Bilmem ki Nasıl yürünür beraber bir yolda Alışkınım kaldırılmaları tek başıma işgal etmeye Yüklediğim yükleri kimsesiz ve sessiz kaldırmaya Gözyaşlarıma kimseyi ortak etmemeye Bir tek hayallerim vardır Gözyaşsız, güneşli...
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Zifirideyim İçimde adım atılacak yer yok Nereye baksam yenilgiler asılı Acı gülümsemelerin ardına saklanmış İçimdeki hasta güneş.
Bitmez görünen şeyler bir anda bitiveriyor Bunu tekrardan görmenin huzuru var içimde Fazla değil sabaha yine unuturum sonumu Tekrardan düşerim hayatın boş telaşlarına.
İçimde yeni yenilgiler korkusu Her gün aynı yer ve zamanda Esir alıyor aydınlanmaya muhtaç zihnimi Kalbimde aynı kararmaya ortak oluyor Sonra kayboluyorum kendimde Uyuyup rüyalara dalmak istiyorum Artık çoktan düşmüş oluyorum Karamsarlığın çıkmazlarına.
Bu yolu Yalnız yürüyemeyecek kadar Kör olmadığımı düşünürken Aslında yalnız olmadığımı Göremeyecek kadar Körmüşüm.
Yolda olmanın yorgunluğunu bir kenara bırakıyorum Gülümsüyorum ayağıma batan her dikene Acısını umursamadığımdan değil İyi birer öğretmen olduklarından.
Zamanla yenilgilerim büyüdü Ama zamanın gücü beni büyütmeye yetmedi Sadece saçlarıma bir kaç ak düştü Sonra da sakallarıma Onları seviyorum Genel itibariyle istenmese de Çünkü ölümü hatırlatıyor Bütün renklerin toplanıp bir olduğu Bir bitiş gibi görünüp Bambaşka bir aleme açılan…devamı
Bu savaşı Kaybetmek için kendime son bir şans daha veriyorum Aksi halde tüm umutlarımı ve aklımı kaybedeceğim Yenilmekten uslanmaz biri haline dönüşmüş olabilirim Ama nedensiz hiçbir şey yoktur Bu düşünceye sığınıyor Ve bütün endişelerime bent çekiyorum Belli bir süreliğine.
Fazla büyütüyorum her şeyi Acılarım kimsenin acısından Hayallerim kimsenin hayallerinden büyük değil Belki de bu yüzden acı çekiyorum Bir hiç olduğum halde Bunu reddederek Büyütmeye çalışıyorum kendimi Bu yüzden dönüp dolaşıp kendime yeniliyorum sürekli.
Uykuların kaçtığı vakitlere geldik Yakındır bu mevsimde gelip geçer Unutulur neden aktı bu gözyaşları Keşke bile diyemeyecek kadar unutursun.