İlk kez bir film hakkında nereden başlayacağımı bilmiyorum. Çok karmaşık, ama bir o kadar sade ve mantıklı. Sinematografik bir şaheser, ama bu “şaheser” tanımını tamamlayamayacak kadar natamam bir iş. Oradan başlayayım ki film yaklaşık 10 yıl devlet tarafından yasaklanmış. Filmin…devamıİlk kez bir film hakkında nereden başlayacağımı bilmiyorum. Çok karmaşık, ama bir o kadar sade ve mantıklı. Sinematografik bir şaheser, ama bu “şaheser” tanımını tamamlayamayacak kadar natamam bir iş.
Oradan başlayayım ki film yaklaşık 10 yıl devlet tarafından yasaklanmış. Filmin beşte biri kaybolmuş ya da yok edilmiş. Nihayet 1988 yılında yönetmen tarafından, eksik sahnelerin yerine şehir manzaraları fonunda senaryoyu anlatan bir seslendirme eklenerek film gün yüzüne çıkıyor. Kayıp sahneler çok önemli sahneler olduğu için film yarım kalmış hissi veriyor. Filmin konusu da bu yüzden tam olarak anlaşılamıyor.
Ama benim anladığım kadarıyla: “Dünya artık yaşanamayacak bir haldedir. Bu yüzden yaşanabilecek başka bir dünya bulmak için uzaya astronotlar gönderilir. Yeni buldukları dünyaya inerken kaza yaparlar ve bu 4 astronottan biri ölümcül şekilde yaralanır. Kısa süre sonra ölür. Astronotların kazadan sonraki ilk psikolojik travması bu olur.
İndikleri dünya ise sahipsiz değildir. Dünyanın kendi yerli halkları vardır. Bu halklar normal dünya halkları gibi değil, daha ilkel toplumlardır. Bu yüzden astronotlar onlar tarafından ilahi varlıklar, seçilmişler olarak kabul edilir. Zamanla astronotlar akıllarını yitirirler. Kendilerinin de tanrılaştığına inanırlar. Bir nevi istemeden sahte bir din ve mitoloji yaratırlar.
Bunu, astronotların diğer ikisi de öldükten sonra daha iyi anlıyoruz. Ancak geriye kalan tek astronot Piotr ölmez. Bir nevi filmdeki tek ölümsüz karakter olur.
Filmdeki bir diğer ana karakter de Marek’tir. Marek sonradan bu yeni dünyaya gönderilen bir başka astronottur. Yerli halk ise onun kurtarıcı peygamber olduğuna inanır. Marek ne kadar bunu inkâr etse de halkın onu kutsallaştırdığını görür ve bu peygamber rolünü üstlenir.
Filmde Sherm’ler diye bir düşman halk vardır. Denizin öbür tarafında yaşarlar. Astronotlar bu yeni dünyaya gelene kadar kimse Sherm’lerin varlığını bilmez ve bize gösterildiği kadarıyla bu dünyada savaş da yoktur. Astronotların gelişinden sonra, insanlardan doğan yeni insanlar denizin öbür tarafında ne olduğunu merak eder. Keşfe çıkarlar ve orada ne yaparlarsa Sherm’lerle savaş başlatırlar. Bu da insanların nereye giderse gitsin yanında yıkım ve kan götürdüğünü vurgulayan bir sahnedir.
Sherm’lerle süren savaşta bir Sherm esir alınır. Marek onunla konuşmaya çalışır. Şunu da belirteyim ki Marek’in omuzlarındaki yük o kadar ağırdır ki psikolojisi buna dayanamaz ve aklını yitirmek üzeredir. Sherm ile olan diyalogunda fark eder ki ölen insanlar ve aklını yitiren insanlar Sherm’e dönüşmektedir.
Daha sonra Marek bu savaşı bitirmek için Sherm’lerin yaşadığı yere, denizin öbür tarafına gider. Savaşı kazanır. Geri döndüğünde ise sevdiği kadın ona sırt çevirir. Marek döndükten sonra artık bir nevi insanlıktan çıkmıştır. Yavaş yavaş Sherm’e dönüşmektedir. Bu sahne de savaşın insandan mutlaka bir şeyler götürdüğünü gösterir.
Marek’i kutsallaştıran, ona peygamber diyen halk onu taşlayarak öldürür. Onu çarmıha benzer şekilde tahtaya çivilerler. Film de Marek’in ölümüyle biter.”
Filmin devamındaki sahneleri anlamadığım için benim için film orada bitmişti. Uzun yıllar filmin yasaklanma sebebi zaten açıkça bellidir. Çünkü film doğrudan Hristiyanlığı eleştirir ve dinin nasıl çarpıtıldığını gösterir. Dinin sadece güç ve otoriteyi elde tutmak için yaratılmış bir şey olduğu vurgulanır.
