(@) - Raf

Yaratılış ile bu yaratılışta ki hikmetleri 4 ayrı bölümde ve onları da kendi içinde ayetlerle destekleyerek bizlere aktarmış Gazali. Bayağıdır dini bir kitap okumuyordum ve bunu yapmadığım zamanlarda dinden uzaklaştığımı fark ediyorum artık. Dini kitaplar benim için büyük bir noktada…devamıYaratılış ile bu yaratılışta ki hikmetleri 4 ayrı bölümde ve onları da kendi içinde ayetlerle destekleyerek bizlere aktarmış Gazali. Bayağıdır dini bir kitap okumuyordum ve bunu yapmadığım zamanlarda dinden uzaklaştığımı fark ediyorum artık. Dini kitaplar benim için büyük bir noktada bağlayıcılar. E ne ile hemhal oluyorsak ona dönüşüyorduk zaten. Kitap beni sade ve akıcı diliyle tatmin etsede çok yüzeysel geldi. Etkilendiğim çok yer oldu hatta arka planda bir tasavvuf müziği ile dinlediğim için etkisi de arttı. Lakin yine de bir yüzeysellik mevzubahisti. Kitabın geneline baktığım zaman bir denge görüyorum. Kesinlikle muazzam bir denge var. Hayvanların yaratılışında, insanların yaratılışında, gezegenlerin, yerin ve göğün yaratılışında.. hepsinde muntazam bir denge var. Bu durum bana aşırıya kaçan şeylerin ne kadar zararlı olduğunu hatırlattı. Haddini aşan her şey yolun sonunda bir karmaşıklığa ve kaldırılması zor bir yüke dönüşüyor. Her canlıda her bir organda bile bir çok hikmet var. Bunları anlatıyor eser. Her bir canlının oturup hikmetlerini yazsak cilt cilt kitap çıkar ortaya demiş Gazali. Lakin her şey okunmaz, bazılarını da bizim görmemiz ve tefekkür etmemiz gerekiyor. Zira insan bu şekilde gelişiyor azizim... Ve en sevdiğim kısımlardan birisi de kitabı okurken çok farklı alanlardan çok farklı bilgiler öğrenmiş olmam. Mesela parfüm açıklamalarında karşımıza çıkan 'amber' notası balinanın dışkısıymış... Benim her zaman aklımda çiçek olarak canlanıyordu. Balinanın doğal avı olan mürekkep balığını yutması ve kemiğini sindirememesi nedeniyle bağırsaklardan dışkı olarak atılıyormuş. Kuruduktan sonra da kozmetikte kullanılıyormuş. "Miskim, amberim" diye Hürremi seven Sultan Süleyman geldi burada aklıma. Acaba bu bilgiyi biliyor muydu? Zira misk kokusu da bir hayvanın organı... Misk geyiğinin 'moschus' adı verilen bezlerinden elde ediliyormuş. Bu bezler erkek misk geyiklerinin çiftleşme döneminde dişilerini çekmek için salgıladıkları bir kokuyu üretiyor. İşte o da hem kozmetikte hem de gıdada kullanılan miski getiriyor önümüze. -birileri geçtiğimiz yaz merak edip miskli kahve içti de oradan biliyor fjsjjx- Neyse ki bunların orijinal olarak parası çok fazla. Bir gramı bile binlerce para ediyor. O yüzden kullandığımız parfümler de ve benim içtiğim o kahve de sentetik misk kullanılmıştır. Yani içiniz rahat olsun sevgili raflılarım. Şimdi bir diğer bilgiye geliyoruz. Hurmalar hayvanlarda olduğu gibi döllenme yoluyla çoğalan bir ağaç türüymüş. Diğer meyve ağaçlarından bu noktada ayrılıyor kendisi. Yani hurmaların da dişisi ve erkeği varmış. Acaba onlarda "erkekler kapatılsın" diyormudur? Benim biraz ağaç dikme işlerine falan ilgim vardır. Küçükken hurma çekirdeği çimlendirmiş ve büyütmüştüm. Lakin meyve vermez demişti annem. O zaman neden diye sormak aklıma gelmemişti. Meğersem bir karşı çifte ihtiyacı varmış. Hurmaların bile bir çifte ihtiyacı var görüyorsunuz arkadaşlar. İnsanların nasıl olmasın? Ben kendi kendime yeterim triplerine girmesin o yüzden kimse. Bir dönemde avakado çekirdeğini çimlendirip büyütmüştüm. Tabi anneme bu huyumdan dolayı cinnet gelince fideyi alıp bizim kapıcı amcaya vermişti. Kadın bu arada haklı. Çünkü ben küçükken de gizli gizli pamuk arasinda sürekli bakliyet çimlendiriyordum... Şuan büyüttüğüm tek bitkiler sevgili kaktüs ve sukulentlerim. Bizim şuan ki ev pek güneş almadığı için yalnızca onları büyütebiliyorum. İnşallah bir gün bahçeli evim olur. -Allah'ım senin hazinen geniştir, rabbim duy sesimi.- Evet tekrardan konuya dönecek olursam -yeterince boş yaptım gibi- Kesinlikle bir tefekkür eseri. Okudukça ben bunu hiç böyle düşünmezdim diyorsunuz. Benim için güzel bir okuma deneyimiydi ama artık daha derin veya daha ağır şeyler istiyor bünyem onu fark ettim. Gazalinin diline ağır diyorlar ama değil bence. O yüzden okumak isteyen ama dili nasıldır diye çekinenler varsa çekinmeden okuyabilirler. Okuduğunuz zamanda zarf kapımı tıklatırsanız çok memnun olur ve eser üzerine seve seve konuşurum. Mysticaldimples hayırlı geceler diler. ✨

