(@) - Raf

Türk yazar Güzide Sabri'nin 1923 yılında yazdığı romantik drama romanı. "Ölmüş Bir Kadının Evrak-ı Metrukesi" adlı eserinin devamı olarak yazılmış. İlk hikayede yer alan karakterlerin yıllar sonra yaşanan bir takım ilişkileri anlatılıyor. Güzel bir devam ancak ilk esere göre biraz…devamı

hanshiro 1 year ago

Burada Gömülüdür 1. Cilt

Ahmet Erhan

13 Gönderi

"Kalırsa bir soru kalır benden Yanıtı var mıdır bilmem? Denizine, göğüne, toprağına Uçanına, kaçanına bu dünyanın Kalırsa bir soru kalır benden Ölüm gelir, gün akşama kavuşurken. Neyi ararım ben, neyi bulurum? Taştan taşa, düşten düşe sekerek Enginleri aşar da, sığda…devamı

hanshiro 1 year ago

Alien: Romulus

Fede Alvarez

32 Gönderi

Her ne kadar finalde farklı bir şeyler denemiş olsalar da bolca klişe var.. önceki filmlerden pek farkı yok. Özgünlüğü olmalıydı.. Genel sıralamam; 1- Alien 1 (10/10) 2- Alien 2 (8.3/10) 3- Prometheus (8/10) 4- Alien: Covenant (7/10) 5- Alien: Ressurection…devamı

hanshiro 1 year ago

Fakir Kene

Birhan Keskin

10 Gönderi

"Ben canımı sokakta buldum efendim! Ben çimenlere yaslamışım ömrümü Birbirinin önünde yamulanlar varken Beni dize bilmez sanma Beni dize gelmez san! Çaresizlik ki kırk kir ile sıvanmıştır hikayemize Bir balığın yaralı ağzıyla konuşuyor olmamız bundan Öyle bülbül! Hadi ordan Kuşların…devamı"Ben canımı sokakta buldum efendim! Ben çimenlere yaslamışım ömrümü Birbirinin önünde yamulanlar varken Beni dize bilmez sanma Beni dize gelmez san! Çaresizlik ki kırk kir ile sıvanmıştır hikayemize Bir balığın yaralı ağzıyla konuşuyor olmamız bundan Öyle bülbül! Hadi ordan Kuşların hatırını cebimde tutarak konuşuyorum. Öyle kırıntılı, Gak! -Betonu icat edene yazıklar olsun! (Şehir denen şeyinizin şeysine fuck) Dünya küfrün kendisi olmuşken Beni küfür bilmez sanma Bak! Bak. Bak hurdan. Bir de hurdan. Yağmurdan sonra yayılan huzurun adıyla konuşuyorum: Bak sana çimenlerin derin nefesiyle, soruyorum; Şehrin perçemleri sizin gözlerinize niye batıyor? Biz, üç beş adam, ömrünü çimenlere adayan Razıyız gölgesinde uyuduğumuz ağaçtan. Ve zerre ipimizde değilsin başkan. Ben canımı sokakta buldum, ama Affına sığınarak şunları,,, ablacım, Ver bak şunları Ver bak şunları Ver bak şunları Ver bak şunları Bu medeniyet denen şeyin naylon poşetine Koyayım. Bunca katlı yol bunca kavşak Kavuşturmuyor bu şehirde insanı birbirine Sabahın ince tüylüsüyüz geçip gideceğiz birazdan Hem haliçe kızak, pardon kazık çakıyorlarmış birazdan, metro da geçsin biraz da hurdan. Sen hiç esenler otogarını gördün mü ablam Esenler otogarından İstanbul' a kavuşur mu hiç insan Toprağın hışırtısını otun çıtırtısmı duyan bana Uykusuzluğunu, solgunluğunu, yüzünün buruşukluğunu anlamak çimenlerin benim üstüme kaldı. Kala kala bana kaldı evet, Bir gülün merkezini aramak. Ben eve kafa bi dünya dönmüştüm bir gün Ben her gün eve kafa bi dünya dönüyordum. Ya da evin kafası bi dünyaydı, bilmiyorum. Her ağaç ben buralıyım der, burada Her çimen yerle yeksan Bir ben diyemedim, "buralıyım" Buradayım, ey insan! Ben bu durduğum noktaya kolay gelmedim. Ben canımı sokakta buldum efendim! (Sayfa 27) Birhan Keskin'in 2017 de yayınlanan şiir ve anlatılarından oluşan eseri. Arkadaşımın yardımıyla okudum, iyi ki okumuşum, kalemi son derece özgün, tavsiye ederim.

