(@) - Raf

🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 5. Gün🪷 En son sorayayı taşlamak filminde bu kadar kötü olmuştum. Bir de bu filmde aynı şekilde kötü oldum ve gözlerimi sürekli ekrandan kaçırdım. İsa peygamberin çarmıha gerilmeden önceki son on iki…devamı

mysticaldimples 1 year ago

Allah Yakındır

Ali Vazirian

35 Gönderi

🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 4. Gün🪷 "Geldi üzerime üç keder bir anda; Yalnızlık, esaret ve sevgilinin hasreti. Yalnızlık ve esaretin çaresi var ama sevgilinin hasreti... Sevgilinin hasreti... Sevgilinin hasreti..." Bir beşeri aşk yolunda hakiki aşka kavuşma...…devamı🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 4. Gün🪷 "Geldi üzerime üç keder bir anda; Yalnızlık, esaret ve sevgilinin hasreti. Yalnızlık ve esaretin çaresi var ama sevgilinin hasreti... Sevgilinin hasreti... Sevgilinin hasreti..." Bir beşeri aşk yolunda hakiki aşka kavuşma... Baki olan yalnızca Allah'tır. Yaşadığı şeylerden sonra da rıza bunu görmüş oldu. Her gören rıza gibi kavrayamıyor ama orası ayrı... İlk izlediğim İran filmiydi ve baya baya sevdiğimi söyleyebilirim. Bazen kalbimde tarifi imkansız hisler yaşanıyor ve bu filmde de o hisler şahlandı adeta. Hem şiirlere hem arka planda hoş tınılara yer verilmiş ve o kadar masumluk içeriyordu ki film anlatamam. İzleyip kendiniz görmelisiniz. Her sahnesi çok güzeldi zannımca. Özellikle türbe sahnelerinin olduğu kısımlar ve ikilinin konuştuğu yer. Ramazan geçip gitmeden benim de böyle bir şey yapmaya ihtiyacım var galiba onu anlamış oldum. "Aşk ilk önce maşukta belirir ki aşık öteleri görsün." Bir video izlemiştim. Kısaca aşk derdine düşen her insanın, beşeri bir şekilde gönlünde aşkı tadan her insanın hakiki aşkı da duyabileceğini söylüyordu. Bu alıntı da bana onu hatırlattı. Huzurunda görmek istediği için biz insanları böyle böyle sınıyor demek ki... Sahnelerden birisinde Allah'ın her şekilde görülebileceğini söylüyordu ve doğruydu da. Bazen birisinin yarasına merhem olurken, bazen birinin elinden tutup kaldırırken, bazen birisinin yarasını yüreğinde hissedip gözlerin dolu dolu dua ederken... Yeter ki tefekkür edebilelim yeter ki görmek isteyelim yeter ki baktığımız, duyduğumuz, konuştuğumuz, okuduğumuz, sevdiğimiz her şeyde onu görebilelim ve onun için yapabilelim. Film belki de bunun özetiydi. Eserin konusunu falan da anlatmak isterdim daha uzun uzun da yazmak isterdim ama kelimelerin kifayetsiz kaldığı bir noktadayım. Bugüne kadar bana bir şeyler hissettirebilen tüm yapımları sollar atar. Hem çok tanıdık hem de zamanı olan şeylerin hisleri diyebilirim bu film için. Zira çoğu şeyin zamanı vardır ve herşey zamanını bekliyordur, bize düşen sadece sabırla beklemek✨🙏🏻 Benim kalbimde uyanan duygulardan bir kaçı bunları kapsıyordu. İzleyin izlettirin, lütfen lütfen lütfen 🥹 📌Ey, aşk! Ateştir senin nesebin; Niteliğin dumandır, kaynağın ise rüzgar. Su, tufana dönüştü, toprak da küle; Senin kokunma ateş rüzgara karıştı. Şirinsiz her saray, bisütûn gibi viranedir; Ferhatsız her dağ bir saman çöpüdür rüzgarda. Yedi nesil öteye tüm atalarımız gâmdı; Bize miras kalan hep sonsuz keder oldu. Rüzgar esince toprağımızdan senin kokun geliyor; Sadece sen kalacaksın, biz hepimiz gidince. 📌Yüreğim kanıyor ama heyhat, bu yaraya bir merhem yok! 📌-Tutulmak ne demek? -Yani en güzel olanı sevmek. Aşk ateşini kalbinde yakmak demek. Yani kalp gözü ve kulağının açılması...

