Yıldızlara gömülü bir gece Güneşi beklemeye gerek yok Aydınlık, hem de kör edercesine Gözlerimi kapatıyorum Dönüyorum en derinlerime Kapanmaya uzak yaralarımla yüzleşiyorum Bir kez daha görüyorum Geçmeyecek.
Ne hepten var olabiliyor Ne de yok olabiliyorum Ruhum bedenime Dünyalar kadar ağır geliyor Bir yanım öfkeye sarılırken Bir yanım sükunete sarılıyor Ve ben ikisi arasında kalmaktan Öyle yorgun, öyle bitkinim ki Sade bir bekleyişle tüketiyorum Belirsizliğin galip geldiği ömrümü.
Bir kez daha sabır yolu göründü Bir kez daha düştük dipsiz bir kuyuya Neler kırıldı döküldü belirsiz şimdi Ayağa kalkmak için çok mu geç Bu ilk değildi, son da olmayacak O zaman devam etmeli Uyuyup uyanmalara.
Belki yarın Biraz daha kabulle uyanırım Biraz daha açılır ruhum ile bedenimin arası Uyuşukluk tüm bedenimi sarar En sonunda bulurum Neden düştüğümü her güne Bıkmadan usanmadan.
Derdimi unuttum Düşlerimden utanır oldum Gülümsemek bile gelmiyor içimden Bitmeyen, uzadıkça uzayan bir hüzün haresi hayat Sayfaların arasında kaybolamayacak kadar yorgunum Ansızın gelip geçen umutlu zamanlara tutunuyorum Hüzün ise aldığım her nefeste doluyor içime Ağırlaştıkça ağırlaşıyor zaman Aynı hislere hapsoluyorum.
Çalınacak tek bir kapı var Yine de insan duymak istiyor Biraz da acıya bulanmak Hayata karışıp yanmak Kaybolmak bilmediği sokaklarda Sonra da inanmak Pişmanlık son durağı olsa da.
Bir gün gelecek Dökülecek kelimeler dilimden korkusuzca Bilmenin ötesinde acının yoğurduğu kelimelerle Merhaba diyeceğim yalnızlığımı tükettiğim son noktaya Artık zorlu yolları geride bırakmış olmanın Hüzünlü gururuyla düşülecek yeni yollara Bir aramaktan başka aramaya doğru Ama bu sefer daha güçlü ve…devamıBir gün gelecek
Dökülecek kelimeler dilimden korkusuzca
Bilmenin ötesinde acının yoğurduğu kelimelerle
Merhaba diyeceğim yalnızlığımı tükettiğim son noktaya
Artık zorlu yolları geride bırakmış olmanın
Hüzünlü gururuyla düşülecek yeni yollara
Bir aramaktan başka aramaya doğru
Ama bu sefer daha güçlü ve gözü kara bir şekilde.
Kendimi bir başkasını sevecek kadar sevemedim Bu yüzden yalnızlığın soğukluğuna sarıldım Bu yüzden de sürekli yenildim Çok kere pes etme noktasına geldim Fakat her seferinde tekrardan ayağa kalktım Düşüşlerimin sonunun gelmeyeceğini bile bile.