Skip to content
Raf
Arakçılar

Arakçılar

万引き家族

2018121 min

Categories

Country

More

Duration:
2 Hour 1 Minute

Description

In the outskirts of Tokyo, a poor but close-knit group living on the fringes of society survives through shoplifting and odd jobs. When Osamu and his son take in a neglected young girl, their already fragile existence begins to unravel. As the family grows attached to her, buried secrets surface, forcing them to confront the true meaning of love, belonging, and what makes a family.

Comments

Sonu olması gerektiği gibiydi. Allah tüm hırsızların belasını versin, iki yakasını bir araya getirmesin. Onların da sevgi duyabileceği veya aşık olabilecekleri doğrudur, hepimiz insanız lakin bu yapılan eylemin doğru olduğu yahut romantize edilebileceği manasına gelmez. Nitekim Koreada da çekimlerini izleyiciye soğuk şekilde aktarmış. Hırsızlığa alıştırılan ve sokakta büyeyen çocuklar meselesine de güzel değinilmiş. Fakat şu da bir gerçek, maalesef ki bir çocuk doğduğunda öz anne ve baba tarafından sevgi ile büyütüleceği kesinliği de yok. Dışarıdaki insanlardan daha fazlasını, şefkati görebiliyorlar... Koreada'dan daha önce 3-4 film izlemiştim. Durun sizlerle izlediklerimi paylaşayım. İlk olarak 98 yapımı After Life seyretmiştim. Ama öyle böyle değil çok sıkıcı gelmişti. Sonra Bitmeyen Yürüyüş izlemiştim ve bu da sıkıcıydı. Son olarak Fırtınadan Sonra yapımını da izleyince demiştim ki "Yok ben bir daha Koreada izlemem." Fakat şimdilerde Japon filmlerine yoğunlaşınca listede yine bu yönetmene denk geldim. "Arakçılar". Arakçılar, diğerlerine göre çok farklı noktada. Durağanlık konusunda benzerlik taşısa da konu daha evrensel ve bir olayı var. Karakterlerin ne yapacakları merak uyandırıyor. Bu yüzden Arakçılar güzel bir filmdi. Beğendim.

“Evde öğrenemeyen çocuklar okula gider(!)” “İnsanın annesi keşke seni doğurmasaydım diyorsa büyüdüğünde genellikle bizim gibi biri olur.” “+ Normalde anne ve babanın kim olacağını seçemezsin. - Belki de seçme şansın olunca daha güçlü oluyordur. + Ne daha güçlü oluyordur? - Ne mi? Bağ... Kurduğun bağ. + Ben de sizi seçtim.”

Yine bir festival filmi Aile kavraminin cevresinde gelisiyor her sey sadece elit olmayan bir aile olmasinin verdigi fazla aciklik ve samimiyet mevcut Yer yer gulumsetiyor Tatli huzurlu bazen rahatsiz edici Izlenmeli

Bol ödüllü bir film, hak etmiş mi yani aşırılığı olmamakla beraber etmiş. Aile kavramını eleştiren bir film olmuş. Gerçi sadece aile değil güven, sevgi ve bunları direk olarak geçirmiyor seyirciye. Sıkmayan keyifle izlenen bir film olmuş🌟

Bir çok ödülün yanı sıra 2018 Altın Palmiye Ödülü , 2018 Altın Portakal Uluslararası Film Yarışması En İyi Yönetmen Ödülü , 2019 Cesar En İyi Film Ödülü , En İyi Film Dalında Asya Film Ödülü ve Yılın Yönetmeni Dalında Japon Akedemi Ödülünü de kazanmıştır . 🏆 Japon sinemasının efsane ismi Yasujirõ Ozu ustadan miras kalan minimalist tarzıyla Hirokazu Kore - Eda'dan 'Aile Kavramına' dair naif ve şiirsel eleştiri❗Aile Kimdir ❓ 'Shoplifters' , Tokyo gettolarında derme çatma bir evde yaşayan ve marketlerden 'henüz kimsenin olmadığı' için kendilerinin 'araklamaya' hak gördükleri ürünlerle yaşamlarını sürdüren bir ailenin hikayesini anlatıyor . Osamu küçük oğlu Shota ile bir araklama eyleminden dönerken soğuktan donmakta olan küçük bir kız çocuğu görürler ve evlerine getirirler . Baba Osamu eşi Nobuyo , oğlu Shota , Babaanne ve torun Aki'den oluşan ev ahalisi , doyurulacak yeni bir boğaz zorluğuna rağmen acıma ve şefkat duygularıyla küçük kız çocuğunu aileye katma kararı alırlar . Ailenin kuralları gereğince küçük kızın varolan ismi yerine kendi seçtikleri Yuri ismini verirler . Bu küçük ailenin kendi kuralları ve farklılıkları olduğunu anlamaya başlarız . Ailede birinin 'arakçılıktan' yakalanması sonucunda senaryoda ustaca gizlenen sırların peş peşe ortaya çıktığına tanık oluyoruz . Yoksulluğun ve sefaletin içerisinde '"kurulan" bir aile üzerinden abartıya ve ajitasyona kaçmadan son derece sakin bir dram izliyoruz usulca akan bir nehir gibi .. 😇

Film, aralarında kan bağı olmayan 6 kişinin oluşturduğu aile üzerine odaklanıyor. Bu kişiler toplumsal olarak farklı sosyo-ekonomik arka planları ile filme katkı sağlıyor. Aile içi şiddet, ihmalkarlık, istenmeyen çocuk, yalnızlık, işsizlik ve fakirlik gibi temalar işlenmiş. Aile olmak için sevgi ve değer vermenin yeterli olduğunu bize gösteriyor. Bu film japon kültürünün sevgi gösterme konusundaki katılığına da güzel bir eleştiri olmuş. Çocuklara neden çalmayı öğrettiğini soran polis memuruna, "çünkü onlara öğretebileceğim başka bir şey yoktu." şeklinde cevap veren Shibata karakteri, tahmin ediyorum seyreden herkesi konu hakkında derin derin düşündürmeye yetmiştir.

Everyone has a shelf. What's on yours?

Continue with Email