(@) - Raf

Bu film benim için çok arada kalan bir film oldu. Bir tarafım bu filmi sabahlara kadar zorbalamak istiyor diğer tarafım "en azından diğer Yeşilçam filmleri gibi klasik" değil diyor. Hâl böyle olunca ne yapıyoruz? Artıları ve eskileri yazıyoruz hemen. Çocuklu…devamıBu film benim için çok arada kalan bir film oldu. Bir tarafım bu filmi sabahlara kadar zorbalamak istiyor diğer tarafım "en azından diğer Yeşilçam filmleri gibi klasik" değil diyor. Hâl böyle olunca ne yapıyoruz? Artıları ve eskileri yazıyoruz hemen. Çocuklu dul bir kadın olan Sultan ve her çiçeğe konan Kemal arasında yaşanan bir hikayeyi konu alıyor bu film. Erkek karakterimiz kemal bana çok tanıdık geldi. Uçkuru düşük Sedat ve kamyonuna aşık İlyasın karışımı gibiydi. Sultanda da Asiye de olan saflığın ve dimdik duran kadının aynısı var. Tek fark burada gözyaşı yok arkadaşlar. Burada hunharca birbirini hırpalayan iki insan var. Hoşuma giden şey Sultan ve Kemal'in birbirlerine karşı olan atışmalı iletişimleriydi. Köy ahalisi bu durumu sevgi diye adlandırıyor ama bence sevgi bu değil. Bu daha çok zıt kutupların çarpışmasından doğan tutku. Hani bir insanla sürekli didişirsiniz de o sırada ona çok fazla sinir olur, uyuz kaparsınız ama bu durum sizin içten içe çok hoşunuza gider ve aklınızı başınızdan alır ya. İşte tam olarak bu ikilinin arasında böyle bir durum vardı. Sadece birbirlerine karşı bu durumu çok abarttılar. Şamar oğlanı gibi bir Sultan Kemal'e vurdu, bir Kemal Sultana. O kısım hiç hoşuma gitmedi. Tamam çamurda yuvarlandınız, birbirinizi hırpaladınızda tokat nedir ya? En fazla hırslanır durduğun yerde ardı ardına söylenir, kalkar gider saçını başını dağıtır belki bir de ısırırsın. Zaten o olay bir noktada gülüşmeleri peşinden getirir ve olay tatlıya bağlanır saçma bir şekilde cjsjjxns bu işin raconu budur. Filmde aynı zamanda usta oyuncu Adile Naşit ve Şener Şen oynuyor. Bahtiyer adında bir karakteri canlandırıyor şener şen ve bu sırada izlediğiniz o sahnelerde gülmeden edemiyorsunuz. Benim çok ama çok sevdiğim oyunculardan biri olan Erdal Özyağcılar da var kadroda. Burada o kadar gençmiş ki ses tonunu falan tanıyamadım. Ve o dönemlerde olduğu gibi hâlâ bu dönemde de popüler olan sanatçılarımızdan Orhan Gencebayı çokça duyuyoruz. Film bu yönlerden benim için artı puan topladı. Eksi puan toplayan kısım işin dozunu kaçırdıkları tokat sahneleriydi. Yeşilçamın en rahatsız edici noktası bu olabilir benim için. Her ne kadar burada o tokat sahnelerini flörtleşme gibi göstermek istedilerse de olay şiddete kayıyor. Ve ne yazık ki her Yeşilçam filminde mutlaka bu sahnelerden bulunuyor. Şiddet normal bir şey değil ve asla normalleştirilmemeli. Filmi izlerken beynimde dönüp duran repliği de bırakıp kaçıyorum. -Kemalim yapmaz. -Kemalin yaptı Mesude.

mysticaldimples 5 months ago

Siyah İnci

Ashley Avis

2 Gönderi

📌Bilge bir at bir zamanlar bana bir yabani atın ruhu asla ehlileştirilemez demişti. Bir okyanusun kudretine sahip olduğunu ve rüzgar gibi sonsuza dek yaşadığını. Anna Sewell kaleminden çıkan Siyah inci adlı eserin modern bir uyarlaması bu film. Eser daha çok…devamı📌Bilge bir at bir zamanlar bana bir yabani atın ruhu asla ehlileştirilemez demişti. Bir okyanusun kudretine sahip olduğunu ve rüzgar gibi sonsuza dek yaşadığını. Anna Sewell kaleminden çıkan Siyah inci adlı eserin modern bir uyarlaması bu film. Eser daha çok hayvan haklarına dikkat çekiyordu. Filmde ise romanın özünü bozmadan çağdaş bir çevreye taşımışlar. Ben de filmin sonlarına doğru geldiğimde anca anladım eserden esinlenerek çektiklerini. IMDb puanının bu filme göre az kaldığı kanısındayım. Kesinlikle daha fazlasını hak ediyor. Kitabı geçen yıl okurken özgürlük temasını falan çok iyi hissedememiştim lakin bunu filmde çok derin bir şekilde hissedebildim. Siyah inci yalnızca yabani bir hayvan değil aynı zamanda özgürlüğün ve saf ruhun sembolü. Her ne kadar vahşi, yabani ve deli dolu olsa da bütün bunların hepsi onun saf yanını oluşturuyor. O zincirlenmeden koşmak isteyen biri, uçsuz bucaksız çayırlarda rüzgarı yelesinde hissetmek isteyen biri. Lakin insanın doğaya hükmetme arzusu yüzünden bunlardan mahrum kalıyor ve biz bu süreci onun dilinden izliyor, dinliyoruz. İnsanları yakınlaştıran ortak yönlerden birisi hiç şüphesiz aynı derde mazhar oldukları acılarıdır. Jo ve siyah inci içinde bu böyleydi. Yalnızca biz insanlar için değil bu bağ kurma ve birbirine ayna olma durumu. Jo ve siyah inci hem birbirlerine ayna oldular hem de yoldaş. Ve sardılar yaralarını görünür bir dokunuş, görünmez bir duyguyla... Sadece bir film değildi benim için. Benim için bir duygunun sembolüydü ve her zaman da o şekilde kalacak. Çünkü saf bir şekilde hissedilen her duygu kalbinizde yer tutmaya mahkum. Bazı gidişlerde mecburidir ve insan bunu ancak kendini bulduğunda anlar. Çünkü bazı gidişler biz kendimize dönelim diye vardır. Saçlarımız arasından geçip giden rüzgarı ve koşmayı sevelim, affetmeyi öğrenelim diye vardır. Son olarak tıpkı siyah inci gibi bazı ruhlar da kendi yolculuğunu tamamlamadan dönmez. Rüzgar nereye eserse essin, kalpler sonunda hep ait olduğu yere varır ve bazen o yer geçmişin içindeki bir sessizliktir. He bu arada unutmadan, yabani at sürülerini erkek at değil dişi at yönetirmiş. En büyük, en güçlü veya en popüler olan değil hayat deneyimi en çok olan dişi yönetirmiş. Şimdi bu bilgiyi alın ve ne istiyorsanız yapın. Saygıyla... 📌O gece annem bana dünyasını terk eden bir ata ne olduğu hakkında bir hikaye anlattı. Beni korumak için her zaman yanımda olamayacağını ama endişelenmemem gerektiğini... Adeta uçuyormuş gibi dört nala gittiğini söyledi. 📌Atlar ruhuna açılan penceredir. Yüz ifadelerini, duygularını okuyabilir ve yaptığın her şeyi hissederler. 📌Biniciyle atının arasındakinden daha yakın hiçbir sır yoktur. -R. S. Surtees. 📌Kalbimin derinliklerinde onu bulacağımı biliyordum.

