(@) - Raf

"Gündüzümde gecemdesin çalınmasın söylenmesin sen benim şarkılarımsın." Yusuf karakterini canlandıran Emre Kınay'ın kaleme aldığı mahallenin romanın da olan olayları izliyoruz. Sıcacık bir dizi olmasına dair onlarca yorum okudum. Raf için olsun YouTube için olsun onlarca yorum okudum buna dair. Evet,…devamı"Gündüzümde gecemdesin çalınmasın söylenmesin sen benim şarkılarımsın." Yusuf karakterini canlandıran Emre Kınay'ın kaleme aldığı mahallenin romanın da olan olayları izliyoruz. Sıcacık bir dizi olmasına dair onlarca yorum okudum. Raf için olsun YouTube için olsun onlarca yorum okudum buna dair. Evet, güzel bir dizi ama sımsıcak ve abartılacak kadar bir dizi mi bilemiyorum. Çünkü ben çok çok nadir sahneleri dışında pek fazla benimseyemedim diziyi. Tek benimsediğim bir nokta oldu o da abartısız sahneleriydi. Klişe bir söz vardır ya hani "bizden, bizim insanımızdan sahneler" falan diye. Öyle sahnelerdi. Abartısız, süsü püsü olmayan sahnelerdi. Gerçekten bir kenar mahallenin insanının hayatını yansıtmışlar ama bana eksik geldi. Çok eksik geldi. Bu kadar gerçekçi olması mı beni uzaklaştırdı diziye yoksa düşündüğüm gibi cidden eksik miydi birşeyler? Senaryo eksik geldiği içinde böyle hissetmiş olabilirim. Oyuncular çok bilinen kişiler. Zuhal Olcay'ı ben daha çok şarkılarından biliyorum. "Ankara'da aşık olmak" parçası ile tanımıştım zaten kendisini. Uğur Polat ile de "Aşk tesadüfleri sever" filminde partnerlerdi. Yine orada da görmüş ve sevmiştim. Lakin Zuhal hanımın burada ki oyunculuğunu hiç beğenemedim. Çok mimiksiz ve ruhsuzdu. Ali karakteri dışında bana o istediğim duyguyu verebilende olmadı zaten. Bu yüzden Ali karakteri dizide en sevdiğim karakterdi. Uğur Polat'ı bu anlamda kutluyorum. Ali'nin efendiliğini, hayatta bir amaca sahip olması ve bu amaç uğruna yaşamasını falan çok güzel aktarmış. Ayrıca Ali bunların dışında yaşamış olduğu şeylere rağmen de oldukça nazik ve insanların sınırlarını bilen bir insandı. Buna göre yaşayan, buna göre kendine idealler belirleyen bir insandı. O yüzden Ali'nin ben de yeri >>>> Dizide ki her karakterin hayata dair bir amacı vardı. Hepsi hayatın bir ucundan tutup ayakta kalmaya çalışan insanlardı. Bunu yaparken de çoğunlukla birbirlerine dayandılar, birbirlerinin limanı oldular. Bu sırada kimi aşkı buldu, kimi yitirdi, kimi de bu konuda kendine bir yer bulamadı. Lakin günün sonunda hepsi birbirine sığındı, bir komşuluktan daha çok koca bir aile izledim. Ev alma komşu al diye boşuna dememiş eskiler. Bu yönüyle dizi güzeldi ama dediğim gibi ben dizinin ruhuna dair bir şey hissedemediğim için sürekli aşağı çekildim, bu da beni bitse de gitsek moduna soktu maalesef. "35 yaşındayım. Daha hiçbir şey yaşamadım ki ortasında olayım hayatın ama kenarındayım, o kesin. Hem de en kenarında, bizim mahalle gibi şehrin dibinde." Yusuf'un dudaklarından dökülen bu sözler beni de ister istemez sorgulamaya itti. 21 yaşında ben neresindeydim hayatın? Kenarında mı, kıyısında mı? Yoksa yolun başında mı? Girdiğim hayatlarda mı, kaleme aldığım yazılarımda mı? Belki de hepsinde, bilmiyorum...

