(@) - Raf

Çooook özlemişim. Ya bi kitap okuyup onun hakkında konuşmadan geri rafa kaldırmak nasıl bir duygu bilir misiniz? Ben size söyleyeyim, çok kötü. Okuduğum bütün kitaplar hakkında saatlerce konuşmak istiyorum. Bir de okurken alışkanlık olmuş şey yapıyorum, işte Raf'ta yorum yazarken…devamıÇooook özlemişim. Ya bi kitap okuyup onun hakkında konuşmadan geri rafa kaldırmak nasıl bir duygu bilir misiniz? Ben size söyleyeyim, çok kötü. Okuduğum bütün kitaplar hakkında saatlerce konuşmak istiyorum. Bir de okurken alışkanlık olmuş şey yapıyorum, işte Raf'ta yorum yazarken bu kısımdan bahsederim, bunun hakkında şunu derim. Sonra aklıma Raf kullanmadığım gelince hüzünleniyorum. Öncelikle birkaç cümleyle son birkaç ayımdan bahsetmek istiyorum. İsterseniz okumayın, geçin buraları. Aslında benim yorumlarımın hepsi kişisel oluyor ama siz bilirsiniz. İlk söylemek istediğim şey açığa geçtim. Bu aralar çok meşhur oldu zaten. Raf'taki birkaç kişi de geçmiş, öyle gördüm. Açığa geçtiğim için günümün çoğu bana kalıyor ve bu muhteşem bir şey. Okula gittiğim zaman kendimi hayatsiz gibi hissediyordum. Ama şuan iyiyim. Okul yerine dershaneye gidiyorum. Günümün çoğu orda geçiyor. Dershane ortamı>>> Akşamları evde oluyorum. Kitap okuyorum, Friends izliyorum. Ya da Himym izliyorum. Yeni diziye başlamak hala yasak. Deneme netlerim yükseliyor. Ve bu duruma çok seviniyorum. Verdiğim emeğin karşılığını almak mutlu ediyor. Pazar kpss sınavına girdim. Genel yetenek çok kolaydı. Genel kültürden de Elizabeth'cim sağolsun 3. Charles sorusunu yaptım. Ne kadar boş bir insan olduğumu gördünüz. Şimdi kitap yorumlamak istiyorum. Aslında bu kitabin filmi benim için özeldi. Yani hiç izlememiştim ama bu film, İncir Reçeli, Delibal, Aşk Tesadüfleri Sever, Issiz Adam... İşte çok bilinen kült olmuş aşk filmlerini özel biriyle izlemek istiyordum. Gerçekten o kişiyi bulduğum zaman bu filmleri sadece onunla izlemek ve sadece onunla konuşmak... Merak etmeyin arkadaşlar aşka olan inancım ölmedi ama bu yaz yanlışlıkla bi hata yaptım. Benim için hiç özel olmayan biriyle bu filmi izledim. Neyse yaptık bi hata bari yorumlayalım. Aslında önce kitabını okuyup sonra filmini izledim. Ama filmini daha çok beğendim. Yani kitapta verilmek istenen çok üstü kapalıydı ve aşk o kadar da ön planda değildi. Kitapta ön planda olan şey baş karakterin girdiği buhran ve kendi içindeki tartışmasıydı. Belki de Müzeyyen'den ayrıldıktan sonraki halini okuduğumuz için böyle olabilir. Keşke biraz da ilişkilerinin ilk zamanlarını görebilseydik. Sadece tartıştıkları ve ayrıldıkları kısmı okumak öncesinde büyük bir aşk olduğunu düşündürtmüyor bana. Ama cıvıl cıvıl bi aşk anlatılsaydı kitabın türü bambaşka olurdu. Bu kitap postmodern bi kitap. Modern insanın, modern yaşamdaki karmakarışık duyuları... Kitaptaki müzik alıntıları beni en çok etkileyen şeylerden biriydi. İsmi geçen bütün müzikleri dinledim. Yazar cidden zevkli birisi. Diğer bi hoşuma giden şey ise karakterimizin kapı kilitleri ile yaptığı sohbet. Bunu çok sevdim. Bu kitabı okuduktan sonra insanın kapı kilitlerine olan ilgisi artıyor shshsh Bir de yazar bir şey anlatırken ordan oraya atlaması bunu yaparken de bizi de içine çekmesi çok güzel. Kitapla zerre alakası olmayan ama okurken de ne okuyorum dedirtmeyen çok güzel bölümler var. Aslında bu son cümlem kitabın özeti oldu. Kitabı ağustosta okumuştum. Aslında gecen ay yeniden okudum. Ama çok akılda kalmıyor. Zaten bir nevi başucu kitabı yapmak istiyorum. Her sayfasını pos-itledim nerdeyse sürekli açıp açıp okumak çok güzel. Haymatlos'un Müzeyyen şarkısı da çok güzel değil mi? Bilmiyorsaniz kesinlikle dinleyin. Okurken bu karakterler birbirini nasıl sevmiş hiç anlayamadım. Adam tamamen hayalperest kadın ise çok realist. Zıt kutuplar birbirini çekmez arkadaşlar! Zaten ilişkinin sonu da belli. Kadın başka birine gitti. Ah be Müzeyyen. Ekşi'de bi yazı okumuştum. Kitabin ilk basimlarında sonunda "belki bitmemiştir" gibi bir şey yazıyormuş. Ondan sonraki basimlarda ise "bitse ne olur, bitmese ne olur" yazıyıyor. Sanırım yazarımızın da aşka olan inancı kalmamış. Kabul ediyim biraz abartılmış ve popüler kültürün etkisiyle herkesin okuduğu bir kitap. Ama bunda filmin etkisi çok büyük. Filmi hiç olmasaydı bu kitap hakkında belki de başka şeyler düşünecektim. Emin değilim. Aşırı birbirinden kopuk ve iğrenç cümlelerim ile yazdığım yorum bitti. 3 ay olmuş affedin. Ha şimdi şey mevzusu var ben hani gitmişim? Bunu başta diyecektim ama unuttum. Açığa geçtiğim için çok zamanim oluyor. Bu yüzden arada eski telefonumu(yani Iphone 4 olmayan telefonumu) açıp Raf'a veya başka şeylere giriyorum. Kitap okumak için de zamanım oluyor. Yani Raf'i okuduğum kitapları yorumlamak için kullanacağım. Haftada bir iki defa yazar giderim. Arada da sohbet ederiz. Aslında son okuduğum kitap hakkında da konuşmayı çok istiyorum. Ama üst üste bir sürü gönderi de atmak istemiyorum. Konusunu unutmazsam Dublörün Dilemması hakkında da bir şeyler yazarım. Murat Menteş mükemmel bir yazar ya. Neyse ben çooook konuştum. Her zamanki gibi birkaç alıntıyla yorumu bitiyorum canlarımm "Evden tam çıkıyorum, bir şeyin eksik olduğunu, eksik olanın ruhu mu olduğunu fark ettim. Önemsemedim. Yol, bana uygun bir ruh önerebilirdi" "Bir şeyin gerçekte öyle mi olduğu yoksa bana mı öyle geldiği konusu her zaman kafamı karıştırırdı." "Her şey benden önce olmuşsa, bana olacak bir yer, durum kalmıyor muydu? Bana ait tek kişilik bir iskemle, o da yok muydu bu dünyada?" "Uzaklaşan şeylerin gözden gidişini görmemek için, gözlerimizi başka yöne çevirsek bile, yine de ne bok yemeye bir taraflarımızda geyik gibi bakardık?" "Ya sevmenin kendisini ya da seven hali ile kendini seviyor." "Fakat nedense biri yarım sayar ve iki yaparak tamamlamaya çalışırlar. İki lanet bir sayıdır, kendine yetmez ,hep üçe koşar ve sonra sil baştan."

