Yine herkesin zamanında izleyip bitirdiği benim de inadına yıllar sonra izlediğim dizi. Diziyi bir süper kahraman dizisi(Marvel tarzı bir şey) sandığım için izlememiştim. Geçen abim Amazon prime almış ben de verdiğimiz para boşa gitmesin diye Amazon'dan bir şeyler izledim. Bir…devamı
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
"Hakikat, bebeğim; ölümü aydınlatırken hayatı gölgeler." Sonunda bir kitap yorumuyla geldim. Raf'a yazmayı en çok sevdiğim yazılardan biri kitap yorumları. Hele de sevdiğim bir kitapsa offf sayfalarca yazarım. Uzun zamandır doğru düzgün kitap okuyamıyordum. Bu kitabı da çok güzel olmasına…devamı"Hakikat, bebeğim; ölümü aydınlatırken hayatı gölgeler."
Sonunda bir kitap yorumuyla geldim. Raf'a yazmayı en çok sevdiğim yazılardan biri kitap yorumları. Hele de sevdiğim bir kitapsa offf sayfalarca yazarım.
Uzun zamandır doğru düzgün kitap okuyamıyordum. Bu kitabı da çok güzel olmasına rağmen biraz uzun bir sürede bitirdim. Neyse bitti ama şimdi gelin kitap hakkında konuşalım.
Önce kitabın son paragrafı ile başlamak istiyorum. Evet çok ironik.
"Devinimin olduğu yerde ışık, ışığın olduğu yerde kaçınılmaz biçimde gölge vardır. Hayat ışıkla mümkünse de, hayatın anlamı gölgelerde saklı durur. Zamanın ölü doğmuş çocuklarını görürsünüz karaltıların içinde. Sözcükler, suskunluklar, şarkılar, ağıtlar, yeminler, ihanetler, kahkahalar, gözyaşlan, sevinçler, hayal kırıklıkları ve yüzler... En çok da yüzler. Neden söz ettiğimi biliyorsunuz. Bütün aşklar küllenir, bütün babalar ölür, bütün hikayeler biter. Birinin yıkıntıların nöbetini tutması gerekir; işte o yüzden, biri hariç, bütün çocuklar büyür.
Gölgesini kaybeden insan, gölgenin kendisine dönüşür."
Bir Alper Kamu kitabı. Ben serinin ilk kitabını okumadan ikinci kitabını okudum. Aslında ilk kitabını geçen ay pdf okumaya başlamıştım ama sonra yarım bırakmışım. Bu kitabı da 2 hafta önce 12 tlye almıştım. Evet bu kadar ucuz görünce dayanamadım ve hemen aldım.
Ama bence ilk kitabını okumadan okursaniz da pek bir şey değişmiyor. Zaten olay bambaşka, karakterleri de okuya okuya çözüyorsunuz. Bi iki yerde ilk kitaba gönderme yapıyor yazar o kadar. O kısımlarda da ilk kitaptan olduğunu açıklıyor.
Bu kitap benim için çok güzeldi . Hem polisiye tarzında olması, biraz post-modernlik, biraz da fantastik olması. Klasik bi Alper Caniguz romani yani. Fantastik ögeler bulunduran toplumcu gerçekçi bir roman. Aslında kitaptaki tek fantastik olay Alper Kamu'nun 5 yaşında olması. Alper 18-20 yaşlarında olsa bu kitapta şaşıracağımız bi kısım olmazdı. Ama böyle olmasi daha güzel olmuş.
Dediğim gibi bir polisiye kitabı ama asla sıradan bir polisiye değil. Alper Canıgüz tarzında bir polisiye. Kitapta önemli 2 olay var. Biri cinayet diğeri de bambaşka bir şey. Ben daha çok cinayet olayına önem vermiştim ve "Katil kim?" diye bekliyordum ama sonu pek de beklediğim gibi olmadı. Yani polisiye olarak tatmin olmadım ama 2. planda kalan ve benim önemsemediğim diğer olay beni o kadar çok şaşırtti ki. Alper Kamu ile beraber baya ters köşe olduk. Biraz da ağladık. Yani ben çok ağladım ama Alper'i bilemeyeceğim. Aslında kitap bütün duyguları yaşatıyor size. Bi gülüyorum bi ağlıyorum.
Bir de çok etkilendiğim bir kısım vardı. Ondan da bahsetmem lazım. Kitapta babası Alper'e bi hikaye anlatıyor. Hikayedeki kız babası ile sinemada film izlerken babası bi anda kayboluyor. Kız arıyor tarıyor, bulamıyor babasını. Bir gün dünyayı boynuzunda taşıyan bi öküze babasının nerede olduğunu soruyor. Öküzde anlatıyor. "Dediğim gibi ben kıpırdayınca yeryüzünde bazı değişiklikler olur Toprak çatlar, kayalar devrilir ve bazen de insanların yaptığı binalar çöker." "Deprem dediğimiz olay; biliyorum." diye girmiş araya Karanfil Kız sabırsızca Başıyla onaylamış öküz. "Bu çöken binaların altında kalan insanlar için durum hiç de iyi olmaz. Ölenler ölür, yaralananlar bazen günlerce yardım gelmesini beklerler. Böyle durumlarda büyükler, çocukları korkudan dehşete düşmesin diye ellerinden gelen her şeyi yaparlar. Göçük altında kalmış bir baba örneğin, kızından bulundukları karanlık odanın bir sinema salonu olduğunu hayal etmesini ister. Onlarca metre uzaklıktaki ufacık bir çatlaktan sızan ışığın aslında bir projeksiyon makinesinden geldiğini, şimdi dikkat le o işığa bakıp, anlatacağı hikayeyi bir film gibi gözünün önünde canlandırmasını söyler. Küçük kız arada düşleriyle karışan bu filmi izlerken dışarıdakiler yavaş yavaş da olsa onlara yaklaşmaktadır; böylece çatlaktan sızan o ışık giderek genişler ve parlaklaşır. Nihayet biri uzanıp kızı, babasının kaskatı kollarından çekip alır. Hafıza acı anıları siler, geriye hiç bü yümeyen bir çocuğun hikayesi kalır."
Ve bu olaydan sonra artık dünya küçük bir kızın omuzları üzerinde döner olmuş.
Neden bilmiyorum ama bu olay beni çok etkiledi. Belki de yakınlarda yaşadığımız deprem olaylarından dolayı olabilir. Ben de çok fazla olmasa bile hissetmiştim depremi. Ve gece sesimi bile çıkaramadan çaresizce dolabın üzerime düşmesini beklemiştim. Öyle bir şey olmadı tabiki de. Ama deprem bi süre hepimiz psikolojisini mahvetti. Bu hikayede de kendimizi küçük kızın yerine koyunca insan derin bi üzüntü duyuyor. Kitapta depremzede olan bi karakterle ilgili de bir şey vardı.
