(@) - Raf

Spoiler içeriyor New York Times’ın çok satan Red White and Royal Blue adlı kitabından uyarlanan Amazon yapımı film, Red White and Royal Blue. “Beni kurtardığın için kalpten teşekkür ederim. Boğuluyordum ve sen arkana bile bakmadan, hiç çekinmeden suya atladın.” ABD başkanının oğlu…devamıNew York Times’ın çok satan Red White and Royal Blue adlı kitabından uyarlanan Amazon yapımı film, Red White and Royal Blue. “Beni kurtardığın için kalpten teşekkür ederim. Boğuluyordum ve sen arkana bile bakmadan, hiç çekinmeden suya atladın.” ABD başkanının oğlu Alex ile İngiltere Prensi Henry arasındaki hikayeye götürüyor film bizi. Hayatı boyunca Alex ve Henry birbirleriyle karşılaştırılıyor. Kraliyetin çok daha katı kuralları, çok daha gösterişli etkinlikleri var. İlk sahnede Alex’in yanlış çatal kullanırım korkusu mesela buradan geliyor. Aynı zamanda bu saçma karşılaştırma yüzünden iki karakterimiz birbirine çok önyargılı ve aslında ikisi de birbirinden çekiniyor. Komşu çocuğuyla ya da kuzeninizle karşılaştırılmak gibi düşünün. Sadece kraliyet düzeyinde bir karşılaştırma bu. İki karakterimizde, önemli bir düğünde çok saçma bir hareketten dolayı, en yakın arkadaş gibi davranarak özür dilemeleri ve bu olayı düzeltmeleri bekleniyor. İkisi de birbirinden haz etmediği ve birlikte birkaç gün geçirmek zorunda olduğu için ortaya çok eğlenceli sahneler çıkıyor tabiki. Sonrasında arayı düzelttiklerinde de aslında ne kadar iyi anlaştıklarını görüyoruz ve bu sefer de çok eğlenceli sahneler çıkıyor ortaya. Ama bir kraliyet ailesinde hangi yüzyılda olursanız olun sanırım bir eşcinsel prens kabul edilmeyecek. Hayatının çoğunu alt sınıfta geçirmiş Alex ve doğduğundan beri otoritenin içinde büyümüş Henry. Belki sonradan hayatı üst sınıfa çıktığı için Alex de bir eşcinsel olarak kabul edilmeyebilir (ki ediliyor) ama Henry’nin biraz alışkanlık ve çoğunlukla zorunluluktan dolayı vücuduna yapışmış duruşu bile ne kadar üzücü. “Prenslerin gay olmaya hakkı yok…” Film belki de gerçekten uzak ama istenilen, seyircinin içini rahatlatacak şekilde ilerliyor. Kitabın yazarına karakterleri yazarken gerçek insanlardan ilham alıp almadığı soruluyor. Sadece Ellen yani Alex’in annesi karakterini yazarken Teksaslı bir demokrat olan Wendy Davis’de ilham aldığını söylüyor. Başka hiçbir karakter için ilham kaynağı olarak bir insanı kullanmamış yani. Benim merak ettiğim kraliyetin bu gibi içinde yer yer +18 sahneler bulunduran bir filme nasıl izin verdiğiydi ama bununla da ilgili şöyle bir açıklaması var yazarın: “Hep dediğim gibi, bu kitabın yazılış sürecinde herhangi bir devlet başkanı ailesinin ya da kraliyet ailesinin imajına zarar verilmemiştir. Genellikle insanlar yerine, insanların düşünce yapılarından ilham alıyordum. Bazı kavramları karakterlerle birleştirdim sadece. Azim, isyankarlık, muhafazakarlık gibi…” Amazon yapımı bu film, iki eşcinseli anlattığından Türkiye’de yayınlanmıyor. 21.yüzyılda bile, ülkemizde insanların bir filmden etkilenerek yönelimlerinin şekillenebileceğini ve ‘yanlış yola’ sapacağını düşünenler var. Bu yolun yanlış bir yol olduğu düşüncesi bile fazlaca garip ve saçmayken, insanların cinsel yönelimlerinin bir tercih olmadığını ve bunun doğuştan insanın içinde olduğunu bilmeyecek kadar cahil insanlar var. Kimse desteklemek zorunda değil ama homofobiklik de kabul edilebilir değil. İnsanın insana nefret duygusu beslemesini kim kabul ediyor? Hepinize iyi seyirler ve özgür yaşamlar. “Seni tahmin edebileceğimden çok daha fazla özledim; ve bir o kadar daha özlemeye hazırdım." ✔️8/10 '5.9.23