lluvia5 4 years ago

Eski Türk Mitolojisi

Jean Paul Roux

2 Gönderi

Bu aralar farklı kültürlerin mitolojilerini araştırıyordum. Zaten Yunan mitolojisini çok severim. (En popüler ve bilindik olduğu için ilk Yunan mitolojisiyle başlamıştım.) Yenilerde de bir kitap aldım. Cadının Yüreği diye. İskandinav mitolojisini anlatıyormuş. Kitabı okumadan önce biraz İskandinav mitolojisini araştırıyım dedim.…devamıBu aralar farklı kültürlerin mitolojilerini araştırıyordum. Zaten Yunan mitolojisini çok severim. (En popüler ve bilindik olduğu için ilk Yunan mitolojisiyle başlamıştım.) Yenilerde de bir kitap aldım. Cadının Yüreği diye. İskandinav mitolojisini anlatıyormuş. Kitabı okumadan önce biraz İskandinav mitolojisini araştırıyım dedim. İşte birkaç saat internette yazılar okudum, videolar izledim. Sonra şunu düşündüm."Ey Yağmur sen Yunan ve İskandinav mitolojilerini araştırıyorsun da bir kere açıp kendi kültürünün mitolojisine baktın mı?" Sonra kendi içimde bi vicdan azabı yaşadım. Ve Türk mitolojisine bir yerden başlamaya karar verdim. İnternette Türk mitolojisi hakkındaki en önemli kaynağın bu kitap olduğu yazıyordu. Hatta bundan sonra yazılan kitaplar bile bu kitabı örnek alarak yazmış. Ve işin ironisine bakınki Türk tarihi hakkındaki bir kitabın yazarı yabancı. Aaaa şaşırdık mı? Ne kadar sahip çıkıyoruz kendi kültürümüze ya(!) Neyse kitaba gelelim. Kitap bir nevi sözlük gibi. Türk tarihinden ve mitolojisinden belli başlı kavramlar ve açıklamaları var. Başlamak için mükemmel bi kitap seçmişim. Sizin de bu konu hakkında çok fazla bi bilginiz yoksa bu kitap ile başlayabilirsiniz. Herkes kitabın çok sade bi dili olduğunu söylemiş ama bana biraz ağır geldi ya. Sanki bi makale okuyormuş gibi hissettim. Sanırım roman tarzında okumaya alışık olduğum için bi olay olmayınca kitaba odaklanamıyorum. Bu biraz yordu beni çünkü bazı yerleri birkaç defa okumak zorunda kaldım. Aslında düşününce ilk defa bi kitabı iyi vakit geçirmek için değil de bilgilenmek için okudum. Benim için büyük bir adım. Açıkçası kitabı okumadan önce daha ayrıntılı olur diye düşünmüştüm.Yani bahsedilmeyen çok fazla şey vardı. Ya da bi paragrafla anlatıp geçilmiş. Bir de olayları İlyada ve Odessia'da olduğu gibi hikayeli bir şekilde bekliyordum. Bu tarz şeyleri okumayı daha çok seviyorum çünkü. Bu tarz bildiğiniz bi kitap varsa önerebilir misiniz? Ha bir de şunu keşfettim. Yazar çoğu yerde Kaşgarlı Mahmut'tan alıntı yapmış. Yani yarısını da Kaşgarlı abimiz yazmış gibi. Bu yüzden bir sonraki okuma listeme Divanü Lügatı Türk'ü ekledim. Şimdi sizi kültürlendiricem arkadaşlar. "Yağmur ile Kültür Saatine" hoş geldiniz. Kültür 1)Kitapta ismi fazlaca geçen bi devlet var. Hiung-nu. Şimdi ben bunlar Türk mü değil mi anlamadım. Sizi kültürlendiricem dedim ama daha ben bilmiyorum sshshsheh. Neyse durun kitapta Türklerin çoğu kültürlerinin bu devletle olan benzerliklerinden bahsediyor. Ve kitapta bunların Türk değil Çinli olduğundan bahsediyor. Ama internette ise Türk olduğu yazıyordu. Neyse bilen bizi kültürlendirsinki konseptimiz bozulmasın. Kültür 2) Bir Türk tarafından çizilmiş en eski dünya haritası Kâşgarlı Mahmud'un haritasıdır. Kültür 3)Türklerin Alp Er Tonga olarak tanıdıkları kişi aslında İranlı kahraman Afrasiyâb. Kültür 4) Türkler ölülerin mezarına öldürdüğü kişi sayısı kadar taş eklermiş. Buna Balbal denir. Kitabı okurken birkaç bilginin altını çizdim ki böyle bi bölüm yaparım diye. Ama sonuna doğru çok sıkıldım ve erindim. Yeter artık bitsin diye okudum. Başta nasıl hevesliydim görün aahshsheh 4 bilgiyle idare edin amaaan. Ben olmasam bunu da bilmiyordunuz. ✨ALINTI TİME✨ "Cehennem ise, belkide hiçbir zaman ölülerin bir ikamet yeri olmamıştır. Her ne kadar dünyevi hizmetler karşılığında ahirette bir ödül yoksa da, cezalar henüz bu dünyada ölüm şeklinde verildiğinden, kişinin ölüm şekli ve ritüellerin yerine getirilip getirilmemesi ölünün kaderini belirleyebilmektedir" "Önemli Türk gruplarının ölülerini ağaç'lara asma geleneği, mutlaka yeniden doğuş ve aynı zamanda ölülerini göğe sunma ve onları göğe uzanan yola çıkarma umudundan kaynaklanmaktadır." "Çok ilginç bir anekdot, tüm canlıyı hatırlatmak için bir başın yeterli olduğunu göstermektedir." "Kaşgarlı Mahmut tarafından alıntılanan bir atasözü 'Avcı ne kadar hile bilse, ayı o kadar yol bilir' demektedir." "Türklerin yabancı dinleri benimsemeleri sonucu eskiden kalma dinleri birden kaybolmamıştır. Eski dinleri yalnız büyük kültür merkezlerinin dışında yaşayanlarca muhafaza edilmemiş, bu merkezler de dahi bu eski gelenekler unutulup yitmemiştir. Zamanla gittikçe daha çok unutulup kaybolan bu eski gelenekler, günümüze kadar en azından birer ilke olarak hayatta kalmıştır."

