(@) - Raf

Yine çok güzeldi. Bazı yorumlarda birinci kitaptan daha kötü olduğu söylenmiş ama ben katılmıyorum. Başlarda gerçekten biraz daha sönüktü ama oralarda da daha ilk sayfalardan edindiğimiz merak unsuruyla birlikte topladı bence. Son sayfaları zaten efsaneydi. İlk kitaptan aşağı kalır yanı…devamıYine çok güzeldi. Bazı yorumlarda birinci kitaptan daha kötü olduğu söylenmiş ama ben katılmıyorum. Başlarda gerçekten biraz daha sönüktü ama oralarda da daha ilk sayfalardan edindiğimiz merak unsuruyla birlikte topladı bence. Son sayfaları zaten efsaneydi. İlk kitaptan aşağı kalır yanı yoktu kesinlikle. Bu kitap ilk kitaba nazaran daha az olay ağırlıklıydı. Karakterlerin iç dünyaları ve felsefi düşünceler daha ağır basıyordu. Bu benim için hiçbir sıkıntı oluşturmadı. Hatta bu özelliğini daha bile çok sevmiş olabilirim. İkinci kitabı da ilk kitap gibi çok beğendim, serinin devamına yakışan bir kitap olmuş. Spoiler!!! Son sayfaları o kadar iyiydi ki... Baştan beri kurulan örgünün beklenmedik biçimde sonlanmasını gördük. Paul'un çöle yürüyüşü de müthiş bir finaldi. "Ben sadece bir sembolüm. Tanrıcılık verildiğinde, sözde tanrının kontrolünde olmayan tek şey budur." "İmparatorluklar doğarken amaçsızlıktan mustarip değildir. Ama kökleştiklerinde hedefleri kaybolur ve yerini anlamsızlaşmış ritüeller alır." "Paul, Her yerde barış var, diye düşündü. Her yerde huzur var; bir tek... Muad'Dib'in yüreğinde yok." "İnsan güçlendikçe yalnızlaşır. Sonunda gerçeklikle bağını yitirir.... bu da onun sonu olur." "Beden teslim olur, diye düşündü. Sonsuzluk kendine ait olanı geri alır. Bu suları kısa süreliğine dalgalandırmış bedenlerimiz, hayata ve kendilerine karşı besledikleri sevgiyle sarhoş olup dans ettikten ve birtakım tuhaf fikirler düşündükten sonra Zaman'ın araçlarına teslim olur. Buna ne diyebiliriz ki? Ben belirdim. Yokum... ama yine de belirdim." "Güneşten merhamet dilenmez." "'Sevdiklerimiz ölüp gitmeden onlar için üzülmemeliyiz,' dedi. Paul, 'Ölüp gitmeden ha?' diye fısıldadı. 'Söylesene kardeşim, ölümden önce ne var ki?"' "Sevgi üzerinden siyaset yapılmaz,' dedi. 'Halkın istediği şey sevgi değildir, çünkü sevgi fazla değişkendir. Halk despotizmi yeğler. Özgürlüğün fazlası kaosa yol açar. Kaosa izin veremeyiz, değil mi? Despotizmi de nasıl sevilir hale getirebilirsin ki?" "Alia, 'Tarihe geçmek istemiyorum,' diye fısıldadı. 'Ben sadece sevilmek... ve sevmek istiyorum."' "Basit yaşamayı unuttuk. Bir şey şişeleyemezsek, çırpamazsak, anlamlandıramazsak veya biriktiremezsek, ona önem vermiyoruz." "Ama zaman üstünde fazla deney yaptım. Sanırım... sanırım hayatı icat etmeye çalıştım; zaten icat edildiğinin farkında değildim." "Siyeç girişine toplanmış bekleyen yaverler kalabalığına dönüp şöyle seslenmek istedi: Tapacak bir şey arıyorsanız, hayata tapın... Hayatın tümüne, en ufak kırıntısına bile tapın! Hepimiz bu güzelliğin içinde bir arada yaşıyoruz!" "Kendi kehanetimi inkar mı edeyim? O hayali binlerce kez görmüşken bunu nasıl yapabilirim? İnsanlar kahinliğimin bir güç, bir armağan olduğunu söylüyor. Oysa bir felaket! Hayatımı bulduğum yerde bırakmama izin vermiyor!" "Hiç kimsenin dayanamayacağı şeyler vardır. Yaratabileceğim tüm muhtemel geleceklerle uğraştım, ama sonunda onlar beni yarattı."

