(@) - Raf

"İkinci bahar yaşıyor ömrüm, gel benim yârim oluver şimdi." Son zamanlarda çok fazla Türkan Şoray'a maruz kalınca dizisi de olduğunu fark ettim. Bölüm sayısı da makuldu. O yüzden bir hafta içinde izlendi 😌 Bu kadar çabuk bitmesinin sebebi kesinlikle mükemmel…devamı"İkinci bahar yaşıyor ömrüm, gel benim yârim oluver şimdi." Son zamanlarda çok fazla Türkan Şoray'a maruz kalınca dizisi de olduğunu fark ettim. Bölüm sayısı da makuldu. O yüzden bir hafta içinde izlendi 😌 Bu kadar çabuk bitmesinin sebebi kesinlikle mükemmel bir aile dizisi olmasına bağlı. Yeni çekilen türk yapımları arasında eski dizilerimiz adeta inci mercan. Bu dizi de aynen öyleydi. Tökezlemeleriyle, sevdalarıyla, sokaklarıyla, ekmek parası için çalışıp çabalamalarıyla, asi çocuklarıyla, hayatın tokatlarıyla geçen 37 bölüm... Bizden sahnelerdi kısaca. Sadece bizden de değil, tüm insanlıktan ibaretti. Her karakterle beraber mutlaka yaşadığınız bir olayı görüyorsunuz izlerken. Peki ben neler gördüm? Kendimi kimlerin yerine koydum? Kendimi hangi karakterlerde izledim? Biraz bunlara biraz da karakterler hakkında düşündüğüm şeylere değineceğim. -Ali Haydar- Üç kızıyla beraber yaşayan, anneden Antepli babadan Urfalı bir adam. Yaptığı kebaplarla bilinse de insanlar onu mertliği, babacan tavrı ve dürüstlüğü ile tanır. Onu çekemeyen insanlar tarafından bir çok kötülüğe uğramasına rağmen o her zaman yanında ki insanlarla dimdik ayağa kalkmayı başarabilen bir şahsiyetti. İnsanların etlisine sütlüsüne karışmamasına rağmen başına gelen belaların haddi hesabı da olmadı maalesef. Meyve veren ağaç taşlanır derler ya hani. Ali Haydarın hesap da aynen oydu. Ali Haydarla beraber helal kazancın ne demek olduğunu anladık. Ekmek parası için ne yapılırsa yapılsın utanılmaması gerektiğini öğrendik. Şener Şen de bu rolü ustaca üstlenmiş. -Hanım- İki asi çocuğa sahip olan Hanım... Adeta çoğu sahnede sürekli evlatlarıyla sınandı. Ki evlatla sınanmanın en zor sınanma olduğunu söylerler. Lakin o çok güçlüydü. Çünkü hayatı boyunca başbaşa kaldığı zorluk sadece evlatları tarafından başına gelenler değildi. Onun mazisi daha acı şeylere tanıklıl etmişti. İnatçı, dediğim dedik ve aklına koyduğu şeyi elde eden bir kadındı. Açık konuşmak gerekirse bazen de deliydi. Gözü kararınca herşeyi yapabilecek bir cesarete sahipti. Bu yönüyle beni kendine fazlasıyla çeken biriydi. Ve bir kebap salonunda bu ikisi arasında doğan bir sevda vardı. İkinci baharlarını yaşamak üzere onlar için sebepler oluşmuştu ilahi düzende. Peki ya onları nasıl zorluklar bekliyordu bu süreçte? Eski dizi sevdalıları listelerine alabilirler, şayet merak ettilerse. -Ulaş ve Ömer- Hayalleri uğruna başlarını türlü türlü belalara sokan hatta ölümle bile burun buruna gelen o iki genç arkadaş... Hayallerine bu kadar körü körüne bağlanmaları oldukça hoş bir olaydı. Bunun için çalışmaları, çabalamaları bana da hayallerimi hatırlattı. Onların hayallerini elde etme yolu yanlıştı. Lakin yine de bu uğurda bir şey yapmaları en azından bir şeydi. Yanlış da olsa. Belki bazılarımız hâlâ hayalleri için bekliyor. Belki de adım adım gittikleri için bu durum onlara az geliyor. Yolun sonunda başarıya ulaşabilmeyi hepimiz için dilerim. -Vakkas- Nefret, kin, intikam hırsı ve gururla harmanlanmış bir adam Vakkas. İntikam alma uğruna nelerin yapılabileceğini en çok bu karakterle gördük. Ne pis şeylerin yapılıp da yüzün asla kızarmadığını da... Bazen sanırım yumuşuyor dedirtse de o tam bir "tıskıyt'ti." Antep yöresinde geçen bu kelime ne sevilmez, iğrenç şeysin anlamı taşıyor. Vakkasın her sahnesi geldiğinde tam olarak böyle hissettim. -Neriman- Pardon... Afeti devran Neriman diyecektim. Çıkarları uğruna iyilik yapan beyni bozuk bir kadındı. Üç koca eskitmiş Neriman bir de 'dürüst, mert ve aile babası' bir adamı eskitmek istedi. Bunun içinde bir çok gelgitli saçma sapan harekette bulundu. Böyle insanların ne tahammül edilemez olduğunu bir kez daha Neriman sayesinde görmüş oldum. Lakin herşeye rağmen o da bir insandı ve insan dediğimiz varlık kaç yaşında olursa olsun hata yapıyordu. Önemli olan şey bu hataları düzeltmek ve tekrardan tekrarını yapmamaktı. Peki Neriman bunları ne kadar sağlayabildi? Ve diğer karakterler... Deli fişek Cennet, yüzü kadar huyu da güzel olan Melek, baba baskısıyla büyümüş olan Medet, Medet ve Meleğin aşkı, hayal kırıklığı yaşayan ama bu hayal kırıklığının büyüttüğü Gülsüm, yanar döner olup esnafın içinden geçen Şecaattin, Şecaattinin aklı bir havada olan oğlu Timuçin, Amerikadan ülkemize gelip bir kebapçı da çalışmaya nail olan Tim (en çok bunu seviyorum, Tim'i oynayan bu adamı çocukken de çok severdim, çocukluk aşklarımdan birisin Tan Sağtürk...) Sazıyla iç içe geçmiş olan Zülfikar Ağa... (Yabancı damat dizisinin memik efendisi olur kendileri. Ve aile dizilerinde, filmlerinde bu adamı izlemeye bayılıyorum. Arif Erkin'in kendi hayatında ki karakterini bilmiyorum ama onun gibi bir dedem olsun çok isterdim.) Adeta bir İstanbul beyefendisi olan Besim bey ve esnaf ahalisi... Hepsini izlemek çok keyifliydi. Bir kez daha eski türk dizisi insanı olduğumu anladım. Ve bunun için o usta oyuncuların hepsine gıyabında teşekkürümü sunuyorum. Oyunculuk anlamında cidden yok yok bir kadro var. Gülsümü canlandıran Nurgül Yeşilçay, Ulaşı canlandıran Ozan Güven, Nerimanı canlandıran Güven Hokna (biz onu daha çok "aman Ali Rıza bey ağzımızın tadı bozulmasın" ile tanırız cjsnxjjs) Seksenlerin Yasemin Çoknası, Leyla ile Mecnun'un Ali Atay'ı bile var! Her bir oyuncuyu gördükçe şok oldum cjsjjxjsjx Bir anlık fikirle açtığım bu diziyi orta yaşlı bir kadın olduğum da kendi kuracağım ailemle de izleyeceğime eminim. Eski dizileri seven, Türkan Şoray izlemeyi seven, "nerede kaldı o eskiler" diyenler daha ne bekliyorsunuz izlemek için?? Zira bu konuda hasretimizi anca bu şekilde dindirebiliyoruz. Bu akşam benden bu kadar. Hayırlı geceler diler ve kaçarım. !!!Kaçmadan önce bir not!!! Boğa burcu olan, boğa burcu olmadığı hâlde yemek yemeyi çok seven insanlar dikkatli olun... Her sahnede hamile kadın gibi aşermeye hazır olun... Dizinin içine girip o mezeleri Hanım'ın elinden yemeyi isterdim. "Köpoğlu mancası" diye de bir mezeleri var. Her duyduğum da güldüm cjsjjxjsxj Belki Hanım'ın yaptığının yerini tutmaz ama mutlaka deneyeceğim.