(BURASI KÜÇÜK BİR SPOİLER İÇERİR) Alper'in bakıcısı olan Hatice kendisini Alper'e sözlüsünü öldürdüğü için İstanbul'a geldim diye anlatır. Aslında ise Hatice depremde ailesini kaybetmiştir ve kardeşlerine bakabilmek için bir süre İstanbul'da çalışmaya gelir. Gerçekten hafıza acı anıları siler belki de. Bilemiyorum.(SPOİLER BİTTİ)
Size biraz da Alper Kamu'dan bahsetmek istiyorum.Alper Kamu yaşına göre oldukça olgun olan, kitap okumayı seven ve oldukça zeki bir çocuk. Küçük bir Sherlock hatta. Şey diye düşünebilirsiniz "Bu çocuk 5 yaşında ben bunu nasıl ciddiye alayım?" Yani okumadan önce ben öyle düşünmüştüm ama hiç de öyle olmadı. Kitaptaki diğer karakterler de beklediğim tepkiyi vermedi. Aksine hepsi baya saygı duyuyor bu garip karakterimize. Polisler bile çok ciddiye alıyor bu karakterimizi.Cinayet olaylarını çözmede özel bi yeteneği var çünkü.
Ben spoiler vere vere rahatça konuşmak istiyorum. O yüzden bundan sonrasına kitabı okumadıysanız devam etmeyin. Amaaa kitabı okumanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
SPOİLER
Şimdiii 2 tane olay diye bahsetmiştim ya. Birisi küçük Mehmet'in ölümü. Bu olayın çözüme kavuşma şekli bana saçma geldi. Başta katilin annesi olabileceğini düşündük(bu oldukça mantıklıydı) ama sonradan katilin ablası olduğunu öğrendik. Ve öldürme sebebi çok saçma. Hayır cidden anlayamadım burayı. Gerçek babasını öğrendi diye kardeşini mi öldürdü bu? Ve nasıl bütün aileyi bu yalana ikna ettiniz? Zaten ailecek sorunlu tipler ama bu olay bambaşka. Bana biraz şey geldi. Yazarımız önce anneden şüphelenmemizi istedi ve sırf ters köşe yapmak için katil başka biri oldu. Ben böyle düşünüyorum. Yoksa diğer türlü mantıksız geliyor. Bir de bu ablanin Alper'i çatıda öldürmeye çalışması falan iyiyce saçmaydı. Alper'in kurtulma şekli hele...
Kitap böyle bi bitseydi benim için hayal kırıklığı olacaktı ama son 10 sayfada yazar bizi başka bir şekilde şaşırttı. Size bir de ikinci bi olaydan bahsetmiştim. Bu ikinci olay ise Alper'in amcasının ölümüyle alakalı. Amcasının eski sevgilisi sandığımız Adalet'in aslında Alper'in babasının eski sevgilisi olduğunu öğreniyoruz. Ve aslında Alper'in babasının karısını hiç sevmediğini hatta karısı hamile olmasa ondan ayrılacağını öğreniyoruz. Bu dram dolu olayın etkisiyle hem şoka uğradım hem de ağladım. Ah be Alper'im sonda intihar etmeni beklemiştim. Etkili bi son olabilirdi intihar etsen ahshdhd
Şaka yapıyorum intihar etse daha çok ağlar kafayı yerdim. Offff dram seven teyzelere benzedim. Neyse efenim yorumum burda bitti. Bu sefer alıntı yok çünkü kitabın altını çizmek yerine kitabı anlamaya çalıştım. Belki ikinci okuyuşum da çizerim.
Arkadaşlar size mükemmel bir program önerisiyle geldim. Şuana kadar izlediğim en iyi reality show "Sıcağı Sıcağına" Ben yine Instagram reelste kaydıra kaydıra Instagram'ın derin kuyularına inerken bu programla ilgili bi video çıktı karşıma. 90'lı yıllarda çekilen bu program Türkiye'de işlenen…devamıArkadaşlar size mükemmel bir program önerisiyle geldim. Şuana kadar izlediğim en iyi reality show "Sıcağı Sıcağına"
Ben yine Instagram reelste kaydıra kaydıra Instagram'ın derin kuyularına inerken bu programla ilgili bi video çıktı karşıma. 90'lı yıllarda çekilen bu program Türkiye'de işlenen cinayetleri ele alıyor. Hem bir çok olayı aydınlatıyor hem de halka bu olayları "sansürsüz" bir şekilde sunuyor. Evet sansürsüz. Bildiğin cesedi apaçık gösteriyorlar size. Mesela çivici cinayeti var. Bu adam maktullerinin gözüne ve başına çivi çakarak öldürüyor. Bize de bu cesetleri gösteriyorlar.
Sabah bu programı ilk gördüğüm zaman hemen izlemeye başladım. YouTube'da Sıcağı Sıcağına diye bi kanal var. Orda bazı olayları yayınlamışlar. İlk önce o videoların hepsini izledim. Sonra Cem Kurtoğlu'nun kendi YouTube kanalında bütün bölümlerin full halini buldum. Bu arada ilk 25 bölümü falan Haluk Bilginer sunuyor. Haluk Bilginer'in sunduğu bölümlerden sadece biri var Youtube'da diğerleri yok. Haluk Bilginer'in sunuculuğunu da sevdim ama Cem Kurtoğlu'nun anlatımı gerçekten bambaşka. Olayları güzel diksiyonu ve kusursuz Türkçesiyle sıradan bi olaymış gibi anlatmasını çok beğendim. İnsan bu kadar olayın üzerine hissizleşir mi yoksa kafayı mi yer bilemedim. Beni soracak olursanız. Ben en küçük şeyden bile etkilenen bir insandım. Ama bu aralar cinayet, gizem olayları ilgimi çekmeye başladığı için gün boyu bu programı izledim. Oturup olayları tek tek düşünsem gece yatamam.(Sanırım yatamiycam)
Bu arada Cem Bey olayları anlatırken arkada çalan "eğlenceli" müzikte işin ayri ironisi. Bi cinayet olayı gerilimli müzikle anlatılsa izlediğim gibi panik yapar kapatırım ama olaydan aşırı saçma bir müzikle anlatilinca insan hipnoz olmuş gibi izliyor.( Bu yine de panik olduğum gerçeğini değiştirmez. Bugün evde tekken bi ses duydum diye elimle bıçakla bütün odaları gezdim.)
Böyle şeylerden çok etkileniyorum ve korkuyorum evet ama izlemeyi de seviyorum. Hatta insanda savcı olma isteği uyandırıyor. Tercih dönemi de yaklaşıyor biraz tehlikeli oldu bu.
Programı Raf'ın eksik içerik bildirme yerinden istedim ama eklenir mi bilmiyorum. Ben de eklenmesini beklemeden yorum yaptım zaten. Böyle olaylara ilginiz varsa kesinlikle bakın derim. Korkarsanız beni ilgilendirmez. İyi gecelerrrr.(Tabi uyuyabilirsem)
Dün Dilancımla film izlemek istemiştik. Ve dedik ki cringe bir şey izleyelim dalga geçelim. Sonra ben gittim dünya üzerindeki en cringe filmi buldum. Yemin ederim Grinin Elli Tonu bile bundan daha mantıklıdır. En azından bi konusu falan fandır. Açıkçası ben…devamıDün Dilancımla film izlemek istemiştik. Ve dedik ki cringe bir şey izleyelim dalga geçelim. Sonra ben gittim dünya üzerindeki en cringe filmi buldum. Yemin ederim Grinin Elli Tonu bile bundan daha mantıklıdır. En azından bi konusu falan fandır.
