9/10 bayildimm. soluksuz okudum. zweig satranci hikayenin merkezine yerlestirerek insan zihninin yalnizlik baski ve izolasyon altinda nasil farkli bir isleyise suruklenebilecegini muazzam bi sekilde anlatmis.kitap satranc ustasi iki karakter arasindaki zitligi ele alarak birinin dogal yetenekle digerinin zihninin icinde gelistirdigi…devamı9/10
bayildimm. soluksuz okudum. zweig satranci hikayenin merkezine yerlestirerek insan zihninin yalnizlik baski ve izolasyon altinda nasil farkli bir isleyise suruklenebilecegini muazzam bi sekilde anlatmis.kitap satranc ustasi iki karakter arasindaki zitligi ele alarak birinin dogal yetenekle digerinin zihninin icinde gelistirdigi yontemle satranc oynamasi satranci oyundan ziyade karakterlerin zihinsel durumlarini ve aralarindaki farki gosteren bir araca donusturuyor. kurgusu ve ele aldigi konu itibariyle cok farkli bir kitapti.cok basarili buldum🫶🏽🫶🏽🫶🏽
8.5/10 kürt cografyasinda savasin icinde buyumek zorunda kalan cocuklari anlatiyor bu film. ne kadar tanidik… icime resmen bir yumru oturdu. aci olan savasin yarattigi yikimdan cok cocuklarin hayatlarindan bir cocukluk calmasi. bir yandan hayatta kalmanin yollarini ogreniyorlar bir yandan hala…devamı8.5/10
kürt cografyasinda savasin icinde buyumek zorunda kalan cocuklari anlatiyor bu film. ne kadar tanidik… icime resmen bir yumru oturdu. aci olan savasin yarattigi yikimdan cok cocuklarin hayatlarindan bir cocukluk calmasi. bir yandan hayatta kalmanin yollarini ogreniyorlar bir yandan hala cocuk olmanin o saf halini tasiyorlar. bazi sahneleri izlemek gercekten cok zordu film uzerimde uzun sure tasiyacagim bir his birakti
9/10 normalde duygusal biri olmama ragmen sadece ask uzerine kurulu kitaplara bu kadar anlam yuklemem ama bu kitap benim icin gercekten farkliydi. Raif Efendinin Maria ile tanismadan once de dis dunyadan kopuk ve ice kapanik biri olmasi Maria ile karsilasmasiyla…devamı9/10
normalde duygusal biri olmama ragmen sadece ask uzerine kurulu kitaplara bu kadar anlam yuklemem ama bu kitap benim icin gercekten farkliydi. Raif Efendinin Maria ile tanismadan once de dis dunyadan kopuk ve ice kapanik biri olmasi Maria ile karsilasmasiyla birlikte ona duydugu hayranligin zamanla cok derin bir sevgiye donusmesi ve kendini tamamen ona baglamasi kitabin odak konusuydu. raif efendinin kurk mantolu madonnaya karsi bu kadar sabirli ve olculu olmasi ve her seye ragmen saygisini korumasi toksik bi ask hikayesi olmadigini gosteriyor insana. kitabın sonlarina dogru gercekten cok agladim. Gozlerimden yaslar suzulup gitti 🥹Maria hayatindan ciktiktan sonra Raif Efendinin yeniden kendi icine kapanmasi ve yillar sonra onun hakkinda ogrendigi o kotu durum kalbimde aci olusturdu. karakterin tartisilabilecek tek tarafi Maria dan sonra yaptigi evlilikti. bence raif efendi mariadan sonra evlenebilecek biri degildi. esine ve cocuklarina karsi mesafeli bir hayat surmesi ve kendini yeniden bir hayata suruklerken onlari da bu hayatin icine cekmesi dogru degildi. onlar bunu hak etmiyordu. bence yapmamasi gereken hata buydu.okudugum ilk turk yazar romaniydi iyi ki de okumusum 9 puani kesinlikle hak ettigini dusunuyorum. okuyacagim son ask kitabim olur mu bilmiyorum buyuk konusmayayim ama simdilik okudugum en guzel ask kitabi buydu.