mysticaldimples 1 year ago

Ankara Havası

Aziz Alaca

2 Gönderi

/23 Ağustos Cumartesi/5. Belgesel/ "Bu bir Ankara hatırasıdır, Ankara işidir." -Erkin Koray- Bu hafta ki belgesel seçimim Ankara Havası oldu. 4 bölüm ve her biri yaklaşık 25 dakikadan oluşan bu yapımı öncelikle @b12madeni'ne sonra da Ankaralı olan, Ankaralı olmayıp Ankaralı…devamı/23 Ağustos Cumartesi/5. Belgesel/ "Bu bir Ankara hatırasıdır, Ankara işidir." -Erkin Koray- Bu hafta ki belgesel seçimim Ankara Havası oldu. 4 bölüm ve her biri yaklaşık 25 dakikadan oluşan bu yapımı öncelikle @b12madeni'ne sonra da Ankaralı olan, Ankaralı olmayıp Ankaralı hisseden herkese ithaf ediyorum. Yani kendime de. Öhm şimdi gelelim belgesele. İlk bölümde Atatürk ile giriş yapıyorlar belgesele. Ulus çevresinde denk gelinen esnaf ve taksi şoförleri Atatürk'e karşı olan sevgilerini anlatıyorlar. 26 yıldır Atatürk'ün resmini bulunduran mı dersin, Ulus semtinin önceki isimlerini bilen tarih sever vatandaşlarını mı dersin, yoksa ücretsiz Atatürk dövmesi yapan dövmeci abiyi mi dersin... Bayağı bayağı Ankara'nın içinden sahnelerdi. Sadece ilk bölümü atam ile harmanlamışlar. Pek de güzel olmuş. İlk bölümün sonlarına doğru bir abi konuşma yapıyor. Atatürk'ün vatanın evimiz olduğuna dair söylediği söylemleri aktarıyor. Bu beni bir on yıl öncesine falan götürdü. Bir akşam yemeğinde babam durup dururken "Elif sence anne baba mı yoksa vatan mı?" Diye bir soru sormuştu. Yemek yerken bunun ne alaka olduğunu anlayamamıştım tabi. Anne ve baba kaybının ben de oluşturacağı hüznü düşünüp onları seçtiğimi söylemiştim. Babamsa bana hâlâ bugün bile hatırladığım bir cümle kurdu. "Vatanı olmayanın ana babası da olmaz kızım. Önce vatan, sonra aile" demişti... O abinin sözleri tekrar beni o güne ve o anın duygusuna götürdü. Belgeselde de dendiği gibi "vatan evdir ve evi ne olursa olsun korumamız gerekir" diyerek sahip çıkmalıyız. İlk bölümü ne kadar ilgiyle izlediysem ikinci bölümü bir o kadar zor izledim. Konu futbol falan olduğu için öyle oldu tabi. Ankara gücü taraftarlarının kameraya alındığı bir bölüm ve bolca ama bolllllca Ankara ağzına maruz kalıyorsunuz. Yalan yok bazı yerlerde dudaklarım kocaman kocaman güldü. Çünkü aşinayız... Üçüncü bölümde ODTÜ üniversitesini görüyoruz. Öğrencileri ve akademisyenleri tarafından bizlere aktarılıyor. Dördüncü bölümde ise çinçin mahallesi'nin insanlarını ele alıyor. -b12madeni hiç çinçine gidip gitmediğimi sormuştu. Ben de gitmediğimi söylemiştim lakin bu belgeselle beraber çinçine bir nebze olsun aşinayım artık- Ankara aslında o kadar garip bir yer ki... Altındağ diyoruz ama bir tarafı Hamamönü, bir tarafı ulus, bir tarafı Çinçin fjsjxjsj Neyseciğime. Bana en çok dokunan bölüm de dördüncü bölüm oldu. İlk bölümde de atam falan vardı eyvallah ama dördüncü bölüm direkt empatiye yönlendiriyor sizi. Bu belgesel bilgi birikimi veya tarihsel doğruluk vermekten daha çok halkı göz önüne almış. Onları konuşturmuş ve bizlere sunmuş. Aslında böyle olması daha iyi bile olmuş diyebilirim. İnsan izlerken biraz eksik kalıyor, tam olarak belgeselin içine giremiyor gibi hissediyor ama aslında durum böyle değil. En azından benim için. Zira araştırmak istediğimiz konuyu internete girip de araştırabiliriz. Lakin bu belgeselin içinde her bir semti kendi yaşamı içinde görüyoruz. Bir tarafta odtülü öğrenciler diğer taraftan Çinçin gençleri ve bu ikisi arasında ki farklar gibi gibi. He bölüm sayısı dört ile sınırlı kalmayıp daha fazla olabilirdi orası ayrı bir mevzu. "Ankara" kavramı toplumda nasıl algılanıyor buna ışık tutuyor biraz. İlk akla gelenlerde "Ankaragücü, ODTÜ, ÇinÇin ve Atatürk" oluyor. Canım Ankaramın nevi şahsına münhasır alt kültürlerini inceliyor yani. Üstte de bahsettiğim gibi tarihsel bir bilgi verilmediği için insan bir eksiklik hissetse bile halkın yaşamını onların ağzından dinlemek ve görmek çok daha iyi. Tabi bu herkes için böyle olacak diye bir kural yok. Gelelim şimdi kimlere öneririm? Ankarayı seven, Ankara'yı merak eden herkesin izlemesini tavsiye ederim. Sitcomkar ve Ankara sevdalısı olan bacım sana da öneriyorum. Özellikle dördüncü bölümü izliyorsun ve üzerine konuşuyoruz. -müsait olduğun bir ara -

