(@) - Raf

Spoiler içeriyor Yönetmen Philip Barantini, tek plan tekniğindeki ustalığını dört bölümlük mini dizi Adolescence'a taşımış. Bu, izleyiciyi rahatsız etmeyi amaçlayan, baştan sona gergin bir hikaye. Dizi, 13 yaşındaki Jamie Miller’ın bir cinayetle suçlanarak gözaltına alınmasıyla açılıyor. Olay, okul arkadaşlarının ifadeleriyle derinleşiyor ve…devamıYönetmen Philip Barantini, tek plan tekniğindeki ustalığını dört bölümlük mini dizi Adolescence'a taşımış. Bu, izleyiciyi rahatsız etmeyi amaçlayan, baştan sona gergin bir hikaye. Dizi, 13 yaşındaki Jamie Miller’ın bir cinayetle suçlanarak gözaltına alınmasıyla açılıyor. Olay, okul arkadaşlarının ifadeleriyle derinleşiyor ve üçüncü bölümde Jamie’nin mahkeme psikoloğuyla yüzleşmesiyle doruğa ulaşıyor. Psikoloğun ağzından çıkan o keskin cümle, “Artık kızın yaşayacağı bir gelecek yok. O öldü,” dizinin ahlaki duruşunu özetliyor. Bu an, izleyiciye kurbanın geri dönüşü olmayan kaybını acımasızca hatırlatıyor ve Jamie’yi haklı çıkaracak hiçbir mazeret bırakmıyor. Adolescence, çocuk katillerini “anlamaya” çalışan yumuşak başlı yapımlardan değil. Kamera, devlet okullarının pis kokulu koridorlarını, tükenmiş öğretmenlerin yüzlerini ve ergen erkekler arasında giderek yaygınlaşan “incel”kültürünün ölümcül arsızlığını sansürsüz bir şekilde gösteriyor. Jamie’nin, bir kızın mesajlarındaki emojilerden hak iddia eden zihniyeti—adeta minareyi kılıfına uyduran tüm katiller gibi—, buz gibi bir tokat etkisi yaratıyor. Bu yaklaşım, dizinin yalnızca bir suç hikayesi değil, aynı zamanda toplumsal bir eleştiri olduğunu kanıtlıyor. Dizi, kadın cinayetlerinin ve toksik erkekliğin sadece uzak birer haber bülteni konusu olmadığını, yanı başımızda sessizce filizlenen tehlikeler olduğunu çarpıcı bir netlikle gözler önüne seriyor. Finalde ise ne bir rapor ne de rahatlatıcı bir cevap var, çünkü bu bir çözülme değil; bir yüzleşme hikayesi. Emmy Ödülleri'nde adaylık kazanmış bu yapımda oyuncular da takdiri hak ediyor. Owen Cooper, 500 çocuk arasından seçilerek yaşını unutturan soğukkanlı bir performans sergiliyor. Stephen Graham, Jamie’nin babasında kırılganlık ve öfkeyi aynı bedende taşıyor. Erin Doherty ise canlandırdığı psikolog rolüyle hikayenin sertliğini koruyor. İzlemesi keyifli midir bilemeyiz ama vaktinizi çalmayacağı kesin -L

leylaunur 1 year ago

The Platform

Galder Gaztelu-Urrutia

474 Gönderi

Spoiler içeriyor “The Platform”, izleyeni aç bırakıp boğazına gerçeklik tıkayan, sindirmesi zor bir düzen alegorisi. İspanyol yapımı bu film, yemek masasını sınıf çatışmasının, ilkel arzuların ve modern sistemin tam ortasına koyuyor. Açılış sahnesindeki özenle hazırlanan tabaklar, yukarıdakilerin şatafatlı sofrası; alt katlarda ise…devamı

leylaunur 1 year ago

Kader

Michael Spierig

167 Gönderi

Spoiler içeriyor Zamanın Döngüsünde Kendi Kuyruğunu Yiyen Yılan: Predestination “Peki ya hayatını mahveden adamı ayağına getirebilseydim? Eğer yanına kâr kalacağını garanti edebilseydim, onu öldürür müydün?” Bu cümle, Predestination’ın hem dramatik hem de felsefi yükünü taşıyan bir Pandora’nın kutusu. Film boyunca farklı anlarda…devamı

leylaunur 1 year ago

Soytarı Çiçekleri

Osamu Dazai

16 Gönderi

Osamu Dazai, hayatını intiharla sonlandıran bir yazar olarak, eserlerinde derin bir karamsarlık ve umutsuzluk taşır. Bu melankoli, metinlerine samimiyet katmakla birlikte, aynı zamanda onları boğucu ve yorucu kılar. Dazai’nin yazın dünyasında, umut ve çözüm neredeyse hiç yoktur; bu da onun…devamı