ilay23 2 years ago

Mecburiyet

Stefan Zweig

128 Gönderi

2023 Ağustos'un son kitabı kısa bir tane olsun dedim. Elli sayfalık, bir günde bitirmelik bir Stefan Zweig kitabı var bugünki postumuzda. Bir sorumluluktan kaçarken yaşadığın korku, iç rahatsızlığı, vizdan sızlamasını yaşıyor karakterimiz Ferdinand. Karısıyla çok kez susmaya çalıştıklarını okuyosuz, susarak…devamı2023 Ağustos'un son kitabı kısa bir tane olsun dedim. Elli sayfalık, bir günde bitirmelik bir Stefan Zweig kitabı var bugünki postumuzda. Bir sorumluluktan kaçarken yaşadığın korku, iç rahatsızlığı, vizdan sızlamasını yaşıyor karakterimiz Ferdinand. Karısıyla çok kez susmaya çalıştıklarını okuyosuz, susarak sanki hayatı durdurabilirlermiş gibi. Kaçabilirlermiş her şeyden gibi sadece susuyorlar. Bir sorumluluğu yapmaktan delice korkabilirsin ve belki de hayatının sonuna kadar ondan kaçabilirsin ama böyle bir sorumluluğun varlığını en azından dillendirebilmek ya da bundan kaçtığını kabul etmek hayatın bir evresinde zorunluluk oluyor. Çünkü bu şey içinde kaldıkça içini kemirir, dile geldikçe dışarıyı. Yine bir bencillik gibi gözükse de en azından bencilliği de tam yapmak gerekir. İnsanları ölüme terk ediyorsan, insanları ölüme terk ettiğini de söyleyebilecek kadar cesur ve bencil olmak lazım. Bize çok ters bir kitap bu. Tabiki kimse savaş istemiyor. Kimse insanları öldürmek istemiyor. Ama bu bencillik bize göre değil. O savaş istesen de istemesen de başlamışsa, kardeşlerin ülkeni korumak, ailelerini korumak için kan döküyorsa ve sen sınırda onları sedyede görüyorsan o cepheye gitmen lazım. Nasıl olur de ben bunu yapamam, ben özgür olmalıyım diyebilirsin? O kadar içim acıdı ki gerçekten. İnsanlar için vatanın hiçbir şey ifade etmediğini görmek baya üzdü. Ama herkesin Atatürk gibi bir lideri, yol göstericisi yok tabiki. İnsanlara vatan sevgisini aşılayacak bir kahraman olmayınca ne kadar zordur savaşmak. Neyseki biz bunu tatmadık hiç. Kitabın başında bir çevirmen önsözü var. Diyor ki; Zweig Birinci Dünya Savaşı'nı ülkesi dışında geçirmiş ve bu dönemde yaşadıklarını yazmış. Kitabın adı başta 'Firari'yken sonrasında 'Mecburiyet' olarak değiştirmiş. Kitabı yazarken kendisini ne kadar sorguladı acaba? Çok fazla sorgulamış olmalı ki, bu 50 sayfa içinde kitabın adını bile değiştirecek kadar mecburiyetten olduğunu düşünmüş her şeyin. "...yataktan fırlayıp saatin sarkacını durdurdu. Artık zaman diye bir şey yoktu..." ✔️8/10 '31.08.23 ~ 31.08.23

ilay23 2 years ago

Young Royals

Lisa Ambjörn

33 Gönderi

Puanı gayet yüksek ve İsveç yapımı bir dizi ile karşınızdayım. Tam emin olamamakla birlikte lgbt dizisi diye biliyorum. Yanlış da olabilir direk başladım diziye. Adından da kraliyetle bir alakası olduğunu umuyorum. İkisi birleşince baya garip bir dizi çıkacak gibi ortaya.…devamıPuanı gayet yüksek ve İsveç yapımı bir dizi ile karşınızdayım. Tam emin olamamakla birlikte lgbt dizisi diye biliyorum. Yanlış da olabilir direk başladım diziye. Adından da kraliyetle bir alakası olduğunu umuyorum. İkisi birleşince baya garip bir dizi çıkacak gibi ortaya. Bir haltlar yediği için kraliyetten olan ailesi tarafından bir yatılı okula gönderilen prens etrafında dönüyor dizi. Bu prens veliaht değil ama kraliyette olmanın bazı getirileri var anlaşılan. Her şey çok kötü. İstemediğin bir hayatı, herkesin gözü önünde yaşamak zorundasın. Kendin olamıyorsun çünkü kendin olmana izin vermiyorlar. Sen bir prenssin ve tahtın sonraki varisi olmamana rağmen o şekilde yaşamak zorundasın. İstediğini söyleyemiyorsun, istediğini yapamıyorsun hatta istediğini sevemiyorsun. Dizide çok fazla nefret ettiğim karakter oldu hatta hiçbirine tam ısınamadım. Hepsi belki de oldukları zor durumdan dolayı saçma sapan şeyler yaptı ve bu olabilecek en sinir bozucu şeydi. Genel olarak sıkıcı olmayan bir dizi. Şu an 2 sezonu var ve 3.sezon onayını da almış. Merak ettirecek şekilde bitti o yüzden 3. sezonu da bekliyorum. Eğer imkansızlarla boğuşan bir hikaye izlemek isterseniz bu diziye bir şans verebilirsiniz. ✔️7/10 '29.08.23 ~ 07.09.23 Bugün 3.sezon çıktı ve son sezon olacakmış. Başta kısa bir özet vardı ve onu izleyereı her şeyi hatırladım. Üstünden zaten 5-6 ay civarı anca geçtiği için kolay oldu. Gerçekten merak uyandıran bir şekilde biten ikinci sezonun ardından, kavuşmalı fakat yine de sıkıntılı bir sezon başladı. Hala veliaht prens olmak ve yerinde gözü olan hiç sevmediği bir çocuğun varlığı Wilhelm için hala hiç kolay değil. Ayrıca okulun yaşadığı son olaylardan dolayı kapanma tehlikesiyle karşı karşıya kalması ve bundan dolayı da çok katı kurallar getirilmesi her şeyin tuzu biberi oldu. Ama bu sefer aşkına sahip çıkmakta kararlı bir prens görüyoruz. Bu tabiki çok güzel fakat önlerindeki engeller hiçbir zaman sıfırlanmıyor. Bu da tabiki beni yoruyor. Ama karakterlerin tamamen oturması açısından güzel bir final sezonu olduğunu da düşünüyorum. Sadece ana karakterlerimiz değil, yan karakterlerimizi de bol bol izliyoruz olayların içinde. Bence gayet güzel bir diziydi. ✔️9/10 '11.03.24 ~ 16.03.24

