(@) - Raf

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #23 of kimin fikriydi bu saçma meydan okuma (benim) valla yordu ama pes etmek de istemiyorum şunun şurasında 10 kitap kalmış :') babam bahçıvandı, şimdi bir bahçe bu çarpıcı cümle ile başlıyor kitap. ölümün…devamıyıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #23 of kimin fikriydi bu saçma meydan okuma (benim) valla yordu ama pes etmek de istemiyorum şunun şurasında 10 kitap kalmış :') babam bahçıvandı, şimdi bir bahçe bu çarpıcı cümle ile başlıyor kitap. ölümün ön planda olduğu bi eser okuyacağımı elbette biliyordum ama bu kadar ağır olacağını düşünmüyordum. kitap güzel ona kesinlikle lafım yok ama çok boğdu beni. zaten içim daralmış bi hâldeyim bir de böyle ölüm, yas, hastalık temalı bir kitap okumak daha da modumu düşürdü. ama amaa ama üst üste 2 misafirin geldiği bi günde kitabı bitirebilmiş olmak gururdur mesela. babasının hastalığı, yaşamı ve ölümü üzerine bir ağıt-roman, anı-roman ya da bahçe roman diye tanımlıyor kendisi. psikolojik olarak kötü bi dönemden geçiyorsanız okumak biraz olumsuz etkiler bırakabilir bünyenizde ama onun dışında akıcı çabucak bitecek hoş bi eser. zaten aşırı popüler olmuştu sürekli karşıma çıkıyordu okuyabildiğim için mutluyum. .. . . aşağıda da kitaptan hoşuma giden on yüz bin milyon alıntıyı görebilirsiniz sadece hikâyelerin anlatıcıları hayatta kalıyor, ama onlar da bir gün ölecek. sadece hikayeler hayatta kalacak. ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? aramızdan ayrılan kişiden mi, yoksa kendimizden mi? yoksa yokluğun kendisinden mi? o denli yok ki, her boş ânı yokluğuyla dolduruyor. kıyamet herkes için aynı anda kopmaz. hepsinin babaları hayatta, diye düşündüm. bulutların üzerinde bulut olmaz, tıpkı ölümümüzden sonra ölüm olmadığı gibi ... kendi ölümümüzden söz etmeye bile gerek yok. onu bir kez bile yaşamayacağız. zaten yokuş aşağı sürüklenen bir dünyadan ayrılıyorum, dolayısıyla neden üzüleyim ki kelimelere inanan ben, kelimesiz kalmıştım gözlerini kapatmalıydım. kitaplarda öyle yazıyordu. bunu daha çok bir deyim olarak biliyordum - "ölünün gözlerini kapatmak" veya "yaşayanlar ölülerin gözlerini kapatır, ölüler yaşayanların gözlerini açar" mutluluk kısa sürer, tıpkı o bahar açıp solan nergisler ve fulyalar gibi. hüzün, her şeyi boğan ve babamın onlardan kurtuluş yok dediği inatçı otlar gibi uzun süre kalır. evsiz yaşayamayan sadece insanlar değildir, evler de insanları olmadan yaşayamaz. çocukluk dikeydir. yukarıya doğru büyürsün, boyun bahçedeki güllerinki kadardır, herkes sana her yıl ne kadar büyüdüğünü tekrar edip durur, baban seni havaya kaldırır, parmak uçlarında yükselirsin, herşey kıpır kıpır hayat ve hareket doludur, yatmak istemezsin, ancak zorla yatarsın. yaşlılık yataydır. azıcık dinlenelim,öğleden sonra uzanalım, kanepeye şöyle bir uzanacağım sadece, çünkü belim... yaşlılık uzun süreli, belki de sonsuz bir yataylığa alışmaktır. bu acının bedenimdeki yerini tespit etmeye çalışıyorum, kaynağı tam olarak neresi? şimdi göğsümün derinliklerinde, diyaframın olduğu yerde, beni boğuyor, nefes almamı engelliyor. aslında bu göçebe bir ağrı. şimdi yukarıda boğazımda, ağlama merkezinin oralarda bir yerde. şu anda hamur kıvamında, tam pişmemiş ekmek gibi, yutması zor. yokluk çoğunlukla birinin varlığıyla karşılaştırıldığında utanç verici hale geliyordu. biz burada ne kadar mutsuz olduğumuzu bilmediğimiz için mutluyuz. babam omuzlarında tonlarca geçmiş taşıyan bir atlas'tı. şimdi, o aramızdan ayrılınca, tüm o geçmişin çatırdayarak üzerime usulca yıkıldığını, beni tüm öğle sonralarının arasına gömdüğünü hissediyorum. çocukluğun sessizce yıkılıp dağılan öğle sonraları. ve yardım için çağıracağım kimsem yok fakir şeyler bakımından zenginiz üzüntü oralara saklanır, kımıldamayan bir kedi gibi, öylece durur ve sana bakar, odanın ortasına çökmüş bir manda gibi, etrafından dolaşmanın hiçbir yolu yok.