leylaunur 1 year ago

Huzursuzluk

Zülfü Livaneli

150 Gönderi

Spoiler içeriyor Huzursuzluk romanı, yalnızca bir aşk ya da trajedinin değil; inanç, kimlik, aidiyet ve insanlık değerlerinin sarsıldığı bir dünyanın iç hesaplaşmasıdır. Romanın başındaki çığlık, “Beni alıp tekrar karnına soksan koruyamazsın artık anne!” cümlesiyle birlikte, bizleri doğrudan bir parçalanmanın içine çeker. Bu,…devamı

leylaunur 1 year ago

Prens

Çagdas Onur Öztürk

365 Gönderi

Prens dizisinin 3.sezon 3. bölümünde Giray Altınok’un sergilediği etkileyici tirad, yalnızca dizinin anlatı omurgasına oturmakla kalmıyor; aynı zamanda karakterin içsel çatışmasını güçlü ve katmanlı bir performansla gözler önüne seriyor. Bu sahne, bir oyunculuk gösterisinin ötesinde, sistemin çarkları arasında ezilmek istemeyen…devamıPrens dizisinin 3.sezon 3. bölümünde Giray Altınok’un sergilediği etkileyici tirad, yalnızca dizinin anlatı omurgasına oturmakla kalmıyor; aynı zamanda karakterin içsel çatışmasını güçlü ve katmanlı bir performansla gözler önüne seriyor. Bu sahne, bir oyunculuk gösterisinin ötesinde, sistemin çarkları arasında ezilmek istemeyen bir ruhun çığlığına dönüşüyor. Karakter; dalkavuklukla, sahte övgülerle ya da sıradanlıkla yükselebileceği bir düzene meydan okuyor. “İstemem, eksik olsun!” diyerek kurulu düzenin dayattığı başarı tanımını elinin tersiyle itiyor yani bu düzende “sen” olmamayı tercih ediyor. Giray Altınok bu tiradı öylesine içselleştiriyor ki, performansı metni aşarak canlı bir varlığa dönüşüyor. Ne sadece sözcükleri söylüyor ne de sahneye teatral bir abartı taşıyor. Her kelimede, her durakta, gözlerindeki isyanı ve yüreğindeki gururu hissediyoruz. Diz çökmeyeceğini, kapı kapı dolaşmayacağını, baş eğmeyeceğini haykırırken seyirciye yalnızca bir karakter değil; onurlu bir duruş, şiirsel bir direniş sunuyor. Şapkayı yana yatırmak gibi küçük jestlerle direnişin içindeki çocukça saflığı, mizahı ve hüznü ustalıkla harmanlıyor. Altınok’un bu sahnedeki performansı, metni taşımıyor yalnızca; onu dönüştürüyor. Sonuçta ortaya çıkan şey, büyüyen bir ruhun, kendiyle yüzleştiği, seyirciyi de bu yüzleşmeye ortak ettiği unutulmaz bir oyunculuk anı oluyor. -L “ne yapmak lazım peki? sağlam bir dayı bulup çatmak sırnaşık gibi, bir ağaç gövdesine dolanan sarmaşık gibi yerden etekleyerek velinimet sanmak mı? kudretle davranmayıp hileyle tırmanmak mı? istemem eksik olsun! ricaya mı gitmeli? kapı kapı dolaşıp pabuç mu eskitmeli? yoksa sürünmekten nasır mı tutsun dizlerim? yahut birilerinin önünde eğilmekten mi ağrısın ötem berim? istemem, eksik olsun! ciğeri beş para etmezlere mi “yetenekli” demeli? eleştiriden mi çekinmeli? yoksa tek bir şiirle kapı kapı dolaşıp herkesten alkış mı dilenmeli? istemem, eksik olsun! yoksa bir sürü keli sırma saçlı diyerek göğe mi çıkarmalı? yoksa ödüm mü kopsun allah’ın aptalı bi gazeteye tenkit yazacak diye? istemem, eksik olsun! ve taa son nefesinde bile çekinmek, korkmak, tükenmek, bitmek… şiir yazacak yerde eşe dosta gitmek. ve her bir avucun önünde böyle sırıtarak eğilmek istemem eksik olsun! eksik olsun, istemem! fakat şarkı söylemek, gülmek, dalmak hülya’ya… aklına esince şapkanı hop yan yatırmak. bir hiç uğruna kılıcına ya da kalemine sarılmak. ve bütün bunlar olup bittikten sonra büyük bir tevazuyla kendine “çocuğum” demek. hoşgörmek. hoş gör bu çiçekleri hatta bu kuru dalı. çünkü bunlar yabanın değil, kendi bahçenin malı. varsın küçücük olsun zaferin ne farkeder. fakat bil! onu fetheden sensin bir başkası değil. yani demem o ki asalak bir sarmaşık olma sakın. varsın boyun olmasın bir söğüdünki kadar. yaprakların bulutlara erişmezse bir zararın mı var? sen olmak mı? istemem, eksik olsun!”

