(@) - Raf

Dizi izlemeye geri dönmenin en kolay yolu mini dizilerdir evet. Bilen kişi konuşuyor merak etmeyin ve bu dizi gizemi tavan olacağını düşünmemden dolayı tam istediğim dizi. Dizi boyunca herkes bir anahtarın peşinden koşuyor ve bu anahtarın kapısını dizinin adından tahmin…devamı

ilay23 2 years ago

Sevimli Canavarlar

Lee Unkrich

40 Gönderi

#202 Çocukken hiç de sevimli gelmeyen sevimli canavarların filminden merhabalar. Aslında çoğu şeyini izleyince hatırladım ama yine de sıkılmadım. Bunları çocukken izlemenin ve büyüyünce izlemenin tadının başka olduğunu düşünüyorum. Ki garip bir şekilde çocukken ben animasyon sevmezdim ve hatta birkaç…devamı

ilay23 2 years ago

Maid

Molly Smith Metzler

79 Gönderi

Spoiler içeriyor İki yıl önce çıkmış olmasına rağmen hala instagram postlarında var olan dizi ile karşınızdayım. Uzun bir dizi molasından sonra benliğimize dönme vakti gelmiştir. Yazın daha çok film izlediğim bir dönemdi ama ben diziciyim bilen bilir. Puanı da çok yüksek olduğundan…devamıİki yıl önce çıkmış olmasına rağmen hala instagram postlarında var olan dizi ile karşınızdayım. Uzun bir dizi molasından sonra benliğimize dönme vakti gelmiştir. Yazın daha çok film izlediğim bir dönemdi ama ben diziciyim bilen bilir. Puanı da çok yüksek olduğundan bu doğru bir tercihti, eminim. Kızını da alarak evinden kaçan bir anneyi izliyoruz. Ayyaş bir babadan kaçıyorlar bu kız çocuğu ve annesi. Tabi vatandaşına sahip çıkan ABD'nin bu işe el attığını düşünebilirsiniz. Ama size kötü bir haber, hiçbir zaman vatandaşına sahip çıkmazlar. İlk önce bir iş bulmasını, ona o şekilde sahip çıkacaklarını söylüyorlar. İşi olsa ne diye size gelsin zaten gerizekalılar? Başrolümüz geçmişi zihninde canlandırıp duruyor. Bu normal bir filmdeki flashbackler gibi değil de her an aklına geçmişi getiriyor ve biz de bunu izliyoruz. Daha çok psikolojik flashback gibi. Filme gerçekten güzel ve sürükleyici bir hava katıyor. Kesinlikle annenin yaşadıklarını anlamamızı sağlıyor. Mükemmel başlayan bir aşk, sonrasında getirdiği iğrenç bir hayat. Alkol ve şiddet. Gerçekten o kadar kalbimi kırdı ki bu dizi. Mesela annesinin yaşadıklarına rağmen kızını büyütmesi ve iğreni hayatını ona yansıtmaması ama bir şerefsizin gelip, annesinin yaşadıklarını yaşatması? Annesinin hayatını ona da yaşatması? Burada ne Alex'in babasına ne de salak Sean'a acıyacak hiçbir olay yok. Herkes pişman olabilir ama pişmanlık hiçbir şeyi düzeltmez. Yaraların hiçbirini de iyileştirmez. Saçma pişmanlıklarını kendilerine saklasınlar yani. Bazen hayatta hatalar yapabiliriz. Bazen bu hataları çok fena ödeyebiliriz. Alex'in ilk hatası aslında barda ona daha yakın duran Nate'i seçmek yerine Sean'i seçmesiydi herhalde. Sonra Sean olduğu sürece bir sürü hata yaptı zaten ve gerçekten çok ağır çıkardı hayat bunları ondan. Ama bir şans daha verdi ve Nate'i tekrar karşısına çıkardı. Evet durumu çok kötü ve artık Alex'in kendini bir erkeğe bırakmak istememesiyle gurur duyuyorum ama Nate gerçekten bir şansı hak etmişti. Ayrıca olaylardan sonra hep kendi ayakları üstünde durmuş olmasıyla da gurur duyuyorum. Gerçekten Alex ile gurur duyuyorum. Bu dizinin bana bir kadın olarak bildiğim iki şeyi tekrar öğretti. Birincisi kesinlikle kimseye güvenerek eğitimini aksatmamak. Çünkü kimse hayatı boyunca sana bakmaz ve sen kendine bakmak zorundasın. İkincisi ise kimseye kendini ezdirmemek. Kimsenin pişmanlık yalanlarına kanmamak ve bir hatanın ikinci hadi üçüncü kez tekrarlanmasına izin vermemek. Herkes bir şansı daha hak edebilir ama kimse ikinci bir şansı hak etmez. Kimse birbirini kandırmasın. Olmuyorsa olmuyordur. Gerçekten mükemmel bir diziydi... "Help." ✔️9/10 '7.9.23~7.9.23