iyi bir insan olmak bana gore kendini iyi biri olarak gormekten cok kendi ic dunyanla davranislarin arasinda kurabildigin tutarlilikla ilgili. cunku insanin icinde sadece iyi taraflar yok. bencillik ofke kiskanclik kibir intikam istegi ve kendi cikarini onceleme arzusu da insan…devamıiyi bir insan olmak bana gore kendini iyi biri olarak gormekten cok kendi ic dunyanla davranislarin arasinda kurabildigin tutarlilikla ilgili. cunku insanin icinde sadece iyi taraflar yok. bencillik ofke kiskanclik kibir intikam istegi ve kendi cikarini onceleme arzusu da insan olmanin bir parcasi. bunlarin varligi seni tek basina kotu biri yapmiyor. asil mesele bu duygular ortaya ciktiginda onlarin seni ne kadar yonettigi ve senin kendine ne kadar hakim olabildigin. insanin aklindan gecen her dusunce onun karakterini belirlemiyor ama o dusunceler karsisinda verdigi kararlar karakterini ortaya koyuyor. bu nedenle iyi olmak hic kotu bir sey dusunmemek veya hic hata yapmamak degil. insanin kendi icindeki karanlik taraflari gorebilmesi ve buna ragmen nasil biri olmak istedigine karar verebilmesi. bunun icin de insanin once kendisine karsi durust olmasi gerekiyor. kendisini her zaman hakli gormemesi yaptigi yanlisi sadece niyetiyle aciklamamasi ve kendi davranisinin baskasinda yarattigi etkiyi de gorebilmesi gerekiyor. cunku iyi niyet her zaman iyi bir sonuc dogurmuyor ve insan sadece ne yapmak istediginden degil yaptiginin gercekte neye donustugunden de sorumlu. kendi hatasini kabul edebilmek bu yuzden zayiflik degil aksine insanin kendisiyle yuzlesebilecek kadar guclu oldugunu gosteriyor. iyi olmak ayni zamanda kendinden vazgecmek de degil. insan kendisini koruyabilir sinir koyabilir uzaklasabilir ve hayatinda istemedigi insanlara yer vermeyebilir. burada belirleyici olan bunlari yaparken kendi icindeki olcuyu kaybetmemesi. cunku hakli olmak insana her seyi yapma hakki vermiyor. birinin sana yaptigi yanlis senin yapacagin yanlisi dogru hale getirmiyor. insanin gercek olgunlugu da tam olarak burada ortaya cikiyor. kendisine yapilani bahane ederek kendi davranislarinin sorumlulugundan kacmamak ve karsisindakinin yanlislarinin kendi vicdanini susturmasina izin vermemek. insanin elinde bir guc oldugunda o gucu kullanabilmesi degil kullanabilecekken kendisini sinirlayabilmesi cok daha fazla sey anlatiyor. cunku disaridan gelen bir zorunluluk olmadiginda insanin kendisine koydugu sinirlar onun nasil biri oldugunu gosteriyor. kimse gormuyorken nasil davrandigin kimse senden hesap sormayacakken neyi sectigin ve kendi cikarina aykiri oldugu halde dogru olduguna inandigin seyi yapip yapmadigin insanin kendisiyle olan iliskisini ortaya koyuyor. burada vicdan da insanin kendisini disaridan gelen bir cezadan bagimsiz olarak sorgulayabilmesi anlamina geliyor. yaptigin bir seyin yanlis oldugunu sadece baskalari soyledigi icin degil sen kendi icinde degerlendirebildigin icin gorebilmek ve bununla yuzlesebilmek. cunku insanin davranislarini sadece korku kurallar veya baskalarinin bakisi yonetiyorsa ortada gercek bir secimden soz etmek zor. insanin nasil biri oldugu biraz da kimsenin onu denetlemedigi yerde ortaya cikiyor. bu yuzden iyi insan olmayi bir sifat gibi gormuyorum. insan bir kere iyi olup bunu sonsuza kadar tasimiyor. her gun kendi davranislariyla yeniden belirliyor bunu. bazen yanlis yapiyor bazen egosuna yeniliyor bazen kendisinde hosuna gitmeyen bir tarafla karsilasiyor ama asıl onemli olan bunlardan sonra ne yaptigi. kendisini aklamak yerine kendisini sorgulayabiliyor mu yaptigi yanlisi kabul edebiliyor mu gerekiyorsa degisebiliyor mu ve daha iyisini yapabilmek icin kendi uzerinde calisabiliyor mu. insanin gelisimi kendisini kusursuz gormesiyle degil kusurlariyla yuzlesebilmesiyle basliyor. sonunda iyi bir insan olmak hic kimseye zarar vermemis olmak veya her zaman dogru davranmak degil. insanin icinde yanlis olana yonelebilecek bir taraf oldugunu bilmesine ragmen kendi degerlerinden vazgecmemesi. gucu oldugunda onu kotuye kullanmamasi. hakli oldugunda bile olcuyu kaybetmemesi. kirildiginda kendi acisini baskasina zarar vermek icin bir gerekceye donusturmemesi ve yaptigi yanlis kimse tarafindan gorulmese bile onun sorumlulugunu alabilmesi. insanin gercek karakteri baskalarina kendisini nasil gosterdiginde degil kimsenin gormedigi anlarda kendisiyle bas basa kaldiginda hangi insani olmayi sectiginde ortaya cikiyor.