kitapkatili 3 years ago

Dune

Frank Herbert

60 Gönderi

Mükemmel bir başyapıt... Bu seriye aslında geçen sene Zaman Çarkı'yla aynı anda başlamıştım. Baktım ikisi de efsane seriler, efsane evrenler; Dune arada kaynamasın diye Dune'u bırakmıştım. Şimdi Zaman Çarkı bittikten sonra geri dönüp baştan başladım ve yine aynı şekilde hayran…devamıMükemmel bir başyapıt... Bu seriye aslında geçen sene Zaman Çarkı'yla aynı anda başlamıştım. Baktım ikisi de efsane seriler, efsane evrenler; Dune arada kaynamasın diye Dune'u bırakmıştım. Şimdi Zaman Çarkı bittikten sonra geri dönüp baştan başladım ve yine aynı şekilde hayran kaldım. Bu iki serinin de yazarlarının kafası o kadar farklı ki... Bu kadar muhteşem, kendi içinde tutarlı ve aşırı detaylı evrenler oluşturmaları beni aşırı etkiliyor. Dune serisi boşuna bilimkurgunun üstadı değil. Okurken Arrakis'te çöl coğrafyalarının kültürünü hissetmek aşırı güzeldi. O kadar içine girdim ki evrenin... Düşünülmüş her detay, karakterler, her şey mükemmel. Başından itibaren zaten ne kadar kaliteli olduğunu hissediliyordu. İlk sayfalardan başlayarak her sayfasını çok heyecan duyarak ve zevk alarak okudum. Açık ara okuduğum en iyi kitaplardan. Tam benim zevkime de hitap ediyordu zaten. Çok sevdiğim için cümleleri toplayıp da doğru dürüst bir şeyler de yazamıyorum zaten :) Yani koşun koşun okuyun. Mükemmel bir giriş kitabıydı. Aşık oldum diyebilirim. Şiddetle tavsiye ederim. "Korkmamalıyım. Korku katilidir aklın. Korku, mutlak yıkım getiren küçük ölümdür. Korkumla yüzleşeceğim. Onun etrafımdan ve içimden geçip gitmesine izin vereceğim. Ve geçip gittiğinde, onun izlediği yolu görmek için iç gözümü kullanacağım. Korkunun geçtiği yerde hiçbir şey olmayacak. Yalnızca ben kalacağım." "'Şunu hafızana kazı evlat: Dünya dört şeyin üzerinde durur...' İri eklemli 4 parmağını kaldırmıştı. 'Bilgelerin ilmi, yücelerin adaleti, haklıların duası ve yiğitlerin cesareti. Ama hükmetme sanatını bilen bir hükümdar olmadan...' Parmaklarını indirip yumruğunu sıkmıştı. 