leylaunur 1 year ago

Görevimiz Tehlike - Son Hesaplaşma

Christopher McQuarrie

26 Gönderi

“Görevimiz Tehlike: Dead Reckoning”, neredeyse 30 yıla yayılan mirasına saygı duruşunda bulunan, ancak bu yükün altında zaman zaman ezilen bir yapım olmuş. Film, Tom Cruise’un kariyerine ve Ethan Hunt karakterine adeta bir veda mektubu gibi başlıyor. Angela Bassett’ın canlandırdığı Başkan…devamı

leylaunur 1 year ago

1984

George Orwell

262 Gönderi

Spoiler içeriyor Savaş Barıştır Özgürlük Köleliktir Cahillik Güçtür Kitap,yazarın geleceğe ilişkin bir kâbus senaryosudur. Bireyselliğin yok edildiği, zihnin kontrol altına alındığı, insanların makineleşmiş kitlelere dönüştürüldüğü totaliter bir dünya düzeni, romanda inanılmaz bir hayal gücüyle, en ince ayrıntısına kadar kurgulanmıştır. Kitap,ana karakterimiz olan…devamı

leylaunur 1 year ago

Açlık

Sitisiri Mongkolsiri

47 Gönderi

Spoiler içeriyor Bu Yemek Ne İçin Pişti? Yönetmen koltuğunda Sitisiri Mongkolsiri’nin oturduğu 2023 Tayland yapımı “Hunger” filmi başrolleri, müzikleri veyahut arka planından ziyade içerisindeki eleştirilerle daha ön plana çıkıyor. Film, ailesinin erişte restoranını işleten sokak aşçısı Aoy’un yoksulluktan kaçıp “özel” insan olmak…devamıBu Yemek Ne İçin Pişti? Yönetmen koltuğunda Sitisiri Mongkolsiri’nin oturduğu 2023 Tayland yapımı “Hunger” filmi başrolleri, müzikleri veyahut arka planından ziyade içerisindeki eleştirilerle daha ön plana çıkıyor. Film, ailesinin erişte restoranını işleten sokak aşçısı Aoy’un yoksulluktan kaçıp “özel” insan olmak adına ünlü şef Paul’un himayesinde lüks yemek sektörüne katılmasıyla başlıyor. Değerler çatışmasının filmin her saniyesinde gözler önünde olduğu, fakirler ve zenginlerin bir yemeği niçin yediğine kadar ayrımının gösterildiği, zirvede olan bir insanın bile o noktaya geldiği küçücük bir mahrumiyeti işliyor. Şan ve şöhretin insanı nelerden eksik koyabileceği dahası yükseldikçe aşağıyı gözden kaybetmekle beraber düşerse ne yapacağını bilememe korkusunu hissettiriyor. Aslında film boyu mutfakta bir diktatör görmekteyiz ve insanların bu diktatörün yaptığı her yemekte adeta içlerindeki gerçek açlığı nasıl gün yüzüne çıkarttığına şahit oluruz. Fakirlerin karnını doyurmak için açlık çekerken zenginlerin özel deneyimlere çektiği bu açlık şef Paul’ün dediği gibi dinmez bir açlıktır çünkü “Yemekten fazlasını satın alabildiğinde, insanın açlığı dinmez” Öyle ya satın alınan artık yemek değildir. Şandır… Şöhrettir… Hatta insandır… Emrine amade insanlar satın alınmıştır. Zaten bu durum bir çeşme suyu çorbasına bile sırf şefin tarifi diye paralar dökülmesiyle gün yüzüne de çıkartılmıştır. Aoy’un film boyu gelgitlerini ve kendi içindeki savaşını izlerken bir yandan da bir inanca karşı vermiş olduğu mücadeleyi izleriz. Kendisinin başlangıçtaki özel insan olma açlığının zamanla sevgiye ve anlamlı tatlar pişirmeye olan açlığına dönüşümüne karşın Şef Paul’ün zirvede kalmaya olan değişmez aç tavrının karşı karşıya gelmesiyle açlık; yiyecek ve sınıf arzularının ötesine geçmiştir. Kanlı yiyecekler, dudaklardan damlayan kızıl soslar yetmez gibi tavandan indirilen bütün bir çiğ et insanların ilkel içgüdülerini tetiklerken hiçbir şey anlamadan sadece şefe olan inancın ortaya çıkarıldığı bir tiyatrodur. Aoy, bu tiyatroyu izlerken kendisinin açlığına dair yaptığı gerçek özel seçimi de izletir. Filme bir adım geriden baktığımızda özetle insanların kendileri için yaptığı seçimlerin önemine ve nefret ettiğiniz bir insana dönüşmenin ne kadar kolay olduğuna odaklanır. -L