mysticaldimples 1 year ago

25 Litre

Melih Özyılmaz

31 Gönderi

/16 Ağustos Cumartesi/4. Belgesel/ Elimizde bulunan şeylerin nankörü olmamız üzerine..✍️ Bu kadar etkileneceğimi düşünmüyordum. Su üzerine hep bir şeyler duyarız ama ilk defa bu belgeseli izleyince ne kadar vahim bir duruma evrilebiliriz onu anladım. Belgeselimiz senaryolu belgesel formatında hazırlanmış. Athena…devamı/16 Ağustos Cumartesi/4. Belgesel/ Elimizde bulunan şeylerin nankörü olmamız üzerine..✍️ Bu kadar etkileneceğimi düşünmüyordum. Su üzerine hep bir şeyler duyarız ama ilk defa bu belgeseli izleyince ne kadar vahim bir duruma evrilebiliriz onu anladım. Belgeselimiz senaryolu belgesel formatında hazırlanmış. Athena grubundan Gökhan Özoğuz ile su ile ilgili bilgiler öğrenip bu konuda farkındalığa ulaşırken bir yandan da gelecekte İstanbul'da günlük kişi başına yalnızca 25 litre su düşeceği kurgusu işleniyor. Özge Özpirinçci ve İlber Ortaylı gibi tanınmış kişiler üzerinden de katkı sağlanıyor. Bundan bir 30 yıl sonrası dense de su tüketimi kontrol altına alınıp korunmazsa 10 yılda bile kuraklıkla baş başa kalıp su tüketimi ile alakalı sorunlarla karşı karşıya kalabilirmişiz. Suyu karne ile aldığımızı bir düşününün... Ve bunun yalnızca 25 litre ile sınırlı olduğunu... Duşta ilk on dakikada bile 120 litre su harcanıyormuş. Bir diş fırçalarken 5 litre su. O içtiğimiz bir fincan kahve için bile dolaylı yoldan tonlarca su harcanıyor. Kişi başına şu an İstanbul'da günlük olarak harcanan su 190 litreymiş... Başta da söylediğim gibi, elimizde bulunan şeyin nankörlüğünü yapıyoruz. Evet belki inkar etmeyerek değil ama görmeyerek, farkında olmayarak, görsek bile görmezden gelerek... Belgeselin içinde bir sahnede bile günü gelince "paranın yerini suyun almasına" vurgu yapılıyor... Her şeysiz olur ama susuz olmaz diyebilir miyiz? Başka alternatifler başka çözüm yolları bulunmaya başlansa bile gelecekte önemli olan şeylerden biri de artık suyun kalitesi olacakmış. Ki çok haklılar. Zira kullanılıp arıtılmış olan suları tekrar kullanmaya başlayacağız. Diyelim o da yok elimizde çoğu insanı bekleyen son insanların yüzlerinin solması, günlük yaşamda yaşayacağımız zorluklar ve böbrek yetmezliği, dizanteri gibi hastalıklar olacak... Hepimiz üzerimize düşeni yapmazsak şayet... Kendimiz farkına varacağız ve gelecek nesillere de bunun önemini aşılayacağız. Zira İlber Ortaylı'nın da dediği gibi başka bir dünya yok. Alternatif gezegenler araştırılsa bile oraya ulaşmak veya oraya herkesin ulaşması çok uçuk bir düşünce benim için. Bu yüzden suyu şu an elimizdeyken ve şu an ona sahipken korumamız gerekiyor. İlber Ortaylı bu konuda İstanbul'un tarih boyunca susuzlukla nasıl mücadele ettiğini anlatıyor. Çözüm yollarının hep bulunduğunu ancak bugünün şartlarında çözüm arayışının sürdürülmesi gerektiğini vurguluyor. Zira nüfus artışı her geçen gün artıyor bununla birlikte tüketilen kaynaklar ve su miktarı da aynı oranda hatta daha fazla bir şekilde artışa geçiyor. Diğer yandan belgesel umudumuzu yitirmemeyi umudu yitirmek yerine harekete geçerek bir şeyler yapmamızı vurguluyor. Tasarruf her birimiz için en önemli meseleyken melen barajı gibi projelerin de su getirmeyi hedeflemesi ile umudumuzu arttırmamız gerektiğini söylüyorlar. Melen barajı çok güzel bir buluş olsa da belgesel bize bireysel sorumluluğu arttırmamız gerektiğini vurguluyor. Gelecek çok da uzak da değil. Yaklaşık 8 saat sonrası bile bir gelecek. Yani aslında gelecek bugün bile diyebiliriz. Daha doğrusu bugünün önlemleri bir noktada geleceği de yaşanabilir ve devam edilebilir kılar. Alışmaya alışık olan canlılar olarak tasarrufu da kendimize alıştırmamız gerekiyor. Her birimizin iyiliği için. En başta da kendi iyiliğimiz için. www.yarininsuyu.com adlı siteden de su ayak izinizi hesaplayabilirsiniz. Ben kendi sonucumdan dolayı bayağı bir utandım da... Bu konuda her birimiz vicdan üzerinden yürümeliyiz. Susuz kalacak kişiler sadece bizler olmayacağız. Annelerimiz, babalarımız, canımızdan çok sevdiğimiz kardeşlerimiz ve belki ilerde evlatlarımız. Susuzluğa dayanmak zordur ama o insanları bu konuda acı çekerken görmek daha zor olur. Bunları düşünerek vicdana gelmeliyiz. Ve lütfen ama lütfen izleyin. Tek başınıza değil, büyüklerinizle, küçüklerinizle izleyin. İlk defa bir yapım için bundan sonra insanlara sürekli izleyin baskısı yapacağım...

mysticaldimples 1 year ago

Hayata Röveşata Çeken Adam

Marc Forster

107 Gönderi

O-T-T-O Tom hanks canımın içi aynı anda bu kadar tatlı, ciddi ve komik olmak zorunda mısın?? (Seni sadece run forrest run da izlesem de benim için öylesin...) Bir ara geçen yıl yine bu dönemler bu filmi izlemeyi düşünüyordum. Hatta bir…devamıO-T-T-O Tom hanks canımın içi aynı anda bu kadar tatlı, ciddi ve komik olmak zorunda mısın?? (Seni sadece run forrest run da izlesem de benim için öylesin...) Bir ara geçen yıl yine bu dönemler bu filmi izlemeyi düşünüyordum. Hatta bir ara açmaya falan yeltendim de ama hep bir şekilde kalıyordu araya farklı filmler, diziler falan giriyordu ve bir türlü nasip olmuyordu izlemek. Ankara'nın esintili havasında izlemek nasipmiş... Açıkçası filme yorum falan yazmayı düşünmüyordum da anı kalsın diye yazacağım 😌 Film komedi türünde görünse de hüzün kısmı komedi kısmına oranla daha fazla. Hüzün dediysek de bağrınızı tutup da çekmiyor. Ama bazı arkadaşlar bugün çok içliydi ve bir saate yakın ağladı galiba... Bir ara benim de gözlerimden bir kaç yaş aktı ama soğuk nevale karakterim araya girip duruma el attı. Sonra kulaklarıma burun çekme sesleri gelmeye başladı. Diyorum nereden geliyor bu ses. Ne çok uzak ne çok yakın. Tiz bir burun çekme sesi. Meğersem benim canımın içi b12madenim ağlıyormuş cjsjxjsjxj Otto gibi insanlar zor olsa da ben Otto gibi insanları sanırım daha çok seviyorum. İçlerinde sakladıkları çok güzel bir yan oluyor çünkü ve tüm mesele onu ortaya çıkartmak... Herkesin anlaşabildiği birini değil de Otto gibi zor insanları kabuğundan çekmek ve onu hayatına dahil etmek çok güzel olmalı. Zor bir insandı falan ama zaman geçtikçe içimizi sımsıcak yapan samimiyetlere dahil etti bizi. O sahnelerin verdiği duyguyu tam olarak yüreğimde hissedebildim ve bu filmi benim için unutulmaz yapacak etken de bu. Hatta bu film benim için Foresst Gump filminden daha önde bile diyebilirim şuan. (Bu arada şimdi aklıma geliyor sadece run forrest run da izlemedim. Yeşil yolda da izlemiştim de unutmuşum şimdi geldi aklıma. Neyse bu çok önemli detayı geçelim.) Şu yaz sıcağının gına vermişliğinden dolayı bir ara filmin içine girmeyi çok istedim. Otto'nun sabahları erkenden kalkıp kapısının önünü yağan kardan temizlemesi çok güzeldi. En basitinden bu hareketi bile onun ne kadar disiplinli ve kuralcı biri olduğunu gösteriyordu. Onun bu yönüne çok özendim çünkü benim asla tutturamadığım bir olay. Film hakkında pek bir şey diyesim yok açıkçası ve şu saatte de bir beynim durmuş gibi hissediyorum. Bugün için hanımefendiye buradan tekrar teşekkür ediyorum. Forrest Gump hayranlarının da kesinlikle uzatmadan izlemesi gereken bir film. Sadece Foresst hayranları da değil bence herkes izlesin. Uzun zamandır sürekli bir şeyleri 2x yapıp izleyen ben bile film sürecinde hiç bir sıkılma hissetmedim zira. (Bazı arkadaşlar bu durumu hoş bulmuyor ama benim için alışkanlık oldu ve bırakamıyorum. 2x ile aramızda zehirli bir bağ var...)