mysticaldimples 5 months ago

Don't F**k with Cats: Hunting an Internet Killer

Mark Lewis

29 Gönderi

Dijital merakın karanlık tarafında yaşananların konu olduğu bir yapım. Belgeseli izlerken kendinizi bir izleyici gibi hissetmeniz çok zor. Çünkü aklınızın bir köşesinde sürekli dönen "ben olsam ne yapardım? Aynı şeyi yapıp adamın bulunmasına katkıda bulunur muydum? Yoksa sadece izlemekle yetinir…devamıDijital merakın karanlık tarafında yaşananların konu olduğu bir yapım. Belgeseli izlerken kendinizi bir izleyici gibi hissetmeniz çok zor. Çünkü aklınızın bir köşesinde sürekli dönen "ben olsam ne yapardım? Aynı şeyi yapıp adamın bulunmasına katkıda bulunur muydum? Yoksa sadece izlemekle yetinir miydim?" Soruları dönüp duruyor. Bir yandan hak hukuk ve adalet arayışı var. Ki bu adalet arayışı bir vicdan ve merhametle ortaya çıkıyor. Çünkü katil ilk olarak kedilere ve insanların hayvan sevgisine saldırıyor. Bir yandanda teşhirin hazzı bünyeleri sarıyor. Tek tıkla oturduğun yerden hem dedektif olabiliyorsun hem de istersen bu yaşananlara sadece seyirci kalabiliyorsun. Prim vermek denen bir söz var ya lügatımızda. Bunun ne kadar önemli olduğunu görüyoruz. Zira bazı katiller ve günümüzde ki incel grupları ilgi çekmek için böyle şeyler yapıyorlar. Biz her ne kadar bu olayların yaşanmasını istemesekte internette tıklamalarımızla bu adamlara prim veriyoruz. Acı olan şey bu kişilerin kendi ilgi ihtiyaçlarını buradan karşılamaları ve biz insanların adalet arayışında bulunmasının bile bir noktada tehlikeye evrilmesi. Bir noktadan sonra izlediğimiz şey bir suç hikayesi olmaktan çıkıyor. Ekrandaki görüntü, biz izledikçe büyüyen bir yankıya dönüşüyor. Her tıklama, her paylaşım, her yorum o yankıyı biraz daha genişletiyor. Belgesel bunu hissettirmek konusunda çok başarılı. Çünkü hikayenin içinde sadece bir katil yok aynı zamanda ekranın diğer tarafından merakla bakan bizler varız. İnternet bu konuda herkesin kendi adaletini dağıtabildiği bir arena gibi. Ama bu özgürlük çoğu zaman ölçüsüz bir güce dönüşüyor. İnsanların bir faili yakalama tutkusu bir süre sonra kendini avın parçası olma tehlikesine dönüştürüyor. Zaten belgeselde de bunu gördük. Katil onu bulmak isteyen kişilerin çalıştığı mekanları buldu ve videolarla tehdit etti. Belgeselin sonunda hissedilen duygu ne öfke ne de rahatlama. Daha çok bir utançla karışık farkındalık. Çünkü ekrana bakarken bir şeyi anlıyorsun. Katilin aradığı ilgiyi, biz ona farkında olmadan vermişiz zaten... Bu anlarda beynimden geçen tek şey keşke bu katiller sessizce bulunsa ve içeri tıkılsa oluyor. Çünkü her katilin bir başka katilin etkisi altında kaldığını görüyoruz. Ya gerçek katilleri kendilerine rol model olarak alıyorlar ya da çekilen suç içerikli dizi ve filmleri. Yani kısacası sesini çıkarsan bir suç çıkarmasan bir suç. İki ucu b*klu değnek misali. Hepsinin yaşattığını yaşamasını diliyorum. Ve insanların vicdan ve merhametlerini kaybetmemelerini... Zira insanı insan yapan o. O yoksa noksan insanoğlu...