ilay23 2 years ago

Klaus: Sihirli Plan

Sergio Pablos

90 Gönderi

#177 Kraliyet postacı akademisi de ne? Askeri akademi tarzı bir postacı akademisinde başkıyor animasyon filmimiz. Kavgadan geçilmeyen, herkesin birbine zarar vermeye çalıştığı ve kimsenin birbirini sevmediği bu yüzden de mutlu olmadığı bir yere, bir postacı gelir. O da zorunluluktan buradadır…devamı

ilay23 2 years ago

Elemental

Peter Sohn

154 Gönderi

🔅 Her gün 1 film izliyorum. { GÜN 36 } Her gün 1 film izleme hedefi koyuyoruz kendimizee. Siz de bu fikri beğenirseniz, izlediğiniz şeylerin yorumunu yapmayı ve gün saymayı unutmayınn. ✨️ Renkleriyle kaliteli hissettiren bir animasyon film. 4 elementimizin…devamı

ilay23 2 years ago

Büyü de Gel

Gene Stupnitsky

45 Gönderi

Spoiler içeriyor Jennifer Lawrence belki de kariyerini yokuş aşağı bırakmış, kaliteli birkaç filmde oynadıktan sonra önüne hangi senaryo gelirse kabul etmeye karar vermiş bir oyuncu. Bir oyuncu kendine neden bunu yapar merak uyandırıcı doğrusu. Konu bakımından bu film çok kalitesiz çünkü. Bunu…devamıJennifer Lawrence belki de kariyerini yokuş aşağı bırakmış, kaliteli birkaç filmde oynadıktan sonra önüne hangi senaryo gelirse kabul etmeye karar vermiş bir oyuncu. Bir oyuncu kendine neden bunu yapar merak uyandırıcı doğrusu. Konu bakımından bu film çok kalitesiz çünkü. Bunu daha izlemeden yazıyorum ama böyle bir konunun ne kadar iyi işlenirse işlensin ya da altında ne gibi anlamlar yatıyor olursa olsun, tutmayacağı o kadar belli ki. Konu gerçekten vasatken içindeki anlamları anlayacak kişi sayısının çok az olduğuna eminim çünkü. Kendine bu kötülüğü neden yaptığını merak ediyorum evet ama o kendine bu kadar acımasızken, bizim onu eleştirmememizi tabiki bekleyemez. Haydi geçelim filme o zaman. Biraz zorlayacağız bu filmi. Lawrence paradan başka içinde ne görmüş diye biraz deşeceğiz çünkü başka türlü film sektörünün sadece paraya dönmediğine inanamam. Hala birilerinin sanat için sanat yaptığına inanmamız lazım. Bu kadar konuyu gömdük bari biraz anlatalım kısaca. Şöyle ki, Maddie yani maalesef Jen’in oynadığı karakter, arabasını yani uber şoförlüğü yaptığı için işini kaybettikten sonra, elinde tek kalan çocukluk evini de kaybetmemek için bir iş arayışına giriyor. Tabi tüm saçmalıklar silsilesi burada başlıyor. Bu iş zengin bir ailenin, 19 yaşındaki içine kapanık çocuklarının üniversiteye başlamadan sosyalleşmesi adına ona bir kız araması. Artık o kızı neden aradıklarını siz hayal gücünüzle tamamlayın çünkü gerçekten ben anlatırsam filme başlamayabilirim. Gerçekten bu filme acımasız olmak istemiyorum ve nedenini bilmiyorum ama daha ilk sahneden beni yıktı. Gerçekten çok çok çok kötü başladı. Nasıl bu senaryoyu alıp, ilk sahneyi okuyup, senaristin başına çalarak odadan çıkıp gitmedin Jen? Bazıları için sadece bir gençlik filmi olabilir ama ben buna gençlik filmi de diyemem. Öncelikle gerçekten yetişkin ama çocuk gibi davranan bir kadın var başrolde ve gençlik filmiysen de bir duruşun olsun değil mi? Mesela madem her şeyini kaybediyorsun, bir patenle işe gitmeye çalışıyorsun filan, niye saçların bu kadar yapılı ve düzgün? Ya sahnedeki mecburiyeti hissettiremeyecekseniz ne anladım ben film izlemekten? Biraz saçı başı dağınık olsa mesela izleyici der ki tamam ya bu kadar