halenur 4 months ago

Gecelerim

Ahmet Rasim

2 Gönderi

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #22 sabah evden çıkarken kitaplıktan rastgele aldığım kitabın bu denli etkileyici olması bana da sürpriz oldu. 50 sayfalık eser anı-günlük türünde. okuması kolay ve kısa. ama anlatım şekli, betimlemeleri, geceleri, gün batımını böylesi depresif…devamıyıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #22 sabah evden çıkarken kitaplıktan rastgele aldığım kitabın bu denli etkileyici olması bana da sürpriz oldu. 50 sayfalık eser anı-günlük türünde. okuması kolay ve kısa. ama anlatım şekli, betimlemeleri, geceleri, gün batımını böylesi depresif fakat huzurlu anlatması insanın okuma şevkini arttırıyor. çocukluk, ilk gençlik, evlilik yıllarını, okul zamanı annesinden ayrı kalmanın acısını sakin fakat çarpıcı bir dille bize sunan ahmet rasim. beklentimin çok çok üstünde güzel bi kitaptı. tamam belki çok derin bi olay yok içerisinde ama o anlatım tarzı... ne yaşadın da böyle içten şeyler yazabildin be adam diye sorası geliyor insanın :( kendisinden okuduğum ilk eser ama muhakkak devamı gelir diye ümit ediyorum. çerezlik akıcı bi kitap okumak isterseniz birebir. . . . düşünmek! ah! bu kafa kadar belaya uğrayan var mı? uykuda bile rüya halinde olarak beni işgal eder. kâh sevinirim kâh ağlarım. geceler! benim çaba, gayret ve minnetle geçirdiğim hayata şahittir. insan hayatın hiçbir devrinde düşünmekten geri kalmıyor. görünüşe göre tefekkür insan ruhunun gıdasıymış. ah! o korktuğum gecelere sonra alıştım. onlar benim sevincimi, kederimi, gazabımı, kendi nefsime karşı isyanımı, maneviyatımdaki kötülüğü, rezaletimi, mihnetimi gördüler. beni eğlendirirken ağlattılar fakat hiçbir zaman mihnetimi dağıtmadılar. o yanımda olsun da ben her mihnete razı olurum insan neyle uzlaşmaz ki ayrılığa alışmasın ah, ben anlıyorum; bu hayat olağanüstü bir süratle zamanı aşıyor. beni korkutan o sürat değil, durma anlarıdır. evet, durmak hakikaten ürkütücüdür. ben görmeliyim, hissetmeliyim; onun için uykuda geçen zamanıma acırım. korka korka uyandığım geceler pek çoktur. bilseniz o elem dolu gecelerde ne kadar düşünürüm! zihnimde ne velveleler, ne şamatalar, ne muhakemeler meydana gelir! yatağımın içine oturur, bu kederli sırrı iki elimin içine sıkıştırır, bir başka tarafa bakmak üzere gözlerimi kapar dururum. sıkıntının ete kemiğe bürünmüş haliymişim gibi durdum