mysticaldimples 5 months ago

Yaratılıştaki Sırlar

İmam-ı Gazali

1 Gönderi

Yaratılış ile bu yaratılışta ki hikmetleri 4 ayrı bölümde ve onları da kendi içinde ayetlerle destekleyerek bizlere aktarmış Gazali. Bayağıdır dini bir kitap okumuyordum ve bunu yapmadığım zamanlarda dinden uzaklaştığımı fark ediyorum artık. Dini kitaplar benim için büyük bir noktada…devamıYaratılış ile bu yaratılışta ki hikmetleri 4 ayrı bölümde ve onları da kendi içinde ayetlerle destekleyerek bizlere aktarmış Gazali. Bayağıdır dini bir kitap okumuyordum ve bunu yapmadığım zamanlarda dinden uzaklaştığımı fark ediyorum artık. Dini kitaplar benim için büyük bir noktada bağlayıcılar. E ne ile hemhal oluyorsak ona dönüşüyorduk zaten. Kitap beni sade ve akıcı diliyle tatmin etsede çok yüzeysel geldi. Etkilendiğim çok yer oldu hatta arka planda bir tasavvuf müziği ile dinlediğim için etkisi de arttı. Lakin yine de bir yüzeysellik mevzubahisti. Kitabın geneline baktığım zaman bir denge görüyorum. Kesinlikle muazzam bir denge var. Hayvanların yaratılışında, insanların yaratılışında, gezegenlerin, yerin ve göğün yaratılışında.. hepsinde muntazam bir denge var. Bu durum bana aşırıya kaçan şeylerin ne kadar zararlı olduğunu hatırlattı. Haddini aşan her şey yolun sonunda bir karmaşıklığa ve kaldırılması zor bir yüke dönüşüyor. Her canlıda her bir organda bile bir çok hikmet var. Bunları anlatıyor eser. Her bir canlının oturup hikmetlerini yazsak cilt cilt kitap çıkar ortaya demiş Gazali. Lakin her şey okunmaz, bazılarını da bizim görmemiz ve tefekkür etmemiz gerekiyor. Zira insan bu şekilde gelişiyor azizim... Ve en sevdiğim kısımlardan birisi de kitabı okurken çok farklı alanlardan çok farklı bilgiler öğrenmiş olmam. Mesela parfüm açıklamalarında karşımıza çıkan 'amber' notası balinanın dışkısıymış... Benim her zaman aklımda çiçek olarak canlanıyordu. Balinanın doğal avı olan mürekkep balığını yutması ve kemiğini sindirememesi nedeniyle bağırsaklardan dışkı olarak atılıyormuş. Kuruduktan sonra da kozmetikte kullanılıyormuş. "Miskim, amberim" diye Hürremi seven Sultan Süleyman geldi burada aklıma. Acaba bu bilgiyi biliyor muydu? Zira misk kokusu da bir hayvanın organı... Misk geyiğinin 'moschus' adı verilen bezlerinden elde ediliyormuş. Bu bezler erkek misk geyiklerinin çiftleşme döneminde dişilerini çekmek için salgıladıkları bir kokuyu üretiyor. İşte o da hem kozmetikte hem de gıdada kullanılan miski getiriyor önümüze. -birileri geçtiğimiz yaz merak edip miskli kahve içti de oradan biliyor fjsjjx- Neyse ki bunların orijinal olarak parası çok fazla. Bir gramı bile binlerce para ediyor. O yüzden kullandığımız parfümler de ve benim içtiğim o kahve de sentetik misk kullanılmıştır. Yani içiniz rahat olsun sevgili raflılarım. Şimdi bir diğer bilgiye geliyoruz. Hurmalar hayvanlarda olduğu gibi döllenme yoluyla çoğalan bir ağaç türüymüş. Diğer meyve ağaçlarından bu noktada ayrılıyor kendisi. Yani hurmaların da dişisi ve erkeği varmış. Acaba onlarda "erkekler kapatılsın" diyormudur? Benim biraz ağaç dikme işlerine falan ilgim vardır. Küçükken hurma çekirdeği çimlendirmiş ve büyütmüştüm. Lakin meyve vermez demişti annem. O zaman neden diye sormak aklıma gelmemişti. Meğersem bir karşı çifte ihtiyacı varmış. Hurmaların bile bir çifte ihtiyacı var görüyorsunuz arkadaşlar. İnsanların nasıl olmasın? Ben kendi kendime yeterim triplerine girmesin o yüzden kimse. Bir dönemde avakado çekirdeğini çimlendirip büyütmüştüm. Tabi anneme bu huyumdan dolayı cinnet gelince fideyi alıp bizim kapıcı amcaya vermişti. Kadın bu arada haklı. Çünkü ben küçükken de gizli gizli pamuk arasinda sürekli bakliyet çimlendiriyordum... Şuan büyüttüğüm tek bitkiler sevgili kaktüs ve sukulentlerim. Bizim şuan ki ev pek güneş almadığı için yalnızca onları büyütebiliyorum. İnşallah bir gün bahçeli evim olur. -Allah'ım senin hazinen geniştir, rabbim duy sesimi.- Evet tekrardan konuya dönecek olursam -yeterince boş yaptım gibi- Kesinlikle bir tefekkür eseri. Okudukça ben bunu hiç böyle düşünmezdim diyorsunuz. Benim için güzel bir okuma deneyimiydi ama artık daha derin veya daha ağır şeyler istiyor bünyem onu fark ettim. Gazalinin diline ağır diyorlar ama değil bence. O yüzden okumak isteyen ama dili nasıldır diye çekinenler varsa çekinmeden okuyabilirler. Okuduğunuz zamanda zarf kapımı tıklatırsanız çok memnun olur ve eser üzerine seve seve konuşurum. Mysticaldimples hayırlı geceler diler. ✨

