(@) - Raf

"Hristiyanlarn Osmanlı hanedanına bağlılığı, Türk hanedanının meşru imparatorluk soyu olarak kabul edildiği kaynaklarda yer yer karşımıza çıkar. Roma halk geleneklerine göre, basileus'un meşru halefi olan Türk sultanı, "Çarigrad"da hüküm süren "dürüst imparator"dur. 18. yüzyılda yaşamış bir Yunan bilgin, Augustus-Sezar'dan Sultan…devamı

karolos_maganos 4 days ago

"Bu anekdotlarda, çeşitli kaynaklarda olduğu gibi, Osmanlı yetkilisi, ister kadı olsun ister olmasın, genellikle aşırıcılığa karşı ve hoşgörülü olarak karşımıza çıkar. Bir Alman hacı şöyle gözlemliyor: "Kudüs kadısı, büyük ahlaki erdemlere sahip, sade ve dürüst bir Sarazen'di. Hatası, herhangi bir…devamı

karolos_maganos 4 days ago

"Dünyanın Halifesi" (Şah-ı Cihan) vb. unvanlarının yanı sıra, sultan aynı zamanda devletlerinde mevcut dinlerin hakemi olarak "Sezarvari" bir konuma sahiptir; bu, onu en çeşitli kültlere sahip halkların efendisi yapan mezhepler üstü bir işlevdir; 15. yüzyıldan kalma bir Türk tarihçinin, zamanının…devamı

karolos_maganos 5 days ago

Romanie Byzantine Et Pays De Rum Turc: Histoire D'un Espace D'imbrication Greco-Turque