mysticaldimples 10 months ago

Kitab-ı Aşk

İskender Pala

5 Gönderi

📌"Ne beyân-ı hâle cür'et, ne figâna tâkatım var Ne recâ-yı vasla gayret, ne firâka kudretim var" Geçen yıl "Aşk Hikayesi" eseri ile tanıdığım adamın bir başka eserini okumak bu yıla nasip oldu. Başka ellerden geçmiş, başka başka insanların okumalarına tanık…devamı📌"Ne beyân-ı hâle cür'et, ne figâna tâkatım var Ne recâ-yı vasla gayret, ne firâka kudretim var" Geçen yıl "Aşk Hikayesi" eseri ile tanıdığım adamın bir başka eserini okumak bu yıla nasip oldu. Başka ellerden geçmiş, başka başka insanların okumalarına tanık olan bir eseri okumak bana çok farklı duygular hissettirdi. Yaprakları sararmış, solmuş.. lakin sözlerin gücü hâlâ dimdik ayakta. İskender beyi bu kadar çok sevmemin sebeplerinden birisi divan şiirlerine çokça yer vermesi ve bu konuda ki derya deniz bilgi birikimi. Bir diğer sebebi de aşk kavramını çoğunlukla ilahi aşka bağlaması ve bu şekilde yazması. Bu konuda edebi gücünü çok iyi kullanan bir yazar ve bu eserle de bunu ispatlıyor. Bu eseri bir roman değilde araştırma-inceleme türünde yazıldığı için daha ağır ilerledi. Benim için tek sorun oydu. Yine de ben okumaktan memnunum. Çünkü seviyorum böyle işleri. Son kısımda yer alan hikayeye söylenecek tek söz yok zaten... Sadece gözyaşlarını değil kalbin kanını da barındırıyor kendisi... Divan edebiyatından örnekler vererek ilerlettiği bu eserde her bir beyiti, her beyitin her kelimesini tek tek açıklayarak ilerliyor. Bu durumda divan edebiyatinda yazılan şiir, gazellerin aslında ne kadar derin olduğunu gösteriyor. Dışta görünen bir anlam olsada içte saklı derin manalar ve sırlar barındırıyor bu dizeler... Zahir ve batın meselesi kısaca. Aşk ve aşığın saklı kalması gereken bir sır olduğunu düşünüyor divan aşıkları ve İskender Pala. Haklılar da zannımca... Gizlenen bir sevda sonunda o sır açığa çıkmadan ölünce de şehit sayılmıyor muyuz zira? Aşkın tek boyutlu olmadığını, her insanla beraber ortaya çıkan bir aşk olduğunu biliriz. Zira aşk herkese başkadır, aşk herkeste başka başkadır... Roman gibi hızla okunacak bir eser değil. Her sayfası biraz tefekkür, biraz sessizlik istiyor. Bir de sohbet arkadaşı istiyor sanırım... Hatta çokça sohbet arkadaşı istiyor. Bölüm bölüm okuyup üzerine konuşulması gerekiyor. Nasıl ki aşk gün be gün derin derin yaşanıyor, bu eserde derin derin konuşulmayı hak ediyor. Bir gün bunu şakayığı olacağım adamla yapmayı diliyorum. "İnneme'n-nisâ şakâyıku'r-rical" "Gelincik, hemen her coğrafyada kendiliğinden yetişebilen, otuz kadar türü bulunmakla birlikte hemen hepsi kırmızı renkli yaprak açan bir çiçektir. Yol kenarlarında, ekin tarlalarında sık rastlanan gelinciğin özelliği çok narin, nahif ve zarif bir çiçek oluşudur. Dalından kopardığınız andan itibaren birkaç dakika içinde parlaklığını, canlılığını ve güzelliğini yitirir. Kırmızı yapraklarından birine koparırsanız diğer üçü kendini bırakır, salar ve sarkar. Elinizle yapraklarından birine fiske vurun, derhal zedelenir ve solmayı yüz tutar. En küçük şiddet, hoyrat muamele ve sarsıntada bile yara alıp zedelenen bu çiçeğin kadına benzetilmesi ve özellikle erkeği tamamlayan 'eş' olarak nitelendirilmesi bizce çok manidardır. Bu ifadenin mefhum-ı muhalifinden anlaşılan odur ki erkekler kadınlarının bir gelincik çiçeği kadar narin olduğunu bilmeli, ona göre davranmalı, gelinciğin hoyrat tavırlara, şiddete, haksızlığa maruz kalmak bir yana el üstünde tutulması, kırmızı renginin asaleti ve güzelliği içinde renginin soldurulmaması gerektiğini bilmeli ve ona göre davranmalıdır."

