Wolvi (@wolverineh)

Dikkat bu gönderi hassasiyet içerir! Okuyacağınız yazı, My Mister'ın on binlerce izleyicisinden yalnızca birinin hislerinden ve diziye olan hayranlığından ibarettir. Bu kişi 16. Bölüm sonrasında öylece kalakalmıştır. Ne yapacağını bilemez halde masasına oturup bir şeyler yazmıştır. Ne dersiniz yazdıklarına bilemem...…devamıDikkat bu gönderi hassasiyet içerir! Okuyacağınız yazı, My Mister'ın on binlerce izleyicisinden yalnızca birinin hislerinden ve diziye olan hayranlığından ibarettir. Bu kişi 16. Bölüm sonrasında öylece kalakalmıştır. Ne yapacağını bilemez halde masasına oturup bir şeyler yazmıştır. Ne dersiniz yazdıklarına bilemem... Ama bir mektubu getirebilir akıllarınıza. Nereden ulaşabilirsiniz bu yazıya? İşte onu da bilemem... Ama bir bankta oturmuşsunuzdur iş sonrası dinlenmek için, göğe doğru kaldırmışsınızdır başınızı; bir kağıt uzaklardan süzüle süzüle size doğru geliyordur... Alırsınız onu elinize, başlarsınız okumaya: My Mister... Tanışmadan önce defalarca kez ismini My Sister sanardım. Netflix arayüzünde gezinip de ne zaman görsem seni, o bir buçuk saatlik süreni fark eder etmez uzaklaşırdım. İçimde de sen dolu bir his kalırdı. Nasıl tarif edeyim, kapalı bir kutu halinde öylece duruyordun bende. Kapağın açılması için zaman gerekiyordu. Bir gün gelip çatınca, sessiz sedasız çıktın o kutudan. Sessiz sedasız... Sen özgür kalınca, beni farklı duygular sardı. Artık izlenebilir, dinlenilebilir ve bakılabilirdin. Öyle de yaptım: yüreğimle izledim, yüreğimle dinledim ve de yüreğimle baktım... Çok ilişkiler gördüm dizilerde ama senin anlattığın daha özeldi. Tüm o ilişkilere aşk dışında derinlikler verdin. Sessizce sevmeyi, birisinin yanında olmayı, bir bakışla kelam etmeyi, dokunmadan değer vermeyi saf bir şekilde nasıl ekranlara böyle aktarabilirsin? Sen nasıl bir diziydin biliyor musun? Sarılmadan sarılanların...Acı veren bir gecede kendini avutmaya çalışanların... Uzaktan sevenlerin... Bir sözün insanda açtığı keskin yaraların, acının, kederin dizisiydin... Ama yine sen nasıl bir diziydin biliyor musun? Sarıldığında sıcaklık hissedenlerin, acı dolu bir gecede bir bakışla ince ince huzur bulanların, saçını okşayarak sevenlerin, yalnızca bir kelimenin insana dünya kadar hoş gelmesinin, gülüşün, neşenin dizisiydin... JI AN Kalabalıklar yerine tenhaları sevdin. Alışılmış bir romantizmden farklı olarak saygıyla sevdin Bay Hoon'u. Huzuru ve güveni arayan bakışların, beni çok etkiledi. Dünyada bir sürü bakışın olduğu aklıma geldi seni izlerken. Ama bu milyonlarcasından en çok seninkiler beni alt üst etti. Bazen içimde bir şeyler cız etti... O gülüşün yok mu? Huzur birazcık senin yanına geldiğinde hemen elini tutuyorsun onun. Kaçar gibi bir havan yok değil ondan; ama bir parçan mutluluğu arıyorken, kaçmak mümkün mü?... Ah Ji An, seninle oturup bir bardak sıcak çay içmek için neleri vermezdim... Bu sahne