Michel Balivet

1 Gönderi

Cemal Kafadar'ın dipnotlarında gördüm. Fransızca olduğundan Lens ile okuyacağım. Kafadar'ın Kendine Ait Roma'sının mufassal versiyonu gibi. Şahane. Rumîler, Diyar-ı Rûm meselelerine bayıldığım için epey zamandır aradığım kitap. Aşağıya sağlam kısımlarını not edeceğim. Yunan-Türk dünyasından birkaç kısa örnek bu noktayı açıklayacaktır.…devamıCemal Kafadar'ın dipnotlarında gördüm. Fransızca olduğundan Lens ile okuyacağım. Kafadar'ın Kendine Ait Roma'sının mufassal versiyonu gibi. Şahane. Rumîler, Diyar-ı Rûm meselelerine bayıldığım için epey zamandır aradığım kitap. Aşağıya sağlam kısımlarını not edeceğim. Yunan-Türk dünyasından birkaç kısa örnek bu noktayı açıklayacaktır. Askeri tarih, Anadolu'nun Türk istilasının hızını ve Selçuklu ordularının, Türkmen süvarilerinin ve Osmanlı seçkin birliklerinin karada neredeyse sürekli başarılarını tatmin edici bir şekilde -en azından kısmen- açıklayabilse de, fatihlerin çoğu zaman azınlıkta olduğu Anadolu ve Balkan bölgelerinde Türk egemenliğinin uzun süresini açıklamak için yalnızca çatışma tarihi yeterli midir? Yerli Hristiyanların birçoğunun işgalcilere yalnızca zayıf bir direniş göstermesinin yanı sıra, tüm toplulukların düşmana katılması, onlarla işbirliği yapması, galiplerin toplumuna aktif olarak entegre olması ve hatta Türk siyasi kriz dönemlerinde, egemenliklerinden kurtulmaları kolayken bile, sarsılmaz bir sadakat göstermesi nasıl anlaşılabilir? Sadece çatışmacı bir analiz açısından, özellikle kısıtlayıcı olan Hristiyan Avrupa'nın sözde Türk egemenliği altındaki yüzyıllar boyunca, bazı grupların (Çerkesler, Giritliler, Arnavutlar veya Boşnaklar) dilsel özgünlüklerini kaybetmeden İslam'ı benimsemelerini, diğerlerinin (Karaman ve Gagauz Hristiyanları) ise dini kimliklerini koruyarak Türkçe konuşmaya devam etmelerini veya Türkçe konuşmaya başlamalarını nasıl kavrayabiliriz? Suriye, Mezopotamya ve Mısır'daki bu Hristiyan kitleler, Monofizitler veya Nasturiler, doktrinsel nedenlerle kendilerine zulmeden Bizans gücüne uzun süredir düşmanca yaklaşıyorlardı; Müslümanlarla siyasi anlayış, kültürel ve dilsel yakınlıklar sayesinde hızla kuruldu. Birçoğu için Arap istilası, ilahi bir kurtuluş gibi görünüyordu: Yakın Doğu'dan bir Hristiyan yazar, "İntikam Tanrısı, bizi İsmailoğulları aracılığıyla Romalıların elinden kurtardı" diye haykırdı. Yunanlılara karşı, muhalif Hristiyanlar genellikle yeni gelenlerle açık işbirliği içindeydiler. Şam gibi şehirler sakinleri tarafından teslim edildi ve işgalcilere olan bağlılık kaynaklarda genellikle ilahi bir takdir olarak sunuldu; örneğin, halk arasında dolaşan bir söylentiye göre bir melek Kudüs'ün anahtarlarını Arap fatihlere getirmişti. Yerli Hristiyanlar arasındaki bu iyi niyet, diğer nedenlerin yanı sıra, Melkitler hariç, Bizans'ın onlara ayırdığı statüden çok daha kabul edilebilir bir statü kazanmalarını sağladı. Bazı Hristiyan gruplar, halifeler tarafından istihdam edilen entelektüel kadro sayesinde önemli siyasi ve kültürel etkiye bile sahipti: Nestorian katipler ve din adamları, Yakubi Suriyeliler veya hatta Melkitler, Kıptiler veya Ermeniler. Halifelik hükümeti, Bizans'a karşı sadakatlerine duyduğu ihtiyaç ve yeni toplumda başlangıçta eksik olan personeli sağlama ihtiyacıyla orantılı olarak, Hristiyan zimmilerine genellikle ılımlı davrandı. Ve genellikle onlara karşı genel olarak adil bir politika izleyerek Hristiyan tebaasının sadakatini kazanmayı başardı. Batılılar, aslında kendilerine karşı çalışan bir olguyu abartmakla pek de şüphelenilmese de, Osmanlı Hristiyanları arasında belirli bir bağlılığı fark etmeden edemezler: 16. yüzyılda Crusius, "Hristiyanlar Türklerden başka bir egemenlik istemezler" diye yazmıştır. Türk kaynaklarının kendisi tarafından "zalim" (yavuz) olarak tanımlanan ve aşırı hayırseverliğiyle tanınmayan I. Selim, Sümela ve Kseropotamou gibi bazı manastırlara bağışta bulunmasıyla Yunanlar arasında popülerdir. Anonim bir Yunan kroniği onu şöyle tanımlar: "...cesur bir adam, bilge ve adil bir yargıç, Hristiyanları ve Mesih Kilisesi'ni çok seven; zamanında birçok Hristiyan kilisesi inşa edildi. Tanrı'nın tüm tapınaklarının süslenmesini ve eski kiliselerin yanına yenilerinin inşa edilmesini emretti." 16. yüzyıl Yunan kaynakları da Bizans'ın fatihi II. Mehmed'i olumlu bir ışıkta sunmaktadır. ---- 1 puanı sadece Halifeliğin Mısırdan geldiği zımbırtısına kandığı için kırıyorum.

karolos_maganos 6 days ago

Samurai chanpurû

Shinichiro Watanabe

13 Gönderi

Jormungand çok sıkıcı olduğundan onu salıp buna başlayayım dedim ama bundan da bir Drifters tadı almayacağım kesin.

karolos_maganos 6 days ago

Ateş Krallığı

Rob Bowman

2 Gönderi

Bir çocuk filminde Christian Bale'in Darth Vader mukallidi bir karakteri canlandırmasını hiç beklemiyordum. Lucas, Star Wars'ın çocuklar için yapıldığını iddia ediyor ve bu sahne de bu iddiayı doğrular nitelikte görünüyor.