mysticaldimples 10 months ago

Mektup Aşkları

Leyla Erbil

3 Gönderi

"Bir insanın öldürdüğünü ötekisi diriltebiliyor." Adından dolayı klasik aşk mektupları okuyacağımı zannetsem de hiç öyle olmadı. Belli bir arkadaş grubunun, belli tanışıklığı olan insanların hayatlarına dair mektuplar yer alıyor. Bu mektupların hepsi Jale adında bir kadına geliyor. Eserin sonunda yer…devamı"Bir insanın öldürdüğünü ötekisi diriltebiliyor." Adından dolayı klasik aşk mektupları okuyacağımı zannetsem de hiç öyle olmadı. Belli bir arkadaş grubunun, belli tanışıklığı olan insanların hayatlarına dair mektuplar yer alıyor. Bu mektupların hepsi Jale adında bir kadına geliyor. Eserin sonunda yer alan iki mektubu da Jalenin kaleminden okuyoruz. Günümüzde de yaşanan ahlak kurallarının, toplumsal konuların ve olmazsa olmaz politik görüşlerin olduğu yazılardı. 80ler döneminde ortaya çıkan bir eser ve döneminin sağ-sol tartışmasını, görüşlerini gayet güzel kaleme almış. Gençlerin o dönemki durmak istedikleri nokta bana günümüzü hatırlattı. Bu yönüyle güzel olsada mektupların içinde yer alan 'aşk' kısımları beni irite etti. Garibime giden çok yer vardı. Ahmet adında bir karakterimiz var ve Jale hanıma "kaka bebek" hitabıyla sesleniyor mektuplarında. Okurken "ne alaka" demeden duramadım. İlginç bir sevgi hitabı. Bunun üstü gelir mi? Pek sanmam. Eserin başından beri bana hiçbir karakterin sevgisi falan geçmedi. Hiçbirinde bulunan şey sevgi veya aşk değildi çünkü. Hepsi midemi bulandırdı. Özellikle de son kısımlarda okuduklarım. Mektupların sonunun böyle bağlanmasını beklemiyordum. Bazı metinlerin altını çizdim ve kendimi bulduğum kısımlar da yalnızca onlardı. O yüzden eserde altı çizilen toplumsal konular falan olduğu için beğendim. Kitabın aşk ile uzaktan yakından alakası olduğunu düşünmüyorum zira. Karakterlerde bu anlamda bir arayış vardı bence. Her gördüklerine atladılar, her gördüklerini tatmadan gitmek istemediler ve maalesef bu iğrenç bir durum. Eserde aşk dolu satırlar yer alsa da ben buna aşk diyemiyorum. O yüzden o vıcık vıcık ruhu hissedilmeyen satırları herkesin okuyabileceğini de pek zannetmiyorum. Sacidenin bizim ülke hakkında ki görüşlerinden de çokça tiksindim. Kendisi Avrupa'nın her şeyinin mükemmel olduğunu ama bizim ülkemizin öyle olmadığını savunan bir karakter. Her güzel şeyin Avrupa'dan çıkacağına inanan ama Türkiye'den çıkanların bir cacık olmayacağına inanan bir şahsiyet. Günümüzde de bu düşünce de olan çokça insan var ve bu durum rahatsız edici. Eline su dökemeyeceğimiz yazar ve sanatçılarımız var. Bir de çoğumuzun yaptığı bir durum var yine. "Bizim insanımız böyle" konuşması. Bunu istisnasız hepimiz yapıyoruzdur bence. Bu eseri okurken bu düşünce beni çokca düşündürdü. Ve kendi halkımıza yeri gelince haksızlık ettiğimizi düşünüyorum. Özellikle cahil kesime. Onlar hakkında "bizim insanımız böyle işte abi ya!" Diye ileri geri konuşmak yerine başka şeyler yapmalıyız. Farkındalık oluşturmalı ve bu düzeni değiştirmeliyiz. Okuyan, araştıran insanın da yapması gereken budur zaten. Bir daha kolay kolay mektup türünde bir eser okuyacağımı pek zannetmiyorum. Mektupları her ne kadar çok sevsem de hepsi bana hitap etmiyor bunu anlamış oldum. Kafkadan Milenayı mektupları olduğum dönemde de aynı sorunu yaşamıştım. Onda sadece çok sıkılıyordum tek fark o. Bu türde okuyup da beğendiğim bir "Canım Aliye Ruhum Filiz" adlı eser oldu. Bu minvalde önereceğiniz eserler olursa onlara bakmak isterim. Onun dışında herkese gidecek bir eser değil "mektup aşkları" ona göre almayı düşünsün alacaklar. Son söz olarak mysticaldimples iyi geceler diler. 📌Sende hiçbir şeyin yanıtı yok Baştan başa bir arayışsın sen 📌Her şeyin geçici olduğunu düşünmek en güzel iyimserlik benim için. Kala kala insanda güzelliğin anısı kalır. 📌Evet doğru, insanlar değişiyor. Üç gün önce bıraktığın insanın yerinde başka bir insan buluyorsun ama istediğimiz yöne doğru mu bu değişime? Başka yöne doğru mu? 📌Bulamadığım, bulamayacağım bir şey daima arıyor gibiyim. 📌Bana öyle geliyor ki dostum, dünyada saadet denen bir şey yok, bizler boşuna çırpınıp duruyoruz. Zaten ruhumuzu bütün çıplaklığı ile kimseye gösteremediğimiz için daima yalnız kalmaya mahkumuz. 📌İnsan sevmelidir. Ama neyi sevmelidir? Kimi sevmelidir? Nasıl sevmelidir? 📌Aşk her şeyi unutturdu bana. İnsan bu kadar umut doluyken şiir yazamaz jale'ciğim. Şiir ancak bedbahtken, ızdırapla terennüm edilebilen bir şeydir. 📌Ruh ancak ürettiğiyle doyuyor. 📌İstiyorsan ki bî-haber kalalım Bî-karâri-i kalb ü sevdadan Ey azizem, severken ayrılalım... 📌Geceleri bir iki saat uyuyorum, sonra penceremden görülen şu gönlüm gibi karanlık ve harap şehre bakıyorum. Allah'ım her şey ölümü, sadece ölümü resmediyor ve ruhum bu ıssızlıkta sessizce inliyor... 📌"AŞK" Masum bir ölümsün karşımda 📌Gurur sevilene karşı kendiliğinden kırılır. 📌Hangimiz hakikatleri sonuna kadar konuşabiliyoruz? 📌Niye bırakayım seni Jale, niye bırakayım seni? Bende senin devamın var, benim de sende devamım var. 📌Ne türlü düşünürsen o olursun. 📌Herkes kendi gerçeğini söyler. Kendi gerçeğinin mantığını... 📌İnsan hayattan kesildiğini sandığı zamanlarda bile, garip bir yazgı hayata bağlayan iplikçikler var elinde.

mysticaldimples 10 months ago

Koçum Benim

Melek Gençoğlu

16 Gönderi

"Adam gibi yüreğine helal olsun koçum benimmm! Çelik gibi bileğine helal olsun koçum benimmm! Koçum benim, koçum benim, kutlu olsun zaferlerinnn! Gelde alnından öpeyim, helal olsun koçum benimmm!" Aiyyyy sonunda izledim ve bitirdim bu diziyi. O kadar sevdim ki anlatamam.…devamı"Adam gibi yüreğine helal olsun koçum benimmm! Çelik gibi bileğine helal olsun koçum benimmm! Koçum benim, koçum benim, kutlu olsun zaferlerinnn! Gelde alnından öpeyim, helal olsun koçum benimmm!" Aiyyyy sonunda izledim ve bitirdim bu diziyi. O kadar sevdim ki anlatamam. Ve bir o kadar da özledim ben arkadaşlar... Kantin sıralarını, voleybol maçlarımızı, uzun yağız boylarıyla basketbol oynayan abilerimizi, kedi köpek gibi birbirimizi yediğimiz halde yeri gelince kenetlenmemizi çok özledim. Biri beni 6 yıl öncesine ışınlasın lütfen... Lisede bir beden öğretmenimiz vardı. Hocanın adını falan hatırlamıyorum, unutmuşum. Lakin bu diziyi izlerken sürekli aklıma geldi durdu. Beyaz çorap takıntısı vardı. Her derste bizi sıraya dizer kontrol ederdi. Unutup da farklı renk giyenin burnundan getirir, yerin dibine sokar sokar çıkarırdı. Onun korkusundan unuttuğumuz zamanlarda A4 kağıdından, beyaz peçeteden çorap görüntüsü oluşturmaya çalışırdık. Bizim göt korkusunu görüyorsunuz arkadaşlar.. cjsjjckzjx Anadolu vakıf lisesinde okuyan öğrencilerin hayatını izlediğimiz bu dizide çok güzel şeylere tanıklık ediyoruz. Koç can karakterinde oynayan "Tarık Akan" bu rolü çok güzel üstlenmiş. Lisenin diğer hocalarıyla birlikte sadece birer hoca değiller aynı zamanda öğrenciler içinde aile idiler. Günümüzde o şeyleri kimse kimse için kolay kolay kalkıp da yapmaz yani. O dönemlerinde o yüzden çok ayrı bir güzelliği var. Dümbelek kafalı eşeklerime gelince, hepsini de çok sevdim. Her arkadaş ortamının bir kaç paraziti vardır. Bu dizide de onlar çekirge, Umut ve Orçundu. Umut karakterini oynayan Ozan Güven diziden çıkınca dizi benim için biraz aşağı çekildi. Zira ben onu izlemeye bayılıyordum. Yerine gelen oyuncuya da alışamadım zaten. Umut karakteriyle birlikte bir kaç karakterin daha oyuncusu değişti. Lakin Umut'un eşeklikleri büyük bir çoğunluğu kapladığı için benim en çok gözüme o battı. Finalde zaten çok saçma bir noktada bitti. Bütün ikili ilişkiler yarıda kaldı, çocukların hayatlarına dair de daha mantıklı bir son beklerdim. Lakin dizi zaten çok uç ve çok saçmalık daniskası bir noktada final yaptı. Bu iki konu dizide en çok rahatsız olduğum yerlerdi. Onun dışında ben diziyi izlerken çok eğlendim. Çok güldüm. Yeride geldi duygulandım. Lise sıralarını özleyenlere de mutlaka öneririm. Tanıdığımız bir çok oyuncu ilk bu dizilerle ünlenmişler zaten. Dizide Engin Altan Düzyatanı görünce bayağı şaşırdım. Adam bugünlerde de yakışıklı ama o dönemki hâli bir başkaymış ve dehşet yakışıklıymış. Sözün kısası bir kaç şey dışında izlenmesi gereken bir eski dizimiz. Şans vermenizi tavsiye ederim.