saçma bir iş de olsa kadının haline bak, bedavadan para kazanacak hem de iyilik yapmış olacak. Ama kadın hem çok konuşuyor hem de çok güzel. Uyuşmayan bir şeyler var yönetmen bey. Film şöyle yapılmış. İlk başta sizin gözlerinizi büyütüyor, şaşkınlıktan. Sonra anlamlandırmaya çalışmanız sağlanıyor çünkü ucunu bulamıyorsunuz tutmak için. Sonra ağzınız açılıyor yavaştan, bir küfür mırıldanmanız istenmiş büyük ihtimalle 15.dakika civarında. Sonra arkanıza yaslanıyorsunuz, kollarınızı bağlıyorsunuz ve işte şimdi eleştirmeye hazırsınız. “Genç kızlar salak olur.” dediği yerde bir gülme geliyor çünkü resmen kendini satıyor o an ve 32 yaşında olduğundan, genç kızların bu işe girişmemesini salaklık olarak görüyor karakterimiz. Acaba nerede olduğundan haberi var mı? İroniden çıkmak gerekirse, sevgi dolu diye bahsettikleri çocuğa bu kahpeliği uygun görmeleri gerçekten çok acınası. Sevgi doluysa yolunu bulacağını düşünmek yerine, onu kandırıp sadece para için onunla olacak bir kızı satın almayı tercih ediyor ailesi. Sonrasında gelecek duyguyu o an düşünemiyorlar ya da düşünmek istemiyorlar herhalde. Paranın zekayla bir ilgisi olmuyor bazen, sadece çok kazanacak kadar şanslı oluyorsun herhalde. Çünkü çocuklarının hayal kırıklığı yaşayacağını göremeyen iki zengin ama salak insan duruyor karşımızda. Herkes çocuk yapmasın gerçekten. Ayrıca herkesin sosyal olması gerekmiyor, herkesin aile kurması gerekmiyor ya da herkesin hayatında biri olması gerekmiyor. Bu yüzyılda bile evde kalmış değil de tek başına olmayı seviyor lafı kullanılmıyorsa, bu kimin suçudur bilemem. İçine kapanık ve daha önce belki de birinden hoşlanmamış bir çocuğun yanına, mini bir elbise ve yayık ağızla mı gidilir yoksa daha cana yakın, tatlı giyimli ve saf bir şekilde mi gidilir? Evet doğru bildiniz ama bu film için çalışan kimse doğru bilememiş. O kadar saçma bir flört şekli var ki bir süre sonra lütfen yapma lütfen dur artık diyorsunuz. Sonra çocuk ona verebileceği en iyi cezayı veriyor ve içinizin yağları eriyor. Aslında Maddie karakteri her şeyin saçmalık olduğunun, ailesinin yaptığının yanlış olduğunun farkında ama çok fazla paraya ihtiyacı var. Kendi arkadaşlarının yanında normal bir insana dönüşüyor fakat çocuğun yanında gerçekten saçmalıyor. Çocukla biraz zaman geçiriyorlar. Çocuk normal bir buluşma isterken kız sadece görevine odaklanıyor. O sohbet etmeye çalıştıkça kız çocuğun ilgisini çekmeye çalışıyor. Sonra yenik düşen kız, yavaş yavaş çocuğun hayatını öğrenmeye başlıyor. Çocuğu ailesinin istediği yollarla değil de çocuğun çizdiği yolla sosyalleştiriyor ve bu çocuğun kendine gelmesini, özgüveninin artmasını sağlıyor. Fakat ebeveynlerinin istediği şey tam olarak bu olmasına rağmen onların işine gelmeyecek şeylere yol açıyor. Yani kısaca tükürdüklerini bir güzel yalıyorlar. Filmin sonunda herkesi rahatlatacak şekilde tüm arkadan iş çeviren karakterler dersini alıyor. Gerçekten tek tek hepsi yaptığı şeye pişman oluyor ve bu filmin insanı tek sevindiren yanı. Maalesef derinlere girmek istedik ama başaramadık çünkü derin bir mesaj yok. Bundan sonra tabiki izleyip izlememek size kalmış o yüzden iyi seyirler ve sanatın sanat için ayrıca sanatı anlayanlar için yapıldığı bir evrende görüşmek üzere. Yani kesinlikle bu filmde değil. ✔️3/10 '6.9.23