ilay23 2 years ago

Örümcek-Adam: Örümcek Evrenine Geçiş

Joaquim Dos Santos

59 Gönderi

Spoiler içeriyor #18 Bir sürü serisini, farklı oyuncularla çıkarıp animasyonunu yapmazsak da olmaz dedikleri filmin ikincisiyle karşınızdayız, Spider Man: Across the Spider Verse. İsterseniz ilk filme spoilerlı bir şekilde göz atalım. Sonrasında ikinci filme geçebiliriz. Eğer ilk filmi izlemediyseniz, ilk onu izlemenizi…devamı#18 Bir sürü serisini, farklı oyuncularla çıkarıp animasyonunu yapmazsak da olmaz dedikleri filmin ikincisiyle karşınızdayız, Spider Man: Across the Spider Verse. İsterseniz ilk filme spoilerlı bir şekilde göz atalım. Sonrasında ikinci filme geçebiliriz. Eğer ilk filmi izlemediyseniz, ilk onu izlemenizi tavsiye ederiz. İlk filmde Miles yani ana karakterimiz, yeni yatılı okuluna çok isteksiz bir şekilde başlamak zorunda bırakılıyor. Ama isteksizliğini okulda geçirdiği her an belli eden Miles, kaçarak amcasının yanına geliyor. Amcasıyla bir grafiti yaparken onu ısıran bir radyoaktif örümcekle, her filmde olduğu gibi ısırılan karakterimiz sonraki gün dönüşüyor. Bu her Spider-Man serisinin başında olan ve olacak ortak tek sahne herhalde. Bu serinin farklı yanı ise çoklu evrenler. Yani bir sürü Spider-Man. Spider-woman'dan tutun Anime-Spider'a kadar bir sürü değişik spider türü. Filmin en güzel yanı klişelerle dalga geçilmesi ve filmin her yanında espritüel sahneler bulunması. Tabi bir yakının kötü karakter olarak çıkması da diğer serilerde izlediğimizden farklı bu filmde. İlkinde Miles'ın kendini ve spider-man olduğunu kabullenişini izliyoruz. Son dakikalardaki metaforik baş aşağı duran kamera sahnesini ise senaristler senaryoya şöyle yazmış: "The camera is UPSIDE DOWN! Miles isn't falling through frame. He's RISING!" (Kamera baş aşağı durumda. Miles camdan düşmüyor, yükseliyor.) İlk filmdeki gibi ikinci filmde de mükemmel seslendirmeler dinliyoruz. Gerçekten dublajla izlenmemesi gereken nadir animasyon filmlerinden biri. Hailee Steinfeld, Nicolas Cage, Jake Johnson bu şaheserlerin oluşmasını sağlayan isimlerden bazıları. Spider Man'in animasyon serisi için "forced animation to evolve" ya da " revolutionary animation technique" denildiğini duymuşsunuzdur. Yani animasyonun sınırlarını zorlayan, gelişmesini sağlayan ve devrim yaratan teknikleriyle işi zirveye taşıyan bir seriden bahsediyoruz. Bunun en büyük örneği, arka planı 24 kare hızla oynatırken, önündeki karakteri 12 kare hızla oynatılması ve bu şekilde karakterin hareketlerine bir keskinlik katılması. Sanki filmin içindeki karaktermişsiniz hissini de bu şekilde daha fazla hissedebiliyorsunuz. Bir diğer teknik ise normal bir filmdeki ya da animasyondaki gibi belirli bir odak olmaması. Normalde odak öndeki karakteri olup, arka plan bulanıklaştırılırken, bu filmde sanki çizgi roman içindeymişsiniz ve çizgi romanın sayfalarını karıştırıyormuşsunuz hissi uyandırılıyor. Bir odak söz konusu değil yani. Ayrıca iki filmi ele aldığımızda çok büyük bir gelişme görebiliyoruz. Bu da ilk filmden sonra beklentilerin çığ gibi olmasını, beklentilerin bile üstünde bir film çıkarmakla nasıl aştıklarını gösteriyor izleyenlere. Bir diğer insanı ekrana bağlayan şey ise her köşeye yerleştirilmiş sürprizler. Buna film sektöründe 'Easter Eggs' deniliyor. Seyircilerin her an yakalayamayacağı ama yakalandığında insana izleme zevkini üst düzeyde aşılayan sürpriz ikonlar. Bazen de hemen gözümüzün önünde olan şeyler. Mesela Doctor Strange ayrıntısı gibi. Bu ayrıntıdan sonraki portal sahnesi ve Spider-punk’ın portal açış sahnesi de mesela ayrıntıyı ne güzel kuvvetlendirmiş değil mi? Ayrıca Andrew evrenini görmek de hoştu. Mesela bir önceki filmde spider-man olduğunu