mysticaldimples 11 months ago

Erased

Keigo Sasaki

58 Gönderi

Adam sandık fos çıktı vıttırı vızzık adamlar. Dolu sandık boş çıktı vıttırı vızzık adamlar. Var ya biliyordum böyle bir şey olacağını. Biliyordummmm 6. Hislerim beni yine yanıltmadı ve gardımı sükunetle korudum. @_nyctophilia_'a hanıma bu mükellef önerisinden dolayı tekrardan teşekkür ediyorum.…devamıAdam sandık fos çıktı vıttırı vızzık adamlar. Dolu sandık boş çıktı vıttırı vızzık adamlar. Var ya biliyordum böyle bir şey olacağını. Biliyordummmm 6. Hislerim beni yine yanıltmadı ve gardımı sükunetle korudum. @_nyctophilia_'a hanıma bu mükellef önerisinden dolayı tekrardan teşekkür ediyorum. Beni bilen bilir kolay kolay anime izleyemem alışkın olmadığım için. Bu anime sonuna kadar beni içine çekti ve bırakmadı. Anime izlemeyene izletir o cinsten diyorum ve iki kelam etmeye geçiyorum. Anime için yeteri kadar konu yazıldığı için ben konu yazmadan direkt aklımdakilere değineceğim. Ve animeyi izleyenler yorum atarsa çok çok çooook mutlu olurum. Üzerine konuşmak istediğim bir yapım çünkü. Bacak kadar çocuk ne işlere kalkışıyor denilir bizim ülkede böyle bir şey yaşansa. Lakin Satorudan adamlık öğrenecek çok fazla insan var. Henüz çocukluk dönemini atlatamamış olanların özellikle ihtiyacı var. İnancı ve kendisine güveni olmasa buralara kadar gelemezdi. Yanında ki insanlarında hakkını da yemeyelim tabi. Birbirine inanan kalpler bir araya gelince ne güzel şeylere imza attılar. Animeler genelde çocuk yapımları olarak görülüyor büyük bir kesim tarafından lakin büyüklere çok daha fazla hitap ediyor bence. Görmek isteyen gözler animelerin içinden çok güzel anlamlar çıkarabiliyor çünkü. "Sana inanıyorum demek aslında sana inanmak istiyorum demektir." Ve insan inandığı insana sana inanıyorum deme ihtiyacı hissetmez. İnanmak istediği insan da aslında inanılmayacak bir insandır ve yaptıklarıyla hiç şaşırtmaz. "İnancımı hiç yitirmemiştim." Animenin sonunda geçen bu söz o kadar anlamlı o kadar manidar ki... Bayıldım, bayıldım. Kader kavramına takık bir insan olduğum için o sahneye ben biraz kalbimi bıraktım. Ve kader kavramının sadece İslam da değil de başka kültürlerde de büyük bir rol oynadığını bu sayede bir kez daha görmüş oldum. O kadar uyanış oldu, bilmem ne oldu ama o son sahne yine yaşandı. Herşeye rağmen. İşte bu kader değilde nedir? Olması gereken öyle veya böyle oluyor. ‼️‼️SPOİLER‼️‼️‼️ "Yetişkin vücudu içinde bir çocuk." Animeyi izleyenler burada neden bahsettiğimi anlayacaklar. Özellikle bu konuda herkesin fikir belirtmesini istiyorum. Aramızda bulunan tıpçıların da iki kelam etmesini çok isterim. Komaya giren bir çocuk var karşımızda. Komaya girdiğinde 10 yaşında. 15 yıl da komada kalıyor ve uyandığında 25 yaşında oluyor. 25 yaşında bir yetişkin gibi mi davranır yoksa 10 yaşında bir çocuk gibi mi? 25 yaşında bir yetişkin gibi mi düşünür yoksa 10 yaşında bir çocuk gibi mi? Animede 25 yaşında olmasına rağmen içindeki ses hâlâ çocuk sesiydi. Ben daha çok bunu gerçek hayatta yaşayan insanların nasıl yaşadığını düşünüyorum. Bu durumu nasıl atlatıyorlar sonra? Arada yıllarca yaşanan bir kopukluk oluyor ve bu onları nasıl etkiliyor? Psikolojik anlamda nasıl etkiliyor falan fişman. Animenin sonunda katil zanlısının öğretmen çıkması beni hiç şaşırtmadı. O adamı bir kaç kez görmemle altından bir boklar çıkacağını anlamıştım. Çok efendi durandan korkacaksın demişler. Doğru da demişler. Çünkü korkulacak biriydi tam olarak. Lakin bizim mangal gibi bir yüreğe sahip Satorumuz vardı! Katil zanlısının öğretmen olduğunu anlamama rağmen büyük bir merakla izlemeye devam ettim. Süreç çok ilgi çekiciydi çünkü. Buna benzeyen animeler varsa öneri olarak almayı da çok isterim. 📌İnsanın içindeki eksikliği hayat doldurur. 📌O ilk adımı atamazsan yolunu bulamazsın.

