Bir kez daha aynı acıyı yaşadım Bir kez daha uyandım yaşadığıma Oysa ben hayatı düşlere dalarak Tüketenlerdenim.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Bunca ömrü boşa geçirmişlik hissiyle birlikte Birden gökyüzüme kara bulutlar Ne rüzgar ne de bir damla yağmur Sessiz sakin bir kuraklık çöküyor Gözüm ötesini görmüyor İnce bir sızı başlıyor Bir son Yeniden yazılıyor.
Birazdan görünür tüm hüznüyle ay Penceremden odama süzülür yavaştan Biriktirdiğim yorgunlukları dökerim Işığında demlensin diye.
Uzakta olmaktan yorulmadın mı dedim Yitip gitti ansızın kayıp giden bir yıldız gibi Geride bıraktığı onca yarım kalanları umursamadan.
Aynı an da Bir çok şey için Akıyor gözyaşlarım Bilmediğim o kadar çok şey var ki Yetişemediğim onca telaşım var ki Sarmaya çalıştığım onca yara var ki Hangi limana atsam kendimi Ya da hepten kaybolsam mı Bilmiyorum.
Kaç karanlık çağ atlattı bu yeryüzü Kaç kere boynuna ip geçirildi insanlığın Kaç kere koptu ipleri ölmesi gerekenlerin Yaşama anlam ararken kaç kişi kurban gitti Anlatamadan, anlaşıldığını hissedemeden.
Her gün Güneşin doğuşuna kurmak saati Yavaş yavaş doğmasını beklemek Küskün kış güneşinin biraz olsun İçi ısıtmasını beklemek Umut.
Tut diyemedim ellerimden Gücüm ardından öylece bakmaya bile yetmedi Sensiz seninle uzun uzun konuştum Anlattım her bir şeyi Anlamadın.
Ölü doğmuş bir yalnızlığım Hislerim tuzla buz halde Yeni gün dedikleri Doğum ve ölüm günlerim.
Düşüncelere daldıkça Kendi mezarımı yavaş yavaş kazıyorum Öyle derinlere iniyorum ki Çürümek bile imkansızlaşıyor Hissetmek ağırlaştıkça ağırlaşıyor Dünyanın yükü yetmezmiş gibi Evrene kafa tutuyormuş gibi bir his Saçma ama kurtulmanın güç olduğu Gülünç bir sahneye hapsolmuş gibi Bir yaşamak.