halenur 4 months ago

Amok Koşucusu

Stefan Zweig

150 Gönderi

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #21 kitap bittiğinde tüm bedenim ciddi anlamda sarsılmış gibi hissettim. uzun zamandır zweig okumayınca bünye afallıyor sanırım. malum hedefe ulaşmak için kısa veyahut akıcı kitaplar tercih etmek zorundayım. kısa olmalarına rağmen o kadar etkileyici…devamı

halenur 4 months ago

Yalın Tutku

Annie Ernaux

8 Gönderi

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #20 son zamanlarda bu ablamıza takmış hâldeyim. belki kısa olduğu içindir belki anlattığı konular tam olarak hayatın içerisinden olduğu içindir, bilemiyorum. ama beni içine çekiyor, her ne kadar anlatışı akıcılıktan yoksun olsa da. kısa…devamı

halenur 4 months ago

Sarı Yüz

R.F. Kuang

46 Gönderi

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #19 hani şu saçma sapan meydan okuma bitecek belki ama benim gözler ve baş ağrısı durmadan nüksedecek. booooommbooooo(k)ş bi son. en kibar tabirle böyle ifade edebilirim a dostlar. benim aylardır merak ettiğim kitap bu…devamıyıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #19 hani şu saçma sapan meydan okuma bitecek belki ama benim gözler ve baş ağrısı durmadan nüksedecek. booooommbooooo(k)ş bi son. en kibar tabirle böyle ifade edebilirim a dostlar. benim aylardır merak ettiğim kitap bu muydu yani. bu arada zaten bi şey hayal ettiğimizle kalınca güzel onu gerçekten yaşamak güzelliğini yok ediyor bence. her neyse birileri (ben) edebiyata başlamadan kitaba geçelim. aylar önce bu kitabın hasretiyle yanıp tutuştuğum için birisi hediye etmişti (böyle düşünülmüş hediyeler ne kadar tatlı) ama kitaba kavuşunca o kadar da okuma hevesi taşımadığımı fark ettim ancak 2 ay sonra okuyabildim. (bir şeyi elde etme ihtimali elde etmekten daha zevkli galiba ya da ben manyağım bilmiyorum) allah aşkına kitaba geçebilir miyim artık beynim sürekli konudan konuya atlıyor. (tamam en dehb benim) konu olarak bence muazzam orijinallikte ama işleniş ve üslup için aynı şeyi söyleyemem. böylesi bi fikri heba etmiş gibi geldi yazarımız. kitapta yer yer kopukluklar söz konusu, sonu zaten bana göre vasat, dili çok basit ama bu basitlik kitaba akıcılık katmış yani çok hızlı okunuyor. günceli yakalamış bi kitap. sosyal medya platformlarını, linç kültürünü, internetin etkisini, yazı dünyası ve orada dönen oyunları baya güzel gözler önüne sermiş. ayrıca başrol kızımızın anksiyetik (böyle bi kelime vardır inş) duygu durumu muazzam lanse edilmiş. bazı kısımlar gereksiz uzatılmış ve ayrıntı verilmiş bazı kısımlarda da daha fazla ayrıntı verilmeliymiş diye düşünüyorum. ikinci kitap çıkar mı ya da çıkacak mı hiçbir fikrim yok ama yazar kitabın sonunu 2. kitap gelecek şekilde bitirmiş yazarsa okuyacağız mecbur ne yapalım... yüksek beklenti ve sosyal medyanın şişirmesine kanmadan öylesine vakit geçirmek ya da reading slumptan çıkmak için alın okuyun. . . spoiler alert! yani sonda her şeyi ifşalayan kişi rorynin kocası çıksa daha ilgi çekici olurdu... bu kız çıkması beni cidden sarmadı. (tamam rorynin kocası da çok saçma bi seçim ama olsun en azından daha ilgi çekici, değil mi??) . . . bu gecelik kâfi, iyi geceler.