mysticaldimples 6 months ago

Sonbahar Rüzgarları

Mehmet Dinler

2 Gönderi

"Düşen bir yaprak görürsen beni hatırla demiştin" IMDb puanının neden bu kadar düşük olduğunu sorguluyorum şuan. Bir taraftan da "sonbahar rüzgarları" parçasıyla filmi düşünüyorum -düşündüğüm tek şey film değil- Filmi bu yaz fark edip listeme aldım ve bir an önce…devamı"Düşen bir yaprak görürsen beni hatırla demiştin" IMDb puanının neden bu kadar düşük olduğunu sorguluyorum şuan. Bir taraftan da "sonbahar rüzgarları" parçasıyla filmi düşünüyorum -düşündüğüm tek şey film değil- Filmi bu yaz fark edip listeme aldım ve bir an önce sonbahar gelsin de izleyeyim diye dört gözle bekledim. Ve benim için buna değdi. Şimdi yaprakların sararıp, yağmurların çoğalmasını bekliyorum. Seğmenler parkı ve kuğulu gölde bir yürüyüşü hak ediyor zira bu parça... Nalan adında bir kızımız var ve bir gün iş için taksi çevirdiği sırada deniz teğmeni Kemal ile karşılaşıyor. -gemilerde talim var çok yakışırdı bence bu filme jcksjcjs- Bu karşılaşmadan sonra onları çok fazla şey bekliyor. Aşk, sevgi gibi etmenlerin yanı sıra bize ders verir nitelikte sahneleri de vardı. Filmde hoşuma gitmeyen bir detay var önce ondan bahsedeceğim. Bundan kaç kez bahsettim bilmiyorum ama yineleyeceğim. Ben ilk görüşte aşka inanmıyorum. Burada da ona benzer bir şey varın ötesinde ilk on dakikadan el ele tutuşup çayırlarda falan koştular. İçimden dedim "hah bizi şimdi siyah gül gibi bir film bekliyor" neyse ki öyle olmadı. Hatta bugüne kadar izlediğim en olaylı Yeşilçam filmi bile olabilir. Neden bu hisse kapıldım bilmiyorum ama dolu dolu geldi. Pinterestte Türkan Şoray'ın fotoğraflarını ararken denk geldiğim kareleri oluyordu ve büyük bir çoğunluğu bu filmdendi. O yönden de izlemek benim için çok güzeldi. Çünkü ben ekran görüntüsü almadan duramadım maalesef... Film adına yakışır nitelikteydi. Dolu dolu mutluluk ve aşk sahnelerinin değil de sonbaharın bir hüzün mevsimi olduğunu haykırdı bir çok sahnesinde. En sevdiğim iki mevsim arasındadır ilkbahar ve sonbahar. Lakin sonbaharın hep daha bir ağırlığı olmuştur ben de. Ankara en çok sonbaharda güzel diye midir bu duygu bilemem... Film karakterlerinin geçmişte verdiği kararlar yüzünden hayatları bir sonbahar rüzgarı gibi harlandıkça harlandı. Görünmeyen bir ateş vardı sadece. Yüreklerinde hissettikleri, görünen görünmeyen gözyaşları ile bezedikleri bir ateş... Farkında olarak veya olmayarak film ve dizilerde hep rüyaların ağırlığını görüyoruz. Hatıraların ağırlığı, özlemin dayanılmaz yükü en çok rüyalarda buluyor insanı. Burada da tam olarak öyleydi. Rüya içinde mutlu hissettiren, uyanınca üzerine bırakılan koca buruk bir his... Nalan'ın rüya sahneleri de oldukça buruktu. Ekran görüntüsü almadan duramadığımdan bahsetmiştim. Film beni en çok bu yönü ile bağlamış olabilir. Bir taraftan melodiler bir taraftan mekan seçimleri ve görsellik. Özellikle Türkan'ın sahnelerinin güzelliği... Kadın taş gibi çünkü, ne giyse yakışıyor. Ediz ve Türkan'ın oyunculuğu da oldukça güzeldi. İzlerken fark ettim Ediz ilkokul aşkıma çok benziyordu. Onun büyümüş de adam olmuş hâli gibiydi. Belki de filmle bu yüzden çok bağ kurdum bilmiyorum cjakxbka Bu bir film olduğu için bundan çok bahsetmek istemiyorum ama bu duyguyu en çok bu filmden aldığım için ona da değineceğim. "Kader" kavramını çok fazla gördüm diyebilirim. Veya gözüme çok fazla battı. İki karakter ne kadar ters ve yanlış kararlar verdilerse hayat hep onları bir şekilde yan yana getirdi. Bazen biri istemedi bazen diğeri lakin günün sonunda hep yan yanalardı. Ne kadar inat etselerde. Kader ve nasip kavramını sanırım bu yüzden çok seviyorum. Olacak olanın bir gün nasıl olsa olacağına inancım tam. Kim inat ederse etsin. Sanırım biraz da -asla biraz değil- tevekkül lazım. Zira birileri tevekkülün varlığını çok zor öğrendi. İzleyin, izlemeyin kısmına gelince. Ben bu konularda çok net bir fikir belirtmeyi veya önermeyi sevmiyorum. Biraz sürpriz işi gibi bir durum bu. Benim gördüğümü başkası görmek zorunda değil veya başkasının gördüğünü de ben görmek zorunda değilim. İçinden tek çıkardığım bir anlam benim için o filmi çok iyi yaparken benim çıkardığım anlamı da kimse görmek zorunda değil. İnsan leylasını gördüğü yeri severmiş de diyebiliriz. -denk geldiğim bir cümleden sonra bir taraflarımdan uydurduğum bir cümledir bu da ve bir leyladan çok fazlasıdır benim için anlam bakımından- Lakinnnnn bu film adına konuşursam Yeşilçam severlerin kesinlikle seveceğini düşünüyorum.