mysticaldimples 5 months ago

Kitab-ı Aşk

İskender Pala

5 Gönderi

📌"Ne beyân-ı hâle cür'et, ne figâna tâkatım var Ne recâ-yı vasla gayret, ne firâka kudretim var" Geçen yıl "Aşk Hikayesi" eseri ile tanıdığım adamın bir başka eserini okumak bu yıla nasip oldu. Başka ellerden geçmiş, başka başka insanların okumalarına tanık…devamı📌"Ne beyân-ı hâle cür'et, ne figâna tâkatım var Ne recâ-yı vasla gayret, ne firâka kudretim var" Geçen yıl "Aşk Hikayesi" eseri ile tanıdığım adamın bir başka eserini okumak bu yıla nasip oldu. Başka ellerden geçmiş, başka başka insanların okumalarına tanık olan bir eseri okumak bana çok farklı duygular hissettirdi. Yaprakları sararmış, solmuş.. lakin sözlerin gücü hâlâ dimdik ayakta. İskender beyi bu kadar çok sevmemin sebeplerinden birisi divan şiirlerine çokça yer vermesi ve bu konuda ki derya deniz bilgi birikimi. Bir diğer sebebi de aşk kavramını çoğunlukla ilahi aşka bağlaması ve bu şekilde yazması. Bu konuda edebi gücünü çok iyi kullanan bir yazar ve bu eserle de bunu ispatlıyor. Bu eseri bir roman değilde araştırma-inceleme türünde yazıldığı için daha ağır ilerledi. Benim için tek sorun oydu. Yine de ben okumaktan memnunum. Çünkü seviyorum böyle işleri. Son kısımda yer alan hikayeye söylenecek tek söz yok zaten... Sadece gözyaşlarını değil kalbin kanını da barındırıyor kendisi... Divan edebiyatından örnekler vererek ilerlettiği bu eserde her bir beyiti, her beyitin her kelimesini tek tek açıklayarak ilerliyor. Bu durumda divan edebiyatinda yazılan şiir, gazellerin aslında ne kadar derin olduğunu gösteriyor. Dışta görünen bir anlam olsada içte saklı derin manalar ve sırlar barındırıyor bu dizeler... Zahir ve batın meselesi kısaca. Aşk ve aşığın saklı kalması gereken bir sır olduğunu düşünüyor divan aşıkları ve İskender Pala. Haklılar da zannımca... Gizlenen bir sevda sonunda o sır açığa çıkmadan ölünce de şehit sayılmıyor muyuz zira? Aşkın tek boyutlu olmadığını, her insanla beraber ortaya çıkan bir aşk olduğunu biliriz. Zira aşk herkese başkadır, aşk herkeste başka başkadır... Roman gibi hızla okunacak bir eser değil. Her sayfası biraz tefekkür, biraz sessizlik istiyor. Bir de sohbet arkadaşı istiyor sanırım... Hatta çokça sohbet arkadaşı istiyor. Bölüm bölüm okuyup üzerine konuşulması gerekiyor. Nasıl ki aşk gün be gün derin derin yaşanıyor, bu eserde derin derin konuşulmayı hak ediyor. Bir gün bunu şakayığı olacağım adamla yapmayı diliyorum. "İnneme'n-nisâ şakâyıku'r-rical" "Gelincik, hemen her coğrafyada kendiliğinden yetişebilen, otuz kadar türü bulunmakla birlikte hemen hepsi kırmızı renkli yaprak açan bir çiçektir. Yol kenarlarında, ekin tarlalarında sık rastlanan gelinciğin özelliği çok narin, nahif ve zarif bir çiçek oluşudur. Dalından kopardığınız andan itibaren birkaç dakika içinde parlaklığını, canlılığını ve güzelliğini yitirir. Kırmızı yapraklarından birine koparırsanız diğer üçü kendini bırakır, salar ve sarkar. Elinizle yapraklarından birine fiske vurun, derhal zedelenir ve solmayı yüz tutar. En küçük şiddet, hoyrat muamele ve sarsıntada bile yara alıp zedelenen bu çiçeğin kadına benzetilmesi ve özellikle erkeği tamamlayan 'eş' olarak nitelendirilmesi bizce çok manidardır. Bu ifadenin mefhum-ı muhalifinden anlaşılan odur ki erkekler kadınlarının bir gelincik çiçeği kadar narin olduğunu bilmeli, ona göre davranmalı, gelinciğin hoyrat tavırlara, şiddete, haksızlığa maruz kalmak bir yana el üstünde tutulması, kırmızı renginin asaleti ve güzelliği içinde renginin soldurulmaması gerektiğini bilmeli ve ona göre davranmalıdır."

mysticaldimples 5 months ago

Mektup Aşkları

Leyla Erbil

3 Gönderi

"Bir insanın öldürdüğünü ötekisi diriltebiliyor." Adından dolayı klasik aşk mektupları okuyacağımı zannetsem de hiç öyle olmadı. Belli bir arkadaş grubunun, belli tanışıklığı olan insanların hayatlarına dair mektuplar yer alıyor. Bu mektupların hepsi Jale adında bir kadına geliyor. Eserin sonunda yer…devamı"Bir insanın öldürdüğünü ötekisi diriltebiliyor." Adından dolayı klasik aşk mektupları okuyacağımı zannetsem de hiç öyle olmadı. Belli bir arkadaş grubunun, belli tanışıklığı olan insanların hayatlarına dair mektuplar yer alıyor. Bu mektupların hepsi Jale adında bir kadına geliyor. Eserin sonunda yer alan iki mektubu da Jalenin kaleminden okuyoruz. Günümüzde de yaşanan ahlak kurallarının, toplumsal konuların ve olmazsa olmaz politik görüşlerin olduğu yazılardı. 80ler döneminde ortaya çıkan bir eser ve döneminin sağ-sol tartışmasını, görüşlerini gayet güzel kaleme almış. Gençlerin o dönemki durmak istedikleri nokta bana günümüzü hatırlattı. Bu yönüyle güzel olsada mektupların içinde yer alan 'aşk' kısımları beni irite etti. Garibime giden çok yer vardı. Ahmet adında bir karakterimiz var ve Jale hanıma "kaka bebek" hitabıyla sesleniyor mektuplarında. Okurken "ne alaka" demeden duramadım. İlginç bir sevgi hitabı. Bunun üstü gelir mi? Pek sanmam. Eserin başından beri bana hiçbir karakterin sevgisi falan geçmedi. Hiçbirinde bulunan şey sevgi veya aşk değildi çünkü. Hepsi midemi bulandırdı. Özellikle de son kısımlarda okuduklarım. Mektupların sonunun böyle bağlanmasını beklemiyordum. Bazı metinlerin altını çizdim ve kendimi bulduğum kısımlar da yalnızca onlardı. O yüzden eserde altı çizilen toplumsal konular falan olduğu için beğendim. Kitabın aşk ile uzaktan yakından alakası olduğunu düşünmüyorum zira. Karakterlerde bu anlamda bir arayış vardı bence. Her gördüklerine atladılar, her gördüklerini tatmadan gitmek istemediler ve maalesef bu iğrenç bir durum. Eserde aşk dolu satırlar yer alsa da ben buna aşk diyemiyorum. O yüzden o vıcık vıcık ruhu hissedilmeyen satırları herkesin okuyabileceğini de pek zannetmiyorum. Sacidenin bizim ülke hakkında ki görüşlerinden de çokça tiksindim. Kendisi Avrupa'nın her şeyinin mükemmel olduğunu ama bizim ülkemizin öyle olmadığını savunan bir karakter. Her güzel şeyin Avrupa'dan çıkacağına inanan ama Türkiye'den çıkanların bir cacık olmayacağına inanan bir şahsiyet. Günümüzde de bu düşünce de olan çokça insan var ve bu durum rahatsız edici. Eline su dökemeyeceğimiz yazar ve sanatçılarımız var. Bir de çoğumuzun yaptığı bir durum var yine. "Bizim insanımız böyle" konuşması. Bunu istisnasız hepimiz yapıyoruzdur bence. Bu eseri okurken bu düşünce beni çokca düşündürdü. Ve kendi halkımıza yeri gelince haksızlık ettiğimizi düşünüyorum. Özellikle cahil kesime. Onlar hakkında "bizim insanımız böyle işte abi ya!" Diye ileri geri konuşmak yerine başka şeyler yapmalıyız. Farkındalık oluşturmalı ve bu düzeni değiştirmeliyiz. Okuyan, araştıran insanın da yapması gereken budur zaten. Bir daha kolay kolay mektup türünde bir eser okuyacağımı pek zannetmiyorum. Mektupları her ne kadar çok sevsem de hepsi bana hitap etmiyor bunu anlamış oldum. Kafkadan Milenayı mektupları olduğum dönemde de aynı sorunu yaşamıştım. Onda sadece çok sıkılıyordum tek fark o. Bu türde okuyup da beğendiğim bir "Canım Aliye Ruhum Filiz" adlı eser oldu. Bu minvalde önereceğiniz eserler olursa onlara bakmak isterim. Onun dışında herkese gidecek bir eser değil "mektup aşkları" ona göre almayı düşünsün alacaklar. Son söz olarak mysticaldimples iyi geceler diler. 📌Sende hiçbir şeyin yanıtı yok Baştan başa bir arayışsın sen 📌Her şeyin geçici olduğunu düşünmek en güzel iyimserlik benim için. Kala kala insanda güzelliğin anısı kalır. 📌Evet doğru, insanlar değişiyor. Üç gün önce bıraktığın insanın yerinde başka bir insan buluyorsun ama istediğimiz yöne doğru mu bu değişime? Başka yöne doğru mu? 📌Bulamadığım, bulamayacağım bir şey daima arıyor gibiyim. 📌Bana öyle geliyor ki dostum, dünyada saadet denen bir şey yok, bizler boşuna çırpınıp duruyoruz. Zaten ruhumuzu bütün çıplaklığı ile kimseye gösteremediğimiz için daima yalnız kalmaya mahkumuz. 📌İnsan sevmelidir. Ama neyi sevmelidir? Kimi sevmelidir? Nasıl sevmelidir? 📌Aşk her şeyi unutturdu bana. İnsan bu kadar umut doluyken şiir yazamaz jale'ciğim. Şiir ancak bedbahtken, ızdırapla terennüm edilebilen bir şeydir. 📌Ruh ancak ürettiğiyle doyuyor. 📌İstiyorsan ki bî-haber kalalım Bî-karâri-i kalb ü sevdadan Ey azizem, severken ayrılalım... 📌Geceleri bir iki saat uyuyorum, sonra penceremden görülen şu gönlüm gibi karanlık ve harap şehre bakıyorum. Allah'ım her şey ölümü, sadece ölümü resmediyor ve ruhum bu ıssızlıkta sessizce inliyor... 📌"AŞK" Masum bir ölümsün karşımda 📌Gurur sevilene karşı kendiliğinden kırılır. 📌Hangimiz hakikatleri sonuna kadar konuşabiliyoruz? 📌Niye bırakayım seni Jale, niye bırakayım seni? Bende senin devamın var, benim de sende devamım var. 📌Ne türlü düşünürsen o olursun. 📌Herkes kendi gerçeğini söyler. Kendi gerçeğinin mantığını... 📌İnsan hayattan kesildiğini sandığı zamanlarda bile, garip bir yazgı hayata bağlayan iplikçikler var elinde.