kabul ettiğinde amcasının hareketlerinden de esinlendiğini bilmem fark ettiniz mi. Bu filmde de babası durmadan amcasına çekmiş deyip duruyor. Bu da gözümüzün önündeki başka bir ayrıntı. Son sahnede de diğer evrende onunla yaptığı konuşma, aslında amcasının iyi biri olmasını ne kadar istediğini gösteriyor bize. Peki ilk filmdeki Miles’ın atlamaktan korktuğu için geri döndüğü ve merdivenlerden indiği sahneyi hatırlayanlar var mı? Aynı sahneyi bu filmde de babasının yaşaması ne kadar güzel bir ayrıntı. Hatırlamanız için şu suratlarının çekildiği iki sahneyi koyalım. Başta bahdettiğimiz final senaryosunun da benzerlerini görüyoruz ikinci filmde. Gwen’le buluştuklarında gittikleri binanın tepesinde ters durmaları gibi. Tabi ondan öncesinde bize bir şehir turu attırıyorlar binalarından arasından süzülerek. Tam bir görsel şölen orası da. Örümcek adam profesyonelliği diye bir şey var ve izlerken insana zevk veriyor. Bu profesyonellik en çok koşuşturmalı sahnelerdeki esprilerle belli ediyor kendini. İzleyici bile ekrana kitlenirken, karakter arkasını dönüyor, bir espri yapıyor ve gözleri arkasındaymışçasına rakibi alt ediyor. Pav adındaki Hint aksanlı karakterimizin yaşadığı yer Mumbattan; Mumbai ve Manhattan şehirlerinin birleşimi ele alınarak konulmuş bir isim. O da gördüğümüz tüm spider-man karakterleri gibi zirvedeki eğlence anlayışıyla filme giriyor ve gerçekten sahnelerinde gülmeden yapamıyorsunuz. Hey Pav! Chaay Tea hakkında biraz sakin olmalısın dostum… Annesi ona buraya ait olmadığını söyleseler bile onları dinleme demişti ve Miles kendi hikayesini yazmaya karar verdi. Kimseyi dinlemedi, kimsenin onun kaderini yazmasına izin vermedi ve spider-man olduğuna inandı. Son sahnede aslında gerçekten o örümceğin Miles’ı yanlışlıkla ısırdığını ve gerçekten Miles’ın Spider-Man olmaması gerektiğini anlıyoruz. Büyük ihtimalle tek Spider-Man olan Miles da bizim Miles ve diğer hiçbir evrende bu böyle değil. Film gerçekten çok fena bitti ve hemen diğer filmine ihtiyacımız var gibi dünyaca. Önceki filmde Miles daha çok Spider-man nasıl olunur sorusunun üstüne düşerken, bu filmde çok daha fazla şeyle uğraşıyor. Aşık olduğu bir kız, büyüdüğünü ailesine anlatama, kendine güvensizlik, güvenini kıran insanlar, ona olması gerektiği yerde olmadığını ve bir hata olduğunu söyleyenler, evrenlerin karışıklığı…Miles en sonunda sadece kimsenin onun yolunu çizemeyeceğine ve kendi yolunu tamamen kendi çizebileceğine inanıyor. Onun için önemli insanları kurtarmak ve herkese onun bir hata olmadığı anlatmak için verdiği uğraşları göreceğiz diğer filmde de büyük ihtimalle. Son zamanlarda Marvel Cinematic Universe, 'Multiverse Saga' denilen 'Çoklu Evren' üzerine kurulu bir yol ayrımına girdi. Bunu Spider-Man: No Way Home’da da gördük bu animasyon serisinin dışında. Animasyon yapım herkese hitap etmese de ve maalesef bunun çocuklar için olduğunu düşünen bir kesim de olsa, bu iki film Spider-man serilerinin en iyisi. En çok düşünülmüş, en çok klişeden kaçan ve tekrarlamayan seri. Tobey, Andrew ve Tom serileri niyeyse hep birbirini tekrarladıkları hissini veriyor. Bir seri daha gelmeyeceğini umuyorum bu şekilde ve herkesin de böyle düşündüğüne eminim. Ama bu animasyon bildiğiniz tüm serileri unutturuyor ve zaten ana karakterimizin adı Peter değil! Gwen bir Spider-Woman ve May hala değil bir amca figürü var. Yüzlerce farklı spider-man olmasını geçtim, hepsinin mükemmel tarzları, farklı ırkları ve gülmekten ağlatan mizah anlayışları var. Bu seri gelmiş geçmiş en iyi animasyon ve en iyi Spider-Man serisidir. Son olarak Chai Tea ya da Chaay Tea, Çay çay demektir ve bu kahve kahve demekle aynı şeydir! İyi seyirler. ✔️10/10 '28.08.23