Açıkçası ben filmin hepsini izleyemedim. Dayanamadım çünkü sonuna kadar. Hatta gece bunu kapatıp daha az cringe bir şey izliyip düzeliyim dedim olmadı.(Daha az cringe şey Dilan Polat'ın hikayeleri. Evet bu bataklığa yakalandım.)
Bugün sabahta birkaç kez açtım ama sıkılıp kapattım yine. İnternetim bile istemedi bu filmi izlememi. Sürekli donup durdu.
O yüzden size yarım izlenmiş yorum yapıyorum. Çok kötü film izlemeyin. Ha izleyip dalga geçmek için bile izlemeyin. Çok merak ediyorsaniz ben size anlatayım. Zengin erkek, fakir kız. Allah allah ne kadar dahiyane bi fikir(!) Bu oğlanla kız komşu. Orası da ayri saçmalık. Bi villanin yanında nasıl kulübe gibi ev var? Her neyse mantık aramiyoruz bu filmde. Bi gün bu ultra zengin oğlanımızın wifisi bozuluyor. O da yan komşunun wifisini hackliyor. Abicim sen salak mısın? Sen zenginsinnn zenginnn. Kendine yeni bir wifi al. Hadi onu geçtim. Senin telefonunun interneti yok mu ya. Ya fakir ben bile bazen evin interneti yavaş diye kendi internetimi kullanıyorum. Yan komşunun wifisini hacklemek nedir? Bu nasıl bi saçmalıkkkkk!?
Yine her neyse diyoruz ve mantık aramadan devam ediyoruz. Bu arada bizim bu kızımız bu oğlana takıntılı ve aşık. Ama oğlan kıza soğuk falan yapıyor. Klasik bad boy işte. Ama izlemediğim halde biliyorum ki oğlan kiza aşık olacak filmin sonunda.
Gelelim benim en sinir olduğum yere. Film 116 dakikaysa bunun 100 dakikasi cinsellik ve sevişme. Aşktan anladığınız cidden bu mu? Aşk diyince aklınıza cinsellik mi geliyor sadece sizin? Ya filmde şöyle bir sahne var. Oğlan, kız, oğlanın kardeşi ayni yanakta yatıyor. Ve oğlanla kiz orda sevişiyor. İğrençsiniz diyorum bir şey demiyorum. Bunun gibi bir sürüüü saçma sapan sahne var. Gözlerime daha fazla acı çektirmemek için devam edemedim. Ya sırf Dilan'a söz verdim, ayıp olmasın diye açıp izliyim diyorum sonra geri kapatıyorum. Amaaa bu film yerine harika bir şey buldum onu izledim. Akşam ona da yorum yapcam çok heyacanliyim.
Ha bu arada filmde tek tebrik etmek istediğim kısım kızın Gurur ve Ön Yargi okumaması. Bu beni çok şaşırttı ahahwhe
Burdan Dilancimı gösterdiği sabırdan dolayı tebrik ediyorum.😘
@ahtaponki'nin gönderisinden sonra benimki biraz sönük kalabilir ama idare edin dostlarım. Onun hızına yetişemedim. Dün gece Instagram reelste ömrümü çürütürken 10 tane bu filmle alakalı şey çıktı karşıma. Özellikle şu arabayla drift çektikleri sahneyi aşırı merak ettim. Bi de başrol…devamı@ahtaponki'nin gönderisinden sonra benimki biraz sönük kalabilir ama idare edin dostlarım. Onun hızına yetişemedim.
Dün gece Instagram reelste ömrümü çürütürken 10 tane bu filmle alakalı şey çıktı karşıma. Özellikle şu arabayla drift çektikleri sahneyi aşırı merak ettim. Bi de başrol kızın galada bi şarkıyı söylerkenki videosunu 100 farklı site paylaşmış. Dedim noluyor? Bu film niye bu kadar büyük bi etki yarattı? Sonra Raf'a baktım, klasik Wattpad hikayesiymis. Wattpad piri olan kuzenime yazdım. Dedim nasıl film izlenir mi? Aç izle kafan dağılır dedi. Ben de ikna oldum. Çünkü bomboş insanım arkadaşlar ben artık. Her şeyi izleyebilirim. O kadar heyacanlandim ki sınav bitti bir şeyler izliycem diye. Ayni anda 3 diziye başlamışım. Hepsinden de yarım yarım izliyorum ahwhwwhhe
Her neyse. Bu sabahta bu filmi izlemek için 9'da uyandım ve izledim. Hadi gelin filmi yorumlayalım.
Aslında konusunu anlamışsınızdır fakir ama gururlu kız, zengin ve züppe erkek, lüks arabalar, güzel kızlar, yakışıklı erkekler, öpüşme, sevişme, aksiyon, şiddet, adam kaçırma....
Bütün filmi özetledim size az önce. Ya klasik saçma sapan gençlik kurgusu işte. After gibi bir şey. Ha şeyi unutmuşum. Kızın kitaplara olan sevgisi. Okuduğu kitapları tahmin etmek çok da zor olmasa gerek. Gurur ve Ön Yargi, Romeo ve Juliet. Yeterrr ya. Allah aşkına başka kitap bulun kendinize. İçim bayıldı şu kitaplar üzerinden yapılan romantizmden. Her kitap okumayı seven kiz Romeo ve Juliet'ten hoşlanmazzz. Ben nefret ediyorum şu kitaptan.
Neyse sakin ol Yağmur, sinirlenme.
Öyle işte saçma sapan bi konu. Ama bir şey diyeyim mi? Film sarıyor ya. Bi oturuşta izlemişim. Araba sahnelerini de güzeldi valla. Yiğidi öldür hakkini yeme. Ayrıca başrol kizin enerjisini de sevdim. Güzel kızdı.
Yarin da kitap yorumu atayim bu gece okuyayım da. Ay özüme dönmüş gibi hissediyorum ya.
Emrah Serbes'in kalemini seviyorum ya. Her ne kadar kendisini sevmesem de kitaplarının bende yeri ayrı. Bi eserle yazarını ayrı tutmak çok zor. Bunu sürekli savunuyordum eser yazardan ayrı değerlendirilmelidir diye ama olmuyor. Ben sevdiğim kitabın yazarını sevmek onun hakkında her…devamıEmrah Serbes'in kalemini seviyorum ya. Her ne kadar kendisini sevmesem de kitaplarının bende yeri ayrı. Bi eserle yazarını ayrı tutmak çok zor. Bunu sürekli savunuyordum eser yazardan ayrı değerlendirilmelidir diye ama olmuyor. Ben sevdiğim kitabın yazarını sevmek onun hakkında her şeyi öğrenmek istiyorum. Evet bazı şeylere takıntılıyım.
Dün gece 12 gibi canım bi anda kitap okumak istedi. Uzun zamandır kitap okumuyordum. Çünkü pek zamanim olmuyor, olsa bile sıkılıyorum kitap okurken artık.