mysticaldimples 11 months ago

Behind Her Eyes

Steve Lightfoot

222 Gönderi

Spoiler içeriyor Bir insan istediğini elde etmek için en fazla ne yapabilir? 🤘🏻🤘🏻 • • • • • • • • • • • • Bir rivayete göre Yusuf Güney bu diziden sonra astral seyahate merak salmış Bu nasıl bir dizi böyle????…devamıBir insan istediğini elde etmek için en fazla ne yapabilir? 🤘🏻🤘🏻 • • • • • • • • • • • • Bir rivayete göre Yusuf Güney bu diziden sonra astral seyahate merak salmış Bu nasıl bir dizi böyle???? Hayatımda izlediğim en şok edici sona sahip yapımdı kesinlikle. Ters köşe çok şey izledim ama abi bu neydi ya? Sürekli ters köşe bir dizi olmasına dair yorumlar okudum rafta. Diziyi izlerken de bunun bilincindeydim ama asla böyle bişey beklemiyordum. Özellikle de astral seyahat konusunu zamanında çok fazla araştırmış biri olarak. Bu diziden sonra da artık benim için ilgi çekici bir alan olmaktan çıktı ve korkutucu alana girdi. Düşünsenize bedenen orda olmasanız da insanların hayatlarını görünmeden izleyebiliyorsunuz. En normal anlarından en müstehcen anlarına kadar izliyebiliyorsunuz ve bu çok korkunç. Şuan izleniyormuyum acaba diye diye insan kafayı bir güzel ekmekle sıyırır. Bizim lou da bir ara onu yaşayacak gibi oldu zaten. Bazen izleniyormuş hissine kapılırız ya hani? Belki de o durum boşuna değildir ve astral bedenleriyle yanımıza gelen insanlar vardır? Araştırmalar, okumalar yaparken astral seyahat iyiydi hoştu da bu konuya dair bir çekim izlemek korkunçtu. Bir daha astral seyahat konusunun yanından geçeni balkondan sallandırsınlar. Diziye dair tek bir ikirciklenme yaşadım. O da bizim Rob şahsiyetinin gay hareketler sergileyip de Adele bacımıza aşıkmış gibi davranmasıydı. Ne alaka falan diyordum. Bunun altından bir nane çıkacak kesin demiştim ama bunu asla beklemiyordum. Daha deneyimleme fırsatım bile olmadan beni astral seyahatten soğuttuğunuz için teşekkürler. Daha Yusuf Güney gibi çıkıp halka "bildiklerimi söylesem yer yerinden oynar" seslenişi falan yapacaktım. En güzel hayallerin katilisiniz. Tüm hevesim kursağımda kaldı. Anasını sattığımın dünyası bir kere de şaşırt be! -dizi şaşırttı dünya değil- Şimdi satmışım bu dünyanın anasını bacısını parçasını dinlemeye gidiyorum. Gecenin ikisine pek uyan bir parça değil ama her gün de hüzünlü mixler çekilmiyor ne de olsa. Bütün bunların suçlusu da David! Bu kadar çekici olmasaydın insanlar bunları yaşamamış olacaktı.