ilay23 2 years ago

Tanrım Orada Mısın? Benim, Margaret

Kelly Fremon Craig

5 Gönderi

🔅 Her gün 1 film izliyorum. { GÜN 35 } Her gün 1 film izleme hedefi koyuyoruz kendimizee. Siz de bu fikri beğenirseniz, izlediğiniz şeylerin yorumunu yapmayı ve gün saymayı unutmayınn. ✨️ Geniş oyuncu kadrosunun içinde, romantik filmlerin vazgeçilmez oyuncusu…devamı🔅 Her gün 1 film izliyorum. { GÜN 35 } Her gün 1 film izleme hedefi koyuyoruz kendimizee. Siz de bu fikri beğenirseniz, izlediğiniz şeylerin yorumunu yapmayı ve gün saymayı unutmayınn. ✨️ Geniş oyuncu kadrosunun içinde, romantik filmlerin vazgeçilmez oyuncusu Rachel McAdams’ı anne rolünde izliyoruz. Bu hepimiz için değişik ve güzel bir deneyim oluyor tabiki. Aynı şekilde onun için de. Diğer oyuncular ise; Margaret rolünde çocuk oyuncu, Abby Ryder Fortson, baba rolünde Benny Safdie, babaanne rolünde ise tecrübeli oyuncu Kathy Bates bulunuyor. Film, Judy Blume’un 1970’ten beri her yaşta okuyucuyla buluşmuş ünlü ve aynı adlı kitabından uyarlama. Bu bir gençlik romanı ve gençliği yeni keşfedenlere de, o aşamaları geçip eskileri hatırlamak isteyenlere de, anne ve babalık görevinde arada kalmışlara da yol gösterici niteliğinde. Margaret ve ailesi, yaşadıkları şehirden, bir terfi nedeniyle taşınıyorlar. Bu Margaret’ı mutlu etmiyor çünkü okulunu, arkadaşlarını ve hatta odasını bile çok seven bir kız. Taşınacakları yer olan New Jersey onun için baştan korkunç bu yüzden. “Orda mısın tanrım?” Margaret inançları hakkında kendisiyle bile çok çatışan bir karakter. Film boyunca bunun çatışmasını o kadar çok yaşıyor ki, aslında bir anlamda yaratıcı kavramını yaşadığı her şeyde sorguluyor. Geceleri günlüğe yazar gibi yaratıcıya sorular soruyor, ondan yardım ve akıl istiyor. Onunla çok fazla dertleşiyor. Dini bayramları sevmiyor mesel başrolümüz. Babası Yahudi, annesi Hristiyan olan bu kızın hala ama hala aklında soru işaretleri var. Hangi tanrıya inanması gerektiğini ve hani bayramları kutlaması gerektiğini bilmeyen bir kız çocuğu o. Ailesi ise bu seçimi ona bırakmış. Margaret’ın mükemmel bir annesi var. Onu her konuda destekleyen ve hayatta atacağı adımların önüne bir engel koymayan bu kadını, Yahudi bir adamla evlendiği için istemeyen bir ailesi var. Margaret bunu öğrendiğinde çok üzülüyor. Tanrısıyla konuşuyor yine; ona diyor ki, “Annem çok iyi kalpli biridir ve herkese her zaman yardım eder. Lütfen onun üzülmesine izin verme.” Annesi ve babasının onu ne güzel büyüttüğünü de görmüş oluyoruz. Onu hiçbir zaman dini seçimi konusunda zorlamamaları da, iyi ve kötü gününde yanında olmaları da, taşınırken de yeni hayatlarında da ona destek olmaları da bir kız çocuğu için ne büyük şans.! Margaret 6.sınıfa gidiyor. Ergenliğe girdiğinden, bir sorgulama halinde malum. Büyüyor ve etrafındaki her şeye farklı bakmaya başlıyor. Aynı zamanda erkeklere de ilgi duymaya başlıyor. Tabi bunun yanında, taşındıkları yerdeki ilk arkadaşı de çok etkili oluyor. Yeni bir öğrenci olduğundan aynı zamanda kabul edilme, kendini kabul ettirme korkusu da var. Bu yaştaki çocuklarda maalesef zorbalama ve dışlama gibi sıkıntılar da çok görülüyor. Aynı şekilde ailesi için de yeni bir serüven bu. İlk ve tek çocukları Margaret olan anne ve babası, ona her konuda anlayışlı yaklaşıyor ve kızlarıyla birlikte öğrenmelerine rağmen her zaman onu rahatlatacak şekilde konuşuyorlar. Ebeveynler için de zor olan bu yolda, ikisinin de hatta babaannesinin bile düşmeden yürüdüğünü ve küçük hatalara rağmen kızlarına sağlıklı bir ergenlik sunduklarını görebiliyoruz. Filmde birkaç seçim, birkaç değişiklik ve alışma aşamaları izliyoruz. Ailesi ve arkadaşlarıyla arasındaki ilişkilere çokça değinilen bu filmde, ayrıca ergenliğe giren başrolümüzün bedenindeki ve hislerinde değişimlere de ortak oluyoruz. En önemlisi ise dinsel inancını seçerken yaşadığı iç konuşmalara şahit olacaksınız. Heyecan, korku ve kaygı, mutluluk, üzüntü ve çokça arada kalmışlık gibi bir sürü duyguyu aynı anda hissedecek ve eğlenerek izleyeceksiniz. Ayrıca filmdeki retromsu havayı, her sahnedeki sarımtırak rengi de çok beğendim. Filmin havasına çok uyuyor. O zaman, iyi seyirler ve hayatınızın her anında duyguları hissetmeniz dileğiyle. ✔️7/10 '11.9.23