mysticaldimples 1 year ago

Devlerin Aşkı

Osman F. Seden

7 Gönderi

Spoiler içeriyor -"Gidiyorlar" -"Bırak gitsinler, onlar ölümü bile aşmışlar" Aleran hanımın teklifiyle Yeşilçam filmlerini beraber izlemeye karar verdik. Son zamanlarda hem onun hem benim Yeşilçam izlememiz bir noktada buna vesile oldu ve bunun için mutluyum. Filme gelecek olursam... Klasik Yeşilçam dramı ve…devamı-"Gidiyorlar" -"Bırak gitsinler, onlar ölümü bile aşmışlar" Aleran hanımın teklifiyle Yeşilçam filmlerini beraber izlemeye karar verdik. Son zamanlarda hem onun hem benim Yeşilçam izlememiz bir noktada buna vesile oldu ve bunun için mutluyum. Filme gelecek olursam... Klasik Yeşilçam dramı ve aşk üçgeni vardı. Zengin bir iş adamının tarık sayesinde kurtulmasını ve bunun peşi sıra gelen olayların yaşanmasını konu alıyor. Türkan karakteri ile birlikte hayatta bazen yapılan hataların etkilerini görüyoruz. İlk başta hevesle baktığı o vitrinler yerini sadeliğe bıraktı. Zira "o" sadeliğin ve asıl aradığı şeyin lezzetini aldı. Tecrübe ederek... Tarık ile geçmiş de yaşanan o sevdanın insan üzerinde bıraktığı etkiyi, her ne kadar nefret ediyorum dese de içten içe hâlâ sevmesini izledik. Belki de kendimizi bulduk. Gördüğü vurgundan sonra da bir maske takmasını... Bunların dışında da para için adam veya kendisini satmayan erdemlerine bağlı bir adam görüyoruz. Süreyya karakterini canlandıran savaş bey ile de istenilen şeyler uğruna elde edebilmek için neler yapılacağını gördük. Yeşilçam klasiklerinin Türkiye de hep ayrı bir yer var ama çoğunda bir duygu eksikliği veya samimiyet eksikliği de bulunuyor açık konusmak gerekirse. -şahsi fikrim- Bu filmde oyunculuğu başarılı olan tek kişi benim için Savaş Başar'dı. Mimiklerini falan bence güzel kullandı diğerlerine göre. Selvi boylum al yazmalım filminden dolayı Kadir İnanıra o gün bu gündür gıcık oluyorum. -Konunun Kadirle alakası yok- Oynadığı filmlerde bulunan rollerinde de genelde suçlu tarafta bir bakıma o olurdu ama bu filmde Tarık çok haklıydı gösterdiği tavırda. He üslubu biraz daha yumuşak olabilirdi orası ayrı bir mevzu. Türkana zaten böyle bir rol biçmeleri aşırı saçma olmuş. Zira kadın filmde adamı para için terk ediyor ve tekrar karşılaştıkları zaman bildiğiniz yüzsüz yüzsüz adamın karşısında cıvıyor. Sanki matah bir şey yapmışda bu gösterdiği tavrı göstermeye hakkı varmış gibi. Film ilerledikçe araları düzelse de ilk başlarda ki laubali tavırdan dolayı o aşka dair bir samimilik ve duygusal bazda herhangi bir duygu geçmiyor izleyiciye. Son zamanlarda Cahit Berkay'a bayılmaya başladım. Bu film için ortaya çıkardığı performansı da takdir edilesiydi ve filmi benim için izlenir artı olarak katlanır kılan etkenlerdendi. -Herseye rağmen çok absürt olmadıkça Yeşilçam izlemeyi sevdiğim için sonuna kadar izledim ama bu film benim için geçer not almadı. "Devlerin aşkı" adını taşıyan bir ağırlığı yoktu ve üstün körü bir saatlik bir yapım çıkarmak için çekilmiş gibiydi. İzlemeseniz de olur yani.- Filmin üzerine konuşup, fikir paylaşımı yaptığımız için de kendisine buradan teşekkürlerimi iletiyorum 🫂

mysticaldimples 1 year ago

Vesikalı Yarim

Lütfi Akad

38 Gönderi

Spoiler içeriyor -"Her birimiz yolumuza gitsek." -"Yolumuz..." -"Öyle" -"Birleşti biliyorum." -"Yok birleşecek gibi değil benim yolum başka, seni tanıdıktan sonra anladım bunu. Sevgide yetmiyormuş çok eskiden rastlaşacaktık..." Yeşilçam tarihinin unulmaz filmlerinden bir tanesini sonunda izleyebildim... Hem Türkan Şoray izlemeyi özlemişim hem de…devamı-"Her birimiz yolumuza gitsek." -"Yolumuz..." -"Öyle" -"Birleşti biliyorum." -"Yok birleşecek gibi değil benim yolum başka, seni tanıdıktan sonra anladım bunu. Sevgide yetmiyormuş çok eskiden rastlaşacaktık..." Yeşilçam tarihinin unulmaz filmlerinden bir tanesini sonunda izleyebildim... Hem Türkan Şoray izlemeyi özlemişim hem de onu siyah beyaz hâlde izlemeyi. O eski zamanların verdiği duyguyu izlemeyi çok özlemişim. Sahnelerin arasına konan o parçaları çok özlemişim. Kısaca özlemişim. Vesikalı yârim sadece bir aşk hikayesi sunmuyor bizlere. Sınıf farkı ve toplumsal yargıları da sorgulatıyor. İzlerken acaba onların yerinde ben olsaydım ne yapardım diyorsunuz. Davul bile dengi dengine sözünün cuk oturduğu bir yapımdı. Elbette sevgimiz uğruna çabalarız ama bizim dışımızda gelişen dış faktörler o sevgiye veya ilişkiye balta vurur. Bir tarafta saygın ve kendi halinde bir yaşama sahip olan Halil. Öbür tarafta geçimini konsomatrislik yaparak elde eden Sabiha. Ve onların imkansız gibi görünen ama zaman paylaşımı yaptıkça artan sevgileri. Biraz incitici, biraz samimi, biraz da naif bir aşk. Ve sanırım onları imkansız kılan en büyük etken de yasak aşk yaşamaları. Vesikalı yârim ayrılıkların, suskunlukların ve el mahkûm kabullenişlerin filmi olmuş. Her Yeşilçam filmini beğenmem ama bunu cidden beğendim. İzzet Günay oyunculuğunu ilk izlediğim filmdi ve adam çok başarılıydı. Tüm varlığı ile "benim" diye bağırıyordu. -sanırım adamı biraz beğenmişim- Türkan Şoray oyunculuğuna yorum bile yapmam, bilen biliyor. -gecen yıl yaptım.. ama sanırım orada oyunculuğa değil de filmin genel konusuna laf etmiştim herhalde- "Sorar mıyım hiç, küstürür müyüm Halili" Bu nasıl bir sevmektir Sabiha... İnsan nasıl mı sevmeliydi? İşte Sabiha gibi sevmeliydi. "Başka kadın olsa belki savaşırım, mücadele ederim ama aileye karşı savaşamam." Sanırım Sabiha da en çok sevdiğim şey ise karakteri oldu. Evet seviyordu, evet istiyordu da Halili. Ama Halil evliydi -buradan bir Gülden Karaböcek Sen Evlisin gönderelim- O bunu göz ardı etmek yerine o ailenin çocuklarını düşündü. Bunu Halil bile düşünmedi ama o düşündü. Öyle adamlar var ki Sabiha kadar onurlu değiller. Diğer tarafta aldatılmasına rağmen boşanmayan belki de boşanamayan bir başka kadın daha var. Çocuklarına bir şey demeyip o adamı kendi elleriyle Sabihaya gönderdiler. -kayınvalide ve kayınbaba olacak şahsiyetlerden bahsediyorum- Eyvallah aşk filmi falan ama cidden hayatın içinden o kadar çok detay var ki. Aradan 57 yıl geçmiş bazı şeyler hiç değişmemiş. Ve ben her filmde böyle bir detaya takılıp canımın sıkılmasından çok sıkıldım. Bazen değişmeyeceğini bile bile umut ederiz ya hani. Bu konuda da gram umudum yok ama kadınlara karşı bu bakış ve tavır umuyorum değişir. Muazzez Ersoy-Kahverengi Gözlerin Muazzez Ersoy-Sokağın Ardındayım Şükran Ay-Sana Olan Aşkımı İmkan Yok Bilemezsin Müzeyyen Senar-Kimseye Etmem Şikayet Şükran Ay-Kalbimi Kıra Kıra Parçaları filmde çokça geçiyor ve dinlemenizi tavsiye ederim. Bazılarını önceden bilsem de favorim Kalbimi Kıra Kıra adlı parça oldu ve kalbimi bıraktım 🫠 Eskiden "vesikalı yârim" denince sevgi sözcüğü falan sanırdım. Çünkü çocuktum ve şu fotoğraf çektirdiğimiz yerlerde bastırılan fotoğraflar için kullanılıyor falan sanıyordum. Sevdiğimiz insanların fotoğraflarını cüzdan da taşıyoruz diye de sevgi sözcüğüymüş gibi bağdatırmıştım. -benim hayaller- Neyse o öyle değilmiş geçen günlerde annemle bu film hakkında konuşurken öğrendim. Genelev veya bu filmde ki yerlerde çalışabilmek için resmi makamların kadınlara verdiği bir belgeymiş. Allah'tan annem dışında kimseye sağda solda bu düşüncemi anlatmadım. Tam bir rezillik olurdu çünkü... -Raf bunun dışında ve artık o meselenin öyle olmadığını biliyorum. Yani bilgiliyim. O yüzden burada anlatabilirim. Bir mahsuru yok. Öhm, neyse devam edelim.- Bir de geçen yıl Orhan Veli kaleminden şiirler okumuştum. İçinde bu filme cuk oturan bir şiir var. -Alnımdaki bıçak yarası Senin yüzünden Tabakam senin yadigârın "İki elin kanda olsa gel" diyor Telgrafın Nasıl unuturum seni ben Vesikalı yârim?- ~Orhan Veli~ Edip Akbayramın da bu şiire ait seslendirmesi var. Dinlemek isteyenlere duyurulur. (Orhan Veli şiirlerin şarkı hâline gelmesine karşı aslında ama her önüne gelen adamın şiirlerini şarkı yapmış. Bu da böyle bir bilgidir.) 📌"Halil bu evi şimdi seviyorum. Ondan evvel bir barınaktı sadece, şimdi ev oldu..." ✍️Zira ev bir yer değil bir kişiydi...