mysticaldimples 5 months ago

Koçum Benim

Melek Gençoğlu

15 Gönderi

"Adam gibi yüreğine helal olsun koçum benimmm! Çelik gibi bileğine helal olsun koçum benimmm! Koçum benim, koçum benim, kutlu olsun zaferlerinnn! Gelde alnından öpeyim, helal olsun koçum benimmm!" Aiyyyy sonunda izledim ve bitirdim bu diziyi. O kadar sevdim ki anlatamam.…devamı"Adam gibi yüreğine helal olsun koçum benimmm! Çelik gibi bileğine helal olsun koçum benimmm! Koçum benim, koçum benim, kutlu olsun zaferlerinnn! Gelde alnından öpeyim, helal olsun koçum benimmm!" Aiyyyy sonunda izledim ve bitirdim bu diziyi. O kadar sevdim ki anlatamam. Ve bir o kadar da özledim ben arkadaşlar... Kantin sıralarını, voleybol maçlarımızı, uzun yağız boylarıyla basketbol oynayan abilerimizi, kedi köpek gibi birbirimizi yediğimiz halde yeri gelince kenetlenmemizi çok özledim. Biri beni 6 yıl öncesine ışınlasın lütfen... Lisede bir beden öğretmenimiz vardı. Hocanın adını falan hatırlamıyorum, unutmuşum. Lakin bu diziyi izlerken sürekli aklıma geldi durdu. Beyaz çorap takıntısı vardı. Her derste bizi sıraya dizer kontrol ederdi. Unutup da farklı renk giyenin burnundan getirir, yerin dibine sokar sokar çıkarırdı. Onun korkusundan unuttuğumuz zamanlarda A4 kağıdından, beyaz peçeteden çorap görüntüsü oluşturmaya çalışırdık. Bizim göt korkusunu görüyorsunuz arkadaşlar.. cjsjjckzjx Anadolu vakıf lisesinde okuyan öğrencilerin hayatını izlediğimiz bu dizide çok güzel şeylere tanıklık ediyoruz. Koç can karakterinde oynayan "Tarık Akan" bu rolü çok güzel üstlenmiş. Lisenin diğer hocalarıyla birlikte sadece birer hoca değiller aynı zamanda öğrenciler içinde aile idiler. Günümüzde o şeyleri kimse kimse için kolay kolay kalkıp da yapmaz yani. O dönemlerinde o yüzden çok ayrı bir güzelliği var. Dümbelek kafalı eşeklerime gelince, hepsini de çok sevdim. Her arkadaş ortamının bir kaç paraziti vardır. Bu dizide de onlar çekirge, Umut ve Orçundu. Umut karakterini oynayan Ozan Güven diziden çıkınca dizi benim için biraz aşağı çekildi. Zira ben onu izlemeye bayılıyordum. Yerine gelen oyuncuya da alışamadım zaten. Umut karakteriyle birlikte bir kaç karakterin daha oyuncusu değişti. Lakin Umut'un eşeklikleri büyük bir çoğunluğu kapladığı için benim en çok gözüme o battı. Finalde zaten çok saçma bir noktada bitti. Bütün ikili ilişkiler yarıda kaldı, çocukların hayatlarına dair de daha mantıklı bir son beklerdim. Lakin dizi zaten çok uç ve çok saçmalık daniskası bir noktada final yaptı. Bu iki konu dizide en çok rahatsız olduğum yerlerdi. Onun dışında ben diziyi izlerken çok eğlendim. Çok güldüm. Yeride geldi duygulandım. Lise sıralarını özleyenlere de mutlaka öneririm. Tanıdığımız bir çok oyuncu ilk bu dizilerle ünlenmişler zaten. Dizide Engin Altan Düzyatanı görünce bayağı şaşırdım. Adam bugünlerde de yakışıklı ama o dönemki hâli bir başkaymış ve dehşet yakışıklıymış. Sözün kısası bir kaç şey dışında izlenmesi gereken bir eski dizimiz. Şans vermenizi tavsiye ederim.