mysticaldimples 6 months ago

Aynen Aynen

Yunus Ozan Korkut

37 Gönderi

Bir rivayete göre "dame un grrr" akımı bu diziden sonra ortaya çıkmış. Bir belgeseli izlemek için tv plus üyeliği almıştım. Blu tv'nin de yapımları varmış içinde, "aynen aynen" de oradan çıkma bir yapım. Bu diziyi izlemek hiç aklımda olmamasına rağmen…devamıBir rivayete göre "dame un grrr" akımı bu diziden sonra ortaya çıkmış. Bir belgeseli izlemek için tv plus üyeliği almıştım. Blu tv'nin de yapımları varmış içinde, "aynen aynen" de oradan çıkma bir yapım. Bu diziyi izlemek hiç aklımda olmamasına rağmen bölümlerin dokuz on minvalinde döndüğünü görünce açtım izlemeye başladım. Günümüzde yaşanan bazı şeyleri tiye alarak sahneleme yapmışlar. Yetişkin içeriklere karşı hassasiyeti olanların tercih edeceği bir dizi olmamakla beraber tek başınıza izlemeniz çok daha iyi olur. Uraz'ın oyunculuğunu önceden sevsem de son yıllarda oyunculuğuna karşı bir uzaklık da hissediyordum. Bu dizi de bu durumu perçinledi. Kerem Bursin'in karizmasına edecek tek lafım yok ama onun da oyunculuğunu önceden beğenmezdim. Hoş burada da çok çok iyi denecek bir oyunculuğu yok ama böyle bir dizide öyle bir durumu da çok beklemedim. Ayrıca Urazdan sonra Keremi izlemek de kat be kat daha iyiydi. Tiye alınan şeyler sadece kadın erkek ilişkisine karşı değil, günümüzde artık aşina olduğumuz belki de alıştığımız şeylere karşı da yapılıyordu. Bunlardan bir tanesi saçma sapan yerli dizi sektörümüzdü. Kerem Bursin de bir oyuncu olmasına rağmen, yerli dizilerde hep böyle rollerde yer almasına rağmen bu konuyu tiye alan bir karakterdi. "Aşk intikam ve ihtiras" üçlüsünü farklı farklı adlarla önümüze sunan sinema sektörüne güzel bir taşlama yaptı. "Ve çatır çatır sevişirler" minvalinde dönen yeni dizilerimiz için cuk oturan bir taşlamaydı. Zira yalı çapkını zart zurt dizilerinden de bunu oldukça iyi biliyoruz. Dizi insana birşey katmıyormuş gibi görünsede benim ilgimi çok çeken bir mevzu vardı son bölümlerden bir tanesinde. İzlemek isteyenler için belki spoi olabilir ama sekiz dakikalık bir dizide buna çok takılacağınızı düşünmüyorum. Nil bir yerde hamile olduğundan şüpheleniyor ve denizle paylaşıyor bu durumu. Baba olacağının farkındalığını aniden bünyesinde yaşayan denize bir de artık dokuz ay seks yapamayacak olmanın farkındalığı yükleniyor ve bu durumdan yakınıyor. Nil buna gerek olmadığını bu durumda da seks yapabileceklerini söylese de o katiyen bu fikre karşı çıkıyor. Erkeklerin eşlerinin hamilelik süreçlerinde birliktelik yaşamak istememelerine başka yerlerde de denk geldim ve tanık oldum. Bunun sebebini de o bölümden sonra daha çok merak edip biraz araştırdım. İlki bebeğe zarar veririm korkusundan ileri geliyormuş. Ki bu fizyolojik olarak pek mümkün değil. Bebeğin rahimde büyüdüğünü hepimiz bilsek de cinsel ilişkilerde de penis rahime kadar uzanmazmış. Çünkü vajina yolu ile rahmin başladığı yer birbinden ayrı. Bu yüzden bebek için herhangi bir risk yoksa cinsel ilişki de bebeğe herhangi bir zarar vermezmiş. Diğer sebebi ise izleniyormuş hissiymiş. Yani bebek tarafından. Ki bu bir bakıma aslında mantıklı gibi. -bence- Üzerine düşününce cidden garip bir durum. Her zaman kadınlarda annelik içgüdüsü önceden var bu erkeklerde yok, onlar bebekle bağ kurunca babalık duygusu yükleniyor desek de sanırım bu böyle değil. Bu araştırmayla bunu anlamış oldum. Yapıları gereği bu gibi durumlarda biz kadınlardan çok daha farklı bir şekilde etkileniyorlar. Biz bebeğe karşı büyük bir şefkat ve benzeri duygularla bağlanıp bağ kurarken onlar daha çok güven ve koruma içgüdüsü ile yaklaşıyorlar. Aslında tam da bir erkekten ve erkek yapısından beklenildiği gibi. Dizinin bana kattığı tek şey buydu ama bu bile çok büyük bir şeydi bence, özellikle de toplumumzda böyle şeylerin ayıp karşılandığını düşünürsek. İnsan cidden neyin içinden ne çıkacağını ve ne anlam bulacağını asla bilemiyor. O yüzden bu diziyi bitirdiğime de memnun olduğumu söyleyebilir ve iyi geceler dilerim.