aldığımız kararların yaptığımız tercihlerin doğrusu yanlışı yoktur. sonuçlarını öngördüğümüz farklı seçenekler ve o günkü şartlarda seçtiğimiz bedeller vardır
7.5/10 Kitabın ilk birkaç sayfasını sıkıcı bulsam da sonrasında hızlıca adapte oldum ve severek okumaya başladım. pişmanlıklarımızı verdiğimiz kararları ve başka türlü olsaydı hayatım nasıl olurdu düşüncesini iyi aktarmış. çoğu yerde kendimle bağdaştırdım ve kitabın insanın zihnini rahatlatan bir tarafı…devamı7.5/10
Kitabın ilk birkaç sayfasını sıkıcı bulsam da sonrasında hızlıca adapte oldum ve severek okumaya başladım. pişmanlıklarımızı verdiğimiz kararları ve başka türlü olsaydı hayatım nasıl olurdu düşüncesini iyi aktarmış. çoğu yerde kendimle bağdaştırdım ve kitabın insanın zihnini rahatlatan bir tarafı olduğunu düşündüm. anlatıcı ilerledikçe farklı hayatları ve senaryoları aynı sonuçla biteceğine emin olacağımız kadar tekrarlı anlatmaya başladı. bu da beni yordu. bence kitap vermek istediği mesaji daha az hikayeyle daha kısa bir anlatımla verse çok daha etkili olabilirdi. bazı bölümlerde sayfaları hızlı hızlı okuyup iyi anlamadan gectim. kitabı bu şekilde okumak benim canımı sıktı ama genel olarak kitabın fikrini ve mesajını çok sevdim. hatta bazı yerlerde bu kitap aşırı iyi dediğim anlar oldu. tekrara düşmesi etkisini biraz azaltsa da bana hayat seçimler ve pişmanlıklar üzerine farklı bir bakış açısı kazandırdığı için iyi ki okumuşum dediğim kitaplardan biri oldu.
7/10 Kitabı beğenmedim desem doğru olmaz ama kadının davranışları bana fazla abartılı geldi. ama ona çok da üzüldüm ya. Başlarda küçüklüğünden beri duyduğu bu duygulara sinirlenmiştim ama kadın büyüdükçe ona acımaya başladım. Bence gereksiz bir sadakat ve gizemli bir kişilik…devamı7/10
Kitabı beğenmedim desem doğru olmaz ama kadının davranışları bana fazla abartılı geldi. ama ona çok da üzüldüm ya. Başlarda küçüklüğünden beri duyduğu bu duygulara sinirlenmiştim ama kadın büyüdükçe ona acımaya başladım. Bence gereksiz bir sadakat ve gizemli bir kişilik oluşturmuş kendine.Bu yüzden yaşadığı aşk bana romantikten çok trajik geldi. En çok da çocuğa üzüldüm çünkü bu aşkın hiçbir parçası olmayan en masum kişi kadının verdiği kararların bedelini ödemek zorunda kaldı.
8/10 Okuduğum ilk polisiye romandı. kısa sürede bitirdim, fazlasıyla akıcıydı. Hercule Poirot’un soruşturmasını okumak sürükleyiciydi özellikle küçük ayrıntıları bir araya getirip düğümleri birer birer çözme şekli zekiceydi. cinayetin nasıl çözüleceğinin yanında karakterlerin anlattıklarının ardında ne olduğunu merak ederek okudum.ben de…devamı8/10
Okuduğum ilk polisiye romandı. kısa sürede bitirdim, fazlasıyla akıcıydı. Hercule Poirot’un soruşturmasını okumak sürükleyiciydi özellikle küçük ayrıntıları bir araya getirip düğümleri birer birer çözme şekli zekiceydi. cinayetin nasıl çözüleceğinin yanında karakterlerin anlattıklarının ardında ne olduğunu merak ederek okudum.ben de okurken sürekli katili tahmin etmeye çalıştım ama her seferinde başka bir ihtimal ortaya çıktı… sonu tatmin ediciydi ve ters köşe oldum🤓zekice kurgulanmış ve atmosferi güçlü bir kitaptı. polisiye türüne güzel bir başlangıç yaptığımı düşünüyorum🫶🏽