mysticaldimples 6 months ago

Erased

Keigo Sasaki

56 Gönderi

Adam sandık fos çıktı vıttırı vızzık adamlar. Dolu sandık boş çıktı vıttırı vızzık adamlar. Var ya biliyordum böyle bir şey olacağını. Biliyordummmm 6. Hislerim beni yine yanıltmadı ve gardımı sükunetle korudum. @_nyctophilia_'a hanıma bu mükellef önerisinden dolayı tekrardan teşekkür ediyorum.…devamıAdam sandık fos çıktı vıttırı vızzık adamlar. Dolu sandık boş çıktı vıttırı vızzık adamlar. Var ya biliyordum böyle bir şey olacağını. Biliyordummmm 6. Hislerim beni yine yanıltmadı ve gardımı sükunetle korudum. @_nyctophilia_'a hanıma bu mükellef önerisinden dolayı tekrardan teşekkür ediyorum. Beni bilen bilir kolay kolay anime izleyemem alışkın olmadığım için. Bu anime sonuna kadar beni içine çekti ve bırakmadı. Anime izlemeyene izletir o cinsten diyorum ve iki kelam etmeye geçiyorum. Anime için yeteri kadar konu yazıldığı için ben konu yazmadan direkt aklımdakilere değineceğim. Ve animeyi izleyenler yorum atarsa çok çok çooook mutlu olurum. Üzerine konuşmak istediğim bir yapım çünkü. Bacak kadar çocuk ne işlere kalkışıyor denilir bizim ülkede böyle bir şey yaşansa. Lakin Satorudan adamlık öğrenecek çok fazla insan var. Henüz çocukluk dönemini atlatamamış olanların özellikle ihtiyacı var. İnancı ve kendisine güveni olmasa buralara kadar gelemezdi. Yanında ki insanlarında hakkını da yemeyelim tabi. Birbirine inanan kalpler bir araya gelince ne güzel şeylere imza attılar. Animeler genelde çocuk yapımları olarak görülüyor büyük bir kesim tarafından lakin büyüklere çok daha fazla hitap ediyor bence. Görmek isteyen gözler animelerin içinden çok güzel anlamlar çıkarabiliyor çünkü. "Sana inanıyorum demek aslında sana inanmak istiyorum demektir." Ve insan inandığı insana sana inanıyorum deme ihtiyacı hissetmez. İnanmak istediği insan da aslında inanılmayacak bir insandır ve yaptıklarıyla hiç şaşırtmaz. "İnancımı hiç yitirmemiştim." Animenin sonunda geçen bu söz o kadar anlamlı o kadar manidar ki... Bayıldım, bayıldım. Kader kavramına takık bir insan olduğum için o sahneye ben biraz kalbimi bıraktım. Ve kader kavramının sadece İslam da değil de başka kültürlerde de büyük bir rol oynadığını bu sayede bir kez daha görmüş oldum. O kadar uyanış oldu, bilmem ne oldu ama o son sahne yine yaşandı. Herşeye rağmen. İşte bu kader değilde nedir? Olması gereken öyle veya böyle oluyor. ‼️‼️SPOİLER‼️‼️‼️ "Yetişkin vücudu içinde bir çocuk." Animeyi izleyenler burada neden bahsettiğimi anlayacaklar. Özellikle bu konuda herkesin fikir belirtmesini istiyorum. Aramızda bulunan tıpçıların da iki kelam etmesini çok isterim. Komaya giren bir çocuk var karşımızda. Komaya girdiğinde 10 yaşında. 15 yıl da komada kalıyor ve uyandığında 25 yaşında oluyor. 25 yaşında bir yetişkin gibi mi davranır yoksa 10 yaşında bir çocuk gibi mi? 25 yaşında bir yetişkin gibi mi düşünür yoksa 10 yaşında bir çocuk gibi mi? Animede 25 yaşında olmasına rağmen içindeki ses hâlâ çocuk sesiydi. Ben daha çok bunu gerçek hayatta yaşayan insanların nasıl yaşadığını düşünüyorum. Bu durumu nasıl atlatıyorlar sonra? Arada yıllarca yaşanan bir kopukluk oluyor ve bu onları nasıl etkiliyor? Psikolojik anlamda nasıl etkiliyor falan fişman. Animenin sonunda katil zanlısının öğretmen çıkması beni hiç şaşırtmadı. O adamı bir kaç kez görmemle altından bir boklar çıkacağını anlamıştım. Çok efendi durandan korkacaksın demişler. Doğru da demişler. Çünkü korkulacak biriydi tam olarak. Lakin bizim mangal gibi bir yüreğe sahip Satorumuz vardı! Katil zanlısının öğretmen olduğunu anlamama rağmen büyük bir merakla izlemeye devam ettim. Süreç çok ilgi çekiciydi çünkü. Buna benzeyen animeler varsa öneri olarak almayı da çok isterim. 📌İnsanın içindeki eksikliği hayat doldurur. 📌O ilk adımı atamazsan yolunu bulamazsın.