mysticaldimples 7 months ago

İkinci Bahar

Orhan Oğuz

14 Gönderi

"İkinci bahar yaşıyor ömrüm, gel benim yârim oluver şimdi." Son zamanlarda çok fazla Türkan Şoray'a maruz kalınca dizisi de olduğunu fark ettim. Bölüm sayısı da makuldu. O yüzden bir hafta içinde izlendi 😌 Bu kadar çabuk bitmesinin sebebi kesinlikle mükemmel…devamı"İkinci bahar yaşıyor ömrüm, gel benim yârim oluver şimdi." Son zamanlarda çok fazla Türkan Şoray'a maruz kalınca dizisi de olduğunu fark ettim. Bölüm sayısı da makuldu. O yüzden bir hafta içinde izlendi 😌 Bu kadar çabuk bitmesinin sebebi kesinlikle mükemmel bir aile dizisi olmasına bağlı. Yeni çekilen türk yapımları arasında eski dizilerimiz adeta inci mercan. Bu dizi de aynen öyleydi. Tökezlemeleriyle, sevdalarıyla, sokaklarıyla, ekmek parası için çalışıp çabalamalarıyla, asi çocuklarıyla, hayatın tokatlarıyla geçen 37 bölüm... Bizden sahnelerdi kısaca. Sadece bizden de değil, tüm insanlıktan ibaretti. Her karakterle beraber mutlaka yaşadığınız bir olayı görüyorsunuz izlerken. Peki ben neler gördüm? Kendimi kimlerin yerine koydum? Kendimi hangi karakterlerde izledim? Biraz bunlara biraz da karakterler hakkında düşündüğüm şeylere değineceğim. -Ali Haydar- Üç kızıyla beraber yaşayan, anneden Antepli babadan Urfalı bir adam. Yaptığı kebaplarla bilinse de insanlar onu mertliği, babacan tavrı ve dürüstlüğü ile tanır. Onu çekemeyen insanlar tarafından bir çok kötülüğe uğramasına rağmen o her zaman yanında ki insanlarla dimdik ayağa kalkmayı başarabilen bir şahsiyetti. İnsanların etlisine sütlüsüne karışmamasına rağmen başına gelen belaların haddi hesabı da olmadı maalesef. Meyve veren ağaç taşlanır derler ya hani. Ali Haydarın hesap da aynen oydu. Ali Haydarla beraber helal kazancın ne demek olduğunu anladık. Ekmek parası için ne yapılırsa yapılsın utanılmaması gerektiğini öğrendik. Şener Şen de bu rolü ustaca üstlenmiş. -Hanım- İki asi çocuğa sahip olan Hanım... Adeta çoğu sahnede sürekli evlatlarıyla sınandı. Ki evlatla sınanmanın en zor sınanma olduğunu söylerler. Lakin o çok güçlüydü. Çünkü hayatı boyunca başbaşa kaldığı zorluk sadece evlatları tarafından başına gelenler değildi. Onun mazisi daha acı şeylere tanıklıl etmişti. İnatçı, dediğim dedik ve aklına koyduğu şeyi elde eden bir kadındı. Açık konuşmak gerekirse bazen de deliydi. Gözü kararınca herşeyi yapabilecek bir cesarete sahipti. Bu yönüyle beni kendine fazlasıyla çeken biriydi. Ve bir kebap salonunda bu ikisi arasında doğan bir sevda vardı. İkinci baharlarını yaşamak üzere onlar için sebepler oluşmuştu ilahi düzende. Peki ya onları nasıl zorluklar bekliyordu bu süreçte? Eski dizi sevdalıları listelerine alabilirler, şayet merak ettilerse. -Ulaş ve Ömer- Hayalleri uğruna başlarını türlü türlü belalara sokan hatta ölümle bile burun buruna gelen o iki genç arkadaş... Hayallerine bu kadar körü körüne bağlanmaları oldukça hoş bir olaydı. Bunun için çalışmaları, çabalamaları bana da hayallerimi hatırlattı. Onların hayallerini elde etme yolu yanlıştı. Lakin yine de bu uğurda bir şey yapmaları en azından bir şeydi. Yanlış da olsa. Belki bazılarımız hâlâ hayalleri için bekliyor. Belki de adım adım gittikleri için bu durum onlara az geliyor. Yolun sonunda başarıya ulaşabilmeyi hepimiz için dilerim. -Vakkas- Nefret, kin, intikam hırsı ve gururla harmanlanmış bir adam Vakkas. İntikam alma uğruna nelerin yapılabileceğini en çok bu karakterle gördük. Ne pis şeylerin yapılıp da yüzün asla kızarmadığını da... Bazen sanırım yumuşuyor dedirtse de o tam bir "tıskıyt'ti." Antep yöresinde geçen bu kelime ne sevilmez, iğrenç şeysin anlamı taşıyor. Vakkasın her sahnesi geldiğinde tam olarak böyle hissettim. -Neriman- Pardon... Afeti devran Neriman diyecektim. Çıkarları uğruna iyilik yapan beyni bozuk bir kadındı. Üç koca eskitmiş Neriman bir de 'dürüst, mert ve aile babası' bir adamı eskitmek istedi. Bunun içinde bir çok gelgitli saçma sapan harekette bulundu. Böyle insanların ne tahammül edilemez olduğunu bir kez daha Neriman sayesinde görmüş oldum. Lakin herşeye rağmen o da bir insandı ve insan dediğimiz varlık kaç yaşında olursa olsun hata yapıyordu. Önemli olan şey bu hataları düzeltmek ve tekrardan tekrarını yapmamaktı. Peki Neriman bunları ne kadar sağlayabildi? Ve diğer karakterler... Deli fişek Cennet, yüzü kadar huyu da güzel olan Melek, baba baskısıyla büyümüş olan Medet, Medet ve Meleğin aşkı, hayal kırıklığı yaşayan ama bu hayal kırıklığının büyüttüğü Gülsüm, yanar döner olup esnafın içinden geçen Şecaattin, Şecaattinin aklı bir havada olan oğlu Timuçin, Amerikadan ülkemize gelip bir kebapçı da çalışmaya nail olan Tim (en çok bunu seviyorum, Tim'i oynayan bu adamı çocukken de çok severdim, çocukluk aşklarımdan birisin Tan Sağtürk...) Sazıyla iç içe geçmiş olan Zülfikar Ağa... (Yabancı damat dizisinin memik efendisi olur kendileri. Ve aile dizilerinde, filmlerinde bu adamı izlemeye bayılıyorum. Arif Erkin'in kendi hayatında ki karakterini bilmiyorum ama onun gibi bir dedem olsun çok isterdim.) Adeta bir İstanbul beyefendisi olan Besim bey ve esnaf ahalisi... Hepsini izlemek çok keyifliydi. Bir kez daha eski türk dizisi insanı olduğumu anladım. Ve bunun için o usta oyuncuların hepsine gıyabında teşekkürümü sunuyorum. Oyunculuk anlamında cidden yok yok bir kadro var. Gülsümü canlandıran Nurgül Yeşilçay, Ulaşı canlandıran Ozan Güven, Nerimanı canlandıran Güven Hokna (biz onu daha çok "aman Ali Rıza bey ağzımızın tadı bozulmasın" ile tanırız cjsnxjjs) Seksenlerin Yasemin Çoknası, Leyla ile Mecnun'un Ali Atay'ı bile var! Her bir oyuncuyu gördükçe şok oldum cjsjjxjsjx Bir anlık fikirle açtığım bu diziyi orta yaşlı bir kadın olduğum da kendi kuracağım ailemle de izleyeceğime eminim. Eski dizileri seven, Türkan Şoray izlemeyi seven, "nerede kaldı o eskiler" diyenler daha ne bekliyorsunuz izlemek için?? Zira bu konuda hasretimizi anca bu şekilde dindirebiliyoruz. Bu akşam benden bu kadar. Hayırlı geceler diler ve kaçarım. !!!Kaçmadan önce bir not!!! Boğa burcu olan, boğa burcu olmadığı hâlde yemek yemeyi çok seven insanlar dikkatli olun... Her sahnede hamile kadın gibi aşermeye hazır olun... Dizinin içine girip o mezeleri Hanım'ın elinden yemeyi isterdim. "Köpoğlu mancası" diye de bir mezeleri var. Her duyduğum da güldüm cjsjjxjsxj Belki Hanım'ın yaptığının yerini tutmaz ama mutlaka deneyeceğim.

