(@) - Raf

Öncelikle nasılsınız Raf'ın sessiz, sakin, efendi ve güzel insanları. Cidden özledim buraları. Uzun süredir buralarda yoktum. Uygulama içinde de büyük bir şeyin olduğunu düşünmüyorum benim olmadığım zamanlarda. Olduysa da anlatırsınız artık :) 2 aydır herhangi bir şekilde aktif olarak ne…devamıÖncelikle nasılsınız Raf'ın sessiz, sakin, efendi ve güzel insanları. Cidden özledim buraları. Uzun süredir buralarda yoktum. Uygulama içinde de büyük bir şeyin olduğunu düşünmüyorum benim olmadığım zamanlarda. Olduysa da anlatırsınız artık :) 2 aydır herhangi bir şekilde aktif olarak ne dizi izleyebiliyordum, ne de film. Yakın zamanda bu durumu aşmayı planlıyorum ve olabildiğince gönderi atmak şu an ki ilk hedefim. Burayı pek fazla kullanmıyorum, girip neler olduğuna da bakmıyordum pek ama yine ve yine, günde ayrı ayrı bir ton gönderi atan arkadaşlarımız hala bitmemiş. Cidden takdir ediyorum sizleri yiğitlerim. Böyle devam :D Neyse, filme geçelim efenim.... Bergman ile bilinmeyen bir hiçliğe doğru yolculuk.... İnsanlar, herhangi bir amaç olmadan, yüce, kutsal bir varlığa inanmadan hayatlarını sürdürebilir ve intihar psikolojisinden kurtulabilir mi? Tanrı bunca felaketin ve iyiliğin karışımı olarak birer canavar mıdır? Tanrı'ya olan inanç, günden güne toplumsal olarak azalıyor. İntiharlar artıyor, yaşama hevesi, neşe, huzur ve bir çok şey yavaş yavaş sömürülüyor. Bunun sebebi kim? Tanrı mı? Hayatımıza yön veren kendimiz mi? Yoksa bize bu hayatı yaşama mecburiyetinde bırakan yaratan mı? Aslında her şeye rağmen inanç, çok farklı bir şeydir. Bunu biliyorum. Körü körüne bağlanmak ve sorgulamak arasında ki ince çizgi, Tanrı'yı reddetme ve arama yolunda ki ilişkiye bağlantılı bir durum. Bu iki çelişki arasında insan ne yapmalı, doğru yolu nasıl bulabilmeli.... Filmi izlerken bunlara benzer bir çok soru ve düşünce, zihnimde dolanıp duruyordu. Açıkcası izlediğim her dakika, ayrı bir güzellikti benim için. Diyaloglar, karakterlerin psikolojik ve ruhsal durumu, tek taraflı aşkın acımasız yönü, vermek istedikleri "Tanrı'nın sessizliği" havasını ve dahasını çok mükemmel bir şekilde yansıtarak keyifli saatler yaşattı bana. Mutlaka izlenmesi gereken kült filmlerin en başında gelen bu şaheseri "klasikleri veya eski yapımları seviyorum" diyen herkesin en az bir kere izlemesi gerekiyor bence :)

memoliiy 4 years ago

Dünyalılar

Shaun Monson

7 Gönderi

Normalde belgeseller için pek yorum yazmam ama hayatım boyunca izlediğim en etkili belgesellerden birisiydi ve bu yorumu, Earthlings'i sadece 66 kişinin izlemesi sebebiyle yazıyorum. Neden? Çünkü daha çok kişi görsün, gönderimi okusun ve mutlaka gidip izlesin. Evet, çoğu zaman yediğimiz,…devamı

