(@) - Raf

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #31 uzun zamandır okurum diye ertelediğim ama bir türlü okuyamadığım kitabı kısa olduğu için bu etkinliğe dahil ettim elbette kötü değildi ama beklentimi tam olarak karşıladığı söylenemez. kitabımız bi çocuk kitabı ama bazı çocuk…devamı

halenur 4 months ago

başımı alıp dağlara çıkıcam avazım çıktığı kadar haykırıcam dağlar taşlar yıkanacak gözyaşlarımda beni onlar anlayacak derken, ben sen anla diyordum aslında baktın öylece anlayamadın teselli edecek sözler aradın çığlığı duyamadın suskun olduğum günlerde yüreğimin neden buz tuttuğunu düşünmedin hiç girip…devamı

halenur 4 months ago

dünyayı anlamaya ilk heves ettiğinde çok okuma, çok düşünme kafayı üşütürsün dediler. direnip devam ettiyse ergenliğinde şuna bak, çıktığı kabuğu beğenmiyor dediler. devam edip yetişkin olduğunda ne oldu hani o kadar kitap okudun bir baltaya sap olabildin mi, bak şimdi…devamı

halenur 4 months ago

Babaya Mektup

Franz Kafka

100 Gönderi

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #30 60 sayfalık kitabı 4 gündür elinde süründüren bana da yazıklar olmasın. niye böyle oldu ben de tam olarak çözemedim ama kitabı her elime aldığımda birkaç sayfa okuyup bunaldım zihnimin karmaşası ağır bastı okuduğumu…devamı

halenur 4 months ago

Nasıl Ölünür

Emile Zola

14 Gönderi

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #29 yine ve yine yine yine grip olduğum için kitap okumak beni çok zorluyor. (kış kapatılsın) gözlerim yansa da, başım ağrısa da zorla okudum. artık daha çok canım acıyor, tadım kaçtı. kitaba gelecek olursak…devamı

halenur 4 months ago

İstiridye Çocuğun Hüzünlü Ölümü

Tim Burton

3 Gönderi

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #28 gotik dedikleri bu muymuş vay be. hayatımda ilk defa okudum o da yarım saat sürdü sürmedi. kitap şiirsel bi şekilde yazılmış ve resimlendirmeler yapılmış. ondan mütevellittir ki bitirdim şak diye. tesadüfen görüp ben…devamı

halenur 4 months ago

Emanet Çocuk

Claire Keegan

21 Gönderi

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #27 günün üçüncü kitabı mı, noluyor noluyor?? kitap kırsalda yaşayan bir ailenin kızlarını başka bir aileye emanet etmesini konu ediniyor. olayları emanet edilen kız çocuğunun bakış açısından okuyoruz. yine kısa çerezlik ama anlattıklarıyla insanın…devamıyıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #27 günün üçüncü kitabı mı, noluyor noluyor?? kitap kırsalda yaşayan bir ailenin kızlarını başka bir aileye emanet etmesini konu ediniyor. olayları emanet edilen kız çocuğunun bakış açısından okuyoruz. yine kısa çerezlik ama anlattıklarıyla insanın kalbini yumuşatan türden bir eser. sevgi ve ilginin özellikle çocuklar için ne denli önemli olduğunu aslında bi ekmek bi su gibi gerekli olduğunu görüyoruz. bu duygular çocuklara yeterince yansıtıldığında ise onların olumlu anlamda değişikliklerine tanıklık ediyoruz. bir yanda çocuğunu kaydedip emanet edilen çocuğa kıymet verip özenle bakan bir aile, diğer yanda mevcut ekonomik sıkıntıları umursamayıp, çocukları kullanmaktan da asla geri kalmayan, aynı zamanda bakamasa da çocuk doğurmaya devam eden bir aile. insanın kıymet bilmesi için illa elindekini kaybetmesi mi gerekiyor acaba anlamıyorum. insanoğlu elbette nankör ve şükürsüz o 2+2. karşımıza çıka çıka anladık artık onu... ama bu kadar olur mu? (oluyormuş) her neyse yeterince üzülecek problemim yokmuş gibi kitaptaki kızın travmalarına, sorumsuz ebeveynlerine, emanet ettikleri aileye ve daha on yüz bin milyon şeye üzüldüm. yazsam ansiklopedi olur, ama üşeniyorum. tekrar kitaba dönecek olursak eğer okunmaya değer tatlı bi eser, iyi geceler! . . . öyle bir noktadayım ki ne bugüne değin olduğum kişi ne de olabileceğim yeni kişi olabiliyorum. bir yerde sır varsa, diyor, orada utanç vardır, utançsa ihtiyacımız olan bir şey değil. keşke şimdi evde olsaydım da tüm buanlamadığım şeyler hep oldukları gibi kalsaydı diye geçiriyorum içimden babamın bırakıp gidişinin tadı var suda; hiç orada olmayışının, gittikten sonra bana ait hiçbir şeyin olmayışının tadı. acaba başka ne zaman böyle hissettim diye hatırlamaya çalışınca üzülüyorum, çünkü buna benzer başka bir zamanı ve de mutluluğu hatırlayamıyorum, çünkü hatırlayamam. her şey bir başka şeye dönüyor, daha önce her ne idiyse onun bir başka biçimine. gittiğinde içimdeki tek şey onu özlemek oluyor. başkalarının hep iyi yönlerini görmek ister ve bazen de bunun için düş kırıklığına uğramayacağını umarak onlara güvenme yolunu seçer, ama yine de uğrar. çoğu insan sırf bulunmaz bir hiçbir şey söylememe fırsatını kaçırdığı için çok şey kaybetmiştir. ah, ne olursa olsun kadınlar neredeyse her zaman haklı çıkıyorlar. bir erkek daha burnunu uzatmadan, aklı başında bir kadın yolun en sonunu bile görüp olacakların kokusunu alır.