ilay23 2 years ago

The Summer I Turned Pretty

Jenny Han

48 Gönderi

Yaz bitmeden herkesin manyak gibi izlediği ve çoğunluğun sevdiği bu diziye başlamam lazımdı. En sevdiğim platformda olması da ayrıca güzel. Mükemmel müziklerinden biri umarım spotify playlisti yapmıştır lütfen beni uğraştırmayın... Bir şeyler yazsam mı yazmasam mı çok arada kaldım açıkçası.…devamıYaz bitmeden herkesin manyak gibi izlediği ve çoğunluğun sevdiği bu diziye başlamam lazımdı. En sevdiğim platformda olması da ayrıca güzel. Mükemmel müziklerinden biri umarım spotify playlisti yapmıştır lütfen beni uğraştırmayın... Bir şeyler yazsam mı yazmasam mı çok arada kaldım açıkçası. Klasik bir yaz dizisi, gençlik dizisi ve üzerinde çok durulması gerekmiyor ama bazı sinir olduğum şeyleri de söylemek istiyorum. Üçüncü sezon geldiğinde de bu postu okuyup hatırlayabilirim her şeyi. Başroldeki üç karakterimizle ilgili hissettiklerimi alta yazdım ama ondan önce bazı sahnelerde cidden duygulandığımı söylemem lazım. O evin sıcaklığını, dostluğu ve kan bağı olmadan da aile olunabileceğini hissettiriyor bence bu dizi. O yüzden toksik karakterler dışında hiçbir sıkıntım yok diziyle. ⚠️ (Buradan sonrası spoiler.) Öncelikle Belly gerçekten ne yapmaya çalışıyor anlamıyorum. Çok garip ve sinir bozucu bir karakter. Küçüklüğünden beri Conrad'i sevmesini ve onu seçmesini anlayabilirim ama onun kardeşiyle baştan hiçbir şey yaşamayacaktı o zaman. Tabi bu durumda çok açık ve net belli olduğu halde Jere'in de bu adımı atması çok saçmaydı. Bunlar oldu diyelim, Conrad gerçekten beni çok sinir etti. Herkesin sevdiği biri ve Jere'in de annesi öldü. O her şeyi uzun süredir bilmesine rağmen yine en çok etrafına zarar veren o oldu. Tabiki kolay değil ama kimseye bir şey belli etmeyim derken etrafını bu kadar yıkan başka karakter görmedim daha önce herhalde. Belly ile hayatlarının bir dönemi birlikte olmalılardı ve oldular. Bunun bitmiş olmasını istiyorum tamamen. Umarım 3.sezon hiçbir şekilde Belly bu yönde bir adım atmaz. Yoksa gerçekten yıkılırım. Bir de favori karakterim Jeremiah var. Tamamen team Jere yani, sonuna kadar. Ama kesinlikle team Jelly değil çünkü Belly nefretlik bir karakter. Jere, hem eğlenceli, hem anlayışlı. Eminim Belly'ye bu kadar zarar vermezdi. Çok haksızlığa uğradı. O da seviyordu ama abisinin yalvarmalarıyla Belly'den uzaklaştı. Hiçbir olay çıkarmadı. Aileyi ayırmadı. Buna rağmen Conrad son bölümde iğrenç davrandı. Ondan sonra bile Jere ikinizin de mutlu olmasını istiyorum, eğer seni seçerse tamamen çekilirim aradan dedi. Gerçekten mükemmel ötesi bir karakter olduğunu düşünüyorum. Aynı zamanda ilk sezonda da sevgilisi filan yoktu, onun aksine Conrad'in sevgilisi vardı ve o kızı da üzdü boşu boşuna. Benim kimin tarafında olduğum baya belli bence. ✔️8/10 '24.08.23 ~ 25.08.23 3.sezonu izlemez olaydım. İğrenç ötesi... ✔️3/10 '01.09.25~

ilay23 2 years ago

Körlük

José Saramago

253 Gönderi

Bu haftanın ikinci kitabına başlıyorum. Eğer sıkılmazsam biter kolayca ama bu kitabı taa 2018'de almışım ve bir kısmını okuduğumu hatırlıyorum. Eğer orayı atlatırsam herhalde akar gider. Kitabın başında "Bu kitapta, yazarın kendine özgü yazım şekline sadık kalınmıştır." uyarısı bulunuyor. Çünkü…devamı

ilay23 2 years ago

Alive

Il Cho

94 Gönderi

Günün birinde hepimiz uyanacağız. Ve böyle bir ortamla karşılaşacağız. Zombi bana göre tamamen bilim kurgusal bir olay. İşin içine bir salgın, hastalık girince kimse hiçbir şeye fantastik diyemez. Genç bir arkadaş bu salgın yayılırken evinde tek başına mahsur kalıyor. Bu…devamı