lluvia5 4 years ago

Sarı Odanın Esrarı

Gaston Leroux

9 Gönderi

Raf'ın bana kattığı güzel kitaplardan birsi. Değerinin bilinmediğini düşünüyorum. Çok az kişi okumuş. Bence polisiye sever herkes tarafından okunması gerek. Kitap aşırı heyacanlı başlıyor. Sarı bir oda, içerde bi kaza gerçekleşiyor. Kapı ve pencere kapalı. Ama suçlu odada değil. Peki…devamıRaf'ın bana kattığı güzel kitaplardan birsi. Değerinin bilinmediğini düşünüyorum. Çok az kişi okumuş. Bence polisiye sever herkes tarafından okunması gerek. Kitap aşırı heyacanlı başlıyor. Sarı bir oda, içerde bi kaza gerçekleşiyor. Kapı ve pencere kapalı. Ama suçlu odada değil. Peki nerde? Nerden kaçtı? Bu giriş beni kitaba öyle bi bağladıki. İlk okuduğum zaman 100 sayfa birden okumuştum. Ama sonradan araya başka şeyler girince kitaba 2 hafta sonra devam edebildim. Yani yaklaşık bir ayda bitirdim kitabı. Ama inanın en fazla 3 günde bitirilecek kitap. Ben hiç ara vermeden yeniden okumayı düşünüyorum bi ara. Çünkü arada kopmalar oldu benim için. Kitaptaki olay gizemini sonuna kadar koruyor. Şöyle düşünebilirsiniz "Baştaki olay nasıl 300 sayfa boyunca çözülemiyor, tek bir olay olması sıkmaz mı?" diyebilirsiniz. Ben öyle düşünmüştüm açıkçası ama tek bir olay olmuyor. Anlamlandıramadığım birkaç olay daha oluyor kitapta. Mesela 4 kişi saldırganı kovalıyorlar ama bi anda saldırgan ortadan kayboluyor. Ve bu 4 kişi birbiriyle çapışıyor. Saldırgan nere gitti? Bunun gibi birkaç olay daha var. Siz bu olayları çözmeye çalışırken bi anda kitap bitiyor zaten. Hep bi tahmin yürüttüm katil kim diye ama sonu beni şaşırttı. Hiç beklemediğim biri çıktı. Ama açıkçası katil beni tatmin etmedi. Sarı Odanın ve Dönemeçli koridorun(size anlattığım diğer olay) esrarı beklediğim gibi olmadı. Genelde "katil kim" temalı kitaplarda son 50 sayfa en sevdiğim kısım olur ama bu kitapta pek öyle olmadı. Belki ben tam olarak anlamadım. Ama özellikle Sarı Odanın hikayesi hiç beklediğim gibi değildi. Okuduğum zaman "Ne bu muymuş?" dedim. Ama bu sadece bana böyle gelmiş olabilir. Çünkü ben daha büyük bir şey bekliyordum. Bu kitabın kötü olduğu anlamına gelmez. Ayrıca sonundan bağımsız çok güzel bir kitaptı. Hakkını yemem. Katil kim temalı şeyler seviyorsanız kesin okuyunnnn. SPOİLER Şu tatmin olmadığım kısmı anlatmam gerek. Katil gelip Matmazel Stangerson'a saldırıyor. Sonra gidiyor. Matmazel Stangerson'da bu yarayı sarıp babasıyla çalışmasına devam ediyor. Nasıl ya? Babası veya Jacques Baba bu yarayı nasıl farketmiyor? Ya da kız bu acıya nasıl dayanıyor? Anlamadım ben. Bir de "Matmazel Stangerson'ın sırrı" çooook saçmaydı. Cidden başka bir şey bulamadın mı yazar bey demek istedim. Neymiş geçmişte bu adamla berabermiş. Şimdi kimse duymasın diye de saklamayı tercih etmiş. Ablacım siz evleneceğinizi falan herkese duyurmuşsunuz zaten. Sevgilinden ayrıldıktan sonra 1 hafta geri birlikte olman bir şey değiştirmez. Yani bunu baban öğrenseydi hiçbir şey olmazdı bence. Ölümü göze alabilecek bir şey değillll. Ha bir de çocukları varmış. Eee nolcak al yanına büyüt. Salak bi adamla uğraşmana değer mi? Valla ben Darzac'a çok üzüldüm. Raubatille olmasa boşu boşuna hapse girecekti adamcağız. Kitabı okumadıysanız sonki bahsettiğim şeyden pek bir şey anlamazsınız. Ama okuduysanız sizinde bu konu hakkındaki fikirlerinizi merak ediyorum.

lluvia5 4 years ago

Hacivat Karagöz Neden Öldürüldü?