halenur 4 months ago

Sahaf Mendel

Stefan Zweig

22 Gönderi

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #26 maşallah dersek sevinirim çünkü günün ikinci kitabı da öğle vakitlerinde bitti. (biz de birileriyiz) zweig böyle meydan okumalar için gerçekten şahane bi isim çünkü eserleri hem kısa hem de aşşşşşırı akıcı. bu kitapta…devamı

halenur 4 months ago

Ömer’in Çocukluğu

Muallim Naci

11 Gönderi

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #25 "bu hâtıraları niçin yazdığımı sorsalar belki de hiçbir cevap vermeğe lüzum görmem. arzu ettim, yazdım. diyelim ki: bu da bir nevi çocukluktur." diyerek bitiriyor kitabı yazarımız. ben de bu hâtırlaları niçin okudum bilmiyorum.…devamı

halenur 4 months ago

Levayih-i Hayat-Hayatttan Sahneler

Fatma Aliye Hanım

14 Gönderi

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #24 sonunda hedefi tek haneli sayılara indirebildik. şu kitap başladığımdan bu yana (24 saattir) elimde süründü. dün gece başladım neyse uykum geldi sonra okurum dedim ne uyudum ne de sonra okudum. bugün yolculuk yapacaktım…devamıyıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #24 sonunda hedefi tek haneli sayılara indirebildik. şu kitap başladığımdan bu yana (24 saattir) elimde süründü. dün gece başladım neyse uykum geldi sonra okurum dedim ne uyudum ne de sonra okudum. bugün yolculuk yapacaktım yolculukta okurum dedim okumadım 50 SAYFALIK ESER SÜRÜNDÜ DE SÜRÜNDÜ. neyse ki bitirmek nasip oldu... aşka, evliliğe, erkeklere dair sorunlarını dile getiren 5 kadının mektuplaşmasını konu alan kısacık çerezlik bi eser. kadınların anlatım dili, yaşadıkları, birbirleriyle olan bağları gerçekten çarpıcı idi. evliliğe bakış açınızı ne denli etkiler bilmiyorum ama kitapta anlatılanların çoğu olumsuz içerikler. hayal kırıklığına uğrayan kadınlar ve hayal kırıklığına uğratan erkekler anlatılıyor, klişedir şaşmaz mesela. zaten bu evlilik (az önce klavye bu kelimeyi delilik diye çevirdi, benzer işler) denen müessese erkeğe kolaylık kadına zorluk gibi bir hâl aldı. toplumun saçma sapan dayatmaları ve karakteri olgunlaşmamış aptalların davranışları yüzünden. o yüzden; kitabı okuyun ve evlenmeyin. biz kimsenin olgunlaşmamış ama yaşı ve sözde evlilik çağı gelmiş ergenlerinin anne-eşi olacak insanlar değiliz. bendeki bu feminen tavırları ne yapacağız mesela (asla da feminist değilim bu arada hahshahshs sadece karşıma çok fazla saçma sapan insan ve saçma sapan evlilik çıktı bu kitap da tuzu biberi oldu) linç, duyar, öneri, istek ve şikayetlerinizi çöpe atabilirsiniz! . . . . bu evlilik konusundaki mutluluk ya da bedbahtlık pek önemlidir. erkek için de kadın için de böyledir. senin o güzel kalbin yalnız eziyet ve zahmet yaralarıyla acı çekmeye, yalnız zulüm ve cefa darbeleriyle sarsılmaya, çırpınmaya mahsus değildir. bir zaman herkes için sevgi hissi duymaya yetenekli olan kalbim, bugün nefret duygusundan başkasını göstermiyor. hoşnutluk yerine oraya iğrenme geçti. sevmek yerine sevmemek, hüzün yerine kabalık, ağlamak yerine soğukluk, gülmek yerine durgunluk! zira o dertleri çekmeye tahammül eden vücudum bugün onları anlatma zahmetine tahammül edemiyor sevmek için evet mehabe, bence sevmek için sevilecek adamın sevilmeye layık olması gerekir. sadakatin yokluğu, ihanetin yüreği yaralaması filan gibi meselelerin ne önemi kalıyor azizem? ben onları da çektim. onda yalnız kalp sızlıyor. nefretten ise insanın bütün varlığı, mevcudiyeti tiksiniyor