ilay23 2 years ago

Her Şey Seninle Başlar

Mümin Sekman

15 Gönderi

Altınıların olduğu inceleme yazılarını çok sevmem ama bunu paylaşmak istiyorum sizlerle. Bu alıntıyı okuyarak siz karar verin kitap okumaya değer mi, değmez mi. "Doğulu hisseder, Batılı düşünür. Batılı düşünür, Doğulu konuşur. Batılı konuşur, Doğulu ya susar ya bağırır. Doğuda beraberliğin…devamıAltınıların olduğu inceleme yazılarını çok sevmem ama bunu paylaşmak istiyorum sizlerle. Bu alıntıyı okuyarak siz karar verin kitap okumaya değer mi, değmez mi. "Doğulu hisseder, Batılı düşünür. Batılı düşünür, Doğulu konuşur. Batılı konuşur, Doğulu ya susar ya bağırır. Doğuda beraberliğin toprağı sevgi ve inançtır. Batıda yararlılık ve güven düşüncesi insanları birleştirir. Büyük sözleri Doğuda ihtiyarlar, Batıda bilginler ve filozoflar söyler. Doğuda sevgi düşünceden önce gelir, Batıda düşünce sevginin önündedir. Batılı büyük eserlerini sadece mesleğine verebilir. Doğulu, eserlini mesleğinin dışında verme çabasındadır. Doğulunun tabiliği Batılıyı bir şelale karşısındaymış gibi etkiler. Batının uygarlığı ise Doğuluyu, bir baraj karşısındaki hayranlığa sürükler. Birinin görünüşü, öbürünün işleyişi diğerine güzel gelir. Doğulu severse, Batılı inanırsa fedakarlık yapar. Batılı önce yapılması gerekli olan şeyleri öğrenir, Doğulu ise yapılmaması gerekli olanları. Batılı kafasıyla duygularını ayarlar, Doğulu duygularıyla kafasına yol çizmek sevdasındadır. Doğulu, doğanın ulu gücüne öylesine hayrandır ki, kendini ona teslim eder. Batılı doğanın gücünü bilir ve ona egemen olmaya çalışır. Doğulu geçmişine bağlıdır ama geçmişten pek ders almaz. Batılı kendini geçmişe bağlı saymaz ama ondan ders almasını bilir. Doğu memleketlerinde liderler fikirlere öncülük eder, Batı'da fikirler liderlere yol gösterir. Batıda fedakarlığın en güzel örneklerini sorumluluk taşıyanlar verir. Doğuda fedakarlık sade vatandaştan, yoksun halktan beklenir." Kitap içinde çok fazla alıntı var. Bu alıntıların konuyu pekiştirmesi insana gerçekten okuma zevki veriyor. Fakat alıntı ezberleyemeyen ben okurken şunu merak ettim bu durumda; alıntılar üzerinden mi düşünüyor yazar, yoksa düşünce üzerinden mi alıntı buluyor? Sanırım hiçbir zaman öğrenemeyeceğiz. ✔️9/10 ' ... ~ 16.9.23