mysticaldimples 11 months ago

Kuyucaklı Yusuf

Sabahattin Ali

213 Gönderi

Spoiler içeriyor 📌Tükenmek bilmez bir sabırla bir meçhulü beklemek... "Ateşle barut ah yan yana durmaz" Ateşle barut parçasında geçen bu söz artık bana daima Yusuf ve Muazzez'i hatırlatacak. -çok alakasız olabilir ama onlara cuk uyan bir cümle- Lise birinci sınıfta okumuştum Kuyucaklı…devamı📌Tükenmek bilmez bir sabırla bir meçhulü beklemek... "Ateşle barut ah yan yana durmaz" Ateşle barut parçasında geçen bu söz artık bana daima Yusuf ve Muazzez'i hatırlatacak. -çok alakasız olabilir ama onlara cuk uyan bir cümle- Lise birinci sınıfta okumuştum Kuyucaklı Yusuf'u. O zaman da içimde şuan bıraktığı duyguları bıraktı mı hatırlamıyorum. Tek hatırladığım kitabın son sayfasını çevirirken çok etkilenmiş olduğumdu. Şuansa taze taze bu gönderiyi yazarken içimden binbir duygu geçiyor. Muazzezin beklemekten bitap düşmüş halini, Yusuf'un damarlarında gezen hüsran duygusunu iliklerime kadar hissediyorum. Eser ben de o kadar tanıdık duygular uyandırdı ki... Beni aldı ne zaman hissettiğimi bile bilmediğim duygularıma götürdü. Dünyanın bu şekilde olmadığı veya benim bu kadar kiri görmediğim masum zamanlarıma... Kalbimin bir köşesinde tanıdık bir duygu bıraktı. Sanırım kitap karakterlerinden etkilemeyi bırakmalıyım... Yusuf ve Muazzez'i okurken eserin içinde sanki ben de vardım. Bir tarafta büyük bir sabırla Yusuf'u bekleyen Muazzez. Öbür tarafta neyi seçeceğini bilmeyen Yusuf. İkisi arasında daimi bir şekilde hissedilen o gerginlik. O gerginliğin ortaya çıkardığı enerji. Neden bilmiyorum ama çok hoşuma gitti özellikle o kısımları okumak, bu da bana büyük bir haz verdi. Eser yetim bir çocuğun üzerinden ilerlediği için de en çok bağ kurduğumuz karakter Yusuf oluyor. Benim içinde öyleydi. Onda en çok kendimi gördüğüm bir kısım vardı. "Kendisinin dünyaya bir iş için geldiğini müphem bir şekilde hissediyor, fakat bu işin ne olduğunu bilmiyor ve etrafında kendisine 'bu benim işim!' dedirtecek bir şey göremiyordu. Yusuf bunları tahlil edecek seviyede olmamakla beraber, 'yerini bulamamanın' azabını bütün teferruatu ile duymaktaydı." Hayatta isteklerimin genelde farkında olsam da özellikle bazı konularda ne istediğimi bilmiyorum. Bunu düşünmeden geçirmediğim tek bir günde yok maalesef. Bir gün bu dayanılmaz döngüyü kıracağıma eminim lakin bunun ne zaman olacağını bilmemek iflahımı kesiyor. Hayatta büyük bir istekle bağlanacağım o tutkuyu artık bulabilmeyi istiyorum. Hayatta kalmanın artık bir 'yaşam' olmadığının farkına vardığım yaşlardayım. Her yaşın, her günün bana bir ders vermesini sevsem de onları bir bedelle elde edebilmek de yoruyor. Ve 21 yaşında yorulmak için çok gencim... Zorsun hayat... Bir yetimin üzerinden Sabahattin Ali bize neler neler anlatmış... Yalan kavramının bir karabatak olduğunu görüyoruz. İlişkilerde en önemli şeyin güven duygusu olduğunu biliriz. Burada da öyle. Lakin güven duygumuzu yıkanlar da yine bize güven çok önemlidir diye nutuk atan şahıslardır. Çok basit bir şeymiş gibi hayatlarınıza girer "güven cart curt abi" derler sonra da o güvenin içinden onlar geçer giderler. Yusuf'un duyduğu şeylere rağmen Muazzez'e güvenini yitirmemesi beni o kadar mutlu etti ki anlatamam. Şöyle bağlara o kadar hasretiz ki, başımızı çevirdiğimiz her yer bir acaba taşıyor, çoğu şey ne kadar masum dursa da. 15 yaşında bir kız çocuğu daha Muazzez. Lakin yaşına rağmen bir evlilik içinde nasıl davranması gerektiğini bilen de bir kız. Annesinin etkisiyle yalanlara o kadar alışıyor ki bu karabatağın içinden çıkamıyor. Burada da ailenin önemini görüyoruz. Yanlışa yönlendiren bir aile ne kadar doğru bir ailedir? Şahindeye bu konuda çok sinirliyim. Benim arada duyduğum bir söz vardır. Belki bilen de çıkar. "Eşinin dostunu kocası, kız kardeşinin dostunu da erkek kardeşi getirir" diye. Muazzezin de bu konuda celladı kendi annesi oluyor. Sınır bilinmeyen, mesafe koyulmayan her ilişki bir gün çok büyük olaylara sebep olabilir. Şahinde kendi kızının sonunu kendisi getirdi. Yusuf ve babası Selahattin bey ne kadar çabalasalarda bu kadın kendi nefsi uğruna kızını çar çur etti. Öbür tarafta devlet ve adalet adı altında yaşanan iğrençlikler. Ezilenin yanında değilde daima güçlü olanın yanında kalan o insanlar... Üç beş liraya taraf değiştiren varlıklar... Yıllar yıllar önce böyleymiş ve hâlâ böyle. Düzen asla değişmiyor. Tarih sürekli tekerrür ediyor. Çünkü insanlar ders almıyor. Çünkü bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın... Sevgi bir birlikteliği sağlayabilmek için başlı başına yeterli bir sebep değil. Kuyucaklı Yusuf eseri ile bunu da görüyoruz. Dönemin şartları, toplum baskısı ve en önemlisi aile. Görünürde kavuşan iki genç var önümüzde lakin görünmeyen kısımda onlar benim için tam olarak kavuşmuş da değiller. Kendi iç dünyaları, omuzlarında taşıdıkları geçmiş yükleri onları bir noktada tam olarak kavuşmadan da alıkoyuyor. Söylenecek belki daha çok şey var ama kitabın yeterince girdisi var zaten. İçimi bu kadar ezen bir esere biraz içimi dökmeden geçmek istemedim sadece. Hâlâ okumamış olan da varsa kesinlikle vakit kaybetmeden okumalı. Evrensel temaların işlendiği bu eserde herkesin az buçuk kendisini göreceğine eminim. Aidiyet duygusu, güven arayışı, hayatta ne yapmak istediğini bilememe ve sürekli bocalama hâli, aile ve toplum baskısı... Tüm bunların dışında da işin ucunda Sabahattin Ali var diyorum... Fazla söze hacet yok gibi? 📌Zaten, bir felakete sükun ve itidalle tahammül edenlerin manzarası, o felaket için ağlayıp çırpınanların manzarasından çok daha korkunç ve ezicidir. Kuru ve sabit gözlerin arkasında nasıl bir ateşin yandığı; yavaşça kalkıp inen göğsün içinde nelerin kaynadığı bilinmediği için, insan mütemadi bir ürkeklik ve tereddüt içinde üzülür... 📌-O gelmez artık. +Nereden biliyorsun? -Gidişinden belliydi! 📌Bir şeyler yapmak, artık her şeye bir son vermek lazımdı. 📌Onu hem hayrete düşüren, hem de düşündüren bir his de, Kübra ile tekrar ve muhakkak karşılaşacağına dair kafasında yaşayan bir kanaatti. Sanki yarım kalmış bir işin tamamlanması lazımdı ve günün birinde Kübra herhangi bir yerde bu işi tamamlamak için karşısına çıkacaktı. Bunların saçma olduğunu bildiği halde kendini düşünmekten alıkoyamıyor ve bazen saatlerce oturduğu yerde dalıp gidiyordu. 📌Muazzez söylenen sözlere bir gülümseme ile mukabele ediyor, Yusuf ise kimsede bir şey söylemeye hal bırakmayacak kadar tutuk oluyordu. Böyle zamanlarda tarif edilemez bir hasret onları birbirine çekerdi. Etraflarına yabancı olduklarını hissettiklerini nispet de birbirlerini ararlar, bu kısa müddet esnasında içlerinde günlerce anlatmakla bitmeyecek şeylerin toplanıp biriktiğini sanırlardı. Halbuki ilk fırsatta birbirlerini arayıp bulunca ikisi de eski sükutlarında devam ederler, yan yana oturarak veya ağaçların altında dolaşarak beraberliklerinin tarif edilemez saadetini duyarlardı. Konuşmaya ne lüzum vardı? Bütün güzel laflardan ve hoş insanlardan sıkılan bu mahlukları, birbirlerinin sessiz mevcudiyeti, yorgunluk verecek kadar doyuruyordu. Birbirleri için ne kadar tabi ve manasız olduklarını karanlık bir şekilde hissetmiyor değillerdi. Hislerinin şiddete ve dünyalarından ayrılığı cihetinden yapayalnız olduklarını, birbirlerine söylemeden biliyorlar ve bunun uzun zaman devam etmesinin ne dereceye kadar muhtemel olduğunu korkuyla düşünüyorlardı. 📌İkisinin içinde de hem uzun zaman sonra tekrar görüşmenin verdiği bir memnuniyet, hem de belki bir daha görüşmeyeceklerini sezmekten doğan bir hüzün vardı. Hayat, birbirinden ayırdıklarını, kısa bir müddet için tekrar yaklaştırır gibi olsa bile, uzun zaman yan yana bırakmıyordu. Geçen günlere bir daha geri getirmek mümkün değildi ve sadece hatıralar, iki insanı birbirine bağlayacak kadar kuvvetli değildi. 📌İçindeki bütün yıkıntılara, bütün kederlere rağmen başını yere eğmek istemiyordu. Matemini ortaya vurmadan tek başına yüklenecek ve yeni bir hayata doğru yürüyecekti.