'Bunlar hiçbir işe yaramaz. Bunu bağlı olacağın ilim haline getir!'" "'Dilekler balık olsa, hepimiz ağ atardık,' diye mırıldandı." "Şöyle bir deyişleri var: Işıltı kentlerden gelir, bilgelikse çölden." "Muad'Dib'in öylesine çabuk öğrenmesinin sebebi, ilk eğitimini öğrenmek üzerine almış olmasıydı. Bu konuda aldığı ilk ders de öğrenebileceğine inanması gerektiğiydi. Pek çok insanın öğrenebileceğine inanmaması, daha da fazlasını ise öğrenmenin zor olduğuna inanması afallatıcıdır. Muad'Dib her deneyimin bir ders taşıdığını biliyordu." "Sonuna dek izlenen yol insanı hiçbir yere götürmez. Bir dağın gerçekten dağ olup olmadığını anlamak istiyorsanız, ona biraz tırmanmanız yeter. Dağın tepesine çıkarsanız dağı göremezsiniz." "Kaçış yok... atalarımızın uyguladığı şiddetin bedelini ödüyoruz." "Sanki bu bir çocuk oyunuydu, ama büyükler tarafından oynanırken tüm yasaklar kaldırılmıştı." "Abim geliyor. Muad'Dib'in karşısında imparatorlar bile titrer, çünkü onda haklılığın gücü var ve gökyüzü ona gülümsüyor." "Evrendeki en güçlü ve kalıcı ilkeler, tesadüfler ve hatalardı." "Fremenler eskilerin 'spannungsbogen' dediği bir nitelikte kusursuzlaşmıştı... yani arzuladıkları bir şeyi elde etmeye çalışmadan önce sabredebiliyorlardı." "Lider, güruh ile halk arasındaki farkı belirleyen şeylerden biridir. Bireylerin sayısı ona bağlıdır. Bireylerin sayısı fazla azalırsa, halk güruha dönüşür." "İnsan bilinçaltının derinliklerinde, anlamlı ve mantığa uygun bir evrene duyulan ihtiyaç yatar. Ama gerçek evren, mantığın hep bir adım ötesindedir." "Paul 'Milyarlarca, trilyonlarca hayat yaşamak ister miydin?' diye sordu. 'İşte sana bir efsane! Onca deneyimi, getirecekleri bilgeliği düşün. Ama bilgelik sevgiyi azaltır, değil mi? Nefrete de yeni bir biçim verir. Hem zalimin hem de iyiliğin derinliklerine inmeden acımasızlığı nasıl bilebilirsin ki? Benden korkmalısın anne. Ben Kuisatz Haderahım." "Arrakis bıçağın yolunu öğretir... Kusurlu olan ne varsa kesip atmayı ve 'Artık kusursuz, çünkü burada bitiyor,' demeyi öğretir." "Yasını tutmalıyım. Bir şeyler hissetmeliyim. Ama hiçbir şey hissetmiyordu... tek düşündüğü şuydu: İşte bu önemli bir gerçek. Tüm gerçeklerden yalnızca biriydi." "Çünkü artık içimdeki keder, tüm denizlerin kumundan daha ağır, diye düşündü. Bu dünya içimi boşalttı, geride tek bir şey kaldı... en eski hedefim: yarını yaşamak." "Mutluluğun durabilmek, bir anlığına da olsa durabilmek olduğunu fark etti. Durmanın mümkün olmadığı yerde mutluluk da olmazdı."