Sonra bu kitaba başladım ve 2 saat falan kitabın yarısından fazlasını okumuşum ve en son uyuyakalmışım. Bi kitap okurken uyuyakalmamıştım o da oldu. Az önce son 20-30 sayfasını okuyup bitirdim.
Bu tarz yeraltı edebiyatı kitapları okuduktan sonra insan bi boşluğa düşüyor. Ne için yaşıyorum ben diye düşünüyor. Her şey anlamsız geliyor. Bi de kitaptaki karakter intihar etseydi oooo daha fena. Oturur saatlerce ağlardım. Bu sefer böyle bi şey yok ama. Sadece boşluk hissi ve sorgulama var.
Ben yeraltı edebiyatını da çok seviyorum ya. Aslında çok uzak olduğum ve empati yapamadığım bi evren ama beni saçma bi şekilde çeken bi şey var bu dünyada. Alkol almak, sigara içmek, uyuşturucu kullanmak... Bunlar çok saçma bulduğum şeyler. Ve buna bağımlı olan insanlara da hak veremiyorum. Çünkü bu tür kitaplarda sanki olanlar kendi ellerinde değilmiş gibi anlatılır ama öyle değil. Hayır diyebilirsin, kullanmayabilirsin. Kendine farklı bi yol çizebilirsin. Evrenin zırvalığından bahsedip bi halt yapmadan durmak çok saçma. Yapanları da küçümsemek. Tembelliği, işsizliği bi halt sanmak ve bunu yüceltmek bana saçma geliyor. Tamam sonsuz mutluluğa ulaşmayı falan ben de beklemiyorum. Böyle bir şey olmadığını da biliyorum ama hayatın sevilecek ve yaşanmaya değecek yönleri de var bence. Neyse bütün yeraltı edebiyatını gömdüm ama seviyorum yine de okumayı. Belki de onların bu iç acısı durumlarını okuyup kendi halime seviniyordurum. Yok be o kadar da kötü birisi değilim. Onlar üzülünce ben de üzülüyorum hatta sirf Bakır biraz üzüldü diye oturdum ağladım gece gece. Ya bu arada ana karakterimizin adı Bakır'mış. Kitabın sonunda öğrendim. Kitabın sonuna kadar da hiç söylemediler ben de hiç sorgulamadım açıkçası. Çok garip geldi sonda öğrenmek.
Evet ben kitaptan hiç bahsetmemişim.
Tamam anlatıyorum. Bakır adında bir gencin (kitabın başında 18 sonunda 26 yaşında) kendi hayatını bize anlatmasını okuyoruz. Öyle bi hayat ki. Her şey var içinde. Ölüm, hüzün, acı, sevinç, umut, umutsuzluk...
Bakır'la beraber bütün duyguları yaşıyoruz biz de. Kitabın başlarında bir otelde arkadaşı ile çalışan Bakır, sonra bu işten çıkıp hapse düşüyor, Ankara'ya gidiyor, İstanbul'a gidiyor ve en son akıl hastanesine giriyor ve bize yaşadıklarını da orda bi deftere yazarak anlatıyor. Bakır aslında yazar olmak istiyor ve bunun için de çabalıyor ayrıca. Kitap boyunca tek emek verdiği şey yazarlığıydı. Ama bu emeğin karşılığını alamadı. Belki yazdığı kitap yayimlansaydı farklı bi hayata sahip olabilirdi. Hayır olamazdı. Böyle insanlar değişmez. Bi bağımlı ne yaşarsa yaşasın yine eski haline döner.
Bu arada ben Bakır'ı sevdim ya. Gerçek hayatta tanışsak konuşmayacağım hatta kendine yaptıklarından dolayi saygı duymayacağım bi insan olmasına rağmen sevdim onu.
SPOİLER
Kitapta birden fazla olay yaşandı. Kitap 160 sayfa ama Bakir'in dolu dolu bi hayatı var. Yaşamadığı aksiyon yok. Ama beni etkileyen 2 olay vardı. Biri Bakır'ın komşusu olan yaşlı adamın ölmesiydi. O adam öldü diye oturdum ağladım 20 dakika falan. Adamın kitapta doğru düzgün bi yeri de yok aslında. Toplasan 5-10 sayfa bahsedilmiştir. Ama o adamın ölmesi bana çok koydu. Oğlunun ona öyle davranması. Bakır'ın yaşlı adami kurtarmaya çalışması, adamin karısının çaresizliği.... Offf yine kötü oldum.
Diğer bi olaysa İsmail'in değişmesiydi. İsmail kitabın başında aşırı efendi, saf bi çocuktu. Kardesi için çalışan, aldığı bütün parayı Ankara'da tıp okuyan kardeşine gönderen bi adamdı. Sırf şefi köpekleri zehirledi diye şefini bıçaklayan bi adamdı. Sonra ne mi oldu? Kardeşi terörist oldu öldü. İsmail de torbacı oldu. Hayat çok mu acımasiz ya? Ben böyle atıp tutuyorum ya her şey bizim elimizde istesek düzeliriz diye. Değil sanırım ya bilemiyorum.
Bir de kitabın son kısmı var. En çarpıcı kısım bence. Bakır'ın akıl hastanesinde yaşadıkları. Bir Serap'ın peşine düşmesi. O Serap'ı gerçek sanması. Ahh Bakır'ım benim. Gerçekten sevmiş miydin Serap'ı acaba yoksa kendini adayacak bir şeyler mi arıyordun? Bu sözlerin gerçek miydi acaba “Seni seviyorum,” diye bağırdım. “Bu gece ve her gece seni seveceğim. Kimi özlediğimi bilmediğim zamanlarda bile seni seviyordum. Içimdeki yokluğun ne yokluğu olduğunu bilmediğimde bile seni seviyordum. Sen yanımdayken içimde bütün bir şehre yetecek kadar mutluluk vardı."
"Bir hayal gerçeğin kıyısından geçtiğinde, iki göz bir mahremde buluştuğunda, iki el birbirini bulduğunda, iki kalp birbirine dokunduğunda, bu dünyada bitmemiş ümitler adına bir çiçek daha açar ve umutsuzluk bir adım geri atar, bu coşkun yüreğin zaferidir ve insanın karanlıkta atabileceği yegane adımdır. "
Bakır'ın bi Serap'ı sevgilisi sanması daha doğrusu sevgilim var diye akıl hastanesinden kaçıp sonra geri dönmesi.
Belki gerçekten sevmişti Bakır Serap'ı. Belki bu dünyada hissettiği tek gerçek duygu buydu. Artık bir kurtuluş aramıyorum.
Kitabın sonu da tam olması gerektiği gibi bitti. Bi hiçlik, boşluk, hiçbir şey. Ne etkileyici bir son ne hayatini düzene koyan Bakır ne de intihar eden Bakır. Hiçbiri değil. Hiçbir şey yok kitabın sonunda.
Bakır karakteri Kinyas ve Kayra kitabındaki Kayra'yı anımsattı bana. Yazar olmak istemesi, öfkeli ve küfürbaz biri olması, kötü biri olması, bağımlı olması. Belki o da Kayra gibi her şeyi bırakıp çürümeyi bekler sonunda.