Ezel Akay

32 Gönderi

"Bu alemde artık kadınların hepsi yeniktir erkekler ise yenik olsa da galiptir" Aslında uzun zamandır izlemek istediğim ama izlemeye bi türlü zaman bulamadığım film. Birkaç defa Tv'de denk gelmiştim ama hep yarım yamalak izledim. Bugün de filmi izlememe çok saçma…devamı"Bu alemde artık kadınların hepsi yeniktir erkekler ise yenik olsa da galiptir" Aslında uzun zamandır izlemek istediğim ama izlemeye bi türlü zaman bulamadığım film. Birkaç defa Tv'de denk gelmiştim ama hep yarım yamalak izledim. Bugün de filmi izlememe çok saçma bir şey neden oldu. Raf'ta biri film önerisi istiyordu. Başka birisi de(adını unuttum) profilimde tekrar izlenmesi gereken filmler diye kategori var oraya bak demişti. Ben de baktım ve bu film gözüme çarptı sonra açtım izledim işte. Teşekkürler Raf mükemmel bi film izlememe vesile oldun. Film hakkında konusmadan önce şunu söylemek istiyorum. Film boyunca kahkaha atıp sonunda hüngür hüngür ağladım. Bir de evdekileri uyandirmamak için ses çıkarmamaya çalışıyorum. Birisi napiyorsun dese cevap da veremem. Salak gibi Hacivat ve Karagöz'ün öleceğini bilmeme rağmen belki kurtulurlar diye izledim.(Her zaman Pollyanacı bir insanım.) Ama öldüler. Ortaokulda inkılap öğretmenim bir şey anlatmıştı. Türkler İslam dinine girmeden önce savaşlarda kadınlar çok ön plandaymış."Kadın evde otursun çocuğuna baksın" kafası yokmuş asla. Ama İslam dinine girdikten sonra kadınların rolü değişmiş. Çocuk doğuran, ev işi yapan bi insana dönüşmüş. Biz İslam dinini sanırım çok yanlış anlamışız demişti öğretmenim. Haklı sanırım. Aslında insanımız aynı ama din değiştirmiş insani... Neyse din konusuna daha fazla değinmek istemiyorum. Zaten kendi içimde de emin olamadığım bir şeyi burda anlatmaya gerek yok. Gelelim yapılan siyasi eleştirilere. Filmi izlerken şeyi düşündüm. Acaba bu film şimdilerde çekilse nolurdu. Daha doğrusu çekilebilir miydi? Ya da Hacivat ve Karagöz'ün hazin sonu yeniden mi yaşanırdı? Sanırım böyle bi filmi yeniden çekmek imkansız. Hatta nasıl hala televizyonda gösteriliyor anlamıyorum. Zübük filmi gibi yasaklanmasını falan beklerdim. Neyse şeytanın aklına karpuz kabuğu düşürmeyelim. Uzun söze gerek yok. Film şaheser açın izleyin. İzlemeyenler hemen izlesin. İzleyenler de bir daha izlesin. Bu film asla unutulmasın. Ya ben pır eki uç dürt baş sahnesinde de çok ağladım ya aahwhshe.

lluvia5 4 years ago

Carnival Row

Jon Amiel

27 Gönderi

Böyle karanlık temalı, fantastik, aşk ve gizem konulu dizileri çok seviyorum. Bir de dönem dizisiyse yeme de yanında yat. 1 aylık Amazon üyeliği aldım.(Bedava diye) Sınav dönemime de gelse o bir ayı dolu dolu geçirmek için her şeyi yaparım. Yorumunu…devamıBöyle karanlık temalı, fantastik, aşk ve gizem konulu dizileri çok seviyorum. Bir de dönem dizisiyse yeme de yanında yat. 1 aylık Amazon üyeliği aldım.(Bedava diye) Sınav dönemime de gelse o bir ayı dolu dolu geçirmek için her şeyi yaparım. Yorumunu paylaştığım Dayı filmini izledim. Bir de bu diziyi. Bu diziden sonra da Outer Range'e başlamayı düşünüyorum. O da fantastik bi diziymiş yine tam benlik. Siz de Amazon'un 1 aylık ücretsiz üyeliğini kullanırsanız öneri olsun. Bakın bunlara. Ha bir de The Boys izlemeden olmaz. Sezon sayısı fazla olduğu için onu yeni bi üyelik açıp izlerim sonra.(Beleşçiliğimi sorgulamayın, param yok.) Dizimize dönelim. Dediğim gibi fantastik bir dizi. İçinde perilerin, puckların(boynuz kafalı insanımsı yaratıklar), sentorların ve daha ismini bilmediğim bir sürü yaratığın olduğu bir dizi. Ama asıl güzel olan şey insanlar ile bu yaratıkların iç içe olması. Her ne kadar çok fazla ırkçılık olsa da insanlar ve perilerin ilişkisi çok güzel anlatılıyor. Dizi 7. veya 8. yüzyılda geçiyor. Kostümler, mekanlar o kadar güzelki.Her şey çok ilkel. Sanki bundan 1000 yıl sonra teknoloji önce çok gelişmiş sonra her şey yok olmuş. Ve sonucunda da ortaya farklı yaratıklar çıkmış. Bu benim teorim böyle bir şey yok.(Biraz Whel Of Time'dan çalmış olabilirim.) Dizinin hikayesi daha da güzel. Önce bi polisiye dizisi gibi başladı. Müfettiş'in gizemli bi vakayı çözmeye çalışması ve bunun dahilinde gerçekleşen olaylar. Zaten cinayetler dizinin sonuna kadar sürüyor. Ben 7. bölümdeyim. Ve katilin kim olduğunu hala bilmiyoruz. Ama hikaye yavaş yavaş açılıyor. Karakterlerin daha yakından tanıyoruz. Geçmiş ilişkilerini görüyoruz. Beni çok şaşırtan şeyler oldu ama spoiler olacağı için söylemiyorum. Heyecanı olsun. Küfretmeyin sonra bana. Dizide diğer bi sevdiğim şey de Philo ve Vignette arasındaki aşk oldu. Zaten Orlando Bloom'a edilecek laf yok. Kendisini çok seviyorum. Cara Delevingne'i ilk defa bu dizide tanıdım. İkilinin arasında harika bi enerji var. Oyuncu seçimi çok güzel olmuş. Ama bu ikilinin aşkını sadece 1 bölüm izleyebiliyoruz. İlerde ne olur bilmiyorum ama harcamayın şu ikiliyi ya. Uyumlarına bayıldım. Normalde kolay kolay bir diziyi bitirmeden yorum yapmazdım. Ama bu sefer dayanamadım. Koşun izleyin şu diziyi. Çok güzel Son olarak bana harika bir şarkı keşfetmemi sağladığı için diziye teşekkür ederim. I will fly for you❤️