ilay23 2 years ago

Red, White & Royal Blue

Matthew López

43 Gönderi

Spoiler içeriyor New York Times’ın çok satan Red White and Royal Blue adlı kitabından uyarlanan Amazon yapımı film, Red White and Royal Blue. “Beni kurtardığın için kalpten teşekkür ederim. Boğuluyordum ve sen arkana bile bakmadan, hiç çekinmeden suya atladın.” ABD başkanının oğlu…devamıNew York Times’ın çok satan Red White and Royal Blue adlı kitabından uyarlanan Amazon yapımı film, Red White and Royal Blue. “Beni kurtardığın için kalpten teşekkür ederim. Boğuluyordum ve sen arkana bile bakmadan, hiç çekinmeden suya atladın.” ABD başkanının oğlu Alex ile İngiltere Prensi Henry arasındaki hikayeye götürüyor film bizi. Hayatı boyunca Alex ve Henry birbirleriyle karşılaştırılıyor. Kraliyetin çok daha katı kuralları, çok daha gösterişli etkinlikleri var. İlk sahnede Alex’in yanlış çatal kullanırım korkusu mesela buradan geliyor. Aynı zamanda bu saçma karşılaştırma yüzünden iki karakterimiz birbirine çok önyargılı ve aslında ikisi de birbirinden çekiniyor. Komşu çocuğuyla ya da kuzeninizle karşılaştırılmak gibi düşünün. Sadece kraliyet düzeyinde bir karşılaştırma bu. İki karakterimizde, önemli bir düğünde çok saçma bir hareketten dolayı, en yakın arkadaş gibi davranarak özür dilemeleri ve bu olayı düzeltmeleri bekleniyor. İkisi de birbirinden haz etmediği ve birlikte birkaç gün geçirmek zorunda olduğu için ortaya çok eğlenceli sahneler çıkıyor tabiki. Sonrasında arayı düzelttiklerinde de aslında ne kadar iyi anlaştıklarını görüyoruz ve bu sefer de çok eğlenceli sahneler çıkıyor ortaya. Ama bir kraliyet ailesinde hangi yüzyılda olursanız olun sanırım bir eşcinsel prens kabul edilmeyecek. Hayatının çoğunu alt sınıfta geçirmiş Alex ve doğduğundan beri otoritenin içinde büyümüş Henry. Belki sonradan hayatı üst sınıfa çıktığı için Alex de bir eşcinsel olarak kabul edilmeyebilir (ki ediliyor) ama Henry’nin biraz alışkanlık ve çoğunlukla zorunluluktan dolayı vücuduna yapışmış duruşu bile ne kadar üzücü. “Prenslerin gay olmaya hakkı yok…” Film belki de gerçekten uzak ama istenilen, seyircinin içini rahatlatacak şekilde ilerliyor. Kitabın yazarına karakterleri yazarken gerçek insanlardan ilham alıp almadığı soruluyor. Sadece Ellen yani Alex’in annesi karakterini yazarken Teksaslı bir demokrat olan Wendy Davis’de ilham aldığını söylüyor. Başka hiçbir karakter için ilham kaynağı olarak bir insanı kullanmamış yani. Benim merak ettiğim kraliyetin bu gibi içinde yer yer +18 sahneler bulunduran bir filme nasıl izin verdiğiydi ama bununla da ilgili şöyle bir açıklaması var yazarın: “Hep dediğim gibi, bu kitabın yazılış sürecinde herhangi bir devlet başkanı ailesinin ya da kraliyet ailesinin imajına zarar verilmemiştir. Genellikle insanlar yerine, insanların düşünce yapılarından ilham alıyordum. Bazı kavramları karakterlerle birleştirdim sadece. Azim, isyankarlık, muhafazakarlık gibi…” Amazon yapımı bu film, iki eşcinseli anlattığından Türkiye’de yayınlanmıyor. 21.yüzyılda bile, ülkemizde insanların bir filmden etkilenerek yönelimlerinin şekillenebileceğini ve ‘yanlış yola’ sapacağını düşünenler var. Bu yolun yanlış bir yol olduğu düşüncesi bile fazlaca garip ve saçmayken, insanların cinsel yönelimlerinin bir tercih olmadığını ve bunun doğuştan insanın içinde olduğunu bilmeyecek kadar cahil insanlar var. Kimse desteklemek zorunda değil ama homofobiklik de kabul edilebilir değil. İnsanın insana nefret duygusu beslemesini kim kabul ediyor? Hepinize iyi seyirler ve özgür yaşamlar. “Seni tahmin edebileceğimden çok daha fazla özledim; ve bir o kadar daha özlemeye hazırdım." ✔️8/10 '5.9.23