mysticaldimples 7 months ago

Ankara Havası

Aziz Alaca

2 Gönderi

/23 Ağustos Cumartesi/5. Belgesel/ "Bu bir Ankara hatırasıdır, Ankara işidir." -Erkin Koray- Bu hafta ki belgesel seçimim Ankara Havası oldu. 4 bölüm ve her biri yaklaşık 25 dakikadan oluşan bu yapımı öncelikle @b12madeni'ne sonra da Ankaralı olan, Ankaralı olmayıp Ankaralı…devamı/23 Ağustos Cumartesi/5. Belgesel/ "Bu bir Ankara hatırasıdır, Ankara işidir." -Erkin Koray- Bu hafta ki belgesel seçimim Ankara Havası oldu. 4 bölüm ve her biri yaklaşık 25 dakikadan oluşan bu yapımı öncelikle @b12madeni'ne sonra da Ankaralı olan, Ankaralı olmayıp Ankaralı hisseden herkese ithaf ediyorum. Yani kendime de. Öhm şimdi gelelim belgesele. İlk bölümde Atatürk ile giriş yapıyorlar belgesele. Ulus çevresinde denk gelinen esnaf ve taksi şoförleri Atatürk'e karşı olan sevgilerini anlatıyorlar. 26 yıldır Atatürk'ün resmini bulunduran mı dersin, Ulus semtinin önceki isimlerini bilen tarih sever vatandaşlarını mı dersin, yoksa ücretsiz Atatürk dövmesi yapan dövmeci abiyi mi dersin... Bayağı bayağı Ankara'nın içinden sahnelerdi. Sadece ilk bölümü atam ile harmanlamışlar. Pek de güzel olmuş. İlk bölümün sonlarına doğru bir abi konuşma yapıyor. Atatürk'ün vatanın evimiz olduğuna dair söylediği söylemleri aktarıyor. Bu beni bir on yıl öncesine falan götürdü. Bir akşam yemeğinde babam durup dururken "Elif sence anne baba mı yoksa vatan mı?" Diye bir soru sormuştu. Yemek yerken bunun ne alaka olduğunu anlayamamıştım tabi. Anne ve baba kaybının ben de oluşturacağı hüznü düşünüp onları seçtiğimi söylemiştim. Babamsa bana hâlâ bugün bile hatırladığım bir cümle kurdu. "Vatanı olmayanın ana babası da olmaz kızım. Önce vatan, sonra aile" demişti... O abinin sözleri tekrar beni o güne ve o anın duygusuna götürdü. Belgeselde de dendiği gibi "vatan evdir ve evi ne olursa olsun korumamız gerekir" diyerek sahip çıkmalıyız. İlk bölümü ne kadar ilgiyle izlediysem ikinci bölümü bir o kadar zor izledim. Konu futbol falan olduğu için öyle oldu tabi. Ankara gücü taraftarlarının kameraya alındığı bir bölüm ve bolca ama bolllllca Ankara ağzına maruz kalıyorsunuz. Yalan yok bazı yerlerde dudaklarım kocaman kocaman güldü. Çünkü aşinayız... Üçüncü bölümde ODTÜ üniversitesini görüyoruz. Öğrencileri ve akademisyenleri tarafından bizlere aktarılıyor. Dördüncü bölümde ise çinçin mahallesi'nin insanlarını ele alıyor. -b12madeni hiç çinçine gidip gitmediğimi sormuştu. Ben de gitmediğimi söylemiştim lakin bu belgeselle beraber çinçine bir nebze olsun aşinayım artık- Ankara aslında o kadar garip bir yer ki... Altındağ diyoruz ama bir tarafı Hamamönü, bir tarafı ulus, bir tarafı Çinçin fjsjxjsj Neyseciğime. Bana en çok dokunan bölüm de dördüncü bölüm oldu. İlk bölümde de atam falan vardı eyvallah ama dördüncü bölüm direkt empatiye yönlendiriyor sizi. Bu belgesel bilgi birikimi veya tarihsel doğruluk vermekten daha çok halkı göz önüne almış. Onları konuşturmuş ve bizlere sunmuş. Aslında böyle olması daha iyi bile olmuş diyebilirim. İnsan izlerken biraz eksik kalıyor, tam olarak belgeselin içine giremiyor gibi hissediyor ama aslında durum böyle değil. En azından benim için. Zira araştırmak istediğimiz konuyu internete girip de araştırabiliriz. Lakin bu belgeselin içinde her bir semti kendi yaşamı içinde görüyoruz. Bir tarafta odtülü öğrenciler diğer taraftan Çinçin gençleri ve bu ikisi arasında ki farklar gibi gibi. He bölüm sayısı dört ile sınırlı kalmayıp daha fazla olabilirdi orası ayrı bir mevzu. "Ankara" kavramı toplumda nasıl algılanıyor buna ışık tutuyor biraz. İlk akla gelenlerde "Ankaragücü, ODTÜ, ÇinÇin ve Atatürk" oluyor. Canım Ankaramın nevi şahsına münhasır alt kültürlerini inceliyor yani. Üstte de bahsettiğim gibi tarihsel bir bilgi verilmediği için insan bir eksiklik hissetse bile halkın yaşamını onların ağzından dinlemek ve görmek çok daha iyi. Tabi bu herkes için böyle olacak diye bir kural yok. Gelelim şimdi kimlere öneririm? Ankarayı seven, Ankara'yı merak eden herkesin izlemesini tavsiye ederim. Sitcomkar ve Ankara sevdalısı olan bacım sana da öneriyorum. Özellikle dördüncü bölümü izliyorsun ve üzerine konuşuyoruz. -müsait olduğun bir ara -