hanshiro 1 year ago

Modernliğin Sonuçları

Anthony Giddens

1 Gönderi

Ortaya attığı "yapılaşma" teorisi ile sosyolojide büyük tartışmalara neden olan İngiliz sosyolog Anthony Giddens, modernizm'in sonuçlarını, kendi perspektifinden birçok konuya değinerek ele almış. Özellikle postmodernizm'e karşı çıkarak böyle bir dönemin olmadığını, modernizm'in devamı ama şekil değiştirdiğini belirtiyor. Kitap içerisinde; zaman…devamı

hanshiro 1 year ago

"Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen Kum taneleri var ya onlardan birindeyim Yeni bir yolculuğa çıkıyorum kar yağıyor Bir aşk tipiye tutuluyor daha ilk dönemeçte Çocuksun sen sesindeki tipiye tutulduğum…devamı"Dünyanın dışına atılmış bir adımdın sen Ömrümüzse karşılıksız sorulardı hepsi bu Şu samanyolu hani avuçlarından dökülen Kum taneleri var ya onlardan birindeyim Yeni bir yolculuğa çıkıyorum kar yağıyor Bir aşk tipiye tutuluyor daha ilk dönemeçte Çocuksun sen sesindeki tipiye tutulduğum Dönüşen ve suya dönüşen sorular soruyorsun Sesin bir çağlayan olup dolduruyor uçurumlarımı Kötü bir anlatıcıyım oysa ben ve ne zaman Birisi adres sorsa önce silaha davranıyorum Kekemeyim en az kasabalı aşklar kadar mahçup Ve üzgün kentler arıyorum ayrılıklar için Bir yanlışlığım bu dünyada en az senin kadar Ve sen kendi küllerini savuruyorsun dağa taşa Bir daha doğmamak için doğmak diyorsun Ölümlülerin işi bir de mutlu olanların Onların hep bir öyküsü olur ve yaşarlar Bırakıp gidemezler alıştıkları ne varsa Çocuksun sen her ayrılıkta imlası bozulan Susan bir çocuktan daha büyük bir tehdit Ne olabilir, sorumun karşılığını bilmiyor kimse Kötü bir anlatıcıyım oysa ben ve ne zaman Bir kaza olsa adı aşk oluyor artık Aşksa dünyanın çoktan unuttuğu bir tansık Seni bekliyorum orda, o kirlenen ütopyada Kirpiklerime düşüyorsun bir çiy damlası olarak Yumuyorum gözlerimi gözkapaklarımın içindesin Sonsuz bir uykuya dalıyorum sonra ve sen Hiç büyümüyorsun artık iyi ki büyümüyorsun Adınla başlıyorum her şiire ve her mısrada Esirgeyensin bağışlayansın, biad ediyorum. Çocuksun sen ve bu dünya sana göre değil Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüm Bir çiçeğe tutundum düşerken, ordayım hâlâ Sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı Nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle Zaman benim işte, nesneleşiyor tüm anlar Dursam ölürüm paramparça olur dünya Çocuksun sen sesinin çağlayanına düştüğüm Uçurum diyordun bir aşk uçurum özlemidir Bırakıyorum öyleyse kendimi sesinin boşluğuna Tutunabileceğim tüm umutları görmiyeyim için Gözlerimi bağlıyorum geceyi mendil yaparak (Gözlerim bir yerlerde daha bağlanmıştı, bunu Unutmuyorum unutmuyorum unutmuyorum hiç) Bir rüzgâr esse ellerin fesleğen kokuyor Kırlangıçlar konuyor alnına akşamüstleri Bu yüzden bir kanat sesiyim yamaçlarda Üzgün bir erguvan ağacıyla konuşuyorum Ayrılığın zorlaştığı yerdeyim ve dalgınlığım Bir mülteci hüznüne dönüyor artık bu kentte Çocuksun sen alnına kırlangıçlar konan Bir bulutun peşine takılıp gittiğimiz yer Okyanus diyelim istersen ya da sen söyle Batık bir gemiyim orda, seni bekliyorum Upuzun bir sessizliğim fırtınalar patlarken Gövdem köle tacirlerinin barut yanıkları içinde Ve gittikçe acıtıyor yaralarımı tuzlu su Çocuksun sen, büyümek yakışmazdı hiç Gülüşünün kokusuyla yeşerdi bu elma ağacı (Soluğunun elma kokması bundandı belki) Bir elma kokusuna tutundum düşerken Sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı Nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle Çocuksun sen, çocuğumsun." - Ahmet Telli