kitapkatili 3 years ago

Made in Abyss

N/A

4 Gönderi

İlk sezonunu izlerken ilk yarısında sıkıldığım çok oldu ama sonlara doğru benim için biraz ilginçleşmeye başladı. Yine de çok etkilendiğim animeler arasına girmemişti. Ortalamada kalmıştı benim için. Ara filmini ve ikinci sezonunu da bitirdikten sonra bu fikrim çok değişmedi. Aslında…devamı

kitapkatili 3 years ago

Deniz Kıyısında Koşan Ala Köpek

Cengiz Aytmatov

9 Gönderi

Çok güzel bir hikayeydi. Kısa olduğundan dolayı zaten hemen bitti. Ama kısa olmasına rağmen hiç de hafif bir kitap değildi. Sonlara doğru duyguları o kadar çok hissettirdi ki metroda okurken bile gözümü doldurabildi. Çok beğendim, tavsiye ederim. "Koca adam engin…devamıÇok güzel bir hikayeydi. Kısa olduğundan dolayı zaten hemen bitti. Ama kısa olmasına rağmen hiç de hafif bir kitap değildi. Sonlara doğru duyguları o kadar çok hissettirdi ki metroda okurken bile gözümü doldurabildi. Çok beğendim, tavsiye ederim. "Koca adam engin denizde, her zamanki düşüncelerine, hayallerine kavuşuyordu. Kendine özgü gizli düşünceleri vardı onun. Denizde bu hayallerine dalmasına hiçbir şey engel olmazdı. Oysa karada, günlük işlerden, kaygılardan, düşünecek zaman bile bulamazdı insan. Burada o, kendini gökle denize ait hissederdi." "Kayıktaki insan evrenin sonsuzluğu karşısında bir hiç olduğunu çok iyi anlyordu. Ama insan düşünürdü, düşüncesiyle Denizin ve Göğün yüceliğine erişirdi. Ve yüce düşüncelerinde, doğa güçleriyle evrenin derinliği ve yüksekliği ile bir tutardı kendini. İşte bu yüzden insan, yaşadıkça, deniz kadar, gökyüzünün sonsuzluğu kadar yüce ve güçlü olacaktır. Çünkü düşünceler sonsuzdur. O öldüğü zaman, bir başka insan onun düşüncelerini daha ileriye, sonra bir başkası ondan da ileriye götürecek ve bu, sonsuza kadar böyle sürüp gidecektir. İhtiyar bunun bilincindeydi. Ve bu onu, biraz buruk da olsa, acı da olsa, tatmin ediyordu. Bu onun için, bağdaşmazı bağdaştırmak, uyuşmazı uyuşturmaktı." "Hayaller, insanla beraber öbür dünyaya gelemezler miydi? Yüzyıllarca, sonsuza kadar onunla birlikte kalamazlar mıydı? Bu sorulara bir cevap bulamaz, acı acı düşünür ve sonunda, öyle olacağına, düşlerinin onu öbür dünyada da terk etmeyeceğine, onunla beraber geleceğine inandırmaya çalışırdı kendini." "Ne büyük felaketti gönlün hiç yaşlanmaması! Çünkü gönül yaşlanmayınca, düşleri, düşünceleri de değişmiyordu. Ve insan ancak rüyada, düşüncelerde hür ve ölümsüzdü." Spoiler!!! Denizin, suların ortasında; o sonsuzluğun içinde bir kayıkta susuz kalma düşüncesi beni dehşete düşürdü gerçekten. O kısımlarda çok empati kurdum. Kirisk'in ilk denize açılışında böyle bir olay yaşaması da içimi burktu.

kitapkatili 3 years ago

Violet Evergarden

Taichi Ishidate

59 Gönderi

Bu aralar bayağı anime izliyorum, sınavım yaklaştığından olsa gerek :) Bu animeyi de iki günde bitirdim. Arada izlemelik, tatlı bir animeydi. Ama aşırı bana hitap etmediği çok beğenemedim. Dram türünde, ben de pek dram sevmem. Çoğu zaman hoşuma gitmedi yani.…devamı

kitapkatili 3 years ago

Spy x Family

Tatsuya Endo

42 Gönderi

İlk defa bu kadar pozitif bir anime izledim. Çook tatlı bir animeydi. Tüm karakterler aşırı güzel tasarlanmışlardı. Çizimleri de çok güzeldi. Sempati duymamak elde değildi. Bu küçük, tatlış aileye de Anya'ya da bayıldım. Çok akıcı, bölümleri ardarda rahatlıkla izlenebilecek bir…devamı

kitapkatili 3 years ago

Chainsaw Man

Tatsuki Fujimoto

35 Gönderi

(Birinci bölüm için: Benim beklentilerimi bayağı bir karşıladı, hatta üstüne çıktı. Chainsaw Man bana göre çok orijinal bir konuya ve ana karaktere sahip. Mangayı bu yüzden özellikle sevmiştim. Animesi uyarlaması da bence gayet güzel olmuş. Makima'nın görünüşü, renk paleti, şarkıları,…devamı