mysticaldimples 11 months ago

Yeditepe İstanbul

Türkan Derya Güven

30 Gönderi

"Gündüzümde gecemdesin çalınmasın söylenmesin sen benim şarkılarımsın." Yusuf karakterini canlandıran Emre Kınay'ın kaleme aldığı mahallenin romanın da olan olayları izliyoruz. Sıcacık bir dizi olmasına dair onlarca yorum okudum. Raf için olsun YouTube için olsun onlarca yorum okudum buna dair. Evet,…devamı"Gündüzümde gecemdesin çalınmasın söylenmesin sen benim şarkılarımsın." Yusuf karakterini canlandıran Emre Kınay'ın kaleme aldığı mahallenin romanın da olan olayları izliyoruz. Sıcacık bir dizi olmasına dair onlarca yorum okudum. Raf için olsun YouTube için olsun onlarca yorum okudum buna dair. Evet, güzel bir dizi ama sımsıcak ve abartılacak kadar bir dizi mi bilemiyorum. Çünkü ben çok çok nadir sahneleri dışında pek fazla benimseyemedim diziyi. Tek benimsediğim bir nokta oldu o da abartısız sahneleriydi. Klişe bir söz vardır ya hani "bizden, bizim insanımızdan sahneler" falan diye. Öyle sahnelerdi. Abartısız, süsü püsü olmayan sahnelerdi. Gerçekten bir kenar mahallenin insanının hayatını yansıtmışlar ama bana eksik geldi. Çok eksik geldi. Bu kadar gerçekçi olması mı beni uzaklaştırdı diziye yoksa düşündüğüm gibi cidden eksik miydi birşeyler? Senaryo eksik geldiği içinde böyle hissetmiş olabilirim. Oyuncular çok bilinen kişiler. Zuhal Olcay'ı ben daha çok şarkılarından biliyorum. "Ankara'da aşık olmak" parçası ile tanımıştım zaten kendisini. Uğur Polat ile de "Aşk tesadüfleri sever" filminde partnerlerdi. Yine orada da görmüş ve sevmiştim. Lakin Zuhal hanımın burada ki oyunculuğunu hiç beğenemedim. Çok mimiksiz ve ruhsuzdu. Ali karakteri dışında bana o istediğim duyguyu verebilende olmadı zaten. Bu yüzden Ali karakteri dizide en sevdiğim karakterdi. Uğur Polat'ı bu anlamda kutluyorum. Ali'nin efendiliğini, hayatta bir amaca sahip olması ve bu amaç uğruna yaşamasını falan çok güzel aktarmış. Ayrıca Ali bunların dışında yaşamış olduğu şeylere rağmen de oldukça nazik ve insanların sınırlarını bilen bir insandı. Buna göre yaşayan, buna göre kendine idealler belirleyen bir insandı. O yüzden Ali'nin ben de yeri >>>> Dizide ki her karakterin hayata dair bir amacı vardı. Hepsi hayatın bir ucundan tutup ayakta kalmaya çalışan insanlardı. Bunu yaparken de çoğunlukla birbirlerine dayandılar, birbirlerinin limanı oldular. Bu sırada kimi aşkı buldu, kimi yitirdi, kimi de bu konuda kendine bir yer bulamadı. Lakin günün sonunda hepsi birbirine sığındı, bir komşuluktan daha çok koca bir aile izledim. Ev alma komşu al diye boşuna dememiş eskiler. Bu yönüyle dizi güzeldi ama dediğim gibi ben dizinin ruhuna dair bir şey hissedemediğim için sürekli aşağı çekildim, bu da beni bitse de gitsek moduna soktu maalesef. "35 yaşındayım. Daha hiçbir şey yaşamadım ki ortasında olayım hayatın ama kenarındayım, o kesin. Hem de en kenarında, bizim mahalle gibi şehrin dibinde." Yusuf'un dudaklarından dökülen bu sözler beni de ister istemez sorgulamaya itti. 21 yaşında ben neresindeydim hayatın? Kenarında mı, kıyısında mı? Yoksa yolun başında mı? Girdiğim hayatlarda mı, kaleme aldığım yazılarımda mı? Belki de hepsinde, bilmiyorum...

mysticaldimples 11 months ago

Sonbahar Rüzgarları

Mehmet Dinler

2 Gönderi

"Düşen bir yaprak görürsen beni hatırla demiştin" IMDb puanının neden bu kadar düşük olduğunu sorguluyorum şuan. Bir taraftan da "sonbahar rüzgarları" parçasıyla filmi düşünüyorum -düşündüğüm tek şey film değil- Filmi bu yaz fark edip listeme aldım ve bir an önce…devamı"Düşen bir yaprak görürsen beni hatırla demiştin" IMDb puanının neden bu kadar düşük olduğunu sorguluyorum şuan. Bir taraftan da "sonbahar rüzgarları" parçasıyla filmi düşünüyorum -düşündüğüm tek şey film değil- Filmi bu yaz fark edip listeme aldım ve bir an önce sonbahar gelsin de izleyeyim diye dört gözle bekledim. Ve benim için buna değdi. Şimdi yaprakların sararıp, yağmurların çoğalmasını bekliyorum. Seğmenler parkı ve kuğulu gölde bir yürüyüşü hak ediyor zira bu parça... Nalan adında bir kızımız var ve bir gün iş için taksi çevirdiği sırada deniz teğmeni Kemal ile karşılaşıyor. -gemilerde talim var çok yakışırdı bence bu filme jcksjcjs- Bu karşılaşmadan sonra onları çok fazla şey bekliyor. Aşk, sevgi gibi etmenlerin yanı sıra bize ders verir nitelikte sahneleri de vardı. Filmde hoşuma gitmeyen bir detay var önce ondan bahsedeceğim. Bundan kaç kez bahsettim bilmiyorum ama yineleyeceğim. Ben ilk görüşte aşka inanmıyorum. Burada da ona benzer bir şey varın ötesinde ilk on dakikadan el ele tutuşup çayırlarda falan koştular. İçimden dedim "hah bizi şimdi siyah gül gibi bir film bekliyor" neyse ki öyle olmadı. Hatta bugüne kadar izlediğim en olaylı Yeşilçam filmi bile olabilir. Neden bu hisse kapıldım bilmiyorum ama dolu dolu geldi. Pinterestte Türkan Şoray'ın fotoğraflarını ararken denk geldiğim kareleri oluyordu ve büyük bir çoğunluğu bu filmdendi. O yönden de izlemek benim için çok güzeldi. Çünkü ben ekran görüntüsü almadan duramadım maalesef... Film adına yakışır nitelikteydi. Dolu dolu mutluluk ve aşk sahnelerinin değil de sonbaharın bir hüzün mevsimi olduğunu haykırdı bir çok sahnesinde. En sevdiğim iki mevsim arasındadır ilkbahar ve sonbahar. Lakin sonbaharın hep daha bir ağırlığı olmuştur ben de. Ankara en çok sonbaharda güzel diye midir bu duygu bilemem... Film karakterlerinin geçmişte verdiği kararlar yüzünden hayatları bir sonbahar rüzgarı gibi harlandıkça harlandı. Görünmeyen bir ateş vardı sadece. Yüreklerinde hissettikleri, görünen görünmeyen gözyaşları ile bezedikleri bir ateş... Farkında olarak veya olmayarak film ve dizilerde hep rüyaların ağırlığını görüyoruz. Hatıraların ağırlığı, özlemin dayanılmaz yükü en çok rüyalarda buluyor insanı. Burada da tam olarak öyleydi. Rüya içinde mutlu hissettiren, uyanınca üzerine bırakılan koca buruk bir his... Nalan'ın rüya sahneleri de oldukça buruktu. Ekran görüntüsü almadan duramadığımdan bahsetmiştim. Film beni en çok bu yönü ile bağlamış olabilir. Bir taraftan melodiler bir taraftan mekan seçimleri ve görsellik. Özellikle Türkan'ın sahnelerinin güzelliği... Kadın taş gibi çünkü, ne giyse yakışıyor. Ediz ve Türkan'ın oyunculuğu da oldukça güzeldi. İzlerken fark ettim Ediz ilkokul aşkıma çok benziyordu. Onun büyümüş de adam olmuş hâli gibiydi. Belki de filmle bu yüzden çok bağ kurdum bilmiyorum cjakxbka Bu bir film olduğu için bundan çok bahsetmek istemiyorum ama bu duyguyu en çok bu filmden aldığım için ona da değineceğim. "Kader" kavramını çok fazla gördüm diyebilirim. Veya gözüme çok fazla battı. İki karakter ne kadar ters ve yanlış kararlar verdilerse hayat hep onları bir şekilde yan yana getirdi. Bazen biri istemedi bazen diğeri lakin günün sonunda hep yan yanalardı. Ne kadar inat etselerde. Kader ve nasip kavramını sanırım bu yüzden çok seviyorum. Olacak olanın bir gün nasıl olsa olacağına inancım tam. Kim inat ederse etsin. Sanırım biraz da -asla biraz değil- tevekkül lazım. Zira birileri tevekkülün varlığını çok zor öğrendi. İzleyin, izlemeyin kısmına gelince. Ben bu konularda çok net bir fikir belirtmeyi veya önermeyi sevmiyorum. Biraz sürpriz işi gibi bir durum bu. Benim gördüğümü başkası görmek zorunda değil veya başkasının gördüğünü de ben görmek zorunda değilim. İçinden tek çıkardığım bir anlam benim için o filmi çok iyi yaparken benim çıkardığım anlamı da kimse görmek zorunda değil. İnsan leylasını gördüğü yeri severmiş de diyebiliriz. -denk geldiğim bir cümleden sonra bir taraflarımdan uydurduğum bir cümledir bu da ve bir leyladan çok fazlasıdır benim için anlam bakımından- Lakinnnnn bu film adına konuşursam Yeşilçam severlerin kesinlikle seveceğini düşünüyorum.