mysticaldimples 7 months ago

25 Litre

Melih Özyılmaz

31 Gönderi

/16 Ağustos Cumartesi/4. Belgesel/ Elimizde bulunan şeylerin nankörü olmamız üzerine..✍️ Bu kadar etkileneceğimi düşünmüyordum. Su üzerine hep bir şeyler duyarız ama ilk defa bu belgeseli izleyince ne kadar vahim bir duruma evrilebiliriz onu anladım. Belgeselimiz senaryolu belgesel formatında hazırlanmış. Athena…devamı/16 Ağustos Cumartesi/4. Belgesel/ Elimizde bulunan şeylerin nankörü olmamız üzerine..✍️ Bu kadar etkileneceğimi düşünmüyordum. Su üzerine hep bir şeyler duyarız ama ilk defa bu belgeseli izleyince ne kadar vahim bir duruma evrilebiliriz onu anladım. Belgeselimiz senaryolu belgesel formatında hazırlanmış. Athena grubundan Gökhan Özoğuz ile su ile ilgili bilgiler öğrenip bu konuda farkındalığa ulaşırken bir yandan da gelecekte İstanbul'da günlük kişi başına yalnızca 25 litre su düşeceği kurgusu işleniyor. Özge Özpirinçci ve İlber Ortaylı gibi tanınmış kişiler üzerinden de katkı sağlanıyor. Bundan bir 30 yıl sonrası dense de su tüketimi kontrol altına alınıp korunmazsa 10 yılda bile kuraklıkla baş başa kalıp su tüketimi ile alakalı sorunlarla karşı karşıya kalabilirmişiz. Suyu karne ile aldığımızı bir düşününün... Ve bunun yalnızca 25 litre ile sınırlı olduğunu... Duşta ilk on dakikada bile 120 litre su harcanıyormuş. Bir diş fırçalarken 5 litre su. O içtiğimiz bir fincan kahve için bile dolaylı yoldan tonlarca su harcanıyor. Kişi başına şu an İstanbul'da günlük olarak harcanan su 190 litreymiş... Başta da söylediğim gibi, elimizde bulunan şeyin nankörlüğünü yapıyoruz. Evet belki inkar etmeyerek değil ama görmeyerek, farkında olmayarak, görsek bile görmezden gelerek... Belgeselin içinde bir sahnede bile günü gelince "paranın yerini suyun almasına" vurgu yapılıyor... Her şeysiz olur ama susuz olmaz diyebilir miyiz? Başka alternatifler başka çözüm yolları bulunmaya başlansa bile gelecekte önemli olan şeylerden biri de artık suyun kalitesi olacakmış. Ki çok haklılar. Zira kullanılıp arıtılmış olan suları tekrar kullanmaya başlayacağız. Diyelim o da yok elimizde çoğu insanı bekleyen son insanların yüzlerinin solması, günlük yaşamda yaşayacağımız zorluklar ve böbrek yetmezliği, dizanteri gibi hastalıklar olacak... Hepimiz üzerimize düşeni yapmazsak şayet... Kendimiz farkına varacağız ve gelecek nesillere de bunun önemini aşılayacağız. Zira İlber Ortaylı'nın da dediği gibi başka bir dünya yok. Alternatif gezegenler araştırılsa bile oraya ulaşmak veya oraya herkesin ulaşması çok uçuk bir düşünce benim için. Bu yüzden suyu şu an elimizdeyken ve şu an ona sahipken korumamız gerekiyor. İlber Ortaylı bu konuda İstanbul'un tarih boyunca susuzlukla nasıl mücadele ettiğini anlatıyor. Çözüm yollarının hep bulunduğunu ancak bugünün şartlarında çözüm arayışının sürdürülmesi gerektiğini vurguluyor. Zira nüfus artışı her geçen gün artıyor bununla birlikte tüketilen kaynaklar ve su miktarı da aynı oranda hatta daha fazla bir şekilde artışa geçiyor. Diğer yandan belgesel umudumuzu yitirmemeyi umudu yitirmek yerine harekete geçerek bir şeyler yapmamızı vurguluyor. Tasarruf her birimiz için en önemli meseleyken melen barajı gibi projelerin de su getirmeyi hedeflemesi ile umudumuzu arttırmamız gerektiğini söylüyorlar. Melen barajı çok güzel bir buluş olsa da belgesel bize bireysel sorumluluğu arttırmamız gerektiğini vurguluyor. Gelecek çok da uzak da değil. Yaklaşık 8 saat sonrası bile bir gelecek. Yani aslında gelecek bugün bile diyebiliriz. Daha doğrusu bugünün önlemleri bir noktada geleceği de yaşanabilir ve devam edilebilir kılar. Alışmaya alışık olan canlılar olarak tasarrufu da kendimize alıştırmamız gerekiyor. Her birimizin iyiliği için. En başta da kendi iyiliğimiz için. www.yarininsuyu.com adlı siteden de su ayak izinizi hesaplayabilirsiniz. Ben kendi sonucumdan dolayı bayağı bir utandım da... Bu konuda her birimiz vicdan üzerinden yürümeliyiz. Susuz kalacak kişiler sadece bizler olmayacağız. Annelerimiz, babalarımız, canımızdan çok sevdiğimiz kardeşlerimiz ve belki ilerde evlatlarımız. Susuzluğa dayanmak zordur ama o insanları bu konuda acı çekerken görmek daha zor olur. Bunları düşünerek vicdana gelmeliyiz. Ve lütfen ama lütfen izleyin. Tek başınıza değil, büyüklerinizle, küçüklerinizle izleyin. İlk defa bir yapım için bundan sonra insanlara sürekli izleyin baskısı yapacağım...

mysticaldimples 7 months ago

Hayata Röveşata Çeken Adam

Marc Forster

101 Gönderi

O-T-T-O Tom hanks canımın içi aynı anda bu kadar tatlı, ciddi ve komik olmak zorunda mısın?? (Seni sadece run forrest run da izlesem de benim için öylesin...) Bir ara geçen yıl yine bu dönemler bu filmi izlemeyi düşünüyordum. Hatta bir…devamıO-T-T-O Tom hanks canımın içi aynı anda bu kadar tatlı, ciddi ve komik olmak zorunda mısın?? (Seni sadece run forrest run da izlesem de benim için öylesin...) Bir ara geçen yıl yine bu dönemler bu filmi izlemeyi düşünüyordum. Hatta bir ara açmaya falan yeltendim de ama hep bir şekilde kalıyordu araya farklı filmler, diziler falan giriyordu ve bir türlü nasip olmuyordu izlemek. Ankara'nın esintili havasında izlemek nasipmiş... Açıkçası filme yorum falan yazmayı düşünmüyordum da anı kalsın diye yazacağım 😌 Film komedi türünde görünse de hüzün kısmı komedi kısmına oranla daha fazla. Hüzün dediysek de bağrınızı tutup da çekmiyor. Ama bazı arkadaşlar bugün çok içliydi ve bir saate yakın ağladı galiba... Bir ara benim de gözlerimden bir kaç yaş aktı ama soğuk nevale karakterim araya girip duruma el attı. Sonra kulaklarıma burun çekme sesleri gelmeye başladı. Diyorum nereden geliyor bu ses. Ne çok uzak ne çok yakın. Tiz bir burun çekme sesi. Meğersem benim canımın içi b12madenim ağlıyormuş cjsjxjsjxj Otto gibi insanlar zor olsa da ben Otto gibi insanları sanırım daha çok seviyorum. İçlerinde sakladıkları çok güzel bir yan oluyor çünkü ve tüm mesele onu ortaya çıkartmak... Herkesin anlaşabildiği birini değil de Otto gibi zor insanları kabuğundan çekmek ve onu hayatına dahil etmek çok güzel olmalı. Zor bir insandı falan ama zaman geçtikçe içimizi sımsıcak yapan samimiyetlere dahil etti bizi. O sahnelerin verdiği duyguyu tam olarak yüreğimde hissedebildim ve bu filmi benim için unutulmaz yapacak etken de bu. Hatta bu film benim için Foresst Gump filminden daha önde bile diyebilirim şuan. (Bu arada şimdi aklıma geliyor sadece run forrest run da izlemedim. Yeşil yolda da izlemiştim de unutmuşum şimdi geldi aklıma. Neyse bu çok önemli detayı geçelim.) Şu yaz sıcağının gına vermişliğinden dolayı bir ara filmin içine girmeyi çok istedim. Otto'nun sabahları erkenden kalkıp kapısının önünü yağan kardan temizlemesi çok güzeldi. En basitinden bu hareketi bile onun ne kadar disiplinli ve kuralcı biri olduğunu gösteriyordu. Onun bu yönüne çok özendim çünkü benim asla tutturamadığım bir olay. Film hakkında pek bir şey diyesim yok açıkçası ve şu saatte de bir beynim durmuş gibi hissediyorum. Bugün için hanımefendiye buradan tekrar teşekkür ediyorum. Forrest Gump hayranlarının da kesinlikle uzatmadan izlemesi gereken bir film. Sadece Foresst hayranları da değil bence herkes izlesin. Uzun zamandır sürekli bir şeyleri 2x yapıp izleyen ben bile film sürecinde hiç bir sıkılma hissetmedim zira. (Bazı arkadaşlar bu durumu hoş bulmuyor ama benim için alışkanlık oldu ve bırakamıyorum. 2x ile aramızda zehirli bir bağ var...)