kitapkatili 3 years ago

Vanya Dayı

Anton Çehov

11 Gönderi

Tiyatro kafası karışık, ilişkileri karışık bir ev dolusu insanın hayatından bir kesitti. Ama bir türlü içime sinmedi. Final olayı bana gerçekçi gelmedi. Her şey çok karışıktı. Belirgin bir girişi, gelişmesi, sonucu yoktu. Ama bundan dolayı değil de bir türlü beni…devamıTiyatro kafası karışık, ilişkileri karışık bir ev dolusu insanın hayatından bir kesitti. Ama bir türlü içime sinmedi. Final olayı bana gerçekçi gelmedi. Her şey çok karışıktı. Belirgin bir girişi, gelişmesi, sonucu yoktu. Ama bundan dolayı değil de bir türlü beni içine çeken bir havaya giremediğimden kitabı pek sevmedim. Sevdiğim kısımları da vardı tabii ki. Çehov'un daha o zamanlardan doğaya iyi davranmamızla alakalı mesajlarından etkilendim, bayağı ileri görüşlü birisiymiş. Tiyatronun en sevdiğim kısmı da Sonya'nın en sonda Vanya Dayı'ya yaptığı konuşmaydı. Ona da bayıldım. Genel olarak bakarsam Çehov'dan daha önce okuduğum hikayeleri çok sevmiştim ama bu tiyatro beklentimi çok karşılamadı, o yüzden pek beğenemedim. '"Bizden yüz, iki yüz yıl sonra yaşayacak olanlar, kendileri için yollar açtıklarımız bizi hayırla anacaklar mı acaba? Yok, dadı, anmayacaklar!' 'İnsanlar anmazsa, Tanrı anar."' '"Kesin görüşleri olan bir insandın sen, parlak bir kişiliktin.' 'Ya, evet! Parlak bir kişiliktim, hiç kimseyi aydınlatmayan...'" "Hiçbir yükümlülüğü yok. Başkaları çalışıyor onun için... Öyle değil mi? Ama bence aylak bir yaşam temiz olamaz." "Hayır, yalvarırım böyle davranmayın. İnsanların bir şey yaratacak yerde Tanrı'nın verdiğini de yıkıp yok ettiklerini söylersiniz hep. Öyleyse neden, neden yıkıp yok ediyorsunuz kendinizi?" '"Bence gerçek, niteliği ne olursa olsun, belirsizlik kadar korkunç değildir. Güven bana yavrucuğum.' '... Yok, belirsizlik daha iyi... Ne de olsa, umuttur...'" "Bizden yüz, iki yüz yıl sonra yaşayıp da hayatımızı böyle aptalca, böyle tatsız yaşadığımız için bizi hor görecek olanlar, belki mutlu olmanın yolunu bulacaklardır... Bize gelince... Seninle benim içinse tek bir umut kaldı: Mezarlarımızda yatarken hayaller, bir ihtimal hoş hayaller görmek..." "Hayatında mutluluğu tadamadın, ama bekle Vanya Dayı, bekle... Dinleneceğiz..."