hanshiro 1 year ago

"Sana buraya bazı şeyler koyuyorum. Yol boyunca aklında olsun. Lazım olursa açar okursun, Olmazsa da olsun, bir zararı yok burada dursun. Şuraya bir cümle koydum. Bırak, acımızı birileri duysun. Hem zaten şiir niye var? Dünyanın acısını başkaları da duysun! Acı…devamı

hanshiro 1 year ago

Megalopolis

Francis Ford Coppola

2 Gönderi

Her ne kadar kariyerinin zirvesini 70'lerde yaşamış olsa da bugün hala yaşayan en önemli yönetmenlerden biri olarak görülen Francis Ford Coppola'nın 2024 yılında yayımladığı yeni filmi. Üzerine o kadar çok şey söylenir ki... 130 milyon dolarlık bütçesini çöpe atmış desek…devamı

hanshiro 1 year ago

"Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında. Aşklarım, inançlarım işgal altındadır tabutumun üstünde zar atıyorlar cebimdeki adreslerden umut kalmamıştır toprağa sokulduğum zaman çapa vuran adamlar denize yaklaşınca kumlar ve çakıl taşları geçmiş günlerimi aşağılamaktadır. Karanlık sözler yazıyorum hayatım hakkında. Ve rüzgar buruşturuyor…devamı