mysticaldimples 6 months ago

Behind Her Eyes

Steve Lightfoot

216 Gönderi

Spoiler içeriyor Bir insan istediğini elde etmek için en fazla ne yapabilir? 🤘🏻🤘🏻 • • • • • • • • • • • • Bir rivayete göre Yusuf Güney bu diziden sonra astral seyahate merak salmış Bu nasıl bir dizi böyle????…devamıBir insan istediğini elde etmek için en fazla ne yapabilir? 🤘🏻🤘🏻 • • • • • • • • • • • • Bir rivayete göre Yusuf Güney bu diziden sonra astral seyahate merak salmış Bu nasıl bir dizi böyle???? Hayatımda izlediğim en şok edici sona sahip yapımdı kesinlikle. Ters köşe çok şey izledim ama abi bu neydi ya? Sürekli ters köşe bir dizi olmasına dair yorumlar okudum rafta. Diziyi izlerken de bunun bilincindeydim ama asla böyle bişey beklemiyordum. Özellikle de astral seyahat konusunu zamanında çok fazla araştırmış biri olarak. Bu diziden sonra da artık benim için ilgi çekici bir alan olmaktan çıktı ve korkutucu alana girdi. Düşünsenize bedenen orda olmasanız da insanların hayatlarını görünmeden izleyebiliyorsunuz. En normal anlarından en müstehcen anlarına kadar izliyebiliyorsunuz ve bu çok korkunç. Şuan izleniyormuyum acaba diye diye insan kafayı bir güzel ekmekle sıyırır. Bizim lou da bir ara onu yaşayacak gibi oldu zaten. Bazen izleniyormuş hissine kapılırız ya hani? Belki de o durum boşuna değildir ve astral bedenleriyle yanımıza gelen insanlar vardır? Araştırmalar, okumalar yaparken astral seyahat iyiydi hoştu da bu konuya dair bir çekim izlemek korkunçtu. Bir daha astral seyahat konusunun yanından geçeni balkondan sallandırsınlar. Diziye dair tek bir ikirciklenme yaşadım. O da bizim Rob şahsiyetinin gay hareketler sergileyip de Adele bacımıza aşıkmış gibi davranmasıydı. Ne alaka falan diyordum. Bunun altından bir nane çıkacak kesin demiştim ama bunu asla beklemiyordum. Daha deneyimleme fırsatım bile olmadan beni astral seyahatten soğuttuğunuz için teşekkürler. Daha Yusuf Güney gibi çıkıp halka "bildiklerimi söylesem yer yerinden oynar" seslenişi falan yapacaktım. En güzel hayallerin katilisiniz. Tüm hevesim kursağımda kaldı. Anasını sattığımın dünyası bir kere de şaşırt be! -dizi şaşırttı dünya değil- Şimdi satmışım bu dünyanın anasını bacısını parçasını dinlemeye gidiyorum. Gecenin ikisine pek uyan bir parça değil ama her gün de hüzünlü mixler çekilmiyor ne de olsa. Bütün bunların suçlusu da David! Bu kadar çekici olmasaydın insanlar bunları yaşamamış olacaktı.