kitapkatili 3 years ago

Karanlığın Sol Eli

Ursula K. Le Guin

6 Gönderi

Karanlığın Sol Eli, yazarın bilim kurgu romanlardan bahsettiği bir önsözle başlıyor. Önsözü neredeyse kitap kadar sevdim. Nasıl iyi bir bilim kurgu yazılır, okumanın amacı nedir gibi şeylerden bahsediyor. Bende türle ilgili çok yeni düşünceye sebep oldu, yeni bakış açıları kazandım.…devamıKaranlığın Sol Eli, yazarın bilim kurgu romanlardan bahsettiği bir önsözle başlıyor. Önsözü neredeyse kitap kadar sevdim. Nasıl iyi bir bilim kurgu yazılır, okumanın amacı nedir gibi şeylerden bahsediyor. Bende türle ilgili çok yeni düşünceye sebep oldu, yeni bakış açıları kazandım. Yazar nasıl iyi bir bilim kurgu yazılır anlattıktan sonra dediklerini birebir yerine getirerek gerçekten mükemmel bir bilim kurgu yazmış. Kitaba dair her detaya bayıldım. Şimdiye kadar okuduğum en iyi bilim kurgulardandı. Hikaye çoğu yerinde durağan gibi geliyor ama asla sıkmıyor. Hikayenin atmosferi akışıyla uyumlu bir hava veriyor. Bu da hikayeyinin etkileyiciliğini, içe sinmesini artırıyor. Tek kitaplık kısa bir hikaye olmasına rağmen ilk sayfadan itibaren insanı içine çekiyor, evreni aslında bizim dünyamızdan çok farklı olmasına rağmen hiç yabancılık çekmiyorsunuz. Beni en çok etkileyen özelliği buydu galiba. Kitapta düşündürülen sorular çok güzeldi. Yazar çok yerde mesaj hissi yaşatmadan satırların akışı arasında sorulara yöneltti ve hiçbir zorlama felsefe hissettirmedi. Girişi, gelişmesi ve sonucuyla benim için müthiş bir kitaptı. Bir bilim kurgu evrenini bu kadar kısa sürede hakkıyla verebilmesi, yaşanan hikayenin içine çekmesi, bunları yaparken bir yandan da insanın düşünmesini sağlaması benim için Ursula K. Le Guin' in ne kadar usta bir yazar olduğunu gösterdi. Çok beğendim, tavsiye ederim. Spoiler!!! Karhide'nin ülke olarak atmosferine, halkına, geleneklerine bayıldım. Her ne kadar insanları soğuk gözükse de o soğukluğun içindeki yargılamama hissini, özellikle misafirperverliklerini çok sevdim. Estraven'le birlikte yaptıkları yolculuk her ne kadar durağan gözükse de hiç sıkmadı ve her sayfasını keyifle okudum. Yazar bu kısmı ne çabuk geçecekmiş gibi kısa ne de sıkacak kadar uzun bırakmış. Sona yaklaşırken sanki bir olay olmayacakmış gibi hissettirdiğinden birilerinin öleceğini anlamıştım ama yine de Estraven'in ölmesine çok üzüldüm. Sonda Genli Ai'nin kendisini gemidekilere uzak hissetmesi de hoşuma giden bir detaydı. "Bilimkurgu önbilici değildir, betimleyicidir. Kehânetleri peygamberler (bedavaya); falcılar (bunlar genellikle belli bir ücret isterler, bu yüzden de peygamberlerden daha çok saygı görürler) ve fütürologlar (bu işten maaş alırlar) yaparlar. Kehânet peygamberlerin, falcıların ve fütürologların işidir. Romancıların işi değildir. Bir romancının işi yalan söylemektir." (Önsözden) "İşin aslı, bir roman okurken deliririz biraz, kafayı buluruz. Olmayan insanların varlığına inanırız, seslerini duyarız. Onlarla birlikte Borodino Savaşını seyredalar, Napolyon bile oluruz. Aklımız başımıza (çoğunlukla) kitabı kapadığımızda gelir. Gerçekten saygın hiçbir toplumun, yazarlarına güvenmemiş olması hayret edilecek bir şey değil yani." (Önsözden) "Bir roman, herhangi bir roman okurken, içindeki her şeyin uydurma olduğunu gayet iyi bilmeli; ama okuma sırasında her kelimesine inanmalıyız. Nihayet kitabı bitirdiğimizde —iyi bir romansa eğer— onu okumadan önceki halimizden birazcık farklı olduğumuzu, sanki yeni bir yüz görmüş, sanki daha önce hiç geçmediğimiz bir sokaktan geçmiş gibi biraz değiştiğimizi görebiliriz. Ama tam olarak ne öğrendiğimizi, nasıl değiştiğimizi söylemek; bu çok zordur işte. Sanatçı sözcüklerle söylenemeyecek olanla uğraşır. Sanat yaptığı araç kurmaca olan sanatçı ise bunu sözcüklerle yapar." (Önsözden) "Hiçbir şey başarı kadar başarı sağlayamaz." "'Hiçbir şey dedelerimizin zamanındaki gibi değil, ne dersiniz!' 