“Sevdiğinin gözyaşlarıyla ıslanan bir omuz, ömür boyunca kurumazmış.” Çok güzel ve bence çok da akıcıı bir kitaptı. İyi ki okumuşum. Bitince o kadar gönlüm ferahladı ki anlatamam. Tavsiyemdir 9/10
Ne diceğimi bilemedim ben en iyisi bir sütlaç tarifi veriyim. 5 su bardağı süt 2 çay bardağı Kırık Pirinç 5 su bardağı su 1 su bardağı toz şeker Tercihe göre bir paket vanilya Afiyet olsun..
biraz rahatsız edici ve temposu pek de yavaş olmayan güzel bir film. son sahnede Sophie nin okumayazma bilmediğine istinaden bir de kütüphanedeki kitaba ateş etmesi etkileyiciydi
İyi açılış yapıp çok da iyi ilerlemeyen bu dizide mantıksız birçok nokta var, hapisten nerdeyse elini kollunu sallayarak kaçan bir adam kamusal alanlarda cirit atıyor ama FBI yakalayamıyor. Neyse zaten suç temalı bir dizi olduğu için çok da mantık aramadan…devamıİyi açılış yapıp çok da iyi ilerlemeyen bu dizide mantıksız birçok nokta var, hapisten nerdeyse elini kollunu sallayarak kaçan bir adam kamusal alanlarda cirit atıyor ama FBI yakalayamıyor. Neyse zaten suç temalı bir dizi olduğu için çok da mantık aramadan bunları göz ardı ederek izledim.Asıl olay şu ki saçmalamışlar yani amaç olayı bütüncül tutmak değil de uzatmaya çalışmak gibi görünüyor. Tesadüfler, sırlar, şanslar,abartılar…Dolayısıyla bu zorlama, bölümleri izlerken zaman zaman sinirlenmeme neden oldu. Ama yine de merak uyandırıyor, seyrettiriyor. İzlerken de keyif almadım diyemem. Bittiğinde de ise boşuna izledim hissine de kapılmadım.
Spoiler içeriyor
Günümüzün en onemli sorularından birini işlemişler. Yapay zeka ve insan arasındaki fark. Bizi ve deneyimlerimizi gerçek kılan damarlarımızda akan kan mıdır yoksa bilincimiz ve özgür irademiz midir? Iris bir yapay zeka robotu olmasına rağmen deneyimleri ve bilinci onu gerçek gibi…devamıGünümüzün en onemli sorularından birini işlemişler. Yapay zeka ve insan arasındaki fark. Bizi ve deneyimlerimizi gerçek kılan damarlarımızda akan kan mıdır yoksa bilincimiz ve özgür irademiz midir? Iris bir yapay zeka robotu olmasına rağmen deneyimleri ve bilinci onu gerçek gibi görmemizi sağlıyor. Bana göre Iris’i bir robot olarak gerçekçiliğin dışına çıkaran şey hayatta kalma içgüdüsü. Deneyimleri ne kadar güçlü olursa olsun hayatta kalma çabasının canlılara özgü bir şey olacağını düşünüyorum.
Bir yandan hayatsız ve ezik bir erkeğin egosunun ne kadar tehlikeli olabileceğini de gösteriyor. Bu yönüyle biraz Obsession vibe’ı verdi. Josh’un kadınlara ve hayata olan öfkesi ve asla kabahati kendinde aramaması, üstüne dört insanın ölümüne sebep olmasına rağmen “ben iyi bir adamım” diyerek bütün suçu kendisinin kontrol ettiği bir robota atması bu karakterin korkunçluğunu gösteriyor. Son yıllarda hızla artan incell kültürünün de bir yansıması aslında.
Genel olarak filme yorumum biraz negatif tarafa kaçıyor. Çok güzel bir konuyu tam bir Netflix filmi gibi işlemişler. Çok fazla mantık hatası, eksik kalan noktalar ve yüzeysel işlenmiş kısımlar vardı. Polis neden asla gelmedi, şerifi arayan kimse mi olmadı, kaçan Empathix elemanı durumu nasıl açıkladı? Bir film izlerken ince düşünülmüş bir senaryo seviyorsanız bu film oldukça eksik kalacak. Gerilim filmi olarak geçiyor ama gerildiğim kısımları çok azdı. En çok Josh’u nasıl öldüreceğini merak ettiğimden izledim ama yine de keyifliydi. 5/10
1 cok iyiydi beni gercekden soke etmisdi. 2 ise filmin yarisina geldiyimde hm 1 daha iyiydi ya dedim ki surukleyici gecdi ve 3 de olmasina sevindim guzeldi izlemeye deyer
Gidib bakın gercekden her bolum acaba boylemi hayr oylediyil ya aa bumu acaba yok ya bu diyildir dediyim 8 bolumluk mini dizi her bolum beni sasirtdi ..
Ötesi yok şehre ulaşınca kaderin yolu Pişman bir el kapayacak kapısını ömrünün, Hatırlayacaksın beni gözlerin yaşla dolu Güzelliğin yalnız mısralarımda kaldığı gün. Odanı dolduracak son mevsimin, son baharın... İsmini dinleyeceksin serin esen rüzgarda, Duyacaksın ateş feryadını hatıraların Akşam vakti söylenen…devamıÖtesi yok şehre ulaşınca kaderin yolu
Pişman bir el kapayacak kapısını ömrünün,
Hatırlayacaksın beni gözlerin yaşla dolu
Güzelliğin yalnız mısralarımda kaldığı gün.
Odanı dolduracak son mevsimin, son baharın...
İsmini dinleyeceksin serin esen rüzgarda,
Duyacaksın ateş feryadını hatıraların
Akşam vakti söylenen aşıkhane şarkılarda.
Ve bilhassa parmaklığına dayandığın zaman
Ufku uzak şehirlere açılan balkonunun,
Günahların geçecek hafızanın arkasından,
Günahların... sonu gelmez kafilelerden uzun...
Öterken ağaçlarda kuşlar tahayyül içinde,
Bakışlarında sükûnun zehri, dinleyeceksin,
Türlü acılar şekillenecek yine içinde
"ah! Şairim bu akşam da geçmedi" diyeceksin.
Ve ulaşacak bu son şehre kaderin yolu,
Kapıyacak pişman bir el kapısını ömrünün;
Hatırlayacaksın beni gözlerin yaşla dolu,
Güzelliğin yalnız şarkılarımda kaldığı gün.
~Orhan Veli Kanık