lluvia5 4 years ago

Kinyas ve Kayra

Hakan Günday

115 Gönderi

Spoiler içeriyor "Hayatımın öyle bir dönemini yaşıyordum ki, hiçbir şeyi beklemiyor ve merak etmiyordum." Ne yazsam eksik ne yazsam yetersiz kalacak duygularımı anlatmak için. Boşluk gibi ama deği. Mutluyum, üzgünüm, şaşkınım duygularım karmakarışık. Öncelikle Hakan Günday ile tanışmadan ölürsem gözüm açık giderim.…devamı"Hayatımın öyle bir dönemini yaşıyordum ki, hiçbir şeyi beklemiyor ve merak etmiyordum." Ne yazsam eksik ne yazsam yetersiz kalacak duygularımı anlatmak için. Boşluk gibi ama deği. Mutluyum, üzgünüm, şaşkınım duygularım karmakarışık. Öncelikle Hakan Günday ile tanışmadan ölürsem gözüm açık giderim. Kendisine hayranlığım o kadar yüksekki. Aziz Nesin'i ne kadar çok sevdiğimden bahsetmiştim önceki yorumlarımda ama Hakan Günday'a olan hayranlığım bambaşka. Adamdan zeka fışkırıyor resmen ya. Yazarın Piç kitabını okumuştum ilk. Onu da çok sevmiştim. Hakan Günday'ın diline alışmak için bence ilk okuyacağınız kitaplardan biri olabilir. O kitabını pdf okumuştum. Malum kitap fiyatları belli. Hakan Günday'ın kitapları daha da bi pahalı. Bu gerçekten üzücü çünkü çok sevdiğim bir yazar, bütün eserlerini okumak istiyorum ama 30 TL altında kitabi yok. Bu kitaba da yanlış hatırlamıyorsam 40-50 tl arası bir şey vermiştim. Öğrenciyseniz ve kitap almak istiyorsanız hayat sizin için gerçekten zor olabilir. Neyse yeterince duyar kastık gelelim kitap yorumuna. İlk kısımda Kinyas ve Kayra'nın ortak geçmişi anlatılıyor. Bu kısımda daha çok karakterleri taniyoruz. Kendilerini hayattan soyutlaştırmış iki karakterimiz var. Kinyas ve Kayra. Ülkelerini, ailelerini, arkadaşlarını terk edip Afrika'ya gidiyorlar. Bi yerleri terk edince mutlu olacağını, rahatlayacağını veya hayatının değişeceğini düşünürsün. Ama her şey aynı kalır. Değişen tek şey mekandır. Sen asla değişmezsin. Çok düşündüm ben de gitmeyi. Afrika'ya olmasa da bile başka şehire başka mahalleye... Düşündüm ben de evden kaçmayı. Kinyas ve Kayra da düşünmüştu. Kendilerini bu hayata dair hissetmeyen iki kişi. Ve gittiler Afrika'ya. Yapmadıkları şey de kalmadı Afrika'da cinayet, tecavüz, hırsızlık, uyuşturucu kaçakçılığı... Her şeyi, bütün kötülüğü yaptılar. Beni biraz tanıyorsanız veya birkaç yorumumu okuduysaniz böyle şeylerden ne kadar nefrett ettiğimi bilirsiniz. Piç kitabında da buna benzer çok şey vardı. O zaman çok etkilenmiştim. Ama bu sefer alıştım sanırım. Beni rahatsız eden bir şey olmadı. Kinyas ve Kayra'yı ne yaparlarsa yapsinlar sevdim. Kayra kadınları dövdüğünde bile birkaç sayfa boyunca nefret ettikten sonra geri affettim onu. Kayra genç kıza tecavüz ettiğinde, Kinyas da o kızı öldürdüğü zaman bile nefret edemedim bu ikiliden. Belki karakter olarak kendimi yakın hissettiğimdendir. Benim de onlar gibi bu dünyaya ait değilmişim gibi hissettiğimdendir belki. Bilmiyorum. Birincı kısımın sonunda Kinyas ve Kayra'nın yolları ayrılıyor. Açıkçası Kinyas'ı çok sevmeme rağmen bu bölümde ona çok sinir olmuştum. Çünkü kendini masum çıkarmak için bütün suçu dostum dediği kişi Kayra'ya attı. Tamam karakter olarak Kayra ondan daha kötü birisi olabilir ama o da sütten çıkmış ak kaşık değil. Sanki bu yola onu Kayra sürüklemiş gibi davranması, Kayra ile konuşmadan onu terk etmesi çok sinir bozucuydu. Ayrıca kaç yıllık dost olurlarsa olsunlar Kayra'yı tam olarak tanıdığını düşünmüyorum. Belki o anlık öfke ile yazdığı şeylerdir ama Kayra'ya da yeteneksiz demezsin. Kinyas ve Kayra'nın dilinden yazılmış yerlerde o kadar çok fark varki okuduğum zaman direk anlarım kimin yazdığını.( İki bölümü de farklı yazar yazmış gibi davranmam ahwhsh🤦🏻‍♀️) Kinyas nasıl olayları kısa ve öz anlatıyorsa Kayra da tam tersine olayı ordan oraya bağlıyıp seni konuya hapsediyor. Konuşurak her şeyi yapabilecek bir insan Kayra. Her neyse Kinyas orda kalleşlik yaptı bu kadar. İkinci kısma gelelim Kayra'nın yolu. Hollywood filmi gibi bölümdü. Silah kaçırmak, yakalanmak, adam öldürmek. Yani kitap bi ara macera kitabına döndü. Her şeye rağmen Kayra'nın kararlılığı beni çok etkiledi. İnandığı şey için asla pes etmedi. Hatta Anita ile tanıştığı zaman her şeyi bırakıp Anita ile evleneceğini falan düşündüm. Ama olmadı. Sigarayı, alkolü, seksi, yemeği ve bir çok şeyi bırakması beni bayağ şaşırttı. Açıkçası tercih ettiği yolu doğru bulmasam da