Çok uzağa gitmeden filmin açılış sahnesinde de bunu görürüz. Filmde Piotr karakteri tanrı, Marek karakteri ise İsa Mesih motifi olarak gösterilir.
Film tamamlanmış olsaydı, bugün Kubrick ve Tarkovski’nin filmleri hakkında nasıl konuşuyorsak, bu film hakkında da öyle konuşurduk bence. Film inanılmaz derecede Dune havası veriyordu. Seçilmişlik, savaş, dini temalar vs. birçok açıdan benzerdi.
Filmin 1978 yılında çekildiğini de düşününce aklıma bu filme sinematografik bir şaheser demekten başka bir şey gelmiyor. Emin olun filmden hiçbir şey anlamasanız bile görsellik ve atmosfer için sonuna kadar izlersiniz.
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
kerimov.exe
(@kerimov.exe)
Joined at May 2025
20
Followers
15
Following
20
Post
1,028
Movie
144
Serie
47
Book
İlk kez bir film hakkında nereden başlayacağımı bilmiyorum. Çok karmaşık, ama bir o kadar sade ve mantıklı. Sinematografik bir şaheser, ama bu “şaheser” tanımını tamamlayamayacak kadar natamam bir iş. Oradan başlayayım ki film yaklaşık 10 yıl devlet tarafından yasaklanmış. Filmin…devamı
Bal filminden 2 yıl önce çekilmiş olmasına rağmen, sanki Bal’dan 10 yıl önce yapılmış gibi duruyor. Bana göre Bal’daki sinematografiden eser yok. Atmosfer oldukça boğucu. Sürekli devam eden sessizlik ilk filmde tolere edilebilirken, burada insanı fazlasıyla sıkıyor. Film genel olarak…devamı
Akıcı olmasının yanında film bir o kadar da basit kalıyor. Fetişli, psikopat, ama aslında bir motivasyonu olmayan, geçmiş travması olmayan ya da açıklanmayan bir seri katil. Bir seri katil filminde suçlu bu kadar sade kalıyorsa, filmin yarı kalitesi kaybolur gibi…devamı
Son saniyelere kadar gerilim dolu ve ekrana kilitleyen bir film. Tempo yavaştı ama bu seçimseldi. Yönetmen izleyiciyi film ilerledikçe psikolojik olarak çökertiyor. Daha da geriyor. Akıl daha da karışıyor. “Şimdi kötü adam bu mu oldu yoksa bu mu?” hissi beyni…devamı
Film buram buram huzur kokuyor. İnsan-doğa ilişkisi çok iyi işlenmiş. Sahneler uzun olsa da sinematografi o kadar iyiydi ki izledikçe izlemek istiyorsun. Doğal ışığın kullanıldığı bariz şekilde belli. Bu da doğallığı daha da artırıyor. Ana karakter Yusuf içine kapanık, konuşmayı…devamı
Korku filmi miydi? Tam olarak değil. Body-horror muydu? O da tam değil. Filmin çok iyi bir atmosferi vardı. Hikayesi de çekildiği döneme göre oldukça iyi. Ameliyat sahneleri yavaş tempoluydu ama o stresi, takıntıyla karışık korkuyu ve pişmanlığı çok iyi yansıtmışlar.…devamı
Bilemedim, ben mi artık duygusuzlaşmışım ama film beni çok güçlü etkilemedi. Ana hikâyemiz, birbirine çok bağlı iki arkadaşın arasındaki bağın kopması ve yaşanan trajedidir. Üzücü bir hikâye ama sırf arkadaşınla küstün diye neden intihar edesin? Açıkçası, yönetmen doğrudan göstermese de…devamı
“Beni bu kadar sinirlendiren ikinci bir film var mı?” diye düşünüyorum, galiba yok.
Daniel Day-Lewis bu filmde oyunculuğunu arşa çıkarmış. Kitap uyarlaması olan bu film, serebral palsili ve yalnızca sol ayağını kullanabilen Christy Brown’un hayatını anlatıyor. Bolca duygusal, yer yer güldüren mizahıyla güzel bir film. Filmdeki anne karakteri bence en güçlü karakter, hatta…devamı
Satirik komedi ve aynı zamanda ciddiyetin bir arada olduğu böyle bir filmi uzun zamandır izlememiştim. Özellikle, Charlie Chaplin filmografisine başlamak istiyordum zaten ve en ciddi filminden başlamak bence iyi oldu. Film açık şekilde faşist Almanya’yı ve İtalya’yı parodi ediyor. Yönetimle…devamı