ilay23 2 years ago

Mecburiyet

Stefan Zweig

129 Gönderi

2023 Ağustos'un son kitabı kısa bir tane olsun dedim. Elli sayfalık, bir günde bitirmelik bir Stefan Zweig kitabı var bugünki postumuzda. Bir sorumluluktan kaçarken yaşadığın korku, iç rahatsızlığı, vizdan sızlamasını yaşıyor karakterimiz Ferdinand. Karısıyla çok kez susmaya çalıştıklarını okuyosuz, susarak…devamı2023 Ağustos'un son kitabı kısa bir tane olsun dedim. Elli sayfalık, bir günde bitirmelik bir Stefan Zweig kitabı var bugünki postumuzda. Bir sorumluluktan kaçarken yaşadığın korku, iç rahatsızlığı, vizdan sızlamasını yaşıyor karakterimiz Ferdinand. Karısıyla çok kez susmaya çalıştıklarını okuyosuz, susarak sanki hayatı durdurabilirlermiş gibi. Kaçabilirlermiş her şeyden gibi sadece susuyorlar. Bir sorumluluğu yapmaktan delice korkabilirsin ve belki de hayatının sonuna kadar ondan kaçabilirsin ama böyle bir sorumluluğun varlığını en azından dillendirebilmek ya da bundan kaçtığını kabul etmek hayatın bir evresinde zorunluluk oluyor. Çünkü bu şey içinde kaldıkça içini kemirir, dile geldikçe dışarıyı. Yine bir bencillik gibi gözükse de en azından bencilliği de tam yapmak gerekir. İnsanları ölüme terk ediyorsan, insanları ölüme terk ettiğini de söyleyebilecek kadar cesur ve bencil olmak lazım. Bize çok ters bir kitap bu. Tabiki kimse savaş istemiyor. Kimse insanları öldürmek istemiyor. Ama bu bencillik bize göre değil. O savaş istesen de istemesen de başlamışsa, kardeşlerin ülkeni korumak, ailelerini korumak için kan döküyorsa ve sen sınırda onları sedyede görüyorsan o cepheye gitmen lazım. Nasıl olur de ben bunu yapamam, ben özgür olmalıyım diyebilirsin? O kadar içim acıdı ki gerçekten. İnsanlar için vatanın hiçbir şey ifade etmediğini görmek baya üzdü. Ama herkesin Atatürk gibi bir lideri, yol göstericisi yok tabiki. İnsanlara vatan sevgisini aşılayacak bir kahraman olmayınca ne kadar zordur savaşmak. Neyseki biz bunu tatmadık hiç. Kitabın başında bir çevirmen önsözü var. Diyor ki; Zweig Birinci Dünya Savaşı'nı ülkesi dışında geçirmiş ve bu dönemde yaşadıklarını yazmış. Kitabın adı başta 'Firari'yken sonrasında 'Mecburiyet' olarak değiştirmiş. Kitabı yazarken kendisini ne kadar sorguladı acaba? Çok fazla sorgulamış olmalı ki, bu 50 sayfa içinde kitabın adını bile değiştirecek kadar mecburiyetten olduğunu düşünmüş her şeyin. "...yataktan fırlayıp saatin sarkacını durdurdu. Artık zaman diye bir şey yoktu..." ✔️8/10 '31.08.23 ~ 31.08.23

