evin tamamen kendin olabildiğin yerdir. Hatta evin bir yer olması da gerekmiyor. Nereye gittiğinin bir önemi yok ya da ne yaptığının. Seni sen olduğun için seven kişiyle olduğunda her zaman evindesin. Hatta tatildeyken bile.
Bunu nasıl anlatabilirim bilmiyorum. İnsanın insana sahte olmasını, üstten üstten bakıp alttan alttan laflar söylemesini anlamıyorum. Kimse kımseyi gerçekten umursamıyor. Midemi bulandırıyor yapmacık olan davranışlar, kelimeler. Kaçıp gidesim geliyor ya da bir koltuğun arkasına saklanmayı düşlüyorum. Evet bunu da sorguluyorum…devamıBunu nasıl anlatabilirim bilmiyorum.
İnsanın insana sahte olmasını, üstten üstten bakıp alttan alttan laflar söylemesini anlamıyorum. Kimse kımseyi gerçekten umursamıyor. Midemi bulandırıyor yapmacık olan davranışlar, kelimeler. Kaçıp gidesim geliyor ya da bir koltuğun arkasına saklanmayı düşlüyorum. Evet bunu da sorguluyorum ;susarak ya da kaçarak ben de mi sahte davranıyorum diye.
Başlarda ilişki içindeki kıskançlık ve rekabet gibi görünen şeyin, kadının daha başarılı olmasıyla beraber dümdüz kadın düşmanlığına dönüşmesini izliyoruz. Emily’nin başarısı arttıkça Luke’un sevgisi değil egosu sınanıyor ve film bu konuda gerçekten rahatsız edici derecede gerçek. Luke karakterine sövmelere doyamadım…
"İnsan ayırmaksızın göstermiş olduğumuz gayretin geri dönüşlerine olan inancımızı yitirmiş, dahası dost bildiklerimizden fayda görememenin yorgunluğuyla yaşam nehrinin orta yerine yığılmış vaziyette olduğumuz malumunuzdur."