hayallerimde az canlanmadı elbet... Ama burası herkese ayrı dönen dünya değil mi? Olanaksız olandan ayrılmalıyız... Senin dünyan benimle karşılaştığında bir yabancıyı göreceğin yer belki de... Ah, kendime ağır konuşuyorum. Biliyorum saçmaladım, ama gerçeklerden kopmadım Ji An. Sen Bay Hoon'a sarıldığında, kalbindeki hislerin tamamı bana uğradılar; kolların oracıkta kalsın istiyorsun... O hislere çok güzel baktım... Aynı şekilde uğurladım onları... Hislerin senindir Ji An. Huzur da senindir. Mutluluk da senindir. Kendine sonsuz güzellikte iyi bak lütfen... Park Dong Hoon Bayım... Yazdıklarım nereye vardı inanın bilmiyorum... Belki en çok burayı yazmakta zorlanacağım. Siz, bir iş yerinde sahip olunabilecek en güzel müdürsünüz. Uğradığınız hakaretler, gittikçe süratlenip kalbe saplanan bir ok etkisi yarattı bende. Ne sen de kaldı huzur ne de bende. Ben de sizin gibi yolunu şaşırmış bir erkeğim belki kim bilir? Tüm bu acılara rağmen yerinizde duruşunuz, çalışanlarınıza yaklaşımınız, Ji An'ın her zaman ama gerçekten her zaman yanında oluşunuz beni büyüledi. O kadar dürüst birisiniz ki dünyada sizin gibisinin varlığına inanamadım bir an. Ji An'a duyduğunuz saf ve anlayış dolu sevgi , onun acısına sessizce eşlik etmeniz, zorunda olmadığınız halde onun dünyasının koruyucusu olmanız size öyle yakıştı ki... Ji An'ın kalbine her dokunduğunuz an, ben buralardan o sıcaklığı hissettim... Siz bayım, oturma odasında yalnız başınıza kaldınız ya... Yediğiniz yemekler boğazınızdan aşmaz oldu, yutkunurken zorlandınız... Göz yaşları birer birer yüzünüzde peyda oldu... kayıp gittiler gözlerinizden... Tutamadınız işte kendinizi.. Özür dilerim bayım ama ne güzel ağladınız. Ne kadar içtendiniz. Sanki tüm bir insanlığın içinde birikmişleri bırakıverdiniz. Bay Hoon, siz ağladığınızda kalbinizdeki hislerin tamamı bana uğradılar. Zor geldi bir şeyler size... Ben bu hislere de çok güzel baktım. Sonra.. Sonra aynı şekilde uğurladım onları... Hisleriniz sizindir Bay Hoon. Huzur da sizindir... Mutluluk da. Kendinize sonsuz bir güzellikte iyi bakın lütfen... My Mister... Ben gidiyorum. Sakın yanlış anlama beni. Uzaklara bakmıyor gözlerim. Sana ne kadar teşekkür etsem azdır. Pembe olmaktan uzak, olgun bir seyir sundun bizlere. Tüm insanların kendi kendini iyileştirme becerisi olabileceğini gösterdin. Yalnızca bir erkek ve kadın arasındaki aşkın değil; diğer tüm ilişkilerin de değerli olabileceğini gösterdin sen: Kardeşliğin, dostluğun, komşuluğun ve... İnsan sevgisinin... ne kadar güzelsin My Mister. Bilinçli bir şekilde Ji An ve Park Dong Hoon arasındaki yakınlığı aşktan uzaklaştırdın.. Derinden bir bağlanma söz konusu olduğunda aşktan ziyadesini düşündürdün. Ve şimdi sana veda ediyorum... Okumanız burada bitmiştir. Nasıl hissediyorsunuz? Bir yabancının My Mister dizisine karşı olan beğenisidir bunlar. Dilerim ki bu dizi kalplere ışık saçsın. Sevgiyle kalın...

