“…Aşk rüzgarın söylediği bir şarkıdır. Tuhaf bir paradokstur yaşanan. Rüzgar, yaprakların döküleceğini bildiği için şarkısına başlamıştır. Yapraklarsa döküleceklerinden habersiz, rüzgarın ağıda benzer şarkısını duyunca dayanamayıp bırakmışlardır kendilerini aşağıya.”
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Gerçekten dinlendirici ve kurtarıcı olan bir insan şefkatine yıllarca duyulan özlem, bu kusurun içerdiği absürt yalnızlaşma, insan ilişkilerinden arta kalan hemen hemen her şeyin acı çekme sebebi olması tüm bunlar, durumu daha da vahimleştiriyor ve bir tek meşruluğu olabilir… …Bir…devamı
Bazen bir kitap okuduğunuz zamanla özdeşleşir. Ve yüreğinizde ve zihninizde bambaşka bir boyutta yer kaplar. İlkler her daim önem arz eder ya hani. Küçük Prenses 👑 de benim ilkim işte. Bu kitap benim zihnimde canlandırdığım ilk kitap. Bu kitap benim…devamı
“Gönül ile aklı koydum kafese; Biri ‘ümit’ diyor, Biri ‘kes’ diyor. Çırpındıkça kalbim nefes nefese, Biri ‘dayan’ diyor, Biri ‘pes’ diyor. Yüreğim döndükçe döndüm ak kora. Sabrım demir aldı, yelkenler fora! Gitmek istiyorum çok uzaklara. Biri ‘aman’ diyor, Biri ‘es’…devamı
“Zihninde derin denizlere dalan, duygusal fırtınalarla boğuşurken bile nazik kalmaya çalışan, kaybolmayı hayal eden ama yine de içindeki ışığı bulmaya çalışan bir ruh.”
Saklambaç oynayan bir çocuğun en büyük korkusu bulunmamak değil, aranmamaktır.🪁
İnsan hiç tanımadığı birini nasıl özlerdi?
“…anlamını biliyordu ama bilginin değerinin, çoğunluğun bilmesine bağlı olduğunu hayat ona öğretmişti. Bilgi herkese yayılmadan bilmenin yarattığı basınç öylesine büyüktü ki bunu ancak gerçekten bilenler anlayabilirdi, hayat işte o zaman cehennemdi. Bilmeyenlerin arasında bilen olmak en büyük lanetti. Dinlemeyenlerin arasında…devamı
“Dikkatten kaçabildiğin kadar ıssızdın ve istediğin zaman ıssız olabildiğin kadar da özgür. Issızlıktı insanı kendine getiren. Issızlığımızda hissettiğimiz konfor kadar gerçek değil miydik kendimize?”
“…Bir zamanlar şefkatle bakan gözleri şimdi nefretle süzüyordu beni. Ben nefretle bakmadım, ama saygı da duymuyordum artık ona sevgi ise çoktan bitmişti aramızda.”