Kitapla ilgili bahsetmek istediğim son bir şey var. Bakır'ın bi ara sürekli gittiği Lık Lık Birahanesi. Sanırım orası gerçekten varmış Antalya'da. Hatta baya meşur bi yermiş ama kapanmış. Kitapta bir yer vardı. Lık Lık barın sahibi Yalçın mekanin açık adresini verip gelip beni bulun tarzi bi şey diyordu. Bir gün Antalya'ya gidersem buraya uğrayacağım.
“O zaman,”dedi, “beni okuyacakların da ta amına koyayım ! Yalçın Ağbi’m böyle böyle söyledi dersin. Götleri yiyorsa buraya gelsinler. Arkamdan okumasınlar. Bunu da yaz."
“Tamam.”
“Mutlaka yaz.”
“Hiç kuşkun olmasın.”
“Güllük Caddesi, Lık Lık Birahanesi. Otuz yıldır buradayız.”
Yalçın abim baya sövmüş bize ama merak ediyorum gerçekte böyle bi yer var mi diye.
✨ALINTILAR
"Ama ne günah değil ki, bu ülkede yaşamanın kendisi günah! Nefes almamız günah! Bu sefil ruhlarla, bu sefil hayatlarla, ezile büzüle, boyun eğerek yaşamamız günah! Daha üstüne ne günah yazacaklar. Pasaporta bak, gönder cehenneme ! Daha üstüne ne eziyet edecekler, merak ediyorum.”
"Teyze başını kaldırdı, bana baktı. Hadi bakalım anlat. Ama nasıl? Sırf ona değil, herhangi bir insana, bir ölüm haberi nasıl verilir ki? Sırf ölüm haberi de değil, başka bir haber, güzel haberler mesela, gizli sevdalar. Hepsi aynı. Bir insana duyulan sevginin çaresizlikle kesiştiği anlar, hep aynı. Boşa konuşmak, aşkta da ölümde de, hepsi bir. Umut biter, sadece sözler kalır, kırık dökük, yaralı, tedirgin, gücenik. Hiç söylenmese de olacak, hiç söylenmese sonradan çekilen azapları da daha az olacak. Boşa söylenmiş sözlerin azabı, çoğu zaman, hiç söylenmemiş sözlerin azabından ağır. Bazen bir cevap olur, daha beter. Bazen bir bakış olur, son umutları kırılmadan evvel teyzenin bana baktığı gibi, daha beter. Koyu koyu kazınır içine o bakış, önce incecik bir saplanış, sonra genişler, büyüyen bir çatlak olur, kıvrım kıvrım yayılır, her yere birden. Bir saat gelir, bir tel kopar, bir kiriş çatırdar, kuşlar havalanır önünden, bir bakarsın hayatının bütün camı çerçevesi inmiş, yine ayazda kalmışsın. Yüzünün cilası kazınmış, elierin cebinde, enseni omuzlarına gömmüş, sağa sola boş boş, çaresiz bakıyorsun. Aklını toparlamak için gözlerini boşluğa dikiyorsun, kafanda bir uğultu, boşluktan çıkan boşluk, başka hiçbir şey yok."
"Karanlık duvarlan yıkmak yetmiyordu. Bazen karanlık bir duvarı yıkarsınız ve önünüzde geniş bir yol açılır ama ikinci bir duvara kadardır bu. Gelmez duvarların sonu. Bazen de aklın barikatlarını yıkarsınız ve önünüzde deliliğin yolları açılır ama yeni bir akla kadardır bu. Ne deliliğin sonu vardır ne de aklın, ne duvarların sonu vardır ne de yolların. "
Evettt ben dayanamadım ve 3-4 günde falan 2 sezonunu bitirdim bu dizinin. 3. sezondan da birkaç bölüm izledim ve sonra "YETER" dedim. "Kendine gel Yağmur, sınava bi ay kalmış, hayatsiz gibi gün boyu dizi izleyemezsin" Tabi bu iç sesimi dinlemedim.…devamıEvettt ben dayanamadım ve 3-4 günde falan 2 sezonunu bitirdim bu dizinin. 3. sezondan da birkaç bölüm izledim ve sonra "YETER" dedim. "Kendine gel Yağmur, sınava bi ay kalmış, hayatsiz gibi gün boyu dizi izleyemezsin" Tabi bu iç sesimi dinlemedim. Çünkü bunu 1. sezondan beri söylüyordum ama olaylar 3. sezonda biraz sıkıcı olunca bıraktım. İnşallah yaza kadar da devam etmem. Umarım yani. Ama bilemiyorum Scofield rüyalarıma falan girmeye başladı. Beraber hapishaneden kaçıyorduk.
Açıkçası bu tarz çok abartılan dizilerin gereksiz abartıldığını düşünürdüm. Breaking Bad mesala. 1-2 bölüm izledim ve çok sevemedim. Veya The Walking Dead o diziyi de sevemedim. Bu diziyi de diğerleri gibi sevmem diye düşünüyordum ve o yüzden başlamıyordum. Sonra Twitter'da ve Instagram'da karşıma sürekli bu dizi çıkmaya başladı. Ve en son yeter bari bi bölüm izleyeyim diye gece 12'de başladım diziye. Sonra sabah 5'e kadar izlemeye devam ettim. Dizinin bu kadar saracağını düşünmemiştim. Size şöyle anlatayim sabah erken kalkmam gerektiğini biliyordum ama diziyi izlerken hiçbir şey umrumda olmadı. O gün 3 saat uyku ile günü geçirmiştim. Ondan sonraki günde diziye kendimi kaptırıp dershaneye gitmeyi unutmuştum. En son böyle aralıksız izlediğim dizi Tvd idi. Onu da taaa 2018'de izliyordum. Sabah kalkıyorum Prison Break akşam yatıyorum Prison Break. İlk sezonu o kadar güzeldi ki. Bayıldımmmm
Ama 2. sezonu için ayni şeyi söyleyemeyeceğim. Tamam 2. sezonu da akıcı bi şekilde izledim ama olaylar çok saçmaydı. Yani doğru düzgün bi şey olmadı. Ya diziyi izlemeyen yoktur ama ben yine de spoilerlı yorumumu ayri yapayım. İlk sezonu ve ikinci sezonu için tek tek konuşalım gelin.
SPOİLER
1. SEZON
İlk sezonun bize vermek istediği şey çok güzeldi. Zeki bi adamin yaptığı hapisten kaçış planı. Bu tarz zekice planlanmış yapımlara bayılırım. La Case de Papel'in de ilk sezonu çok güzeldi. Cidden bu kadar düşündünüz mü be dedirtiyor.