ilay23 2 years ago

Young Royals

Lisa Ambjörn

33 Gönderi

Puanı gayet yüksek ve İsveç yapımı bir dizi ile karşınızdayım. Tam emin olamamakla birlikte lgbt dizisi diye biliyorum. Yanlış da olabilir direk başladım diziye. Adından da kraliyetle bir alakası olduğunu umuyorum. İkisi birleşince baya garip bir dizi çıkacak gibi ortaya.…devamıPuanı gayet yüksek ve İsveç yapımı bir dizi ile karşınızdayım. Tam emin olamamakla birlikte lgbt dizisi diye biliyorum. Yanlış da olabilir direk başladım diziye. Adından da kraliyetle bir alakası olduğunu umuyorum. İkisi birleşince baya garip bir dizi çıkacak gibi ortaya. Bir haltlar yediği için kraliyetten olan ailesi tarafından bir yatılı okula gönderilen prens etrafında dönüyor dizi. Bu prens veliaht değil ama kraliyette olmanın bazı getirileri var anlaşılan. Her şey çok kötü. İstemediğin bir hayatı, herkesin gözü önünde yaşamak zorundasın. Kendin olamıyorsun çünkü kendin olmana izin vermiyorlar. Sen bir prenssin ve tahtın sonraki varisi olmamana rağmen o şekilde yaşamak zorundasın. İstediğini söyleyemiyorsun, istediğini yapamıyorsun hatta istediğini sevemiyorsun. Dizide çok fazla nefret ettiğim karakter oldu hatta hiçbirine tam ısınamadım. Hepsi belki de oldukları zor durumdan dolayı saçma sapan şeyler yaptı ve bu olabilecek en sinir bozucu şeydi. Genel olarak sıkıcı olmayan bir dizi. Şu an 2 sezonu var ve 3.sezon onayını da almış. Merak ettirecek şekilde bitti o yüzden 3. sezonu da bekliyorum. Eğer imkansızlarla boğuşan bir hikaye izlemek isterseniz bu diziye bir şans verebilirsiniz. ✔️7/10 '29.08.23 ~ 07.09.23 Bugün 3.sezon çıktı ve son sezon olacakmış. Başta kısa bir özet vardı ve onu izleyereı her şeyi hatırladım. Üstünden zaten 5-6 ay civarı anca geçtiği için kolay oldu. Gerçekten merak uyandıran bir şekilde biten ikinci sezonun ardından, kavuşmalı fakat yine de sıkıntılı bir sezon başladı. Hala veliaht prens olmak ve yerinde gözü olan hiç sevmediği bir çocuğun varlığı Wilhelm için hala hiç kolay değil. Ayrıca okulun yaşadığı son olaylardan dolayı kapanma tehlikesiyle karşı karşıya kalması ve bundan dolayı da çok katı kurallar getirilmesi her şeyin tuzu biberi oldu. Ama bu sefer aşkına sahip çıkmakta kararlı bir prens görüyoruz. Bu tabiki çok güzel fakat önlerindeki engeller hiçbir zaman sıfırlanmıyor. Bu da tabiki beni yoruyor. Ama karakterlerin tamamen oturması açısından güzel bir final sezonu olduğunu da düşünüyorum. Sadece ana karakterlerimiz değil, yan karakterlerimizi de bol bol izliyoruz olayların içinde. Bence gayet güzel bir diziydi. ✔️9/10 '11.03.24 ~ 16.03.24