mysticaldimples 7 months ago

Devlerin Aşkı

Osman F. Seden

7 Gönderi

Spoiler içeriyor -"Gidiyorlar" -"Bırak gitsinler, onlar ölümü bile aşmışlar" Aleran hanımın teklifiyle Yeşilçam filmlerini beraber izlemeye karar verdik. Son zamanlarda hem onun hem benim Yeşilçam izlememiz bir noktada buna vesile oldu ve bunun için mutluyum. Filme gelecek olursam... Klasik Yeşilçam dramı ve…devamı-"Gidiyorlar" -"Bırak gitsinler, onlar ölümü bile aşmışlar" Aleran hanımın teklifiyle Yeşilçam filmlerini beraber izlemeye karar verdik. Son zamanlarda hem onun hem benim Yeşilçam izlememiz bir noktada buna vesile oldu ve bunun için mutluyum. Filme gelecek olursam... Klasik Yeşilçam dramı ve aşk üçgeni vardı. Zengin bir iş adamının tarık sayesinde kurtulmasını ve bunun peşi sıra gelen olayların yaşanmasını konu alıyor. Türkan karakteri ile birlikte hayatta bazen yapılan hataların etkilerini görüyoruz. İlk başta hevesle baktığı o vitrinler yerini sadeliğe bıraktı. Zira "o" sadeliğin ve asıl aradığı şeyin lezzetini aldı. Tecrübe ederek... Tarık ile geçmiş de yaşanan o sevdanın insan üzerinde bıraktığı etkiyi, her ne kadar nefret ediyorum dese de içten içe hâlâ sevmesini izledik. Belki de kendimizi bulduk. Gördüğü vurgundan sonra da bir maske takmasını... Bunların dışında da para için adam veya kendisini satmayan erdemlerine bağlı bir adam görüyoruz. Süreyya karakterini canlandıran savaş bey ile de istenilen şeyler uğruna elde edebilmek için neler yapılacağını gördük. Yeşilçam klasiklerinin Türkiye de hep ayrı bir yer var ama çoğunda bir duygu eksikliği veya samimiyet eksikliği de bulunuyor açık konusmak gerekirse. -şahsi fikrim- Bu filmde oyunculuğu başarılı olan tek kişi benim için Savaş Başar'dı. Mimiklerini falan bence güzel kullandı diğerlerine göre. Selvi boylum al yazmalım filminden dolayı Kadir İnanıra o gün bu gündür gıcık oluyorum. -Konunun Kadirle alakası yok- Oynadığı filmlerde bulunan rollerinde de genelde suçlu tarafta bir bakıma o olurdu ama bu filmde Tarık çok haklıydı gösterdiği tavırda. He üslubu biraz daha yumuşak olabilirdi orası ayrı bir mevzu. Türkana zaten böyle bir rol biçmeleri aşırı saçma olmuş. Zira kadın filmde adamı para için terk ediyor ve tekrar karşılaştıkları zaman bildiğiniz yüzsüz yüzsüz adamın karşısında cıvıyor. Sanki matah bir şey yapmışda bu gösterdiği tavrı göstermeye hakkı varmış gibi. Film ilerledikçe araları düzelse de ilk başlarda ki laubali tavırdan dolayı o aşka dair bir samimilik ve duygusal bazda herhangi bir duygu geçmiyor izleyiciye. Son zamanlarda Cahit Berkay'a bayılmaya başladım. Bu film için ortaya çıkardığı performansı da takdir edilesiydi ve filmi benim için izlenir artı olarak katlanır kılan etkenlerdendi. -Herseye rağmen çok absürt olmadıkça Yeşilçam izlemeyi sevdiğim için sonuna kadar izledim ama bu film benim için geçer not almadı. "Devlerin aşkı" adını taşıyan bir ağırlığı yoktu ve üstün körü bir saatlik bir yapım çıkarmak için çekilmiş gibiydi. İzlemeseniz de olur yani.- Filmin üzerine konuşup, fikir paylaşımı yaptığımız için de kendisine buradan teşekkürlerimi iletiyorum 🫂