Ama sürekli bi şeylerin ters gitmesi, hep bi aksiliğin çıkması yeter dedirtiyor. Diziyi izlerken çok güzel bi yorum görmüştüm "Böyle aksiyonlu hayatim olacağına öleyim daha iyi" diyordu. Bu tarz bi şeydi. Harbiden bu kadar strese gelemem ben ya. Ya biri görecek ya biri ölecek falan oooo. Neyse böyle böyle başarıyorlar kaçamayı. Tabi diziyi uzatabilmek için bir sürü sorun falan çıkıyor ama çözülüyor bir şekilde. İlk sezon Scofield ve Sara dışında hiçbir karakteri sevemedim. T-Bag allah belasını versin o kadar iğrenç bi karakter ki. Ölmeyeceğini de biliyorum. Onu izlerken kafayı yiyorum böyle. Hapishanedeki çoğu kisi öyle aslında. Ayyy Bellick hayatımda gördüğüm enn itici karakterdi. 3. sezon yaşadıklarına o kadar çok sevindim ki. Yani bi sal artik Bellick ya. Aşık mısın Scofield'e sürekli peşinde dolaşmalar, hakkinda bilgi öğrenmeler falan. Darlama bu kadar insani.
Bi de Abrruzi var. Tam adama ısınmaya başlamıştım öldü o da. Neyse en azından onurlu bi şekilde öldü.
Bu arada ben Paul'un ilerde akıllanacağıni tahmin etmiştim. Zaten benim kötü karakter sevdası dayanamadı. O yüzden Paulcuğumu da seviyorum. Bu arada ileriki sezonlarda Paul hain de çıkabilir. İnanın bilmiyorum. Olsun ama ben her haline razıyım be adam.
Son olarak ilk sezonda en sevdiğim şeylerden biri de Sara ve Scofield arasındaki ilişkiydi. Daha yeni tanıştıkları için çok tatlı ve güzeldi aralarındaki şey. Ahh ilkler her zaman güzeldir
2. SEZON
Bu sezonda karakterlerimizin hapisten kaçtıktan sonraki hikayalerini anlatıyor. Hepsi de paranin peşine düşüyor kısaca. Bu sezon bana biraz saçma geldi. Doğru düzgün olay yoktu. Sadece kaç-kovaladan ibaretti ve bu biraz sıktı beni(ama bu sezonu 2 günde izlediğim gerçeğini değiştirmez ahwhwheh) Ama dizi bi sonraki bölümü izlettirebiliyor. Yani ne olursa olsun yine de bi sonraki bölümü merak ediyorsun.
Bu sezon katılan karakterleri hiç sevmedim. Hele şu FBI olan adam. Alex miydi neydi adı. Bakın bi insan ne kadar zeki olursa olsun her şeyi bu kadar hızlıca çözemez. Alex'in olayları hemen çözüp anında oraya gitmesi kadar saçma bi şey yoktu bu sezonda. Ha bi de salak Bellick'in bulmacayı çözmesi var. Ya Bellick'in düşünme yeteneği bile yok. Adam nasıl çözdü o bulmacayı. Çok saçma geldi bana bu. Scofield o kadar uğraşsın plan kursun, hepsini dövme yaptırsın. Sonra elin ajani gelip iki günde her şeyi çözsün. FBI'lar bu kadar zeki mi ya?
Alex 3. sezon biraz daha çekilebilir hala geldi aslında ama bu onu 2. sezonda sevmediğim gerçeğini değiştirmez.
Ya bi de ben Veronica'nın ilk sezon ölmesine çok üzüldüm. Ne bileyim iyi bi karakterdi bence yaşamalıydı. Zaten dizide çoğu karakter patır patır ölüyo.
3. Sezon
Aslında bu sezondan çok az bölüm izledim ama bi şey demek istiyorum sadece. LAN SONA NASIL Bİ YER ÖYLE? Kafayı yer insan orda. Hatta onu geç yaşayamaz. İntihar etmeye bile fırsat kalmadan ölür.
Benim Scofield'im yeniden hapishaneye düşmek için mi o kadar kaçtı ya. Zaten adamdan birini kaçırmasıni istiyolar yine. Adam iş haline getirdi bunu bi de para al tam olsun.
Scofield'in abisi de mal zaten. Deger miydi bu kadar şey için canim. Ahh vicdan işte.
Offf ben aşırı boş yaptım. Valla içimden geçenleri yazmışım öyle. Bu diziye ara verme yorumudur. Yazın diziyi tamamen bitirince asıl yorumu yapcam.
Nereden başlamam gerektiğini bilmiyorum. Kitaplar hakkında konuşmayı unuttum. Genel olarak bir şeyler anlatmayı da unuttum. Bu yıl okuduğum 3. kitap olduğu için yakında okumayı da unutabilirim. İlk iki kitaptan biri 50 sayfaydi zaten. Evet kısacası hayatsiz bi insan oldum. Bunun…devamıNereden başlamam gerektiğini bilmiyorum. Kitaplar hakkında konuşmayı unuttum. Genel olarak bir şeyler anlatmayı da unuttum. Bu yıl okuduğum 3. kitap olduğu için yakında okumayı da unutabilirim. İlk iki kitaptan biri 50 sayfaydi zaten. Evet kısacası hayatsiz bi insan oldum. Bunun bir çok nedeni var. Anlatsam kitabi yorumlamak için yer kalmayabilir. O yüzden kısaca ben iyi olmaya çalışıyorum, bir şeyleri yoluna koymak için çabalıyorum peki siz napıyorsunuz dostlar? Özledim hepinizi.
Alper Canigüz okumayı uzun zamandır istiyordum. Birkaç hafta önce Behzat Ç. izlerken Şule'nin okuduğu kitaplardan birinin Alper Canıgüz'e ait olduğunu gördüm. Oğullar ve Rencide Ruhları'di kitap. Bu arada Şule'nin okuduğu bütün kitaplar çok iyi. Zaten bir çoğunu okudum ben de. Neyse kütüphaneye Oğullar ve Rencide Ruhlar'ı almaya gittim ama kütüphanede sadece bu kitabı vardı. Ben de hiç konusuna falan bakmadan aldım. Eve giderken de Kan ve Gül dinledim bu arada önemli bi ayrıntı bu.
Bu arada ilk defa müzik dinlerken kitap okudum. Normalde asla yapmayacağım bir şey bu. Çünkü normal okurken bile zar zor anlıyorum. Ama kitabın başlıklarına bakınca bi tanıdık geldi. Nirvana grubunun bazı parçalarını bölüm başlıkları yapmış yazar. Ben de o parçalardan oluşan bi playlist yaptım ve kitap boyunca o playlisti dinledim. Merak ederseniz profilimdeki linkten bakabilirsiniz. Reklamımı da yaptım ahshdhd
Kitabı aldıktan sonra arka kapağını bile okumadım. Hatta polisiye kitabı olduğunu bile bilmiyordum. Aziz'in Nergis'e olan aşkını ve yaşadığı buhranları anlatan bi kitap zannettim başta. Sonra olaylar aniden farklı bi boyut olunca "NOLUYOR LAN" dedim. Kendimi durgun bi kitap okumaya o kadar hazırlamıştim ki olaylar bu kadar heyacanlı bi şekilde ilerleyince çok şaşırdım ve sevindim. Kendi kendime ters köşe oldum yani ve bu çok hoşuma gitti. İstemeden en sevdiğim tür olan polisiye kitabı okumaya başlamışım. Kitap boyunca katil kim moduna hiç girmedim açıkçası. Yani olaylar zaten hızlı ve dinamik bi şekilde ilerlediği için düşünecek zamanım olmadi. Arada yazar katilin kim olabileceği hakkında tüyolar verince aklıma geldi, bir çok kişiyi düşünmeye başladım. Sonrasında da biraz mantık kurunca olayları anlıyorsunuz zaten. Yani sonu hakkında beni şaşırtan yerler oldu ama çoğunu tahmin etmiştim. Oriol Paulocum sağolsun beni her türlü senaryoya hazır olmam konusunda eğitti.