ilay23 2 years ago

Örümcek-Adam: Örümcek Evrenine Geçiş

Joaquim Dos Santos

59 Gönderi

Spoiler içeriyor #18 Bir sürü serisini, farklı oyuncularla çıkarıp animasyonunu yapmazsak da olmaz dedikleri filmin ikincisiyle karşınızdayız, Spider Man: Across the Spider Verse. İsterseniz ilk filme spoilerlı bir şekilde göz atalım. Sonrasında ikinci filme geçebiliriz. Eğer ilk filmi izlemediyseniz, ilk onu izlemenizi…devamı#18 Bir sürü serisini, farklı oyuncularla çıkarıp animasyonunu yapmazsak da olmaz dedikleri filmin ikincisiyle karşınızdayız, Spider Man: Across the Spider Verse. İsterseniz ilk filme spoilerlı bir şekilde göz atalım. Sonrasında ikinci filme geçebiliriz. Eğer ilk filmi izlemediyseniz, ilk onu izlemenizi tavsiye ederiz. İlk filmde Miles yani ana karakterimiz, yeni yatılı okuluna çok isteksiz bir şekilde başlamak zorunda bırakılıyor. Ama isteksizliğini okulda geçirdiği her an belli eden Miles, kaçarak amcasının yanına geliyor. Amcasıyla bir grafiti yaparken onu ısıran bir radyoaktif örümcekle, her filmde olduğu gibi ısırılan karakterimiz sonraki gün dönüşüyor. Bu her Spider-Man serisinin başında olan ve olacak ortak tek sahne herhalde. Bu serinin farklı yanı ise çoklu evrenler. Yani bir sürü Spider-Man. Spider-woman'dan tutun Anime-Spider'a kadar bir sürü değişik spider türü. Filmin en güzel yanı klişelerle dalga geçilmesi ve filmin her yanında espritüel sahneler bulunması. Tabi bir yakının kötü karakter olarak çıkması da diğer serilerde izlediğimizden farklı bu filmde. İlkinde Miles'ın kendini ve spider-man olduğunu kabullenişini izliyoruz. Son dakikalardaki metaforik baş aşağı duran kamera sahnesini ise senaristler senaryoya şöyle yazmış: "The camera is UPSIDE DOWN! Miles isn't falling through frame. He's RISING!" (Kamera baş aşağı durumda. Miles camdan düşmüyor, yükseliyor.) İlk filmdeki gibi ikinci filmde de mükemmel seslendirmeler dinliyoruz. Gerçekten dublajla izlenmemesi gereken nadir animasyon filmlerinden biri. Hailee Steinfeld, Nicolas Cage, Jake Johnson bu şaheserlerin oluşmasını sağlayan isimlerden bazıları. Spider Man'in animasyon serisi için "forced animation to evolve" ya da " revolutionary animation technique" denildiğini duymuşsunuzdur. Yani animasyonun sınırlarını zorlayan, gelişmesini sağlayan ve devrim yaratan teknikleriyle işi zirveye taşıyan bir seriden bahsediyoruz. Bunun en büyük örneği, arka planı 24 kare hızla oynatırken, önündeki karakteri 12 kare hızla oynatılması ve bu şekilde karakterin hareketlerine bir keskinlik katılması. Sanki filmin içindeki karaktermişsiniz hissini de bu şekilde daha fazla hissedebiliyorsunuz. Bir diğer teknik ise normal bir filmdeki ya da animasyondaki gibi belirli bir odak olmaması. Normalde odak öndeki karakteri olup, arka plan bulanıklaştırılırken, bu filmde sanki çizgi roman içindeymişsiniz ve çizgi romanın sayfalarını karıştırıyormuşsunuz hissi uyandırılıyor. Bir odak söz konusu değil yani. Ayrıca iki filmi ele aldığımızda çok büyük bir gelişme görebiliyoruz. Bu da ilk filmden sonra beklentilerin çığ gibi olmasını, beklentilerin bile üstünde bir film çıkarmakla nasıl aştıklarını gösteriyor izleyenlere. Bir diğer insanı ekrana bağlayan şey ise her köşeye yerleştirilmiş sürprizler. Buna film sektöründe 'Easter Eggs' deniliyor. Seyircilerin her an yakalayamayacağı ama yakalandığında insana izleme zevkini üst düzeyde aşılayan sürpriz ikonlar. Bazen de hemen gözümüzün önünde olan şeyler. Mesela Doctor Strange ayrıntısı gibi. Bu ayrıntıdan sonraki portal sahnesi ve Spider-punk’ın portal açış sahnesi de mesela ayrıntıyı ne güzel kuvvetlendirmiş değil mi? Ayrıca Andrew evrenini görmek de hoştu. Mesela bir önceki filmde spider-man olduğunu