Raf Yorumu: irem🌀 (@hislenmeler)

iyi bir insan olmak bana gore kendini iyi biri olarak gormekten cok kendi ic dunyanla davranislarin arasinda kurabildigin tutarlilikla ilgili. cunku insanin icinde sadece iyi taraflar yok. bencillik ofke kiskanclik kibir intikam istegi ve kendi cikarini onceleme arzusu da insan…devamıiyi bir insan olmak bana gore kendini iyi biri olarak gormekten cok kendi ic dunyanla davranislarin arasinda kurabildigin tutarlilikla ilgili. cunku insanin icinde sadece iyi taraflar yok. bencillik ofke kiskanclik kibir intikam istegi ve kendi cikarini onceleme arzusu da insan olmanin bir parcasi. bunlarin varligi seni tek basina kotu biri yapmiyor. asil mesele bu duygular ortaya ciktiginda onlarin seni ne kadar yonettigi ve senin kendine ne kadar hakim olabildigin. insanin aklindan gecen her dusunce onun karakterini belirlemiyor ama o dusunceler karsisinda verdigi kararlar karakterini ortaya koyuyor. bu nedenle iyi olmak hic kotu bir sey dusunmemek veya hic hata yapmamak degil. insanin kendi icindeki karanlik taraflari gorebilmesi ve buna ragmen nasil biri olmak istedigine karar verebilmesi. bunun icin de insanin once kendisine karsi durust olmasi gerekiyor. kendisini her zaman hakli gormemesi yaptigi yanlisi sadece niyetiyle aciklamamasi ve kendi davranisinin baskasinda yarattigi etkiyi de gorebilmesi gerekiyor. cunku iyi niyet her zaman iyi bir sonuc dogurmuyor ve insan sadece ne yapmak istediginden degil yaptiginin gercekte neye donustugunden de sorumlu. kendi hatasini kabul edebilmek bu yuzden zayiflik degil aksine insanin kendisiyle yuzlesebilecek kadar guclu oldugunu gosteriyor. iyi olmak ayni zamanda kendinden vazgecmek de degil. insan kendisini koruyabilir sinir koyabilir uzaklasabilir ve hayatinda istemedigi insanlara yer vermeyebilir. burada belirleyici olan bunlari yaparken kendi icindeki olcuyu kaybetmemesi. cunku hakli olmak insana her seyi yapma hakki vermiyor. birinin sana yaptigi yanlis senin yapacagin yanlisi dogru hale getirmiyor. insanin gercek olgunlugu da tam olarak burada ortaya cikiyor. kendisine yapilani bahane ederek kendi davranislarinin sorumlulugundan kacmamak ve karsisindakinin yanlislarinin kendi vicdanini susturmasina izin vermemek. insanin elinde bir guc oldugunda o gucu kullanabilmesi degil kullanabilecekken kendisini sinirlayabilmesi cok daha fazla sey anlatiyor. cunku disaridan gelen bir zorunluluk olmadiginda insanin kendisine koydugu sinirlar onun nasil biri oldugunu gosteriyor. kimse gormuyorken nasil davrandigin kimse senden hesap sormayacakken neyi sectigin ve kendi cikarina aykiri oldugu halde dogru olduguna inandigin seyi yapip yapmadigin insanin kendisiyle olan iliskisini ortaya koyuyor. burada vicdan da insanin kendisini disaridan gelen bir cezadan bagimsiz olarak sorgulayabilmesi anlamina geliyor. yaptigin bir seyin yanlis oldugunu sadece baskalari soyledigi icin degil sen kendi icinde degerlendirebildigin icin gorebilmek ve bununla yuzlesebilmek. cunku insanin davranislarini sadece korku kurallar veya baskalarinin bakisi yonetiyorsa ortada gercek bir secimden soz etmek zor. insanin nasil biri oldugu biraz da kimsenin onu denetlemedigi yerde ortaya cikiyor. bu yuzden iyi insan olmayi bir sifat gibi gormuyorum. insan bir kere iyi olup bunu sonsuza kadar tasimiyor. her gun kendi davranislariyla yeniden belirliyor bunu. bazen yanlis yapiyor bazen egosuna yeniliyor bazen kendisinde hosuna gitmeyen bir tarafla karsilasiyor ama asıl onemli olan bunlardan sonra ne yaptigi. kendisini aklamak yerine kendisini sorgulayabiliyor mu yaptigi yanlisi kabul edebiliyor mu gerekiyorsa degisebiliyor mu ve daha iyisini yapabilmek icin kendi uzerinde calisabiliyor mu. insanin gelisimi kendisini kusursuz gormesiyle degil kusurlariyla yuzlesebilmesiyle basliyor. sonunda iyi bir insan olmak hic kimseye zarar vermemis olmak veya her zaman dogru davranmak degil. insanin icinde yanlis olana yonelebilecek bir taraf oldugunu bilmesine ragmen kendi degerlerinden vazgecmemesi. gucu oldugunda onu kotuye kullanmamasi. hakli oldugunda bile olcuyu kaybetmemesi. kirildiginda kendi acisini baskasina zarar vermek icin bir gerekceye donusturmemesi ve yaptigi yanlis kimse tarafindan gorulmese bile onun sorumlulugunu alabilmesi. insanin gercek karakteri baskalarina kendisini nasil gosterdiginde degil kimsenin gormedigi anlarda kendisiyle bas basa kaldiginda hangi insani olmayi sectiginde ortaya cikiyor.