Kitapta en sevdiğim şey yaşamın içinden olmasıydı. Çoğu karakterle bağ kurabildim. Zaten hepsi üniversiteye giden gençler. Çok zor olmadı. Gelecek kaygıları, siyasi olaylara bakış açıları, saçma sapan inanışlar yüzünden kendi aralarında kutuplaşmaları... Bu son söylediğim şey kitapta o kadar güzel işlenmişti ki. Orta kantin ve sosyete kantinin farklı gençler tarafından kullanılması. Orta kantini kullananların da kendi aralarında bölünmesi. Liberali, kapitalisti, islamcısı... Böyle şeylerle zerre alakam olmadığı için çok fazla aklımda kalmamış ama her gencin illa bi fikre tapmasi ve onu ölümüne savunması günümüzün, geçmişimizin en büyük sorunlarından biri. Favori karakterim Abdül bu konu hakkında çok güzel şeyler söylemişti kitapta onu sizlerle paylaşmak istedim.
"Nasıl mı yapıyorum?" diye karşılık verdi Abdül gözleri çakmak çakmak. "Asıl siz nasıl yapabiliyorsunuz? Nasıl her şeye bu kadar kolay ikna oluyorsunuz? Anlamadığınız fikirlere tutunuyorsunuz, tanrılara yalvarıyorsunuz, birbirinize sonsuz aşk yeminleri ediyorsunuz... Sonra tüm inançlarınız yerle bir olduğunda, hiçbir şey değişmemiş gibi yolunuza devam ediyorsunuz. Bir de utanmadan buna gelişme deyip aslında hiçbir şeyden ders almıyorsunuz. Sözlerinizin, inançlarınızın kendi gözünüzde bile hiçbir hükmü, değeri yok aslında. Şu ya da bu yol fark etmiyor sizin için; yeter ki sefil varlığınızı manalı kılacak bir yalan olsun hayatınızda. Ve her zaman söyleyecek ne kadar çok sözünüz var! Bilhassa en ahmak olanlarınızın. İnsan denen şey, doğanın yarattığı en sapkın hayvan türü; milyarlarca kendini ifade etme manyağı hayvan!"
Kitapta bu kısma çok fazla değinilmese de benim çok ilgimi çekti ve hoşuma gitti. Gençleri tam anlamıyla anlatan bir kitap bence.
Abdül hakkında konuşmaya başlamışken size Abdül'ü anlatayım. Abdül benim en sevdiğim kurgusal karakterler arasından ilk beşe girer. Hiçbir şeyi takmaması, hayatını yaşaması ve her ne kadar insanlar onu kötü biri sansa da iyi biri olmasi. Bilmiyorum Abdül'ü çok sevdim ben ya. Spoilerlı kısımda daha çok bahsedeceğim Abdül'den.
Neyse işte böyle kitaplar spoiler verilmeden yorumlanmıyor. Özellikle ben yapamıyorum. Kitabı alın okuyun okutturun. Ama öyle herkese önermeyin zevk sahibi insanlara önerin. Ha biri size bu kitabı veya Alper Canıgüz'ün başka bir kitabını önerirse o kişiyi asla bırakmayın. Ben henüz öyle birini bulamadım . Umarım siz bulursunuz.
SPOİLER
Ah be Abdül'üm.Aziz kadar inanıyordum senin kurtulabileceğine. Ama o Nergis karısı seni öldürdü.
Abdül'ün ölümü çok saçmaydı bence. Nergis, Aziz'e onu sevdiği için öldürdüğünü söylemişti ama sevse aldatmazdı veya ayrılmazlardı. Bilemiyorum ya ben anlayamadım ya da o kısım biraz zorlama olmuş.
Kitabin fantastik olaylar barındırdığını da bilmiyordum. Geçmişe gitme olayı yaşanınca baya şaşırdım. Aziz komadan uyanınca da olaylar gerçek mi yoksa rüya mıydı diye bi ikileme düştüm sonra. Ama yazar kitabın sonunda olayları çok güzel birleştirmiş. Alper Canıgüz'ün de deyimiyle fantastik ögeler barındıran toplumcu gerçekçi bir roman olmuş.
ALINTILAR ✨
Çünkü bu aşkın bu sevdanın üstünden kış geçiyor bahar geçiyor yaz geçiyor ömür geçiyor lakin kalbimdeki yara geçmiyor, gecemiyordu
"Kan ve gül birbirinden çok farklı değildir." dedi. "Unutmayin, güle rengini veren kandır."
İnsan ne bayağı yaratıktı. Sevmek ne kadar çok çaba gerektirmekteydi ve buna karşılık nefret için neredeyse hiçbir şeye ihtiyaç yoktu.
"Sağlık dediğin Türkiye gibi bir şey, doğuya giden gemide batıya doğru koşmak."
Şezlonglara uzanmış el ele gökyüzünü izlemekteydik. Şehir ışıklarından uzakta pırıl pırıl kozmosu izlerken, alçakgönüllülükle tüm varoluşa meydan okumanın, ancak iki yürek birleştiğinde mümkün hale gelebilen bir bileşkesini oluşturmaktaydık. Kaderimiz milyarlarca yıl önce bir infilakla mühürlenmiş, bir kuyrukluyıldız gibi gururla akıp gitmekteydik evrende; içimizde gelmiş geçmiş, olmuş olabilecek bütün tarihi taşırken, istikametimiz sadece bir teferruattı. Ölmekse, ölmeye hazırdık; yaşamak, birbirimize bir göz kırpışı kadar kısa bir an gülümsemekti çünkü ve biz birbirimize sonsuzluğu çoktan armağan etmiştik.