kabul ettiğinde amcasının hareketlerinden de esinlendiğini bilmem fark ettiniz mi. Bu filmde de babası durmadan amcasına çekmiş deyip duruyor. Bu da gözümüzün önündeki başka bir ayrıntı. Son sahnede de diğer evrende onunla yaptığı konuşma, aslında amcasının iyi biri olmasını ne kadar istediğini gösteriyor bize. Peki ilk filmdeki Miles’ın atlamaktan korktuğu için geri döndüğü ve merdivenlerden indiği sahneyi hatırlayanlar var mı? Aynı sahneyi bu filmde de babasının yaşaması ne kadar güzel bir ayrıntı. Hatırlamanız için şu suratlarının çekildiği iki sahneyi koyalım. Başta bahdettiğimiz final senaryosunun da benzerlerini görüyoruz ikinci filmde. Gwen’le buluştuklarında gittikleri binanın tepesinde ters durmaları gibi. Tabi ondan öncesinde bize bir şehir turu attırıyorlar binalarından arasından süzülerek. Tam bir görsel şölen orası da. Örümcek adam profesyonelliği diye bir şey var ve izlerken insana zevk veriyor. Bu profesyonellik en çok koşuşturmalı sahnelerdeki esprilerle belli ediyor kendini. İzleyici bile ekrana kitlenirken, karakter arkasını dönüyor, bir espri yapıyor ve gözleri arkasındaymışçasına rakibi alt ediyor. Pav adındaki Hint aksanlı karakterimizin yaşadığı yer Mumbattan; Mumbai ve Manhattan şehirlerinin birleşimi ele alınarak konulmuş bir isim. O da gördüğümüz tüm spider-man karakterleri gibi zirvedeki eğlence anlayışıyla filme giriyor ve gerçekten sahnelerinde gülmeden yapamıyorsunuz. Hey Pav! Chaay Tea hakkında biraz sakin olmalısın dostum… Annesi ona buraya ait olmadığını söyleseler bile onları dinleme demişti ve Miles kendi hikayesini yazmaya karar verdi. Kimseyi dinlemedi, kimsenin onun kaderini yazmasına izin vermedi ve spider-man olduğuna inandı. Son sahnede aslında gerçekten o örümceğin Miles’ı yanlışlıkla ısırdığını ve gerçekten Miles’ın Spider-Man olmaması gerektiğini anlıyoruz. Büyük ihtimalle tek Spider-Man olan Miles da bizim Miles ve diğer hiçbir evrende bu böyle değil. Film gerçekten çok fena bitti ve hemen diğer filmine ihtiyacımız var gibi dünyaca. Önceki filmde Miles daha çok Spider-man nasıl olunur sorusunun üstüne düşerken, bu filmde çok daha fazla şeyle uğraşıyor. Aşık olduğu bir kız, büyüdüğünü ailesine anlatama, kendine güvensizlik, güvenini kıran insanlar, ona olması gerektiği yerde olmadığını ve bir hata olduğunu söyleyenler, evrenlerin karışıklığı…Miles en sonunda sadece kimsenin onun yolunu çizemeyeceğine ve kendi yolunu tamamen kendi çizebileceğine inanıyor. Onun için önemli insanları kurtarmak ve herkese onun bir hata olmadığı anlatmak için verdiği uğraşları göreceğiz diğer filmde de büyük ihtimalle. Son zamanlarda Marvel Cinematic Universe, 'Multiverse Saga' denilen 'Çoklu Evren' üzerine kurulu bir yol ayrımına girdi. Bunu Spider-Man: No Way Home’da da gördük bu animasyon serisinin dışında. Animasyon yapım herkese hitap etmese de ve maalesef bunun çocuklar için olduğunu düşünen bir kesim de olsa, bu iki film Spider-man serilerinin en iyisi. En çok düşünülmüş, en çok klişeden kaçan ve tekrarlamayan seri. Tobey, Andrew ve Tom serileri niyeyse hep birbirini tekrarladıkları hissini veriyor. Bir seri daha gelmeyeceğini umuyorum bu şekilde ve herkesin de böyle düşündüğüne eminim. Ama bu animasyon bildiğiniz tüm serileri unutturuyor ve zaten ana karakterimizin adı Peter değil! Gwen bir Spider-Woman ve May hala değil bir amca figürü var. Yüzlerce farklı spider-man olmasını geçtim, hepsinin mükemmel tarzları, farklı ırkları ve gülmekten ağlatan mizah anlayışları var. Bu seri gelmiş geçmiş en iyi animasyon ve en iyi Spider-Man serisidir. Son olarak Chai Tea ya da Chaay Tea, Çay çay demektir ve bu kahve kahve demekle aynı şeydir! İyi seyirler. ✔️10/10 '28.08.23