memoliiy 4 years ago

Yedinci Mühür

Ingmar Bergman

123 Gönderi

Tam anlamıyla, bir başyapıt. Hemde her anlamıyla. 1957'de çıkmış bu yapım, zamanımızın bir çok filmine taş çıkartır gerçekten. Aktif olarak film sayfalarında, uygulamalarda ve yorumlarda görüp, bir türlü başlayamadığım bu şaheseri nihayet bitirdim. Filmi, (gördüklerim için diyorum) satranç oynayan iki…devamıTam anlamıyla, bir başyapıt. Hemde her anlamıyla. 1957'de çıkmış bu yapım, zamanımızın bir çok filmine taş çıkartır gerçekten. Aktif olarak film sayfalarında, uygulamalarda ve yorumlarda görüp, bir türlü başlayamadığım bu şaheseri nihayet bitirdim. Filmi, (gördüklerim için diyorum) satranç oynayan iki adam arasındaki diyaloglar üzerine kurulmuş bir yapıda bekliyordum ama çok daha farklı bir şey karşıladı beni. Açıkçası, iyi ki de böyle bir beklenti ile başlamışım. Bu tür filmlerde genelde ağır, kasvetli, umutsuz ve karamsar bir hava olur. Evet, bunlar mevcut ama bunların yanında kara mizah, felsefe, psikoloji, suç, vicdan azabı ve buna benzer bir çok konuyu da içinde barındıran bir yapım. Çıkış tarihine oranla çekim açıları ve kamera görüntüleri harika. Alt metinleri sağlam, vermek istediği çeşitli mesajlar açık ve net. Tanrı'nın dünyadaki yolunu, varoluşsal sorgulamayı, hayatı ve dahasını bir arada gördüğüm bir yapım olmamıştı bu güne kadar. Keşke bu zamanlarda da, aynı kaliteliyi yakalayan yapımlar görebilsek. Yıl 2021 ama, 1957'de çıkan fimlerin bile yanından geçemeyecek vasatlığa sahip bir sinema çöplüğü var karşımızda. İşte bu zamanlarda, eski ve kült filmlerin kıymetini bir kez daha anlıyor insan. Bence "film izlemeyi seviyorum" diyen her insanın, hayatı boyunca bir kez bile olsa izlemesi gerektiği bir başyapıt. Bergman'dan izlediğim ilk film buydu ve asla sonuncusu da olmayacak. Persona ve Yaban Çilekleri, bekleyin beni.... İzleyin, izlettirin. Tanrı’yı hissiyatımızla tasavvur etmek o kadar mı zor? Neden boş vaatlerin ve görünmez mucizelerin arkasında saklanmak zorunda? Daha kendimize bile inanmıyorken inananlara nasıl inanacağız? Bizlere, inanmak isteyip de inanamayanlara ne olacak? Ya da inanması imkansız olan ve asla da inanmayacak olanlara ne olacak? İçimden Tanrı’yı neden silip atamıyorum? Neden içime acılar vererek ve beni aşağılayarak yaşamaya devam ediyor? Kalbimden onu söküp atmak istiyorum ama gene de kalıyor ve benimle dalga geçiyor. Ondan kurtulamıyorum...