wolverineh 7 hours ago

Daredevil: Born Again

Matt Corman

11 Gönderi

Dünyanın en iyi dizisi geldi. (İzlediğim diziye göre değişir.). Geldiyse ben coşkulu bir gönderi atmadan duramam. Harikasın Matt Murdock, harikasın Daredevil. Intro müziğini doya doya dinlediğim nadir dizilerden. Bu sezonun mükemmel olacağını düşünüyorum zira heyecanlı bir açılış yaptı. Merakım söz…devamı

wolverineh 1 day ago

Bir Kadın Bir Erkek

Claude Lelouch

3 Gönderi

Fransızların romantizm dolu olduğunu hepimiz biliyoruz zaten. Ancak bu yapım estetik açıdan havalara uçmuş resmen. En belirgin detaylar renk kullanımındaydı. Farklı tonlar hakimdi filme. Gece yağmur yağarken siyah beyaz; gün ışığı ve manzaralarda renkli; geçmişe dönüşlerde sepya renkler kullanılmış. O…devamı

wolverineh 1 week ago

Selamlar. Ramazan Bayramınız mübarek olsun. 🌿 Mazlum feryatlarının dindiği, mekanikleşmiş, sistematik hale gelmiş ve saf kötülükleriyle nam salmış büyük güçlerin durdurulduğu günlere doğru adımlar atarız inşallah. Neden böyle başladım, aslında açık ve net. Gazze ve Filistin'deki katliamlar sonrası İran'da bir…devamı

wolverineh 1 week ago

İtiraflar

Tetsuya Nakashima

13 Gönderi

Bir süredir harika Japon filmleri seyrediyordum ve ara tatilde de bu serüvene devam ettim ancak orijinal ismiyle "Kokuhaku" hem beni biraz sarstı hem de kararsız bıraktı. Oyunculuk performansı, çekimler, kullanılan müzikler hepsi de iyiydiler ancak zayıf kaldığı noktalar da vardı…devamıBir süredir harika Japon filmleri seyrediyordum ve ara tatilde de bu serüvene devam ettim ancak orijinal ismiyle "Kokuhaku" hem beni biraz sarstı hem de kararsız bıraktı. Oyunculuk performansı, çekimler, kullanılan müzikler hepsi de iyiydiler ancak zayıf kaldığı noktalar da vardı özellikle konu olarak. Edebiyattan yola çıkarsak Golding "Sineklerin Tanrısı" eserinde medeniyetten kopmuş çocukların olduğu bir evren yaratmıştı. Kurallar olmadığında insan doğasının ne kadar çirkinleşebileceği anlatılıyordu. Bu konu sinemaya da yansımış ve "İtiraflar" filmi de bundan esinlenmiş olmalı. Nitekim Shuya ve Naoki adlı iki çocuk katil ve intikam almak isteyen öğretmen Moriguchi'yi seyrediyoruz. Teknik detaylarca zengin bir filmdi. Kullanılan renk paletine bakarsak sıcak tonlara rastlamayız. Grimsi mavi, beyaz ve soluk tonlar içerir. Bu da filmin ne kadar duygusuz olduğunu, ortaokul öğrencilerinin saf kötülüklerini imgeler. Öğretmen Moriguchi intikam alırken ifadeleri buz gibidir, soğuk bir etki yaratır. Filmde bariz şekilde sahneler yavaşlatılmış. Normalde saniyeler sürecek eylemler sanki dakikalar sürecekmiş gibiler. İzleyiciye sıkışmışlık hissi vermek için bu yöntem kullanılmış olmalı. Ancak bir süre sonra bu his fazla gelmeye başlıyor ve şahsen iftar öncesinde izlediğimde oruçtan kaynaklı olduğunu düşünüyordum ama diğer yarısına iftar sonrası devam ettim ve hayır bilinçli şekilde rahatsızlık veriyor. Şiddet içeren sahnelerin ardında sakin ve dramatik müzik vardı. Melankolik müzikler kullanılarak seyirciyi sarsma işine devam edilmiş. Ayrıca hiç güneşli hava da göremezsiniz, hep bir fırtına kopuyor gibi havası var filmin. Böyle teknik detaylarla birlikte dişününce kötü bir yapım olduğu söylenemez. Ama: Biraz da içerikten devam edecek olursam çocukların yapmış olduğu kötülüklerin okul yönetimi tarafından görmezden gelinmesi (kaldı ki okul müdürü devrede hiç yok gibi.), bu katil olan çocukların sanki çok zekilermiş, ustalarmış gibi aktarılması (ki bunlar ergen birer velet.), yapılıp edilenlerin yalnızca bir grup etrafında dönmesi mantık çerçevesinde değerlendirince burun kıvırtıyor, puanını düşürüyor gözlerde filmin.