mysticaldimples 1 year ago

Tom Cruise: An Eternal Youth

Régis Brochier

3 Gönderi

/6 Ağustos Çarşamba/3. Belgesel/ 2. Belgesel nerede diye soranlarınız olursa, o gün pek yazasım gelmediği için gönderi atmadım. Lakin bu hedefimi bıraktığım anlamına gelmiyor. Ehem. Şimdi gelelim biyografik belgeselimize... Belgeselimiz Tom Cruise'un 40 yıl aşkın kariyerine odaklanıyor. Hem filmlerine hem…devamı

mysticaldimples 1 year ago

Young Sheldon

Chuck Lorre

85 Gönderi

Spoiler içeriyor Bilimle kafayı bozmuş, 9 yaşında olan ve liseye başlayan Sheldon Cooper'ın Teksas eyaletinde sıradan insanlarla olan maceralarını, insan ilişkilerini mizahi bir dilden izliyoruz. -Sheldon- Sheldon, yer yer aşırı gıcık olduğum ama yer yer de tüm o huysuz ve gıcık hareketlerine…devamıBilimle kafayı bozmuş, 9 yaşında olan ve liseye başlayan Sheldon Cooper'ın Teksas eyaletinde sıradan insanlarla olan maceralarını, insan ilişkilerini mizahi bir dilden izliyoruz. -Sheldon- Sheldon, yer yer aşırı gıcık olduğum ama yer yer de tüm o huysuz ve gıcık hareketlerine rağmen hayran olduğum tek karakterdi. Gıcık olduğum her insana biraz da hayran olma huyum vardır ve Sheldon bu konuda benim için biçilmiş kaftandı diyebilirim. Her ne kadar aşırı zeki bir çocuk olsa da, 9 yaşında liseye başlasa da, ikiz kardeşi Missy'nin aksine sosyal becerileri zayıftı. Duygusal olan sahnelerde ondan duygusal bir tepki görmek için adeta kıvrandım ama o her zaman mantık üzerine kurulu cevaplar ve tepkiler verdi. Onun bu konudaki farklılığı da sanırım biz izleyicileri ekrana daha fazla bağladı. 7 sezon boyunca onun biraz biraz büyümesini hayranlıkla izledim. -Elimizde büyüdü kerata.- Diğer karakterlerin de gün be gün fiziksel anlamda değişimini görsek de, beni bu konuda en çok etkileyen Missy ve Sheldon'du. -Mary- İnançlarına aşırı bağlı bir kadın olarak Sheldon'la bu konuda çoğu zaman çatıştılar. Buna rağmen küçük oğlunu tüm farklılıklarına rağmen en iyi anlayan ve kabul eden de oydu. Sanırım anne olmak böyle bir şey... Mary'nin inanç meselesine gelince; dizi boyunca her ne kadar onu dinine bağlı olarak görsek de, 7 sezon boyunca bu konuda da gelgitler yaşadı. Dinler farklı olsa da, insanlık olarak hepimiz böyle şeyler yaşayabiliyoruz. Bu konuda Mary karakterini anlasam da, Mary karakterine bir türlü ısınamadım. Sanırım tek uzak hissettiğim karakter oldu. Bunun en büyük sebebi, zannediyorum ki her olayda aşırıya kaçan mimikleri ve tepkileriydi. -George- Karakter gelişimi benim için en yüksek olanlardan birisi George, diğeri de Georgie’ydi. İlk sezonlarda babanın çok fazla duygularına tanık olmasak da, sezonlar ilerledikçe çevresine daha fazla açılabilen bir insan oldu. Özellikle kızı Missy’e karşı yaklaşımlarını kalbimi bırakarak izledim. Ve George sayesinde aslında anne babaların da bu hayatta sadece bir kez ebeveyn olduklarını ilk defa gördüm. Bir şeyler için nasıl çabaladıklarını ve bu durumları nasıl yansıttıklarını… Sonuç olarak onlar da bu hayata bir kez geldi ve böyle şeyleri ilk defa öğreniyorlar. Bu yüzden “İleride nasıl bir ebeveyn olurum?” diye de çok sorguladım. Ve hiçbir cevap veremedim kendime… Yaşamadan bilemeyeceğim şeylerden birisi de bu sanırım. -Missy- Zekâyı toplum olarak tek bir bakışla yorumluyoruz. O da akademik anlamda yorumlamak oluyor genelde. Missy bunun böyle olmadığını ispatlayan bir karakterdi. Sheldon akademik anlamda bir zekâya sahipken, ikizi Missy insan ilişkilerinde ve sosyal hayatta ilerleme kaydeden bir zekâya sahipti. Özellikle altıncı sezonda kendisine hayran kaldım. Annesi ve Sheldon Almanya’ya gidince aldığı sorumluluklar ve bunları başarıyla üstlenmesi beni çok etkiledi. Sonra da aslında bu kadar çok şeyin sorumluluğunun kendisine ait olmadığını fark edip görev paylaşımıyla dağıtınca... Biraz tanıdık geldi ve ondan ders almamız gereken çok şey var diyebilirim... -Georgie- İlk sezonlar itildiğim ilerleyen sezonlarda sevdiğim karakterlerden birisi de bu şahsiyetti. Ve bence en çok karakter gelişimini de benim için bu şahsiyet geliştirdi. İşlediği bir hata olmasına rağmen, o hatayı düzelterek çok iyi bir noktaya getirdi. Ve ben o sahneleri gerçekten bayıla bayıla izledim. Akran kıyaslaması ne kadar kötüyse, aile içi kardeşlerin de kıyaslanması bir o kadar kötüdür. Bu, Georgie'nin en rahatsız olduğu konulardan bir tanesiydi. Lakin o da başka konularda uzmandı: sokak zekâsı, ticaret ve kaçınılmaz son ÇAPKINLIK… Missy’de olduğu gibi burada da hayatın sadece akademiden ilerlemediğini görüyoruz. İnsanın kendini okuyup geliştirmesi elbette güzel ama herkesin hayatı da aynı değil ve aynı anda başlamıyor. -Connie- Ve geldik benim gönlümün sultanına... Ay bayıldım bu kadına var ya ba-yıl-dım! Sanırım büyüyünce böyle bir bir büyükanne olmak istiyorum cbsnxjsj -Kumarbaz olmayanından... Dip not düşelimde sonra dua yanlış tutar filan mazallah- Dizide beni en çok güldüren karakterdi. Güldüren bir yapısının olmasının yanı sıra o kadar güzel bir insan ki... Yaşına rağmen taş gibi hatun. Dale, John, Linkletter ve diğerlerinin bu kadının peşinden koşmasına şaşmamalı. "Kadın fıkır fıkır" bölümlerden birisinde Dale bu cümleyi kullanıyor Connie için ve ÇOK HAKLI. Yaşına rağmen hem enerjik, hem eğlenceli, hem sırdaş, hem koruyucu ve kollayıcı. Kadın, birçok şeyin adeta toplamı gibi. Torunlarıyla arasında bulunan bağ çok güzeldi. O kadar özendim ki, şöyle bir büyükannem olsun da gidip konuşayım diye... Böyle bir şey olamayacağı için, ben böyle bir büyükanne olmaya karar verdim o yüzden. George ile sürekli didişse de onu ne kadar sevdiğini biliyordum ve bunu fark etmem için son sezonu izlememe gerek yoktu. Zira insan en çok sevdiği ile uğraşırmış. -"İnsan sevdiğini yerden yere çalar." diyorlar ama ben o cümleyi pek hoş bulmuyorum... falan diyormuşum cjsjjxhs Daha doğrusu bu gönderiye yakışacak bir yanı yok. Yoksa annemle uğraşıp uğraşıp bu cümleyi sıklıkla kullanırım...- Karakterler hakkında bir şeyler yazdığıma göre, dizi hakkında da genel bir şeyler söyleyip gönderiyi bitireceğim. Dizide en bariz olan şey; ailenin her ne olursa olsun birbirine sahip çıkması ve koşulsuz sevginin her ne olursa olsun devam etmesiydi. Kan bağı dediğimiz olay, bir şeyleri bir arada tutsa bile, bu çoğu insan için geçerli olan bir konu değil. Sadece çekirdek aile için geçerli olduğunu düşünüyorum ben hep. Çekirdek ailenin yaptığı bir şeyi bir süre sonra tolere edip içinde hazmederken, bu çekirdek ailenin dışına çıktığı zaman tolere edebilmek o kadar da kolay olmuyor. Zaafımız olan insanlar bu konunun dışında tabi... ‼️ SPOİLER ‼️ Dizide benim canımı en çok sıkan şey, George ve Mary'nin iletişimsizlik sorunuydu. Bu sorun onları, birbirlerini aldatmaya kadar götürüyordu az daha. İnsanlara yardım etmek falan tamam, güzeldir. Ailene yardımı aşılamak da güzeldir de, elin kadınının evine de kocanı kendi elinle göndermezsin yani Mary... O sahnelerde adeta çıldırdım. Çok fazla iyi niyetli olmak da güzel bir şey değil. Peder Rob meselesine gelince... Kendimizi kolaylıkla ve rahatlıkla açabildiğimiz insanlar olsa da, bir insanın eşiyle de rahatlıkla konuşması gerektiğini düşünüyorum. Bunu başaramıyorsak, ne diye evliyiz? Benimle ilgili meseleyi benimle değil de başkasıyla açık açık konuşması, beni hem kırar hem de deli ederdi galiba. Özellikle bu karşı cins bir şahsiyetse... ‼️ SPOİLER BİTTİ ‼️ Georgie ve Mandy’e ait, 2024 yılında yayınlanmaya başlamış bir dizi daha var. TBBT’yi izler miyim emin değilim ama bunu kesin izleyeceğim. Fazla sitcom izleyen bir şahsiyet değilim ama sitcom severlere kesinlikle öneririm.