memoliiy 4 years ago

Yeşil Yol

Frank Darabont

377 Gönderi

Stephen King abimize hayran birisi olarak, Yeşil Yol'u bir kez daha bitirme kararı aldım ve oturdum başına. Pekiii, daha sonra ne mi oldu? Sulu göz Memoliiy, sonunda gözyaşları içinde filmi kapattı ve cici bebe yemeye gitti... Tıpkı ilk izlediğim zamanki…devamıStephen King abimize hayran birisi olarak, Yeşil Yol'u bir kez daha bitirme kararı aldım ve oturdum başına. Pekiii, daha sonra ne mi oldu? Sulu göz Memoliiy, sonunda gözyaşları içinde filmi kapattı ve cici bebe yemeye gitti... Tıpkı ilk izlediğim zamanki gibi. Bu Stephen abimiz var ya, korku ve gerilim türünde cidden bizlere nimet gibi bir adam. Hayır, güncel olarak düzgün ve kaliteli bir yazar yok zaten. Olanları ise (Nadir olduğu için) abartıyoruz. Stephen King'de benim için öyle bir yazar. Kimi zamanlar, "Seviyorum abi, seviyorum. Adam yazıyor ya" diye dolaşıyorum. Kimi zamanlar ise, "Çok overrated birisi bu dallama" diyorum. Bilmiyorum, bilmiyorum Stephen abim, nesin benim için bilmiyorum. Zamanında abim, senin için koleksiyon yapan bu çocuk, şimdi seni böyle görüyor. Ah be abim, çok nankörlük yaptım jsnxjdndjd Neyse, filme geçelim. İlk olarak gerçekten uzun bir yapım ama izlerken beni bir kez bile sıkmadı, gözümü ekrandan çektirmedi. John Coffey'in o mülayim suratı aklımdan bir türlü çıkmıyor. Adını düzelttirmesi, "yoruldum patron" diye gezmesi, yufka yürekliliği. Akılmdan gitmiyorsun be koca oğlan. İri vücudunun arkasında, temiz ve saf olan o kalbinin ışıltısı hiç sönmesin.... Hey, sen. Evet evet sen! Bu yorumu buraya kadar okuduysan ve hala Yeşil Yol'u izlemediysen, listene al ve izle. Evet, uzun ama değer be dostum. Değer... İmkanın varsa King abimizin kitaplarını da okumayı ihmal etme...... Evettt, gönderimi kitaba olan saygımdan, bu yazı ile bitirmek isterim. “Yoruldum, patron. Yollarda yağmurdaki bir serçe kadar yalnız olmaktan yoruldum. Yanımda hiç arkadaş olmamasından bıktım. İnsanların birbirine kötü davranmasından bıktım. Her gün dünyada hissettiğim ve duyduğum acılardan bıktım. Çok fazla var, sanki her an için kafama cam parçaları batıyor. Anlıyor musun? Karanlıktan korkuyorum patron, karanlıktan...." Bu alıntıyı yazmak benim için bir şerefti. Hepsini okuyan kişilere ise teşekkür ederim...

memoliiy 4 years ago

Korku Seansı 3: Katil Şeytan

Michael Chaves

47 Gönderi

Diğer iki filmi bayılarak izlemiş birisi olarak bu filmi pek beğenemedim. Evet, buna benzer çoğu yapımda dediği gibi "gerçek bir hayat hikayesinden uyarlanan" filmimiz, korkutmadı efenim. Korkutmayı geçtim, bazı sahnelerde kendimi gülerken buldum. Evet, ruhlar, şeytanlar, insan vücudunda oraların buraların…devamı