saygı duydum. Bunu sonda bir daha konuscaz. Hangi yol doğruydu? Günlerdir düşünüyorum. Ama Kayra'yı her hatırladığımda üzülüyorum. Her ne kadar o tercihinde mutlu olsa da insan her şey daha farklı olabilirdi diye düşünüyor. Evet son kısım. Kinyas'ın yolu. Kinyas'ın tercihine gelmeden önce şeyi merak ediyorum. Acaba Kayra, Kinyas'ın yolladıklarını okusa kararından vazgeçer miydi? Kinyas ona bi hayatın olduğunu yazmıştı ama o çok yanlış anladı. Okumadan Hakan'a gönderdi. Ah Kayra keşke okusaydın. En azından kafamda soru işareti olmazdı. Neyse gelelim Kinyas'ın tercihine. Açıkçası ikisinden birinin de geri döneceğini hiç düşünmemiştim. Ve geri döndüğü zaman da mutlu olabileceğini. Kinyas'ın eve ilk geldiği bölümde o kadar çok ağladım ki anlatamam. Kinyas'ı Kayra'ya göre hep daha çok sevmişimdir. Bunda yakışıklı olmasının da etkisi var.(Görmediğin bir insana aşık olamazsın Yağmur 🤦🏻‍♀️) Başlarda Kinyas yine alışamaz ve mutsuz olduğunu anlayıp intihar eder falan diye düşünmüştüm. Ama tahmin ettiğim gibi olmadı. Kinyas -ya da Tolga diyelim. Çünkü kendisi Kinyas'ı öldürdü- yeni hayatına alıştı ve gerçek mutluluğu buldu. Ya da öyle sandı. Son seçeneği bu olduğu için mutluyum diye kandırdı kendini belki de. Bilmiyorum. Çünkü bir insanın bu kadar çok şey yaşadıktan sonra normal hayata dönmesi ve bu hayatı sevmesi bana pek olası gelmiyor. Ailesi ile mutlu olması neyse de hiç sevmediği, tanımadığı bir kadınla sevgili olması bir de onu seviyorum diye kendini kandırması. Belki Efta ile birlikte olsa inanabilirdim. Ama Efta ile sevgili olsaydı bi peri masalına benzerdi. Birbirlerine aşık olup evlendiler, mutlu son. Bu bi Hakan Günday kitabı mutlu son diye bir şey yok. İnanmıyorum sana Kinyas ya da Tolga. Kendini kandırıyorsun. Mutlu falan değilsin. Ama bir yandan şunu düşünüyorum. Gerçekten mutlu olmasa bu hastalığı yenmezdi. Kafam çok karıştı. Hangi yol doğru. Kim en iyi yolu seçti. En iyi diye bir şey var mı? Kayra'ya üzülüyorum evet ama o ideallerinden vazgeçmedi. Bunun için yaptı bu zihin öldürme şeysini. Ama Kinyas'ın Kayra'ya olan nefretini anlayamıyorum. Sanki kendisi hiçbir şey yapmamış gibi. Herhalde bütün suçu Kayra'ya atınca kendini arınmış hissetti. 10 yıl sonra da okusam hala sorumun cevabını bulamayacağım. Kim gerçek mutluluğa erişti? Kinyas ve Kayra'nın yollarının birbirinden çok zıt. İkisinin de son sözleri o kadar manidar ki... Kayra'nın son sözünün hiçbir şey yok, Kinyas'ın ise her şey var olması. "Hem yazıyorum, hem söylüyorum yüksek sesle: 'Hiçbir şey yok! Hiçbir şey yok. Hiçbir şey yok... '" "Kayra, yolculuğunun parçaladığı hayatını toplayıp geri dönmelisin. Çünkü burada her şey var!... Her şey var." Açıkçası yorum pek içime sinmedi. Ama paylaşıcam. Zaten kimse sonuna da kadar da okumuyor. Yazı yazmayı da unutmuşum. İyce köreldin Yağmur. Evettt sizi bir sürü alıntıya boğup bitiriyorum Seversin vazgeçmeyi. Bu işten de vazgeç. Mutluluğundan vazgeçtiğin gibi! "Belki de bizim gibilerin elinde kalan son şey, salakça bir umut. Gelecek saniyelerin üstlerine binerek uçan olaylar bizi ayakta tutuyor. Bütün hayatımız boyunca beklediğimiz ve nereden geleceğini bilmediğimiz huzuru ariyoruz. Ve bitmek bilmez huzur arayışımız hayatta kalmamızı sağlıyor." "Hiçbir zaman din kitaplarından daha fazla okunmayacağı bilinirken, hikâyeler uydurmanın ne anlamı var?..." "Eğer geçmeseydi Kuran-ı Kerim'in üstünden onlarca kuşak, ben inanırdım yazılanların hepsine. Ama inanmıyorum o onlarca kuşağın dürüstlüğüne. O onlarca kuşağın dinlerine sadakatle bağlı olduklarına inanmıyorum! Çünkü insanı tanıyorum. Çünkü kendimi tanıyorum. Canı öyle çektiği için, duaları değiştirecek her dinden kuşaklar taniyorum. İnsan dokunduğu her şeyi kirletmiştir bugüne kadar. Dinin kendini bundan koruması o kadar uzak bir ihtimal ki! Kimse gelip anlatmasın bana insanın iyiliğini, din kitaplarını. " "Bağımlı insan atlı karıncaya binmiş gibidir. Ne bir varış noktası, ne de bir ilerleme vardır hayatında." "Sorarlarsa, 'Ne iş yaptın bu dünyada?' diye, rahatça verebilirim yanıtını: 'Yalnız kaldım. Kalabildim! Altı milyarın arasına doğdum. Ve hiçbirine çarpmadan geçtim aralarından..."' "Belki de tek sorun şuydu: biz ne istediğimizi bilememiştik hiçbir zaman. Ve dolayısıyla her şeyi deniyorduk Belki görünce istediğimiz, uğruna yaşadığımız şeyi hatırlarız diye."