mysticaldimples 1 year ago

Elif Gibi Sevmek 1

Hikmet Anıl Öztekin

5 Gönderi

📌"Görmeden sevmelere en büyük ispatımız Hakk'a olan aşkımız..." Yazarımız Hikmet Anıl Öztekin'in ilk kaleme aldığı kitaplardan "Elif gibi sevmek" adlı eseri. O zamanlar ortaokul son sınıftım ve evimizde bu kitabı bulmuştum. Adımı taşıdığı için de çok merak etmiş, büyük bir…devamı📌"Görmeden sevmelere en büyük ispatımız Hakk'a olan aşkımız..." Yazarımız Hikmet Anıl Öztekin'in ilk kaleme aldığı kitaplardan "Elif gibi sevmek" adlı eseri. O zamanlar ortaokul son sınıftım ve evimizde bu kitabı bulmuştum. Adımı taşıdığı için de çok merak etmiş, büyük bir ilgiyle okumuştum. Sonra sınıfta bir arkadaşım gördü bu durumu, sanırım adımla alakalı bir eseri okumam onu çok şaşırtmış olacak ki bu durumu garipsedi biraz. "Bana ver ben de okuyayım" dedi ve aldı kitabı benden. Güya o kitap bana geri dönecekti ama o kitap bana asla dönmedi. Üstünden yıllar geçti, her aklıma düştüğün de bu kitabı aradım. Lakin aklımda ne kitabın adı kaldı ne içeriği. Sadece o yaşta çok etkilenmiş olmamdı tüm zihnimi kaplayan. Ve ben şans eseri geçen hafta internette kitaplara bakarken denk geldim, büyük bir mutlulukla da sipariş ettim. İlk değinmek istediğim şey kitabın arka kapağında bulunan tanıtımı... 📌"Bir insan nasıl anlar aşık olduğunu? diye sordum bir gün dedeme. "Nefesini tut..." dedi gülümseyerek. "Anlamadım..." dedim. "Nefesimi mi tutayım?" "Evet..." dedi. "Öylece tut ve bekle." Dediğini yaptım. Dayanabildiğim kadar soluksuz bıraktım kendimi. Saate bakmayı akıl edememiştim ama sanırım otuz saniye sonra iyice zorlanmaya başladım. Tam pes ediyordum ki, eliyle kapadı ağzımı ve burnumu. Neye uğradığımı şaşırdım. Ölecek gibiydim artık... Yüzüm kızarıyor, gözlerim doluyordu. Dayanılmaz bir hal almıştı nefessizlik... Sonunda çekti elini yüzümden. Derin derin solumaya başladım can havliyle. Bana bunu neden yaptığını anlayamıyordum bir türlü. Gözlerinin içine baktım soran bakışlarla. "Bunu bana neden yaptın dede?" dedim. "En çok neye ihtiyacin vardı az önce?" diye sordu sakin bir tavırla. "Tabbi ki nefes almaya..." dedim. "Peki, ne kadar ihtiyacın vardı?" "Biraz daha nefessiz kalsaydım ölecektim." Ancak bu yaşıma gelince ne demek istediğini anladığım bir cevap verdi dedem: "İşte bir gün birine nefes kadar ihtiyacın olursa ona aşık olduğunu anlayacaksın evlat." ✍️Nefes kadar ihtiyaç olması... İnsan böyle bir şeyin varlığını yaş aldıkça, tecrübe ettikçe anlıyor. Ben insanların bir araya gelebilmesi için belli başlı şeyler yaşaması gerektiğini düşünürüm. Kavuşmaları için gereken şeyin verilmesi gereken sınavları vermek gibi gelir gözüme. Zira birbirlerini anlayabilmeleri de biraz bu yoldan geçer. Hayatın onları birleştirmesi gereken bir yol ayrımı vardır ve onların oraya ulaşana kadar belirli tecrübeleri edinmeleri gerekir. Zannediyorum ki insan o yol ayrımına yaklaştıkça veya bunu hissettikçe daha fazla koşmak istiyor. Bir an önce rahat bir nefes almak ister gibi... 📌Gerçek aşkta hayal kırıklığı, üzüntü, karşılık alamamak olmaz. Neden? Çünkü bir beklenti yoktur. Beklentinin olmadığı yerde de hayal kırıklığı olmaz. Şair diyor ya "Seni seviyorsam bundan sana ne? diye, işte öyle... ✍️Aşkta hayal kırıklığı, üzüntü olmaz diyor yazarımız. Acaba cidden öyle mi? Bunun içinde insanın belli bir olgunluğa ulaşması gerekiyor sanırım. Çünkü bence tam da öyle oluyor. Kurulan her bağa aşk denir mi orası bilinmez ama insan yüreği bir şeyleri deneyimledikçe bir beklentiden ziyade yaşadığı duyguda asılı kalıyor. Sanırım buna da "an da kalmak" deniyor. Geçip giden bir ömür de anlık olarak yaşanan küçük mutluluklara asılı kalmak ve sonra yola devam etmek... 📌Bu dünyada düşünebileceğiniz hiçbir uç nokta insanı tam anlamıyla tatmin edemez. Ne kadar çok şeye sahip olursanız aradığınız şeyin bu dünyada olmadığını o kadar iyi anlarsınız. Peki neden böyle olur? Çünkü dünyadaki hazlar insanı tatmin için değil, bilakis o tatminsizliği yaşatıp tatmin olabileceği şeylere talip olmasını sağlamak içindir. İşte insan bu yüzden dünyada hep bir gariplik, bir eksiklik, bir yalnızlık çeker. Çünkü kendisini tatmin edecek şey bu dünyada yoktur. Onu bulana kadar ona rahat yoktur. Aslında bu açlık ve dünyadaki şeylerle doyamama durumu bile insanın başka bir dünya için yaratıldığının ispatı olmaya yeter. ✍ Tevafuk olan şeylere bayıldığımı bu eseri okurken bir kez daha fark ettim. Bazı şeylere anlık olarak denk gelişimiz kesinlikle halimizi daha iyi görüp, anlayabilmek içinmiş. İlahi katta belki de tevafukların hepsi de birer küçük yardım. İpin kalanını çözmekse kula düşüyor. Bu dünyada ölümlü bir varlık olarak ölümü çoğu zaman unutuyoruz. Sanırım bunun sebebi de başka bir alemde sonsuz bir yaşamımızın olacak olması ve insan ruhunun bunu hissetmesinden kaynaklı. Aklın bilmediğini ruh biliyor çünkü. Kim bilir belki açıklanamayan şeylerin sebebi de ruhun bilmesinden ama vakti gelene kadar susmasından kaynaklanıyordur. 