mysticaldimples 11 months ago

Aynen Aynen

Yunus Ozan Korkut

37 Gönderi

Bir rivayete göre "dame un grrr" akımı bu diziden sonra ortaya çıkmış. Bir belgeseli izlemek için tv plus üyeliği almıştım. Blu tv'nin de yapımları varmış içinde, "aynen aynen" de oradan çıkma bir yapım. Bu diziyi izlemek hiç aklımda olmamasına rağmen…devamıBir rivayete göre "dame un grrr" akımı bu diziden sonra ortaya çıkmış. Bir belgeseli izlemek için tv plus üyeliği almıştım. Blu tv'nin de yapımları varmış içinde, "aynen aynen" de oradan çıkma bir yapım. Bu diziyi izlemek hiç aklımda olmamasına rağmen bölümlerin dokuz on minvalinde döndüğünü görünce açtım izlemeye başladım. Günümüzde yaşanan bazı şeyleri tiye alarak sahneleme yapmışlar. Yetişkin içeriklere karşı hassasiyeti olanların tercih edeceği bir dizi olmamakla beraber tek başınıza izlemeniz çok daha iyi olur. Uraz'ın oyunculuğunu önceden sevsem de son yıllarda oyunculuğuna karşı bir uzaklık da hissediyordum. Bu dizi de bu durumu perçinledi. Kerem Bursin'in karizmasına edecek tek lafım yok ama onun da oyunculuğunu önceden beğenmezdim. Hoş burada da çok çok iyi denecek bir oyunculuğu yok ama böyle bir dizide öyle bir durumu da çok beklemedim. Ayrıca Urazdan sonra Keremi izlemek de kat be kat daha iyiydi. Tiye alınan şeyler sadece kadın erkek ilişkisine karşı değil, günümüzde artık aşina olduğumuz belki de alıştığımız şeylere karşı da yapılıyordu. Bunlardan bir tanesi saçma sapan yerli dizi sektörümüzdü. Kerem Bursin de bir oyuncu olmasına rağmen, yerli dizilerde hep böyle rollerde yer almasına rağmen bu konuyu tiye alan bir karakterdi. "Aşk intikam ve ihtiras" üçlüsünü farklı farklı adlarla önümüze sunan sinema sektörüne güzel bir taşlama yaptı. "Ve çatır çatır sevişirler" minvalinde dönen yeni dizilerimiz için cuk oturan bir taşlamaydı. Zira yalı çapkını zart zurt dizilerinden de bunu oldukça iyi biliyoruz. Dizi insana birşey katmıyormuş gibi görünsede benim ilgimi çok çeken bir mevzu vardı son bölümlerden bir tanesinde. İzlemek isteyenler için belki spoi olabilir ama sekiz dakikalık bir dizide buna çok takılacağınızı düşünmüyorum. Nil bir yerde hamile olduğundan şüpheleniyor ve denizle paylaşıyor bu durumu. Baba olacağının farkındalığını aniden bünyesinde yaşayan denize bir de artık dokuz ay seks yapamayacak olmanın farkındalığı yükleniyor ve bu durumdan yakınıyor. Nil buna gerek olmadığını bu durumda da seks yapabileceklerini söylese de o katiyen bu fikre karşı çıkıyor. Erkeklerin eşlerinin hamilelik süreçlerinde birliktelik yaşamak istememelerine başka yerlerde de denk geldim ve tanık oldum. Bunun sebebini de o bölümden sonra daha çok merak edip biraz araştırdım. İlki bebeğe zarar veririm korkusundan ileri geliyormuş. Ki bu fizyolojik olarak pek mümkün değil. Bebeğin rahimde büyüdüğünü hepimiz bilsek de cinsel ilişkilerde de penis rahime kadar uzanmazmış. Çünkü vajina yolu ile rahmin başladığı yer birbinden ayrı. Bu yüzden bebek için herhangi bir risk yoksa cinsel ilişki de bebeğe herhangi bir zarar vermezmiş. Diğer sebebi ise izleniyormuş hissiymiş. Yani bebek tarafından. Ki bu bir bakıma aslında mantıklı gibi. -bence- Üzerine düşününce cidden garip bir durum. Her zaman kadınlarda annelik içgüdüsü önceden var bu erkeklerde yok, onlar bebekle bağ kurunca babalık duygusu yükleniyor desek de sanırım bu böyle değil. Bu araştırmayla bunu anlamış oldum. Yapıları gereği bu gibi durumlarda biz kadınlardan çok daha farklı bir şekilde etkileniyorlar. Biz bebeğe karşı büyük bir şefkat ve benzeri duygularla bağlanıp bağ kurarken onlar daha çok güven ve koruma içgüdüsü ile yaklaşıyorlar. Aslında tam da bir erkekten ve erkek yapısından beklenildiği gibi. Dizinin bana kattığı tek şey buydu ama bu bile çok büyük bir şeydi bence, özellikle de toplumumzda böyle şeylerin ayıp karşılandığını düşünürsek. İnsan cidden neyin içinden ne çıkacağını ve ne anlam bulacağını asla bilemiyor. O yüzden bu diziyi bitirdiğime de memnun olduğumu söyleyebilir ve iyi geceler dilerim.