halenur 4 months ago

Bir Kadın

Annie Ernaux

11 Gönderi

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #18 sabah sabah okuduğum eserin içimi bu kadar bunaltıp beni karmaşık düşüncelere çekeceğini bilsem yine de okur muydum bilmiyorum. annesinin vefatından sonra annesi ile eskiden bu yana süregelen inişli çıkışlı ilişkisini tüm çıplaklığıyla gözler…devamıyıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #18 sabah sabah okuduğum eserin içimi bu kadar bunaltıp beni karmaşık düşüncelere çekeceğini bilsem yine de okur muydum bilmiyorum. annesinin vefatından sonra annesi ile eskiden bu yana süregelen inişli çıkışlı ilişkisini tüm çıplaklığıyla gözler önüne seren bi yazar. dönemin sosyo kültürel yapısını, aile ilişkilerini, ekonomik kaygılarını, işçi sınıfını ve romantizmden uzak gerçekçi anne kız ilişkisini sanatsallık kaygısı gütmeden gerçekçi bir dille yansıtıyor. akıcılığından ve güzelliğinden emin değilim ama okuyunca insana bazı şeyleri sorgulatan bir yapısı olduğu da yadsınamaz. kitabı sevmekle sevmemek arasındaki çizgide gidip geliyorum. insana kendi aile ilişkilerini sorgulatan ve gelecekte ben ne halde olacağım sorusunu akla getiren cinsten bir eser. sanırım düşündürdüğü için bunalttı beni. malumunuz ben düşünmekten itinayla kaçarım. kısa olmasa okumayı bırakır belki de hiç başlamazdım. beğenmedim ama okuduğum için de pişman değilim böyle karmaşık git gelli ruh halleri ilk değil son da olmayacak. bu arada pazartesi günleri tedavülden kalksa keşke. . . . Özen gösterdiği yegane nesne kitaptı. Kitaplara dokunmadan önce ellerini yıkardı. Ona göre yükselmek, her şeyden önce öğrenmekti ("İnsan zihnini donatmalı," derdi), bilgiden daha güzel hiçbir şey yoktu. çünkü merak zaten ahlaksızlığın başlangıcı gibi düşünülüyordu Eğitimli olmak istemekle eğitimli olmak arasında uçurum olduğunu da keşfetmiştim Bana sunduğu tek şey endişesi ve şüphesiydi İnsanların onu olduğu gibi sevmeyeceklerinden korktuğu için, vereceği şeylerle sevilmeyi umuyordu Umutsuzluk bir lükstür. içine girdiğim karanlıktan çıkamadım Annemin hayali varlığının gerçek yokluğundan daha güçlü olduğu bu duygu, şüphesiz unutmanın ilk biçimi. Almaktan çok herkese vermeyi severdi. Yazmak da bir verme biçimi değil midir?

halenur 4 months ago

Beyaz Pantolon

Yaşar Kemal

1 Gönderi

yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #17 yapay zekadan kitap önerileri istedim ve önerdikleri arasından bunu seçip başladım. yani bilemiyorum okunmaya değer miydi emin değilim ben açıkçası çok beğenmedim. klasik yaşar kemal dili ama daha basit hali. o basitlik okutuyor…devamı