📌Ruh eşi nedir? Burada eşten kasıt aynılık değil, tamamlayıcılıktır. Ruhları birbirinin aynı olanlar değil ruhları eşleşenler yani birbirini tamamlayanlar mutlu eşler olabiliyor. Aynın olana değil, birebir seninle eş olana değil. Seninle eşleşene, seni tamamlayana diyoruz. ✍️Sanırım ruh eşi kavramına hiç bu yönden bakmamıştım. Zira insanlar ruh eşi derken tam anlamıyla bir benzerlik arıyorlar. Hiçbir insan birbirine tam olarak yüzde yüz benzemezken hem de... Belki de bazı eksiklik duygularımız henüz "öbür yarımıza" denk gelmeyişimizdendir. Hoş imtihan dünyasında insan asla tam anlamıyla tamamlanmış hissetmiyor. Lakin öbür yarıyla bir araya gelmek belki de imtihanları vermemizi kolaylaştırıyordur. Çünkü o süreçten sonra artık iki yarım değil bir tam oluyor. İki beden bir can... 📌 İnsan çok hızlı değişiyor, 5 sene önceki sizle şimdiki siz arasında çok kritik kararlarda bile farklılıklar olabiliyor. Peki madem sürekli değişiyoruz o halde ömürlük ruh işini bulmak imkansız olmuyor mu? ✍️Sorusunu önce soruyor sonra da cevaplıyor yazar. Kısaca değişmeyecek ve ölüme kadar sürecek bir hayat amacından bahsediyor. Yani o tek değişmeyecek olan sizi doğruya değiştirmeli diyor. Zannediyorum burada net olan inanışlardan bahsediyor. İslam gibi. Fakat bir gün onlar bile değişebilir. Bu dünyada değişmeyecek tek şey zannediyorum ki "değişimin" kendisi. Bunun farkında olduğum için de bir şeylere kolay kolay "en" diyemiyorum. Okuduğum bir kitaptan sonra "an" kavramına o kadar takıldım ki o gün bu gündür bunun peşinden gidiyorum. İnsan belli bir tarza ve zevke sahip olsa da o tarzın ve zevkin içinde de kendince bir çok benzerleri var. "Bir ben var benden içeri" der gibi... İşte tam olarak o yüzden "en" demek bazı insanlar için oldukça zor. Ve bu konuda benim için hoş bir tevafuk... 📌 Ruhuna bir eş gerçekten lazım mıdır? Gerçekten lazımdır. Çünkü insan eksiktir, acizdir. Tamamlamaya ihtiyacı vardır buna da tekamül deriz. İnsan hangi yaşta olursa olsun öğrencidir. Öğreneceğin o kadar çok şey var ki, bakmayı, sevmeyi, dokunmayı, kazanmayı, harcamayı, biriktirmeyi, şiiri, evreni hep öğrenme halindesin. ✍️İnsan bir şeyleri sevdiği insanlarla arasında geçen şeylerden sonra öğrenmeye başlıyor. Benim bu konuda yolculuğum da 19 yaşımda başladı. Hazmı zor, şoku fazla bir olaydan sonra anneme "şu yaşımda bunu da mı yaşayacaktım" diyerek serzenişte bulunmuştum. Şimdi ne kadar da komik geliyor gözüme... Oysa ki sadece 19 yaşındaydım ve hayatın bana öğreteceği çok fazla şey vardı. Annemde buna binaen şöyle bir cevap vermişti "bu daha ne ki elif hanım, neler neler görecek duyacaksın..." Velhasıl öyle de oldu, oluyor. İnsan her sevgide aslında farklı bir sevgiyi tadıyor. Sevginin farklı boyutları gibi bu durum. Her bakmada farklı bir açıyı görüyor. Her şiirde farklı bir krampı tadıyor. Her kazanmada farklı bir mutluluğu, her kaybetme de farklı bir hüznü... 📌 Son olarak da aşık olunca neden akıl gider derler biliyor musunuz? Akıl gider çünkü ruh benzerini bulduğunda akla ihtiyacı olmaz, onunla irtibatı keser. Aşkın ilahiliği buradan gelir çünkü aşık olduğunda belki de ilk kez aklınla değil ruhunla yaşamaya başlarsın. ✍️Bir tür büyü gibi göründüğü muhakkak. "Ruhum, ruhunu tanıdı." Cümlesinin de ne kadar derin olduğunu bir kez daha bu sayede anlamış oldum... Peki nedir bu "Elif gibi sevmek?" Kitaba şöyle uzaktan bakınca bir insanın bir insana sevgisi gibi duruyor. Lakin Leyladan Mevlaya akan aşkı anlatıyor. Çünkü bu dünyada insanın kendini bulmasının zor olduğunu bir Allah biliyor bir de yaşayan kullar. Bu yüzden kadını ve erkeği yaratıyor. Bir de aralarına aşkı veriyor. Veriyor ki onu bulabilelim. "Allah için için sevmek, sadece O'nunla iman dolu bir hayat istemektir." "Aşkı Allah'a yönlendirip yalnız sana Allah'ı hatırlatanı sevmektir." Belki de hakiki aşk seni Allah'a yönlendiren aşktır deniyor. Allah için sevmenin zor olduğu bir devirde Allah için sevmeye çalışmak... Şuana kadar verdiğim alıntılar özel olarak üstüne konuşmak istediğim şeylerdi. Yarın bir gün dönüp baktığımda hatırlamak istiyorum çünkü. Şimdi kitabın genelinden bahsedip sözlerimi bitireceğim. "Elif gibi sevmek" tabiri eserde Arapça'nın ilk harfi olarak ve tasavvufla bağdaştırılarak kullanılıyor. Lakin yine de insan bu eseri okurken bazı noktalarda beşeri aşktan mı yoksa ilahi aşktan mı bahsediliyor anlayamıyor. Bazı sayfaları okurken ilahi aşk için kaleme almış bütün bunları dedim. Bazı sayfaları okurken de acaba Elif adında sevdiği bir kadına mı bütün bu söz ve şiirler dedim. Sanırım işin özünde elif kelimesinin anlam bakımından dimdik ve güçlü yanını kullanarak hem beşeri sevdaları hem de bu uğurda yoluna gidilen ilahi aşkı anlatmış. Bazı pasajlar, bazı dizeler beni etkilese de açıkçası 14 yaşında ki elif kadar ayılıp bayılmadım kitaba. Kendimi bulduğum dizelerin olduğu yerlere kalbimi bıraktım orası ayrı bir mesele tabi... Bir de yer yer çok alakasız şiirlere de değinmiş yazar. Okurken bir garipsemeden edemedim o yüzden. Sevgiyi basit bir dille olsada anlatmak elbet güzeldir ama edebi eserlere alışan insanlara pek hitap edeceğini düşünmüyorum. Okuyacaklar bunu göz önünde bulundurup okumalı diyerekten bir kaç alıntı bırakıp kaçıyorum.