memoliiy 4 years ago

Peekay

Rajkumar Hirani

174 Gönderi

Bir insanı, sadece düzgün bir insan olduğu için kabullenmek zor mu? Yaşadığımız toplumda, çokça örneğini gördüğüm, bu da yetmezmiş gibi kendi hayatımda da yaşadığım "dinsel" yargının güzel bir örneği oldu bu film. Özellikle dini reddeden, sorgulayan veya tam aksine, Ateizm,…devamıBir insanı, sadece düzgün bir insan olduğu için kabullenmek zor mu? Yaşadığımız toplumda, çokça örneğini gördüğüm, bu da yetmezmiş gibi kendi hayatımda da yaşadığım "dinsel" yargının güzel bir örneği oldu bu film. Özellikle dini reddeden, sorgulayan veya tam aksine, Ateizm, Agnostisizm vb gibi görüşleri, bu tarz ele alan ve yapıcı bir şekilde eleştiren filmleri seven birisi olarak, (Saçma sapan dans ve müzik sahneleri hariç) beklentimi karşılayan bir Aamir Khan filmi oldu. Tamamen dinlerden uzak bir uzaylının, bütün dinlere tarafsız bir bakış açısıyla yaklaşıp, eleştirel bir tutum ile doğru yolu bulma arayışını konu alan filmimiz, güzel ve özel bir mesaj eşliğinde keyifli bir iki saat yaşattı bana. Günümüzde de çokça yapılan din tüccarlığını, dini kendi lehine kullanmayı, kör ve bağnaz bir şekilde inanmayı güzel ve eğlenceli şekilde anlatan bir yapım. Açıkçası bu şekilde olmasaydı ve aynı konuyu düz bir şekilde anlatsaydı, büyük ihtimalle bu kadar beğenileceğini düşünmüyorum. Bu kadar beğenilmesi düşündürmesi değil, (çünkü bunun örneklerinden çok var) düşündürdüğü sırada, aynı zamanda da güldürmesi. Kesinlikle saygım olmasına rağmen, diğer dinlere oranla Hinduizm'i topa tutması ve ufak tefek argümanlar ile çürütmesi eğlenceliydi. Aslında sadece din üzerinden değil, bir çok alanda verdiği mesajlar ile çok değerli bir yapım P.K. "Siz her zaman tek Tanrı vardır diyorsunuz. Ben ise hayır diyorum. İki Tanrı vardır: Birisi bizi yaratan Tanrı, diğeri sizin yarattığınız Tanrı." Bana göre insan, hayatı boyunca sorgulama içinde olmalı. İnandığı, yaptığı, yapacağı, düşündüğü ve buna benzer her şeyi. Toplumu birleştirmenin ve tek bir yüce, ilahi, sıradan insan/tanrı veya din, istediğinizi diyebilirsiniz, en basitinden, toplum olarak tek bir bütün olmasını ve aynı şeye bağlı kalmasını sağlayan bu kutsal şeylerin, yaratıcıların ve inanışların ortak noktası budur. Önemli olan, inananların inanmayanlara, inanmayanların da inananlara saygı duyması ve isteğe göre yardımcı olması :) İzleyin, izlettirin...

memoliiy 4 years ago

James Baldwin'le Buluşmak

Terence Dixon

1 Gönderi

Bu yapımı derecelendiremezsiniz çünkü ait olduğumuz dünyada var olan en zeki adamlardan biri olan James'e karşılık çekilen bu belgesel tam anlamıyla saçmalıktan ibaret. Bu sözlerim, James Baldwin'le konuşan gereksiz içindi. Açıkçası bu yapım, benim için neredeyse bir komedi gibiydi. Beyaz…devamı