lluvia5 4 years ago

Çok Uzun bir Hikayenin Tam Ortası

Ertuğ Tüfekçioğlu

1 Gönderi

Şaka gibi ama bu benim 2022'de izlediğim 2. film. Ayda 20 film izleyen bir insandım ben. Bana noldu bilmiyorum. Okul beni bozdu sanırım. Neyse konumuz bu değil. Konumuz bu kısa film. O zaman ondan bahsedeyim. Nasıl olduğundan. Benim dışımda kimsenin…devamıŞaka gibi ama bu benim 2022'de izlediğim 2. film. Ayda 20 film izleyen bir insandım ben. Bana noldu bilmiyorum. Okul beni bozdu sanırım. Neyse konumuz bu değil. Konumuz bu kısa film. O zaman ondan bahsedeyim. Nasıl olduğundan. Benim dışımda kimsenin izlemediği bi filmi tabiki de mükemmel zevkimle bulmadım. Hakan Günday'ın her şeyini sömürme kararını almıştım. Bu filminde senaristliğini yaptığını gördüm. Ve izledim. Zaten yarım saat. Kısacık bir şey. Pekii nasıl? Valla bu soru çok zor. Güzel gibi ama ben beğenmedim. Hani bi sanat filmi izlersin herkes beğenmiştir ama sen hiçbir halt anlamamışsındır ya. Öyleyim şuan. Hani öyle izledim ama hiçbir şey anlamadım konusundan. Bir kadının, bi adamı yatmak için çağırmasını ve seviştikten sonraki aralarında geçen diyalogları anlatıyor. Hani bu diyalog sıradan bi konuşma olsa her şey çok iyiydi ama... Bu arada olay Fransa'da geçiyor. Kadın Fransiz adam Türk. Kadın terörist olmak için yani PKK'ya katılmak için İstanbul'a gelmiş yıllar önce. Ayasofya'ya gittiği zamanda orada bi patlama olmuş. Bunu düzenleyende teröristler. Kadın bu patlamada ayağını kaybetmiş falan. Bunları adama anlatıyor. Meğersem adam da o bombayı oraya koyan kişi değil miymiş? E yuh ama. Burdan sanatsal ne çıkarmamiz gerekiyor anlamadım. Hakan Günday ile tanışırsam sorarım. Aslında filmin ilk 10 dakikası çok iyiydi. Yani kimse konuşmadan önce. Baştaki çekim tekniğine bayıldım. Özellik Paris manzarası çok iyiydi. Adamın intihar etmeye çalışması ama başaramaması, hayatı umursamamazlık seviyesi bana Hakan Günday kitaplarını anımsattı. Sanki Hakan Günday'ın bir kitabını film yapmışlar gibi. Açıkçası ben biraz Piç'e benzettim. Adamın baştaki serseri yürüyüşü ve üst üste içtiği içki ve sigaralar aklıma Cenk, Barbaros, Hakan ve Afgan'ı getirdi. Hakan Günday kitaplarında çok fazla olay olmaz. Olsa bile asıl üstünde durulan şey karakterlerin düşünceleridir. Bu filmde de sanki kitap görselleştirilmiş bizden de karakterlerin içinden geçenleri tahmin etmemizi beklemişler gibi geldi bana. Kadının baştaki hazırlanma sahnesi de bayağ iyiydi. Orayı da çok beğendim. İlk karşılaşmaları, tanışmaları, sessizce oturmaları falan da çok iyiydi. Ama konuştukları zaman bütün büyü bozuldu sanki. Adam Fransızca konuşurken gözüme o kadar karizmatik ve havalı gelmişti ki. Bi anda şiveli bir Türkçe ile konuşunca noluyor dedim. Başta çizmeye çalıştığı gizli adam imajı birden yok oldu. Bana pek bir şey katan bi film olmadı. İzlerken zevk de almadım. 3 dakikalık kamera arkası daha iyiydi bence. Önerir miyim? Neden olmasın. Belki bu filmin gerçekten anlatmak istediği şeyi anlayan olur. Eminim güzel bir filmdir ama ben anlamadım. Hakan Günday'ın eli değmiş bi zahmet iyi olsun.

lluvia5 4 years ago

Babaya Mektup

Franz Kafka

103 Gönderi

"...ancak her çocuk iyiliği bulana kadar arama kararlılığına ve cesaretine sahip değildir." Şu ana kadar beni en çok etkileyen kitap olabilir. Ve bayağ ağır bi kitaptı. Bana ağır gelmesinin nedeni süslü bi anlatım, uzun sayfa sayısı falan değil. Kitabın konusu…devamı"...ancak her çocuk iyiliği bulana kadar arama kararlılığına ve cesaretine sahip değildir." Şu ana kadar beni en çok etkileyen kitap olabilir. Ve bayağ ağır bi kitaptı. Bana ağır gelmesinin nedeni süslü bi anlatım, uzun sayfa sayısı falan değil. Kitabın konusu bana çok ağır geldi. Özellikle de empati yapabilmek kolay olunca... Bu kitabı 6 ay önce okumaya başlamış ve dayanamayıp yarım bırakmıştım. O zamanlar duygusal olarak zor dönemlerden geçiyordum ve bu kitapta beni daha kötü etti. Bu aralar tek derdim sınavları geçmek olduğu için yeniden başladım kitaba. Açıkçası ilk okuduğum zamanki duyguyu da alamadım. O zamanlar okuduğum her cümlenin altını çizmişim fakat bu sefer çizecek pek bi yer bulamadım. Ayrıca ilk okuduğum zamanlar o kadar çok ağlıyordum ki. Yine öyle olur sandım ama olmadı. Yani içinde bulunduğum ruh hali okuduğum kitaptan aldığım şeyi de değiştiriyormuş onu anladım. Franz Kafka'nın hep bu eserinden başlayın derler. Kafka'yi daha iyi tanıyabilmek için. Ama benim okuduğum 3. eseriydi. O yüzden diğer kitaplarını tekrar okumak istiyorum. Belki de kendi psikolojisini belli eden çoğu yeri kaçırdım. Zaten kendisi de bu kitapta babasına öyle diyor. Ben, senle beni yazdım baba ama sen anlamadın diye. Kafka'nın yaşadıkları cidden çok ağır. Herkes ebeveyn olmasın artık ya. Çocukların kaderi ailelerine bağlıdır. İyi bi anne babaya sahipsen hayata 3-0 önde başlamışsındır demektir. Ne para ne güzellik önemli olan şey aile. Seni anlayan, seni seven bi aileye sahipsen bütün zorlukların üstesinden gelebilirsin zaten. Kafka bunu başaramamış. Bir çok insan bunu başaramiyor. Ya ailemizin istediği gibi bir insan olmak zorundayız ya da bir hiç. Çünkü onların istediği kişi olmazsan seni bitirirler. Kafka babası ile çok zıt karakterlere sahip. Ama babası Kafka'nın kendisi gibi güçlü, zeki, özgüvenli bi insan olmasını istiyor. Ürkek, utangaç, zayıf bir çocuktan bunu bekleyemezsinki. En kötüsü de bu mektubun sahibine ulaşmaması. Kafka içindekileri söylemeden öldü. Belki babasına karşı kendini savunsa daha iyi hissedebilirdi, bilmiyorum. Ama bu mektubu babasının okumasını isterdim. Aaa ben bunu yazmayı unutmuşum. Bu benim okuduğum 100. kitap. 100. kitabımın özel olmasını istediğim için okudum bu kitabı. Ama yazmayı unutmuşum. Öyle yani. "Ürkek bir çocuktum, buna karşın bütün çocuklar gibi biraz da inatçıydım mutlaka, annem de şımartmıştı beni kuşkusuz, ancak çok güç idare edilebilen bir çocuk olduğuma inanmıyorum; sıcak bir sözcüğün, usulca elimden tutulmasının, tatlı bir bakışın istenilen her şeyi sağlayamayacağına inanmıyorum." "Anlamsızca su istemenin bana göre doğallığıyla dışarıya bırakılmanın olağanüstü korkunçluğu arasında mizacım gereği asla doğru bir bağlantı kurmayı başaramadım. Devasa adamın, babamın, en üst merciin neredeyse nedensiz gelivereceği, beni gece vakti yatağımdan alıp kapı önündeki koridora bırakabileceği ve onun gözünde böylesi bir hiç olduğum yönündeki kahredici düşünceyle yıllar sonra bile acı çektim." "Benim ihtiyacım biraz yüreklendirilme, biraz güleryüz, biraz da yolumun açılmasıydı; ama sen bunun yerine yolumu kapattın, tabii bunu kendime başka bir yol seçmem için iyi niyetle yaptın. Ne var ki ben bunu becerecek biri değildim."

