Mustafa (@mustafa1111)

Tam düşecekken tutunduğum tuğlayı kendime Rabb bellemeyeceğim.

Sizi sırıtkan, yapışkan, ayrılıkçı sömürgenler sizi! Para budalaları, sofra sülükleri, iyi gün sinekleri! Süklüm puklüm uşaklar, uçarı dumanlar, kalleş kuklalar! Bütün insan ve hayvan hastalıklarına tutulasıcalar!

mustafa1111 2 weeks ago

Kaç tabut gömülecek yeraltına? Kaç kişi gidecek habersiz uzaklara? Kaç yalan yıkacak güvenleri? Kaç satır yazılacak kader kitabına? Kaç dua edeceksin Tanrı'na? Kaç damla gözyaşı dökeceksin uğruna? Kaç yarın bekleyeceksin? Sonralara kaç damla gözyaşı? ...

mustafa1111 2 weeks ago

Az önce doğdum. Halatım 27 boğum. Sele gitti ağustosum. Vasiyet etmek istedim şarkılarımı kızıma. Hep sonunda kendimi vurdum şarjörü doldurdum.

mustafa1111 2 weeks ago

Zamanla geçer diyoruz ama bazı şeyler zamanla geçerken zaman geçmiyor...

mustafa1111 3 weeks ago

Abi ben bi film izlediğim zaman Zendaya'nın şak diye hiçbir şey yapmadan mal mal susmasından bıktım. Dune izliyorum orda, The Odessy izliyorum orda. Dünyanın en balon aktörü yaa

mustafa1111 4 weeks ago

Bazen sadece " Neden? " diye soruyorum... Aslında düşününce buna cevap versem bile o cevabında bir neden'i olacak. Hayat böyle zaten. Nedenler birbirine girerken Neden?ler birbirini kovalıyor... (anlayana)

mustafa1111 4 weeks ago

Gözümdeki değerini kendi kendine sildiğin için teşekkür ederim. Ben seni başka türlü silemezdim.

mustafa1111 1 month ago

Elveda şairin şiir sebebi... Kapattım içime akan yağmurların Sızdıran şemsiyesini...

mustafa1111 1 month ago

YÜREĞİ YUFKA İNSANLARDAN KORKUN Çünkü onlar sessizdir. Çünkü onlar çoğu zaman affeder. Sustukları için hiçbir şey hissetmediklerini sanırsınız. Sabrettikleri için sınırları olmadığını düşünürsünüz. İyi niyetlerini zayıflık, anlayışlarını mecburiyet zannedersiniz. Ama yanılırsınız. Çünkü onlar her kırgınlığı içlerinde sessizce yaşar. Her hayal…devamıYÜREĞİ YUFKA İNSANLARDAN KORKUN Çünkü onlar sessizdir. Çünkü onlar çoğu zaman affeder. Sustukları için hiçbir şey hissetmediklerini sanırsınız. Sabrettikleri için sınırları olmadığını düşünürsünüz. İyi niyetlerini zayıflık, anlayışlarını mecburiyet zannedersiniz. Ama yanılırsınız. Çünkü onlar her kırgınlığı içlerinde sessizce yaşar. Her hayal kırıklığını binlerce kez tartar, ölçer, biçer. Her seferinde bir şans daha verir. Bir kez daha anlamaya çalışır. Bir kez daha "Belki düzelir." der. Ve fark etmeden... En çok da kendilerini tüketirler. Bir kalbi tüketen şey tek bir büyük kırgınlık değil, sürekli tekrarlanan küçük incinmişliklerdir. Kıymet vere vere yorulurlar. Anlata anlata susmayı öğrenirler. Çünkü bazı insanlar son kez konuşmaz, son kez susar. Bence asıl veda odur. Çünkü bazı insanlar sesini yükseltmez. Kalbini yorar. Tehlikeli bir sessizliktir bu. Çünkü dışarıdan sakin görünen o insanın içinde çoktan fırtınalar kopmuştur. Ve sonra... Hiç beklemediğiniz bir gün gelir. Ne bağırırlar Ne kavga ederler Ne hesap sorarlar. Sadece giderler. Üstelik sizi terk ederken bile teşekkür edecek kadar zarif olabilirler. Ama bir daha dönmezler. Çünkü sabrın bittiği yerde öfke başlamaz, sadece bağ biter. En ağır kararlar öfkeyle değil, defalarca kırılmış bir kalbin sessizliğinde verilir. Çünkü o karar bir öfke anında verilmemiştir. Aylarca... Belki yıllarca süren sessiz bir acının içinde olgunlaşmıştır. Onların vedası, bir anlık kızgınlığın değil... Bitmiş bir umudun sonucudur. Sanırım bu yüzden geri dönüşü yoktur. Çünkü yüreği yufka insanlar, en büyük kararlarını öfkeyle değil... Tükenen sabırlarıyla verirler. Ve tükenen sabır, öfkeden çok daha keskindir. Öfke geçer. Kırgınlık iyileşebilir. Ama tükenmişlik çoğu zaman geri dönmez. Bir insanın sessiz kalması, vazgeçmediği anlamına gelmez. Bazen sessizlik... Artık söyleyecek hiçbir şeyinin kalmadığını gösterir. O noktadan sonra duyacağı hiçbir özür, hiçbir açıklama, hiçbir vaat onları geri getiremez. Yufka yürekli insanlar kolay kolay vazgeçmez. Ama vazgeçtiklerinde geri dönüş ihtimallerini de yanlarında götürürler. Çünkü onlar gitmeye karar verdiklerinde... Aslında kalpleri veda edeli çok olmuştur. O yüzden yüreği yufka insanlardan korkun. Çünkü en yumuşak kalpler... En sert vedaları eder. En sessiz insanlar... En kesin kararları verir. Ve unutmayın... En tehlikeli veda, öncesinde hiçbir kavga yaşanmayan vedadır. Bazı kapılar öfkeyle çarpılmaz. Sessizce kapanır. Ama bir daha asla açılmaz. (s.a.ç)