memoliiy 4 years ago

Shadow and Bone

Eric Heisserer

66 Gönderi

Red Rising'den sonra dizi uyarlaması olarak görmek istediğim ve kitaplarını da bayılarak okuduğum bir evrendi Grisha serisi. 8 bölümlük bu dizide Netflix bana göre ortalamanın üstünde bir iş çıkarmış. İlk okuduğum fantastik kitaplardan olması sebebiyle diziye çok duygusal yaklaşmış birisi…devamıRed Rising'den sonra dizi uyarlaması olarak görmek istediğim ve kitaplarını da bayılarak okuduğum bir evrendi Grisha serisi. 8 bölümlük bu dizide Netflix bana göre ortalamanın üstünde bir iş çıkarmış. İlk okuduğum fantastik kitaplardan olması sebebiyle diziye çok duygusal yaklaşmış birisi olarak söyleyebilirim ki, yine de eksikleri vardı. Açıkçası çok daha sağlam bir şey bekliyordum ama yine de bu serinin dizi uyarlaması olması bile benim için mutluluk verici. İlk olarak karakterlerden başlayalım. Ben Barnes'a aşık olmuş birisi olarak, aynı seviyede Alina'ya karşı bu hisleri besleyemedim. Uyarlama olan dizilerde özellikle cast seçimlerine dikkat eden birisiyim ve kitap baz alındığında çok farklı bir Alina vardı karşımızda. Keza aynı durum Kargalar Meclisi karakterleri için de geçerli. Dizide her ne kadar "ırkçı değiliz biz" algısıyla haraket edilse bile, (ki bu takdir ettiğim bir durumdur) karakter seçimlerinde kitaba saygı duyulması gerektiğinden yanayım. Elbette bunun Leigh Bardugo ile alakası da vardır. Yazarların, yarattığı evrene karşı neden bu kadar tolerans gösterdiğini bir bir türlü anlayamıyorum. Bunun yanında dizinin de kendi havasına sahip olması gerekiyor ama yine de karakter derinliği ve fiziksel görünümün kitaplardaki gibi görünmesinden yanayım ben. Neyse, Kargalar Meclisi demişken, seriyi okuyanlar az çok farkındadır ki, Netflix Witcher'da yaptığını burada da yapmış. Zaman kavramı yine fazlasıyla karışık ve kitabı okumayan kesim için fazlasıyla soru işareti bırakabilecek bir konumda. Evreni, Grisha'ların ve ana karakterlerin iç dünyasını, bilim ve doğalarına dair bilgileri, eğitim aşamaları ve kökenlerine dair bir çok konuyu neredeyse hiç anlatmadan olaya direk girmeleri kafa karışıklığı yaratmış olmalı kitap serisinden bağımsız bir şekilde izleyen kişilerde. Açıkçası ben bu kadar bodoslama girişmek yerine daha yavaştan, evreni tanıtan, olayları derinlemesine kadar aktaran bir sezon, ve daha sonrasında da karmaşa ve aksiyon dolu yeni olaylar bekliyordum lakin umduğumu bulamadım. Ama yine de, "yiğidi öldür, hakkını yeme" demişler. İki evren ve karakterler birbirlerine çok iyi yedirilmiş bir şekilde ve burası takdir ettiğim bir durum. Evettt, gelelim olayların işleme ve sunumu hakkında ki yorumuma. Açıkçası bazı yerler çok gereksiz, bazı yerler ise çok gerekli ama yüzeysel geçilmiş durumdaydı. Alexander'ın gücü ve öfkesi ile beraber yarattığı, diyarı ikiye böldüğü ve karanlık soyun anlatıldığı kısımlar hoş ve güzel detaylardı. Bunun yanında Fjerda ile beraber mahsur kalan boynu bükük Grisha'nın duygusal hikayesi gibi yan etken olarak diziye dahil edilmiş olan konular ise gereksiz yerlerden sadece bazılarıydı. (Bunun gibi bir çok yan olay var ve olmasa da olur dedirtti) 2. Sezonda ise büyük ihtimalle olaylar biraz daha ilginç olacak çünkü Alina ve Grisha evreni ile Kargalar'ın evreni, konu bakımından ayrılmak zorunda. Her ne kadar ilk sezonda güzel bir birleştirme olsa bile, bu maalesef ki kaçınılmaz bir durum. Yani, tek sezonda iki farklı hikaye bizleri bekliyor gibi... Bu iki evreni bizlere beraber bir şekilde aktarmaları ise gayet başarılıydı ama Gölge ve Kemik tarafında ki uyarlama diğerine oranla çok daha iyiydi bence. Özellikle kitaptan bizzat alıntı yapılarak söylenen kısımlarda hafif bir tebessüm oluştu yüzümde. Kısacası, toparlamak gerekirse, umduğumdan daha sığ ve yüzeysel bir diziyle karşılaştım. Konu olarak uzak bile olsalar, bu diziden Game Of Thornes derinliği bekliyordum açıkçası. Diğer sezonlarda ne olur bilinmez ama umarım bayılarak okuduğum bu evreni dizi olarak batırmazlar. Tek temennim bu yönde. Son olarak, dizi veya kitap fark etmeksizin, Grisha dünyasını seven kişilere ufak bir tavsiye olarak, oyuncuların dizi sonrası yaptığı röportajları izlemenizi tavsiye ederim. Çok fazla olmasa bile, Türkçe olarak YouTube'dan röportaj için konuşan kişiler var. Netflix sunum ve reklam açısından cidden başarılı bir şirket. Bu konu sayesinde, bunu bir kez daha gördüm açıkçası. Neyse, resmi olmayan Grisha evreni övücüsü Memoliiy kaçar.......