'Bilemiyorum, efendim, fakat aynı sözleri başka dünyalarda da işittim.'" "Kimsenin hizmetçisi değilim. İnsan kendi gölgesini taşımalı..." "'Hem dünyayı tümüyle değiştirecek bir sanatı şimdilik öğrenmesem daha iyi olur.' 'Ama sizin kendi öndeyinize göre bu dünya değişecek, hem de beş yıl içinde.' 'Ben de onunla birlikte değişeceğim, Genri. Ama onu değiştirmek gibi bir niyetim yok.'" "Söylesenize, Genri, nedir bilinen? 'Kesin, tahmin edilen, kaçınılmaz olan sizin ve benim geleceğimize dair bildiğimiz tek kesin şey nedir?' 'İkimizin de öleceğimiz.' 'Evet, işte, cevabı olan tek bir soru var, Genri ve o yanıtı da zaten biliyoruz. Hayatı mümkün kılan şey sürekli, dayanılmaz belirsizliktir, yani bir sonra ne olacağını bilememek."' "Hain olarak adlandırılmanın ne kadar zor olduğunu anladım. Bu kadar zor olması tuhaf; çünkü başka bir adama vermesi kolay bir ad bu, yapışıp kalan, tıpatıp uyan ve inandırıcı bir ad. Ben bile inanmıştım yarı yarıya." "Ve sonuçta Gethenlilerin hayatındaki baskın etken cinsellik veya herhangi insani bir şey değil! Çevre koşulları, soğuk dünyaları. Burada insan kendisinden bile acımasız olabilen bir düşmanla karşı karşıya." "Bir insan şansına güvenebilir ama bir toplum güvenemez; ve mutasyon gibi kültürel değişme işleri rizikolu olabilir. Bu yüzden çok yavaş gitmişler. Tarihlerinde herhangi bir noktaya bakan aceleci bir gözlemci, hiçbir teknolojik ilerleme ve farklılaşma olmadığını söyleyebilir. Böyle değil oysa. Sel ile buzulu kıyaslayın. Her ikisi de gittiği yere varır eninde sonunda." "Bir şeye karşı koymak onu sürdürmektir." "Hangi soruların cevaplanamaz olduğunu öğrenmek ve onları cevaplamamak: Gerilim ve karanlık dönemlerinde en gerekli yetenek bu." "Burada devlet sadece eylemi değil, düşünceyi de kontrol edebiliyor. Hiç kimsenin başkaları üzerinde böylesi bir güce sahip olmaması gerek oysa." "Ulaşılacak bir sonu olan bir yolculuk yapmak iyidir; ama asıl önemli olan yolculuktur." "Işık karanlığın sol elidir, karanlık da ışığın sağ eli. İkisi birdir, yaşam ve ölüm, yan yana, yatarlar kemmerdeki sevgililer gibi, tutuşmuş eller gibi, sonuçla yol gibi." "Böyle bazı talihli anlarda tam uykuya dalarken yaşamımın gerçek merkezinin ne olduğunu tüm kuşkuların ötesinde biliyorum, geçmiş ve yitmiş; ama yine de sürekli olan o zaman, süren an, sıcaklığın yüreği." "Mutluluk akılla ilgili bir şeydir ve yalnızca akıl kazanır mutluluğu." "Ve, kim bilir kaçıncı kez, yurtseverliğin ne olduğunu, yurdunu sevmenin ne anlama geldiğini, arkadaşımın sesini titreten o sadakatin nereden doğduğunu ve böylesine gerçek bir sevginin çoğu kez nasıl bu denli aptalca ve kötü bir bağnazlığa dönüşebildiğini düşündüm. Hata neredeydi?"

kitapkatili 3 years ago

Olağanüstü Bir Gece

Stefan Zweig

212 Gönderi

Kapağındaki resmi çok sevdiğimden ve bu kitaptan çok, bir de üstüne olumlu bahsedildiğinden beklentim yüksekti. Ama çok karşılayabildiğini söyleyemem. Ben aslında bu tarz; karakterin iç dünyası, dişünceleri odaklı hikayeleri severim ama bu kitabı okurken zevk vermek yerine çoğu zaman bu…devamı