Merhabaaa 3. geleneksel bu yıl okuduğum kitaplara hoş geldiniz. Evet herkes bunu aylık yapıyor ama insanların bi ayda okuduğu kitapları 1 yılda okuduğum için ben yılda bir yıl yapıyorum. Bu sene sınav senem de olduğu için daha da az kitap…devamıMerhabaaa 3. geleneksel bu yıl okuduğum kitaplara hoş geldiniz. Evet herkes bunu aylık yapıyor ama insanların bi ayda okuduğu kitapları 1 yılda okuduğum için ben yılda bir yıl yapıyorum. Bu sene sınav senem de olduğu için daha da az kitap okumuşum. Ama her neyse hepsi birbirinden güzel kitaplarımı sizlerle paylaşmak istedim. Vay be bunu ilk yaptığım zaman geldi aklıma 2021'e girmiştik o zamanlar 😢 Duygulandım bi
Favori kitaplarımın yanına ✨ bu işareti koyuyorum. Çok da umrunuzdaymış gibi
1)L.M. MONTGOMERY-Yeşilin Kızı Anne
2)LOUISA MAY ALCOTT-Küçük Kadınlar
✨3)RIFAT ILGAZ-Hababam Sınıfı
4)FRENCH MOLNAR-Pal Sokağı Çocukları
5)ZÜLFÜ LİVANELİ-Huzursuzluk
6)FRANZ KAFKA-Babaya Mektup
✨7)AGATHA CHRISTIE-On Kişiydiler
8)HALİT ZİYA UŞAKLIGİL-Aşkı Memnu
9)ASLI ARSLAN-Sokak Nöbetçileri 2
10)AHMET ÜMİT-Aşkımız Eski Bir Roman
✨11)HAKAN GÜNDAY-Kinyas ve Kayra
12)ELEANOR COERR-Sadako
13)PAOLA PERETTI-Kiraz Ağacı ile Aramızdaki Mesafe
✨14)HAKAN GÜNDAY-Zargana
15)N.G. KABAL-Saklambaç
✨16)GASTON LEROUX-Sarı Odanın Esrarı
17)ŞIRO HAMAO-Şeytanin Çırağı
18)AHMET ÜMİT-Patasana
19)İLHAMİ ALGÖR-Fakat Müzeyyen Bu Derin Bir Tutku
20)MARIE LU-Efsane
✨21)FRANK HERBERT-Dune
22)SHAKESPEARE-Hamlet
23)H.G. WELLS-Zaman Makinesi
✨24)MURAT MENTEŞ- Dublörün Dilemması
25)EMRAH SERBES-Deliduman
26)PABLO NERUDA-Yirmi Aşk Şiiri ve Umutsuz Bir Şarkı
27)AZİZ NESİN- Bir Koltuk Nasıl Devrilir
28)AGATHA CHRISTIE-Nil'de Ölüm
Oriol Paulo❤️Ben Ben❤️Oriol Paulo İspanyol yapımı gizem filmi❤️ben Sen bu filmin çıkmasını aylarca bekle bekle. Sonra Netflix'e düşsün hic haberin olmasin. Hep ders yüzünden ya. Geçen baktım birileri izlemis yorum yapmış. Hemen ben de izlemeliyim dedim. Halitt sen izledin mi???…devamıOriol Paulo❤️Ben
Ben❤️Oriol Paulo
İspanyol yapımı gizem filmi❤️ben
Sen bu filmin çıkmasını aylarca bekle bekle. Sonra Netflix'e düşsün hic haberin olmasin. Hep ders yüzünden ya. Geçen baktım birileri izlemis yorum yapmış. Hemen ben de izlemeliyim dedim. Halitt sen izledin mi??? Oriol Paulo diyince aklıma sen geliyorsun valla.
Filmi spoiler vermeden biraz anlatayım sonra siz gidin hemen izleyin. Ardından gelin spoilerli kısmı okuyun canlarım.
Film bi dedektifin akıl hastanesindeki bi cinayeti araştırmasi için akıl hastanesine yalandan hasta numarası ile girmesiyle başlıyor. Bi polisiye filmi denilemez. Daha çok gizem ön planda. Hatta gerilim de var diyebiliriz. Belki de ben aksam evde tekken izlediğim için gerilmiş de olabilirim. Ya şimdi spoiler vermeden rahat rahat konuşamuyorum ki. Ha bir de şeyi söyleyeyim. Oriol Paulo bu filmin ilk çıkacağını söylediği zaman -yazın- ben hemen araştırmıştim. Nasıl bi filmmis diye? Ve bi kitaptan uyarlanacağını öğrenmiştim. Hatta bununla ilgili bir gönderi de atmıştım. Bu kitabı da biraz araştırınca Shutter Island'a benzediğini öğrendim. Ve filmi izleyince de haklı çıktım. Film Shutter Island'a cidden benziyor. İkisi de çok güzel. Burda kesinlikle karşılaştırma yapmıyorum. Kısacası Shutter Island'ı izleyip beğendiyseniz bu filme de bi şans verin derim.
SPOİLER
Gelelim spoilerli kisma. Şimdi içimi rahat rahat döküp film hakkında konuşabilirim. Oriol Paulo filmleri izlerken tahmin yapmayı her zaman sevmişimdir. Ama hiçbir tahminim tutmaz ayrı bir şey. Bu filmde de Alice'in suçlu olduğuna hiç inanmamıştım. Hep Alice'ı haklı buluyordum. Sonra gerçek doktoru öğrenince dedim Alice haksız. Sonra mahkeme falan da inandı. Dedim ki bu sefer haklı Alice. En son diğer doktor gelince." Noluyor lan?! "dedim. Ama benim tahminince Alice'in kocası Alice'in mal varlığına konmak için ona böyle bir komplo hazırlamış. Ama bunu o kadar iyi planlamış ki. Akıl hastanesinin müdürünü tutması. Doktorları farklı tanıtmasi. Bi ara dedim ki kardes para için bu kadar kafa yormaya gerek var mıydı?
Filmin ucu biraz açık bitti. Tam olarak kimin haklı olduğunu anlayamadık. Tıpkı Shutter Island gibi. Böyle filmleri daha çok seviyorum. Çünkü sonu izleyicinin tahminine bırakılıyor.
Bir de filmin başında gösterilen kesitlerin filmin ilerisini anlatması ama benim geçmişi anlattığını zanetmem. Bence filmdeki en güzel detay ve yediğim en güzel ters köşe buydu.
Şimdi geldi aklıma bu film The Game'de benziyor. Filmleri bir birine benzetmeyi severim ahshehrh
Karakterler hakkında konuşalım biraz da. Ya ben şu ikizlere nasıl üzüldüm anlatamam. Çocuk öldü ya nasıl ağlıyorum. Romula üzümlü kekim benim.
Bir de şu su fobisi olan adamı çok sevdim. Benim için çok ilginç bir karakterdi. O karakterin hikayesine daha fazla yer verselerdi keşke. Nasıl buraya geldiğini, neden bu kadar ayrıcalıklı olduğunu merak ettim. Hakkında ayrı bi film yapılacak bir karakterdi bence.
Aslında hastanedeki çoğu hasta ilgimi çekti. Akıl hastanelerinden hep ürkmüşümdür ve bu film sayesinde daha da fazla soğudum. Ama bir gün akıl hastanesini ziyaret etmek ve ordakilerle konuşmak istiyorum.
Son olarak film için beklentilerim daha büyüktü onu söylemem gerek. Her ne kadar yorum boyunca filmi övsem de sevmediğim yerler vardı. Öncelikle film boyunca sıkıldığım çok yer oldu. Bazı kısımlar çok yavaş ilerledi. Bir de Oriol Paulo yeni filminin çıkacağını söyleyince diğer filmlere benzer tarzda bir şey hayal etmiştim. Cinayet falan... Evet bu filmde de cinayet vardı ama çok arka plandaydı. Film güzel ama dediğim gibi çok büyük beklentilerle başlamıştım. Küçük de olsa hayal kırıklığına uğradım. Ama yönetmenin ben de yeri çok ayrı. O yüzden filme asla kötü diyemem.