ilay23 2 years ago

Gilmore Girls

Amy Sherman-Palladino

128 Gönderi

Spoiler içeriyor Üniversiteye yeni başlamış ve yurtta kalacak biri olarak bu diziyi herkesin bana tam zamanı diyerek önermesiyle ilk aşamayı atlattık. Başlamak. Mükemmel bir hava var dizide ve gerçekten herkesin dediği gibi tam zamanıymış. %98 kimsede olmayacak bir anne kız ilişkisi var…devamıÜniversiteye yeni başlamış ve yurtta kalacak biri olarak bu diziyi herkesin bana tam zamanı diyerek önermesiyle ilk aşamayı atlattık. Başlamak. Mükemmel bir hava var dizide ve gerçekten herkesin dediği gibi tam zamanıymış. %98 kimsede olmayacak bir anne kız ilişkisi var dizide. Genç yaşta hamile kalan bir anne olunca böyle olabiliyordur belki. Tamamen yaşadığı hayatı kızına da yaşatmak istemeyen bir kadın görüyoruz ve bu gerçek hayatta kaşılaşabileceğimiz bir olay değil bence. Her anne kızı ya da oğlu için en iyisini ister ama büyürken gördüğü ve öğrendiği şeylerden vazgeçmek çok kolay olmasa gerek. İlk sezon güzeldi. İkinci sezon ondan da güzeldi ve üçüncü sezonu bitirmek üzereyim. Bu sezon ilk ikisinden de güzel. Bazen hiç akmıyor gibi gelse de bazen tam Gilmore Girls havamda olduğumu hissediyorum ve çok akıyor gerçekten. Sakin bir kafayla ya da kafanızı sakinleştirmek istediğinizde izleyebileceğiniz bir dizi. Yormuyor. Üzmüyor. Düşündürtmüyor. Bir insanın hayatını baştan sona dizi yapmışlar gibi. İkinci sezonun ortalarına doğru yan karakterleri daha çok dizinin içine almaya başlıyorlar. Yeni karakterler girip çıkıyor ve hiçbiri dizinin vibe'ını değiştirmiyor. Bu da sevdiğim başka bir özellik sanırım. Neredeyse bu diziye başlayalı 1 yıl oldu ve yine buradayım. Yavaş yavaş izliyorum. Tadını çıkara çıkara. Bu dizi benim için çok ayrı bir yerde artık. Tüm karakterlerle bir bağım var mesela. Hiçbir diziyi 1 yıl boyunca izlememişimdir herhalde. Bu beni rahatsız ederdi. Ama bu dizi için bu geçerli değil. 1 yıl daha izlesem sorun etmem hatta. 4.sezondayım bu arada. İlk sezonlara bakınca gördüğüm değişiklikler beni mutlu ediyor. Planlanan şeylerin bazen olmaması daha güzel olabiliyormuş. Bunu görmek de biraz umutla dolduruyor insanı. Mesela artık Lorelai ile daha çok benzediğimi düşünüyorum. Ama eskiden tam bir Rory olduğumu düşünürdüm. Sanırım ikisinin arasında bir yerde olmak istiyorum. Rory gibi kitap okumak ama hayatımı tamamen ders yapmamak istiyorum. Kahve konusunda ve hayata bakışında tam bir Lorelai olduğumu söylemem lazım. Hepsinden bir şeyler bulmak bu diziye beni daha çok bağlıyor. Herkes son 2 sezon Rory'nin nasıl saçmaladığını söyleyip duruyor ama öyle değil. Gerçekten öyle değil. Bu dizinin tamamen bir gerçek hayat anlattığını düşünün. Herkes Rory'yi robot gibi çalışan, eğlenmek istediğinde bile birkaç saate dersin başına oturan o kız olarak kabul etmiş. Öyle değil işte. Rory'nin hep istediği bir şey vardı. İstekleri, gelecek düşüncesi hep bugününün önüne geçiyordu. Kimse onu zorlamamış olabilir ama en çok o kendini zorluyordu. Bir gün ona geleceğinde istediği özelliklerin onda bulunmadığı söylendi ve bunu gerçekten büyük biri söyledi. O da yıkıldı. Çok normal değil mi? Yıkılması, Yale'e ara vermesi, evet belki de o gece yaptığı saçma yat çalma meselesi olmasa güzel olabilirdi ama onun dışında her şeyin onun hakkı olduğunu düşünüyorum. Kimse kusura bakmasın. O sadece bir çocuktan hoşlandı. Çocuğun ailesi hayatının içine etti. Annesi kararına saygı duymadı. Ona arkasını döndü. -Burada tam olarak bunu düşünüyorum evet.- Kimse son sezonlarda Lorelai'ın ne kadar değiştiğini konuşmuyor? Ne olursa olsun Rory'nin nefes alması lazımdı ve Logan'dan ve ailesinden nefret ediyorum. İlk başta çok heyecanlıydım ama kesinlikle Rory'yi hak etmiyorlar. Hele o iğrenç babası... Ve herkesten iyi kalpli ve anlayışlı olanın Luke olduğunu düşünüyorum. Mükemmel bir insan. Gerek Jess Rory konusunda olsun, gerek Rory Lorelai konusunda olsun. Gerek Gilmore ailesi konusunda olsun. Her konuda Luke her zaman büyük bir olgunluk gösterdi. Kendini tamamen değiştirdi, geliştirdi ve her zaman insanların iyiliğini düşündü. Evlenmek istemeyen Luke, Lorelai ile evlenmek istedi. Çocuk düşüncesine bile katlanamayan Luke, Lorelai ile çocuk hayalleri kurdu. Fakat Lorelai Luke için çok büyük olan bir gelişmede bile arka planda kalmaya dayanamadı. Luke'u aldattı. Üzerine haklıymış gibi davrandı ve aldatması yetmemiş gibi ayrıldıktan sonra da Chris ile çıkmaya başladı. Luke'u hiç hak etmiyor gerçekten. Son iki sezonda nefret ettim gerçekten. Bu dizi benim comfort zone'um kesinlikle. Mükemmel bir dizi. İzlemeyenlerin gerçekten hayatında bir eksik olduğunu düşünüyorum. Her şeyi romantize ederek hayatı çekilebilir kılmayı bana bu dizi öğretti. Ders çalışmayı güzelleştirdi, mizah seviyemi arttırdı ve gerçekten kitap okumaya tekrar dönmemi sağladı. Neyin aşk olduğunu ve neyin aşkta olmaması gerektiğini bana gösterdi. Sonbaharın en mükemmel mevsim olduğunu fark ettirdi ve aynı şekilde karın yağmasını sevdirdi. Gelecek için endişelenmemi ve CV'me ekleyecek bir şeyler ile uğraşmam gerektiğini de çoğu şeyde olduğu gibi buradan fark ettim. Bu dizi benim için sadece bir dizi değil. Hayatımı değiştirdi. Hayatımın güzelliklerini keşfettirdi ve yaşama sevincimi tavan yaptı. Bu dizinin başındaki ve sonunda kadın kesinlikle aynı kadın değil. İzlemediyseniz tam zamanı değil mi? ✔️ 10/10 '9.9.22 ~ 21.9.23 (Neredeyse 1 yıl ama hayatımı değiştiren bir yıl.)