mysticaldimples 6 months ago

Kuyucaklı Yusuf

Sabahattin Ali

205 Gönderi

Spoiler içeriyor 📌Tükenmek bilmez bir sabırla bir meçhulü beklemek... "Ateşle barut ah yan yana durmaz" Ateşle barut parçasında geçen bu söz artık bana daima Yusuf ve Muazzez'i hatırlatacak. -çok alakasız olabilir ama onlara cuk uyan bir cümle- Lise birinci sınıfta okumuştum Kuyucaklı…devamı📌Tükenmek bilmez bir sabırla bir meçhulü beklemek... "Ateşle barut ah yan yana durmaz" Ateşle barut parçasında geçen bu söz artık bana daima Yusuf ve Muazzez'i hatırlatacak. -çok alakasız olabilir ama onlara cuk uyan bir cümle- Lise birinci sınıfta okumuştum Kuyucaklı Yusuf'u. O zaman da içimde şuan bıraktığı duyguları bıraktı mı hatırlamıyorum. Tek hatırladığım kitabın son sayfasını çevirirken çok etkilenmiş olduğumdu. Şuansa taze taze bu gönderiyi yazarken içimden binbir duygu geçiyor. Muazzezin beklemekten bitap düşmüş halini, Yusuf'un damarlarında gezen hüsran duygusunu iliklerime kadar hissediyorum. Eser ben de o kadar tanıdık duygular uyandırdı ki... Beni aldı ne zaman hissettiğimi bile bilmediğim duygularıma götürdü. Dünyanın bu şekilde olmadığı veya benim bu kadar kiri görmediğim masum zamanlarıma... Kalbimin bir köşesinde tanıdık bir duygu bıraktı. Sanırım kitap karakterlerinden etkilemeyi bırakmalıyım... Yusuf ve Muazzez'i okurken eserin içinde sanki ben de vardım. Bir tarafta büyük bir sabırla Yusuf'u bekleyen Muazzez. Öbür tarafta neyi seçeceğini bilmeyen Yusuf. İkisi arasında daimi bir şekilde hissedilen o gerginlik. O gerginliğin ortaya çıkardığı enerji. Neden bilmiyorum ama çok hoşuma gitti özellikle o kısımları okumak, bu da bana büyük bir haz verdi. Eser yetim bir çocuğun üzerinden ilerlediği için de en çok bağ kurduğumuz karakter Yusuf oluyor. Benim içinde öyleydi. Onda en çok kendimi gördüğüm bir kısım vardı. "Kendisinin dünyaya bir iş için geldiğini müphem bir şekilde hissediyor, fakat bu işin ne olduğunu bilmiyor ve etrafında kendisine 'bu benim işim!' dedirtecek bir şey göremiyordu. Yusuf bunları tahlil edecek seviyede olmamakla beraber, 'yerini bulamamanın' azabını bütün teferruatu ile duymaktaydı." Hayatta isteklerimin genelde farkında olsam da özellikle bazı konularda ne istediğimi bilmiyorum. Bunu düşünmeden geçirmediğim tek bir günde yok maalesef. Bir gün bu dayanılmaz döngüyü kıracağıma eminim lakin bunun ne zaman olacağını bilmemek iflahımı kesiyor. Hayatta büyük bir istekle bağlanacağım o tutkuyu artık bulabilmeyi istiyorum. Hayatta kalmanın artık bir 'yaşam' olmadığının farkına vardığım yaşlardayım. Her yaşın, her günün bana bir ders vermesini sevsem de onları bir bedelle elde edebilmek de yoruyor. Ve 21 yaşında yorulmak için çok gencim... Zorsun hayat... Bir yetimin üzerinden Sabahattin Ali bize neler neler anlatmış... Yalan kavramının bir karabatak olduğunu görüyoruz. İlişkilerde en önemli şeyin güven duygusu olduğunu biliriz. Burada da öyle. Lakin güven duygumuzu yıkanlar da yine bize güven çok önemlidir diye nutuk atan şahıslardır. Çok basit bir şeymiş gibi hayatlarınıza girer "güven cart curt abi" derler sonra da o güvenin içinden onlar geçer giderler. Yusuf'un duyduğu şeylere rağmen Muazzez'e güvenini yitirmemesi beni o kadar mutlu etti ki anlatamam. Şöyle bağlara o kadar hasretiz ki, başımızı çevirdiğimiz her yer bir acaba taşıyor, çoğu şey ne kadar masum dursa da. 15 yaşında bir kız çocuğu daha Muazzez. Lakin yaşına rağmen bir evlilik içinde nasıl davranması gerektiğini bilen de bir kız. Annesinin etkisiyle yalanlara o kadar alışıyor ki bu karabatağın içinden çıkamıyor. Burada da ailenin önemini görüyoruz. Yanlışa yönlendiren bir aile ne kadar doğru bir ailedir? Şahindeye bu konuda çok sinirliyim. Benim arada duyduğum bir söz vardır. Belki bilen de çıkar. "Eşinin dostunu kocası, kız kardeşinin dostunu da erkek kardeşi getirir" diye. Muazzezin de bu konuda celladı kendi annesi oluyor. Sınır bilinmeyen, mesafe koyulmayan her ilişki bir gün çok büyük olaylara sebep olabilir. Şahinde kendi kızının sonunu kendisi getirdi. Yusuf ve babası Selahattin bey ne kadar çabalasalarda bu kadın kendi nefsi uğruna kızını çar çur etti. Öbür tarafta devlet ve adalet adı altında yaşanan iğrençlikler. Ezilenin yanında değilde daima güçlü olanın yanında kalan o insanlar... Üç beş liraya taraf değiştiren varlıklar... Yıllar yıllar önce böyleymiş ve hâlâ böyle. Düzen asla değişmiyor. Tarih sürekli tekerrür ediyor. Çünkü insanlar ders almıyor. Çünkü bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın... Sevgi bir birlikteliği sağlayabilmek için başlı başına yeterli bir sebep değil. Kuyucaklı Yusuf eseri ile bunu da görüyoruz. Dönemin şartları, toplum baskısı ve en önemlisi aile. Görünürde kavuşan iki genç var önümüzde lakin görünmeyen kısımda onlar benim için tam olarak kavuşmuş da değiller. Kendi iç dünyaları, omuzlarında taşıdıkları geçmiş yükleri onları bir noktada tam olarak kavuşmadan da alıkoyuyor. Söylenecek belki daha çok şey var ama kitabın yeterince girdisi var zaten. İçimi bu kadar ezen bir esere biraz içimi dökmeden geçmek istemedim sadece. Hâlâ okumamış olan da varsa kesinlikle vakit kaybetmeden okumalı. Evrensel temaların işlendiği bu eserde herkesin az buçuk kendisini göreceğine eminim. Aidiyet duygusu, güven arayışı, hayatta ne yapmak istediğini bilememe ve sürekli bocalama hâli, aile ve toplum baskısı... Tüm bunların dışında da işin ucunda Sabahattin Ali var diyorum... Fazla söze hacet yok gibi? 📌Zaten, bir felakete sükun ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir. Kuru ve sabit gözlerin arkasında nasıl bir ateşin yandığı; yavaşça kalkıp inen göğsün içinde nelerin kaynadığı bilinmediği için, insan mütemadi bir ürkeklik ve tereddüt içinde üzülür... 📌-O gelmez artık. +Nereden biliyorsun? -Gidişinden belliydi! 📌Bir şeyler yapmak, artık her şeye bir son vermek lazımdı. 📌Onu hem hayrete düşüren, hem de düşündüren bir his de, Kübra ile tekrar ve muhakkak karşılaşacağına dair kafasında yaşayan bir kanaatti. Sanki yarım kalmış bir işin tamamlanması lazımdı ve günün birinde Kübra herhangi bir yerde bu işi tamamlamak için karşısına çıkacaktı. Bunların saçma olduğunu bildiği halde kendini düşünmekten alıkoyamıyor ve bazen saatlerce oturduğu yerde dalıp gidiyordu. 📌Muazzez söylenen sözlere bir gülümseme ile mukabele ediyor, Yusuf ise kimsede bir şey söylemeye hal bırakmayacak kadar tutuk oluyordu. Böyle zamanlarda tarif edilemez bir hasret onları birbirine çekerdi. Etraflarına yabancı olduklarını hissettiklerini nispet de birbirlerini ararlar, bu kısa müddet esnasında içlerinde günlerce anlatmakla bitmeyecek şeylerin toplanıp biriktiğini sanırlardı. Halbuki ilk fırsatta birbirlerini arayıp bulunca ikisi de eski sükutlarında devam ederler, yan yana oturarak veya ağaçların altında dolaşarak beraberliklerinin tarif edilemez saadetini duyarlardı. Konuşmaya ne lüzum vardı? Bütün güzel laflardan ve hoş insanlardan sıkılan bu mahlukları, birbirlerinin sessiz mevcudiyeti, yorgunluk verecek kadar doyuruyordu. Birbirleri için ne kadar tabi ve manasız olduklarını karanlık bir şekilde hissetmiyor değillerdi. Hislerinin şiddete ve dünyalarından ayrılığı cihetinden yapayalnız olduklarını, birbirlerine söylemeden biliyorlar ve bunun uzun zaman devam etmesinin ne dereceye kadar muhtemel olduğunu korkuyla düşünüyorlardı. 📌İkisinin içinde de hem uzun zaman sonra tekrar görüşmenin verdiği bir memnuniyet, hem de belki bir daha görüşmeyeceklerini sezmekten doğan bir hüzün vardı. Hayat, birbirinden ayırdıklarını, kısa bir müddet için tekrar yaklaştırır gibi olsa bile, uzun zaman yan yana bırakmıyordu. Geçen günlere bir daha geri getirmek mümkün değildi ve sadece hatıralar, iki insanı birbirine bağlayacak kadar kuvvetli değildi. 📌İçindeki bütün yıkıntılara, bütün kederlere rağmen başını yere eğmek istemiyordu. Matemini ortaya vurmadan tek başına yüklenecek ve yeni bir hayata doğru yürüyecekti.