hanshiro 1 year ago

Meyve Hasadı

Rabindranath Tagore

1 Gönderi

"Senin şairin yap beni, ey Gece, peçeli Gece! Gölgende çağlar boyu sessizce oturdu insanlar, şarkılarını söyleyeyim onların. Âlemden âleme sessizce koşan tekerleksiz arabana al beni, sen ki zamanın sarayında bir kraliçe, esrarengiz bir güzelsin! Sorular soran nice akıl, avluna gizlice…devamı"Senin şairin yap beni, ey Gece, peçeli Gece! Gölgende çağlar boyu sessizce oturdu insanlar, şarkılarını söyleyeyim onların. Âlemden âleme sessizce koşan tekerleksiz arabana al beni, sen ki zamanın sarayında bir kraliçe, esrarengiz bir güzelsin! Sorular soran nice akıl, avluna gizlice girip cevaplar aradı senin lambasız evinde. Bilinmeyen'in attığı neşe okuyla vurulmuş nice yürekten şen ilâhiler fışkırdı, altüst etti karanlığı. Uyku nedir bilmeyen o ruhlar, buluverdikleri hazineye yıldızların ışığı altında hayretle bakıyorlar şimdi. Beni onların şairi yap, ey Gece, erişilmez sükûtunun şairi yap!" (Sayfa 27) "Şairin zihni rüzgârın ve suyun sesleri arasında, hayatın dalgaları üstünde dans eder. Ama mademki güneş batıp da göğün karanlığı denizin üzerine bitkin göz kapakları misali indi, şimdi şairin elinden kalemini alıp, düşüncelerini sessizliğin ebedi gizeminin ortasında derinlere gömülmeye bırakmanın zamanıdır." (Sayfa 30) "Karanlıktır gece; benliğimin sessizliğinde derindir senin uykun. Uyan, ey Aşk Sancısı, bilmiyorum kapıyı nasıl açacağımı, dışarıda bekliyorum! Saatler durgun; yıldızlar gözünü dikmiş; rüzgâr dinmiş; yüreğimde sessizlik kurşun gibi ağır... Uyan, ey Aşk, uyan! Doldur boş kadehimi; şarkının soluğuyla geceyi dalgalandır!" (Sayfa 31) "Gözlerimle, ellerimle, ayaklarımla öptüm dünyayı; yüreğimle kat kat sardım onu; düşüncelerimle sellere boğdum onun günlerini ve gecelerini, nihayet yaşamım bir oldu onunla. Göğün ışığıyla böyle iç içe olduğumdan severim yaşamımı. Dünyadan ayrılmak dünyayı sevmek kadar gerçekse eğer, bir mânâ olmalı yaşamın kavuşma ve ayrılığında. Sevgiye ihanet edilseydi ölmekle, bu hain çürüme her şeyi yiyip bitirir, gökteki yıldızları bile soldururdu." (Sayfa 66) "Kaybolacağım," dedi Bulut. "Kızgın şafağın içine dalacağım," dedi Gece. "Derin sessizlikte onun ayak izi olacağım,” dedi Istırap. "Ölerek kemâle eriyorum," dedi yaşamım. "Işığım senin düşüncelerini öpüyor her an," dedi Dünya. “Günler geçiyor ama ben seni bekliyorum,” dedi Aşk "Senin yaşam teknenle aşıyorum denizi,” dedi Ölüm. (Sayfa 67) "Yaprakları ve çiçekleriyle geldi bahar bedenime. Arılar sabah boyu vızıldıyor içimde, rüzgâr tembelce oynuyor gölgelerle. Tatlı bir pınar fışkırıyor yüreğimin özünden. Çiylere bulanmış bir sabah misali sevince boğuluyor gözlerim; sazımın telleri gibi titriyor kollarımda ve bacaklarımda yaşam. Ey sonu gelmeyen günlerimin sevgilisi! Medcezrin sele dönüştüğü hayat sahilimde sen misin bir başına gezinen? Senin etrafında mı uçuşuyor rengarenk kanatlı pervaneler misali düşlerim? Senin şarkıların mıdır benliğimin karanlık saçakları altında yankılanan? Senden başka kim duyabilir, kalabalık saatlerin uğultusunun damarlarımda yankılanışını, göğsümde dans eden şen adımları, dur durak bilmeyen hayat hengâmesinin bedenimde kanat çırpışını?" (Sayfa 87) "Dünya uyurken kapına gelirim senin. Yıldızlar sessizdir, şarkı söylemeye korkarım. Durup öylece bakarım, ta ki gecenin balkonundan gölgen geçene dek; o zaman dopdolu bir yürekle geri dönerim. Sonra, yol kenarında şarkı söylerim sabahleyin. Çalılıktaki çiçekler yanıt verir bana, sabahın havası kulak kesilir. Ansızın durur yolcular, yüzüme bakarlar, adlarını söylediğimi sanırlar." (Sayfa 97) Hint edebiyatının büyük üstadı Rabindranath Tagore'un 1916'da yayımlanan mistik eseri. Hayatımda okuduğum en şiirsel dile sahip yazar olabilir. Kendisinden daha önce Gitanjali'yi okumuştum. Daha çok okumak istiyorum. Onun kaleminden güneşi, yıldızları, kadını ve tanrıyı okumak büyük bir zevk.