wolverineh 1 week ago

Harakiri

Masaki Kobayashi

18 Gönderi

"Söylenenler ve yapılanlar bir sona geldiğinde yaşamlarımız, temeli kumla kaplı evlere benzer. Kuvvetli bir rüzgarla ortada hiçbir şey kalmaz." Çok güçlü bir filmdi. Japonya barış dönemine girdiğinde (Edo dönemi) samuraylar işsiz ve yarı aç kalırlar. Kimileri klanların kapısına dayanarak geleneksel…devamı"Söylenenler ve yapılanlar bir sona geldiğinde yaşamlarımız, temeli kumla kaplı evlere benzer. Kuvvetli bir rüzgarla ortada hiçbir şey kalmaz." Çok güçlü bir filmdi. Japonya barış dönemine girdiğinde (Edo dönemi) samuraylar işsiz ve yarı aç kalırlar. Kimileri klanların kapısına dayanarak geleneksel samuray intiharı olan Seppuku yani Harakiri talebinde bulunur. Hanshiro Tsugumo'nun bu isteği ve arkasındaki neden sarsıcı bir şekilde seyirciye aktarılır. 1963 yapımı eski bir film olmasına rağmen ekrana kilitlenerek izlediğimi söylemeyeliyim. Bunda konunun ilgi çekici olmasının payı çok büyüktü. Japon geleneğinin böyle eleştirildiği bir film izlememiştim. Klan üyeleri ile Yaşlı Ronin Tsugumo arasındaki tezatlık, onur kavramı üzerine de düşündürüyordu. Tsugumo'nun siz şimdi Samuraylığın onurlu mu olduğunu düşünüyorsunuz? Der gibi alaycı bakışları etkileyiciydi. Her şeyden öte filmin zemininde güçlü bir aile bağı vardı. Tsugumo şerefli bir babaydı. Kızını güç sahibi kimselere vererek zengin kapılara gitme niyetinde değildi. Onun onurunu Samuraylık vermiyordu; kendi içinde yatıyordu. O kadar söylenir, kılıç sadece bir silah değil, samurayın ruhudur; Tsugumo'nun kılıcına, kaale almaz şekilde, boş bir şeymişçesine bakması da mükemmel eleştirilerinden biriydi filmin. Yine eski bir yapım olmasına rağmen anlatının şaşırtan yönlere sahip olması, Tsugumo hikâye anlatırken flashback yönteminin kullanılması, son yarım saatte aksiyon sayılabilecek düellolara yer verilmesi ne kadar zengin bir sinema örneği olduğunu kanıtlıyor. O düellelorda hiç müziğe yer verilmeyip yalnızca çarpışan iki nesnenin ve hırıltıların sesini duymamız tam bir gerçeklikti. Epik bir anlatım yoktu neticede, onur ve gurur samurayların iki yüzlü birer maskeleri olmuşken buna karşın vicdanın konuştuğu bir anlatıda epik olmaya gerek yok. Samuray sınıfının çoğu zaman anlatıldığı gibi değil de güç sahiplerinin korunması için bir araç hâline gelmesi ancak bu kadar anlatılır. Sinema tarihinin en önemli filmlerinden birisi olmasına şaşırmıyorum. Sinema budur. Tam olarak budur. Ta kendisidir. Sevgilerle.

wolverineh 1 week ago

Son Veda

Yôjirô Takita

8 Gönderi

Sen ne güzel bir filmsin. Şiir gibi, musiki gibi, rüya gibi... Bitireli 1 dakika olmadı, hemencecik buraya koştum. Baştan sona sıcacık anlarla doluydu. Hayatla ölüm arasındaki kuvvetli ilişkiyi, anlam dolu mesajlarla dokumuş. Hayatımda denk geldiğim en güzel sahnelerden bazılarına ve…devamı

wolverineh 1 week ago

Tokyo Hikayesi

Yasujiro Ozu

7 Gönderi

"Bu çok garip. Kendi çocuklarımız olmasına rağmen bizim için en çok çabalayan sen oldun. Ve aramızda kan bağı bile yok. Teşekkür ederim." Ah Noriko 💔. Ne diyebilirim ki bu bir aile draması. 1953'te çekilmiş bir film ancak günümüzde olan bitenden…devamı

wolverineh 2 weeks ago

Bring Her Back

Danny Philippou

31 Gönderi

Sen tut harika bir giriş ve gelişme çek. Sonra bok gibi bir finalle seyirciyi şaka gibi sinir et. Atmosfer, gerilim ve korku öğeleri, diyaloglar hepsi şahane ilerlerken maalesef iğrenç bir sonla saçmalıyor film. Billy Barratt, Andy karakterine hayat vermiş. Bence…devamı

wolverineh 2 weeks ago

Bazı insanlar dramı gerçekten kaldıramıyor. Hayatlarında hep güzellikler bekliyorlar. Bunun sinemaya, filme, diziye, kitaplara ve müziklere yansıması da kaçınılmaz. İzlenilenleri (tek bir durum üzerinden ele alacağım) fazla içselleştirmek bence doğru değil. Sinema aslen 7. bir sanat dalıdır ve izlediğimizin profesyonel…devamı