mysticaldimples 1 year ago

Yılanı Öldürseler

Yaşar Kemal

33 Gönderi

Yaşar Kemal kaleminden okumayalı bir yıl zaman geçmiş aradan. Amazon kitap listemle sürekli göz göze geliyorduk sonunda alındı ve okundu. Bir yılanı öldürmek ne kadar kolaydır bir insan için? Ya insanın kendi annesinin canını alması ne denli kolaydır? Vicdanı olmayan…devamıYaşar Kemal kaleminden okumayalı bir yıl zaman geçmiş aradan. Amazon kitap listemle sürekli göz göze geliyorduk sonunda alındı ve okundu. Bir yılanı öldürmek ne kadar kolaydır bir insan için? Ya insanın kendi annesinin canını alması ne denli kolaydır? Vicdanı olmayan mahlûklara elbet kolaydır. Peki, henüz tüyü bitmemiş bir çocuğa da aynı mıdır? Değildir, olmamalıdır, olmaması gerekir. Oluyorsa şayet, ne türlü oluyorsa da düzeltilmesi gerekir. Sanırım hepimiz Yaşar Kemal'in az çok yazım tarzını ve değindiği şeyleri biliyoruz. Toplumun gerçek yüzünü bu kadar iyi anlatan, halk dilini bu kadar ustalıkla kullanan bir yazara daha henüz denk gelmedim. Hasan isimli bir çocuğun; toplum, aile ve akraba baskısıyla, namus temizliği adı altında annesini öldürmeye sürüklenmesini konu alıyor. Bu sırada Hasan’ın içsel çatışmalarına, insanların gerçek yüzüne, güzelliğin yeri gelince bir lanet olmasına, “Allah Allah” diyerek Allah’tan bir haber yaşayan toplumun cehaletine tanık oluyoruz. Bir kez daha... Hastalıklı bir toplumda insan, her ne kadar kendisini olayların dışında tutmaya çalışsa da, yaptırım olarak sunulan şeylerden kaçmaya çalışsa da, günün sonunda bir noktada o şeyin ortasında buluyor kendisini. Hasan içinde bireysel bir vicdan taşısa da toplumsal baskıyla çatışarak sürekli kendisini bu pisliğin tam ortasında buldu. Evet, Hasan kendisini bir şeylerin içinde buldu ama o kadar fazla kayıp yaşadı ki... Ölen sadece annesi değildi. Hasan’ın ruhu, Hasan’ın psikolojisi ve en acısı da vicdanı öldü tüm bu süreçlerde. Küçücük yaşta omuzlarına kanlı sözler, kanlı sorumluluklar yüklediler. O bundan kaçmak isteyince, kabul etmeyince psikolojik olarak manipüle etmeye başladılar, vicdanına oynamaya başladılar hastalıklı zihinleriyle. Onun özgür iradesini hiçe sayarak, lanet geleneksel baskılar altında ezdiler. Toplumun o üslubu, o bakış açısı o kadar rahatsız ediciydi ki... Öyle bir cahillik, vicdansızlık mevcut ki, babaanne olacak şahıs “Keşke Halil oğlum değil de diğer oğullarımdan biri öleydi.” diyor. Benim için sözün bittiği yerlerden birisiydi ve okurken şok oldum. “Her güzelin arkasından söylenir.” Kadının arkasından söylemedikleri, uydurmadıkları şey kalmadı. Dillerini tutabilselerdi, ortada sorun kalmayacaktı. Lakin insanoğlu, el uzatamadığı şeye yine yeni yeniden dil uzattı. Şaşırdık mı? Hayır. Yazar; namus adına katledilen kadınları, küçük yaşta kan davalarıyla büyütülen erkek çocukları, susturulan ve üstü örtbas edilen vicdanları ustalıkla kaleme almış. “Yılanı Öldürseler” adıyla da aslında yapılması gerekeni açıkça söylemiş. Lakin toplumsal yılanı öldürmek de o kadar kolay değil... Hasan üzerinden bunu bir kez daha gördük. Hem okumak gerekiyor hem de anlamak. En önemlisi de bunu vicdan ve merhametle süslemek gerekiyor. Bir insan merhametten yoksunsa, sorgulamaktan yoksunsa, o insan noksandır. Bir insana da en çok merhamet yakışır benim nezdimde. Toplum olarak bunu kaybetmediğimiz günler diliyorum.