'Varlığını betimle, bir sayfa kadar boş. Sadece var oldun. Fakat bu yetmedi zira yetseydi, sadece içgüdüleriyle hareket eden hayvanlardan bir farkın kalmayacaktı. Bu nedenle ilkin kenarlarını çizdin benliğinin, farkında olup olmadığına bakmaksızın kendine sorular sormaya başladın: "Ben neyim, kimim, benim…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
“Bir kemiğin ardından saatlerce yol giden İtler bile gülecek kimsesizliğimize. ” Vaktiyle bir Atsız varmış;var olsun.
"Eyvâh! Ne yer ne yâr kaldı, Gönlüm dolu âh u zâr kaldı" Gönlüm dolu âh u zâr kaldı... Nihal Atsız tam da bu mısralar için şöyle bir yorum bırakıyor Ruh Adam kitabına. 'Bir gönülün âh u zâr ile dolmasının ne…devamı
“Oturup bir köşede ağlamak istiyorum. Bu acıları gözlerimden süzerek bitirmek istiyorum. Karşıma geçsen her şeyi anlatacağım diyorum fakat karşıma geçmeyeceğinin ve sana anlatacak gücümün kalmadığının farkına varıyorum.İşte o zaman kendi içimde, sessizce ölen ruhumun gömülüşünü seyrediyorum.”
“Bir insan diğerlerinden daha çok şey biliyorsa, yalnızlaşır. Düşünmek zordur. Bu yüzden çoğu kişi yargılanmayı seçer. Siz Yaptığınız şeysiniz, yapacağınızı söylediğiniz şey değil. Çocukken saatlerin dakikalar gibi geçmesini sağlayan ne yaptınız? İşte dünyevi uğraşlarınızın anahtarı burada yatıyor. Daha iyinin gelmesi…devamı
'kimseye kendimi açıklama ihtiyacı duymuyorum artık çünkü herkes görmek istediği kadar görüyor ve benim bununla uğraşacak halim kalmadı.'
"Gönlüm dilime dargın, dilim gönlüme, gönlüm duygularını anlatamadığı için kızarken dilime, dilim anlatamayacağı şeyleri düşündüğü için kızıyor gönlüme."
“Bilmezdin. Mısralarımda dolaştığını. Yalnızlığın da ötesinde bir yerde olduğumu. Çaresizler mezarlığına, gömülü kelimelerimi Bakışlarına sürgün düşen hislerimi Yalancı kasımlarda,kendimden kaçtığımı Ama başaramadığımı... Bilemezdim seni unutamayacağımı, Gölge aradım, hasretinin yorgunuydum Güneş gücendi, batışı erkendi O akşam yüzünü aradım sonra Yıldızlar bir…devamı
“çünkü bir gece aynaya baktığımda, kıpkırmızı gözlerim bana bütün dünyayı ve iğrençliklerini hazmedebileceğimi söylemişti.”
“Haykırmak istiyordu, daha fazla dayanamayacaktı. Sesini duyabilecek kimse yoktu orada; kimse duymak istemiyordu. Kendisi de korkuyordu sesinden, içinde boğuyordu sesini. Patlamak üzereydi susuşu. Birden, havaya uçtu gövdesinin parçaları. Özenle, sessizce toplayacaktı bu parçaları, hepsini bir bir yerlerine yerleştirecekti delikleri kapamak…devamı