halenur 4 months ago

Aziz Bey Hadisesi

Ayfer Tunç

28 Gönderi

Yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #15 birkaç yıl önce birinin önerisi ile başlamıştım kitaba öneren kişi hayatımdan çıkmıştı daha kitap bitmeden ben de hıncımı kitaptan almak istedim sanırım, dilini çok sevdiğim halde yarım bıraktım. dün gece de aklıma düştü…devamıYıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #15 birkaç yıl önce birinin önerisi ile başlamıştım kitaba öneren kişi hayatımdan çıkmıştı daha kitap bitmeden ben de hıncımı kitaptan almak istedim sanırım, dilini çok sevdiğim halde yarım bıraktım. dün gece de aklıma düştü bu kitap ve başlamak istedim tekrardan gerçekten de okunmaya değer bi şahesermiş kendileri. en azından bana göre öyle oldu. sabah erken çıkmam gerektiği halde oturup yarım saat kadar bu kitabı okudum etkisi öyle büyüktü çünkü bende. dilinin akıcı üslubunun güzel olması da cabası. tabii günün geri kalanı hiç istemediğim ama mecburen dahil olmak zorunda kaldığım bi ortamda geçince kitabı bitirmem akşamı buldu. adam akıllı vakit ayrılsa 1 saatte bitecek lezzette bi eser kendileri. bu arada istemediğim ortamlarda bulunmak huy oldu bende. hayır demeyi hâlâ öğrenemediğim için hafta sonumun en nadide ve sevimli gününü bomboş bi yerde heba ettim. neyse sağlık olsun en azından kendime şükredecek sebepler buldum ortamda diyorum ve tekrardan kitaba geçiyorum. aziz bey... erkeklerin özeti mi desem, herkes sonunda olmaktan korktuğu kişiye mi dönüşür desem, boşa giden bi ömür mü desem bilemedim. her şeye yazık ettin de en çok kendine ettin be adam. insan hiç mi akıllanmaz hiç mi bi hatasından ders çıkarıp ben hayatımı bi düzene sokayım demez (aynaya karşı) demiyor demek ki. gençlik arzuları, anlık hevesler, geçici hazlar ve dünyalık gayeler insanın gözüne daha cazip geliyor. gerçi sadece aziz beyde değil ki bu durum bizde de öyle. bi ortamda konuşulan konular artık o kadar tekdüze ve sıradan ki. iş, evlilik, okul, çocuk... hayatı ve insanları sahiden bu kadar basite indirgemiş olmak acınası. ama elden ne gelir bilmiyorum. o yüzden biz de sürüye ayak uyduruyoruz kurt kapmasın diye. gerçi böyle de sürüdeki kurtlar kapıyor kaplıyor beynimizi... ama neyse. gereksiz edebiyatlara lüzum yok. sarsıcı, etkileyici hüzünlü ve boşa geçen bi hayat hikayesi. ben beğendim okunmaya değer keyif kaçırıcı bi kitap. şans verebilirsiniz hatta vermelisiniz. . . . . İçinde, yerini kestiremediği bir nokta çok şiddetli ağrıyor. ...aslında hep öyle sanmış. Oysa şiddetle yanılmış. Ve yine anladı ki hayatı zaten tümüyle bir yanılgıymış. Ne çok ister insan büyük kederlerin ardından ölüp gitmeyi de, başaramaz. Gerçekte, Aziz Bey sevildiğini sanmak yanılgısına düşmüştür. Hepsi budur. yeryüzünde yapayalnız, kimsesiz ve unutulmuş hissetti. "Ümit beni bir gün daha aldattı, bak." Sevildiğini sanmış ve yanılmış olmaktan çok utanıyordu. Ölebilseydi eğer bunu tercih ederdi. Sanki göğsünde bir damar çatladı da içi kan doldu. Dil yaresini andıracak yare bulunmaz. Dünyada gönül yaresine çare bulunmaz. Deva bulmayacak mı kalbimdeki bu yara. Şu çileli gönlümde şimdi her şey kapkara.

halenur 4 months ago

Seksen Günde Dünya Gezisi

Jules Verne

13 Gönderi

Yıl sonuna kadar 33 kitap okuyorum #14 sonunda bi kitap bitirebilmiş olmanın haklı gururunu yaşıyorum a dostlar... yaklaşık 1 aydır (hatta daha fazladır) benimle otobüste, iş yerinde, çantada, evde, baş ucumda sürünen kitap bugün bitti. sözde yıl sonuna dek 33…devamı

halenur 5 months ago

Henüz 17 Yaşında

Ahmet Mithat Efendi

5 Gönderi

Yıl bitene kadar 33 kitap okuyorum #13 Beni reading slumptan çıkartan bu kitaba ve kitabı okumam için baskı yapan arkadaşıma sevgilerle (kendisi kitabı hala bitirmedi) Tanzimat edebiyatına bayılıyorum ben. Ne yazsalar okurum, tüketirim. Gayet de beğenirim. O dönemin İstanbul tasvirleri…devamı