memoliiy 4 years ago

Korku

Stefan Zweig

210 Gönderi

Spoiler içeriyor Bu kitap, Zweig'in evli bir kadının sadakatsizliği hakkında yazdığı, diğer eserlerinde de olduğu gibi kısa bir hikayedir. Yazarımız, yazdığı bu satırlarda, yüksek rütbeli bir yargıçla evli ve iki çocuk annesi olan Irene Wagner'in, burjuva ahlakının gerekliliklerini dışarıdan karşılayan rahat bir…devamıBu kitap, Zweig'in evli bir kadının sadakatsizliği hakkında yazdığı, diğer eserlerinde de olduğu gibi kısa bir hikayedir. Yazarımız, yazdığı bu satırlarda, yüksek rütbeli bir yargıçla evli ve iki çocuk annesi olan Irene Wagner'in, burjuva ahlakının gerekliliklerini dışarıdan karşılayan rahat bir üst sınıf hayatı nasıl yaşadığını gözlemci bir bakış açısıyla bizelere anlatıyor. Ana karakterimizin aslında gerçekte bir müzisyenle ilişkisi vardır ve bu ilişki tutkudan değil, can sıkıntısından gerçekleşen bir olaydır. Ki bu yaşananlar ise ortaya çıkan ufak bir maceranın tadını çıkarmak için yapılmış önemsiz bir (Irene'ye göre) durumdur.... Bu sebepledir ki, kendisi lüks ve refah hayatını kaybetmek istemediği için olmak istemediği durumların içinde kalarak rol yapmaya başlıyor. Konusu hakkında daha fazla bilgi vermeyeceğim. Anlattıklarım (bunlar minik bir bilgi) spoiler değil ama olsun, kimisi için yine de spoiler niteliği taşır diye işaretleme yapıyorum 😄 Kısacası kitap, kimisi için kısa süreli okuma ile bitirebileceği bir eser niteliği taşıyor ama benim için, varsayılabilir bir sonla klişeleri bir araya getiren ve Zweig'ın olay bakımından kolay bir çıkış yolu olarak yazıp bitirdiği şeklinde tanımlanabilir. Evlilik, aşk ve belki de en önemlisi erkekler hakkında önemli bir noktaya hizmet etmek, sonun öngörülebilmemi kolayca sağlamış oldu bu eserde. Elbette bunu görmezden gelebilirdim lakin okuma hevesimi kıran bir durum oldu. Çok gömmüş olabilirim belki, o yüzden hadi biraz övelim 🙂 Korku, (sonu dışında) ustaca bir bükülme ile biten harika bir psikolojik dramadır. Kitabı okurken, aslında Stefan Zweig bana bu iki hareketi somutlaştırdı. Bunlar: Edebiyat dünyasına (o dönemler) hakim olan yüksek kaliteli Alman edebiyatının son dalgası ve 20. yüzyıl Psikolojisinden, özellikle de Psikanalizden derinden etkilenen yazarlar dalgası.

memoliiy 4 years ago

Şarlo İşsiz

Charles Chaplin

1 Gönderi

Chaplin, sınıflar arası bir ayrım komedisi olan bu filmin hem editörlüğünü yaptı, hem yazdı, hem de oynadı. Çıktığı yıllardaki (Sessiz çağda) seyircilerin bir hayli beğenisini toplayan bu yapım, zenginlere karşı hafif yürekli, kapitalizme karşı ise daha sert ve eleştirel bir…devamı