mysticaldimples 7 months ago

Vesikalı Yarim

Lütfi Akad

39 Gönderi

Spoiler içeriyor -"Her birimiz yolumuza gitsek." -"Yolumuz..." -"Öyle" -"Birleşti biliyorum." -"Yok birleşecek gibi değil benim yolum başka, seni tanıdıktan sonra anladım bunu. Sevgide yetmiyormuş çok eskiden rastlaşacaktık..." Yeşilçam tarihinin unulmaz filmlerinden bir tanesini sonunda izleyebildim... Hem Türkan Şoray izlemeyi özlemişim hem de…devamı-"Her birimiz yolumuza gitsek." -"Yolumuz..." -"Öyle" -"Birleşti biliyorum." -"Yok birleşecek gibi değil benim yolum başka, seni tanıdıktan sonra anladım bunu. Sevgide yetmiyormuş çok eskiden rastlaşacaktık..." Yeşilçam tarihinin unulmaz filmlerinden bir tanesini sonunda izleyebildim... Hem Türkan Şoray izlemeyi özlemişim hem de onu siyah beyaz hâlde izlemeyi. O eski zamanların verdiği duyguyu izlemeyi çok özlemişim. Sahnelerin arasına konan o parçaları çok özlemişim. Kısaca özlemişim. Vesikalı yârim sadece bir aşk hikayesi sunmuyor bizlere. Sınıf farkı ve toplumsal yargıları da sorgulatıyor. İzlerken acaba onların yerinde ben olsaydım ne yapardım diyorsunuz. Davul bile dengi dengine sözünün cuk oturduğu bir yapımdı. Elbette sevgimiz uğruna çabalarız ama bizim dışımızda gelişen dış faktörler o sevgiye veya ilişkiye balta vurur. Bir tarafta saygın ve kendi halinde bir yaşama sahip olan Halil. Öbür tarafta geçimini konsomatrislik yaparak elde eden Sabiha. Ve onların imkansız gibi görünen ama zaman paylaşımı yaptıkça artan sevgileri. Biraz incitici, biraz samimi, biraz da naif bir aşk. Ve sanırım onları imkansız kılan en büyük etken de yasak aşk yaşamaları. Vesikalı yârim ayrılıkların, suskunlukların ve el mahkûm kabullenişlerin filmi olmuş. Her Yeşilçam filmini beğenmem ama bunu cidden beğendim. İzzet Günay oyunculuğunu ilk izlediğim filmdi ve adam çok başarılıydı. Tüm varlığı ile "benim" diye bağırıyordu. -sanırım adamı biraz beğenmişim- Türkan Şoray oyunculuğuna yorum bile yapmam, bilen biliyor. -gecen yıl yaptım.. ama sanırım orada oyunculuğa değil de filmin genel konusuna laf etmiştim herhalde- "Sorar mıyım hiç, küstürür müyüm Halili" Bu nasıl bir sevmektir Sabiha... İnsan nasıl mı sevmeliydi? İşte Sabiha gibi sevmeliydi. "Başka kadın olsa belki savaşırım, mücadele ederim ama aileye karşı savaşamam." Sanırım Sabiha da en çok sevdiğim şey ise karakteri oldu. Evet seviyordu, evet istiyordu da Halili. Ama Halil evliydi -buradan bir Gülden Karaböcek Sen Evlisin gönderelim- O bunu göz ardı etmek yerine o ailenin çocuklarını düşündü. Bunu Halil bile düşünmedi ama o düşündü. Öyle adamlar var ki Sabiha kadar onurlu değiller. Diğer tarafta aldatılmasına rağmen boşanmayan belki de boşanamayan bir başka kadın daha var. Çocuklarına bir şey demeyip o adamı kendi elleriyle Sabihaya gönderdiler. -kayınvalide ve kayınbaba olacak şahsiyetlerden bahsediyorum- Eyvallah aşk filmi falan ama cidden hayatın içinden o kadar çok detay var ki. Aradan 57 yıl geçmiş bazı şeyler hiç değişmemiş. Ve ben her filmde böyle bir detaya takılıp canımın sıkılmasından çok sıkıldım. Bazen değişmeyeceğini bile bile umut ederiz ya hani. Bu konuda da gram umudum yok ama kadınlara karşı bu bakış ve tavır umuyorum değişir. Muazzez Ersoy-Kahverengi Gözlerin Muazzez Ersoy-Sokağın Ardındayım Şükran Ay-Sana Olan Aşkımı İmkan Yok Bilemezsin Müzeyyen Senar-Kimseye Etmem Şikayet Şükran Ay-Kalbimi Kıra Kıra Parçaları filmde çokça geçiyor ve dinlemenizi tavsiye ederim. Bazılarını önceden bilsem de favorim Kalbimi Kıra Kıra adlı parça oldu ve kalbimi bıraktım 🫠 Eskiden "vesikalı yârim" denince sevgi sözcüğü falan sanırdım. Çünkü çocuktum ve şu fotoğraf çektirdiğimiz yerlerde bastırılan fotoğraflar için kullanılıyor falan sanıyordum. Sevdiğimiz insanların fotoğraflarını cüzdan da taşıyoruz diye de sevgi sözcüğüymüş gibi bağdatırmıştım. -benim hayaller- Neyse o öyle değilmiş geçen günlerde annemle bu film hakkında konuşurken öğrendim. Genelev veya bu filmde ki yerlerde çalışabilmek için resmi makamların kadınlara verdiği bir belgeymiş. Allah'tan annem dışında kimseye sağda solda bu düşüncemi anlatmadım. Tam bir rezillik olurdu çünkü... -Raf bunun dışında ve artık o meselenin öyle olmadığını biliyorum. Yani bilgiliyim. O yüzden burada anlatabilirim. Bir mahsuru yok. Öhm, neyse devam edelim.- Bir de geçen yıl Orhan Veli kaleminden şiirler okumuştum. İçinde bu filme cuk oturan bir şiir var. -Alnımdaki bıçak yarası Senin yüzünden Tabakam senin yadigârın "İki elin kanda olsa gel" diyor Telgrafın Nasıl unuturum seni ben Vesikalı yârim?- ~Orhan Veli~ Edip Akbayramın da bu şiire ait seslendirmesi var. Dinlemek isteyenlere duyurulur. (Orhan Veli şiirlerin şarkı hâline gelmesine karşı aslında ama her önüne gelen adamın şiirlerini şarkı yapmış. Bu da böyle bir bilgidir.) 📌"Halil bu evi şimdi seviyorum. Ondan evvel bir barınaktı sadece, şimdi ev oldu..." ✍️Zira ev bir yer değil bir kişiydi...

mysticaldimples 7 months ago

Tom Cruise: An Eternal Youth

Régis Brochier

3 Gönderi

/6 Ağustos Çarşamba/3. Belgesel/ 2. Belgesel nerede diye soranlarınız olursa, o gün pek yazasım gelmediği için gönderi atmadım. Lakin bu hedefimi bıraktığım anlamına gelmiyor. Ehem. Şimdi gelelim biyografik belgeselimize... Belgeselimiz Tom Cruise'un 40 yıl aşkın kariyerine odaklanıyor. Hem filmlerine hem…devamı