lluvia5 4 years ago

Hababam Sınıfı

Rıfat Ilgaz

3 Gönderi

“Atatürk'ü herkes kendisi gibi ezberler, kendi algıladığı gibi... Yani içinden geldiği gibi demek istiyorum. Sonra... İçinden geldiği gibi de okur!” İzahı olmayan şeyin mizahı olur. Rıfat Ilgaz bu sözün kitabını yazmış resmen. Hababam Sınıfı filmleriyle ve kitaplarıyla kült olmuş bi…devamı“Atatürk'ü herkes kendisi gibi ezberler, kendi algıladığı gibi... Yani içinden geldiği gibi demek istiyorum. Sonra... İçinden geldiği gibi de okur!” İzahı olmayan şeyin mizahı olur. Rıfat Ilgaz bu sözün kitabını yazmış resmen. Hababam Sınıfı filmleriyle ve kitaplarıyla kült olmuş bi eser. Filmlerini defalarca izledim. Çoğu sahnesini de ezbereyim. Yeniden de açar açar izlerim. Benim için ayrı bir yeri vardır Hababam Sınıfı'nın. Kitabını okumak da yeni nasip oldu. Filmi benim için o kadar güzeldi ki kitabı filmden daha çok seveceğimi tahmin bile edemezdim. Keşke ilk kitabını okusaymışım diyorum. İnek Şaban'ı, Güdük Necmi'yi, Tulum Hayri'yi, Mahmut Hocayı ister istemez filmdeki gibi hayal ettim. Oysa bayağ farklar var. Özellikle Tulum Hayri karakteri. Hayri, filmde benim için sıradan bi öğrenciydi. Çok ön planda tutulmuyordu. Ama kitapta Hayri olmazsa Hababam Sınıfı olamazmış onu gördüm. Tulum Hayri sınıfın babası gibi. Herkesi koruyup kollar ve çoğu işde onun eli vardır. Okurken buna bayağ şaşırmıştım. Bir de Çolak Hamdi var. Bildiğim kadarıyla Çolak Hamdi filmde yok. Ama kitapta onun da büyük bi rolü var. O da tıpkı Hayri gibi Hababam Sınıfı'nın diğer babasıdır. Hatta Hayri'nin gözünde de yeri var. Böyle önemli karakterleri neden filmde doğru düzgün yansıtmamışlar anlamadım. Filmde başrol direk İnek Şaban ama kitaptaki çok güzel karakterleri harcamışlar. Benim en sevdiğim karakter Kalem Şakir oldu ama o da filmde yok. Bence Hababam Sınıfı'ndaki en zeki kişi Kalem Şakir. Zekayı ders olarak algılamayın. Şakir'in el çabukluğu olsun, yaptığı şakalar olsun. En çok onu sevdim. Kitap döneminde gazetede bölüm bölüm yayımlandığı için bölümler arası bütünlük yok. Yani sitcom gibi her bölüm farklı bi olay ele alınıyor. Beni en çok eğlendiren şey de bu oldu. Hiç sıkılmadan her gün 5-6 bölüm okudum. Kitap okurken çok nadir gülerim. Ağlatmak kolaydır bence ama güldürmek daha zor bir iş. Bu kitabın çoğu bölümünde bayağ güldüm. Rıfat Ilgaz "olmayan" eğitim sistemini çok güzel eleştirmiş. Günümüzde hala düzelmeyen sistem ezberden ibaret. Ya İnek Şaban gibi her şeyi kelimesine kelimesine ezberleyeceksin ya da diğerleri gibi kopya çekeceksin. Bu şartlarda kopya çekmek bana yanlış gelmedi açıkçası. Sınıfı geçmek için yapman gereken tek şey bu. Kitaptaki öğretmenler malum. Doğrusunu söylemek gerekirse kendi öğretmenlerimin de bi farkı yok. Bir şeyler öğretebildiklerini sanmıyorum. Ama suç onlarda değil suç sistemde. Onlar da biz de sistemin köleleriyiz. Sırf bi üniversite okuyabilmek için gençliğimizi heba ediyoruz. Ha kaçımız üniversite okuyup meslek sahibi oluyor. Muallak. Neyse herkesin bildiği şeyi daha da anlatmaya gerek yok. Okurken çoğu yerin altını çizdim ama hepimizin bildiği güzel bi bölümü yazmak istiyorum. "Yalnız sen değil, bütün sınıf hilekár!.. Nedir bu rezalet... Çok sevdiğinizi, çok saydığınızı söylediğiniz Atatürk'ün sizlere yaptığını ileri sürdüğünüz hitabesini bile kartona yazıyor, kürsüye çakıyor, baka baka okuyorsunuz! Bu mu Atatürk sevgisi! Sahtekârlar!" Birden fırladı oturduğu sandalyeden. Eğildi kürsünün sol yanına doğru... Tuttuğu gibi çekip kopardı kartonu. Başının üstüne doğru kaldırıp bağırdı avaz avaz: “Bu rezalet neee? Bu kepazelik neee!" “Bu mu Hocam?.. Bu...” "Suuuus! Daha konuşuyor! Düzenbaz herif! İşte sahtekârlık belgeniz! Bir de yutturduğunuzu sanıyordunuz haaa!.. Disiplin kuruluna vereceğim topunuzu! Atatürk sevgisi bu mu? Atatürk böyle mi sevilir!" Kartonu gözlerine getirip baktı, aradığını bulamamıştı. Öbür yüzünü çevirdi. Gördüğü sadece birkaç satır yazıydı... Şaşkınlıktan başladı yüksek sesle okumaya: “Bravo hocam, yakaladınız! Aşkolsun doğrusu! Tebrik ederiz açıkgözlülüğünüzü! Biz Atatürk’ün Gençliğe Hitabesi'ni, kartonsuz da okuruz, hem de tek yanlışsız! İmza: Hababam Sınıfı!"

lluvia5 4 years ago

Merhabaaa. Geçen sene de yaptığım gibi bu yıl okuduğum kitapları sizlerle paylaşmak istedim. Ben yine asla uyamayacağım 60 kitap hedefi koymuştum. Birde tek tek isimlerini yazdım böyle. Sorsan 10 tanesini falan okumuşumdur o listeden. Ben yeni yıla hedef medef koymuyorum…devamı