mysticaldimples 1 year ago

A Sign of Affection

Yoko Yonaiyama

21 Gönderi

Tatlılıklarından dolayı kalbim sürekli güm güm eder haldeydi. Bayıldım bayıldım bayıldım Ay iyi ki izlemişim ya. Anime türüne karşı artık ısınsam da hep bir uzaklıkta hissediyorum açıkçası. Ama bu o kadar güzel ve tatlıydı ki bunca zaman beklettiğim için pişman…devamı

mysticaldimples 1 year ago

Hazreti Meryem ve Hazreti İsa Aleyhisselam

Mustafa Necati Bursalı

1 Gönderi

🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 3. Gün🪷 Annesi Hanne babası İmrân olan Hz Meryem annesinin duası üzerine dünyaya geliyor. Hanne ihtiyar bir kadın halindeyken bir gün kuşlar ve yavrularını izliyor. Bu sırada gönlüne düşen annelik duygusu üzerine…devamı🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 3. Gün🪷 Annesi Hanne babası İmrân olan Hz Meryem annesinin duası üzerine dünyaya geliyor. Hanne ihtiyar bir kadın halindeyken bir gün kuşlar ve yavrularını izliyor. Bu sırada gönlüne düşen annelik duygusu üzerine ellerini semaya açarak dua ediyor. "Yüce ilah bana bir evlat nasip eyle ben de onu senin hizmetine vereyim." Böyle bir yeminde bulunan Hanne erkek evlat isteme kısmını atlıyor... Zira o dönemler de erkek evlatlar sadece din işleri için büyütülüyor. Kız çocuğu doğuran Hanne üzülse de kendisi için gizlenen hayrı tabi ki bilmiyor. Dünyaya getirdiği bu kadın Hz İsa'nın annesi oluyor. Ettiğimiz dualarda Allah bizim için hep en hayırlısını veriyor. Eser ve Hz Meryem'in hayatı da bunu kanıtlar nitelikte. "Gönlü belki bir şeyi arzu eder fakat o şey her zaman ona saadet getirmez." Bu sevdiğim alıntılardan bir tanesiydi bu konu hakkında. Hz Meryem Cebarail Aleyhisselam ile de görüşen bu yüzden özel kabul edilen bir kadındır. Çünkü meleklerin sultanı ile görüşen tek kadındır. İsa peygamberin ruhunu Hz Meryemin bedenine üflemeye ve haber vermeye gelen Cebrail Aleyhisselam genç bir erkek bedenince azaları tam şekilde geliyor. (İnsan kılığına bürünüyor) Burda şunu düşündüm biraz. Ne zaman dört büyük melekten bahsedilse veya hakkında bir şey okusam dördü de sanki erkek cinsiyetindeymiş gibi geldi bana. Oysa ki dinimizde meleklerin cinsiyeti yoktur. Bu sadece bende mi böyle? Hz İsa'nın çocukluğuna dair pek bilgi içermiyor çünkü bilinmiyormuş. Daha çok doğduğu kısım, 40 günlük bir bebekken Yahudilere karşı kurduğu diyalog ve Yahudiler tarafından uğradığı zulümler... Hemde onları bir çok mucizeye tanık ettiği halde. Kitabın yarısından çoğu Hz İsa'nın hayatıyla ilgili kıssalar içeriyor ve hepsi de ders verir nitelikte. Bunları da yazar gayet sade ve açıklayıcı bir şekilde sunmuş. Kuranı Kerimden örnekler çokça verilmiş ama İncil bozulduğu için ondan örneklendirme yapılmamış. İncil hakikat pırıltıları taşısa da doğruluk barındırmağı söyleniyor. Hatta başkaları tarafından yazılmış dört menkıbe olarak geçiyor. Bunlardan sadece Matta ve Yuhanna'yı biliyordum ama bunlara ek olarak Markos ve Luka İncili de mevcutmuş. Kuranı Kerim de ayet olarak geçen bölümler İncil ve Tevrat da bâb olarak geçiyor ve bölüm anlamı taşıyormuş. "Gam durağı bu cihanda neşe bulmak imkansızdı..." Geçenlerde bir söze denk gelmiştim. Bu alıntı da bana onu hatırlattı. "Dünya mutluluk arama yeri değil, hüzün mekanıdır. Mutluluk daima ahirettedir ve dünya onun için çalışacağımız bir duraktır." Tesadüf değil tevafuk vardır... Ardı ardına böyle şeylere denk gelmeyi çok seviyorum. İsa'nın çarmıha gerilme olayına da bir çok rivayet verilmiş. Olayı tam olarak bilmiyordum ve bu rivayetleri okumak da iyi oldu benim için. "Kim bildiği ile amel ederse, Allah'ın gerçek dostu odur." Bilmek ayrı bildiğinle amel etmek ayrı... Bu sadece din için geçerli olan bir şey olmadığı gibi eyleme döktüğümüz bir çok konu içinde geçerli aslında. Öğrendiğimiz ilimleri de ne kadar eyleme döküyor ve onları hayatımıza geçiriyoruz? Zira bunlardan sorumlu tutulacağımız bir zaman dilimi de var.. "Allah'ım istediğimi almaya istemediğimi de def etmeye muktedir olmayarak sabaha çıktım! Sevki idarem başkasının elinde (senin) amelimin mesulü olarak sabahlamış haldeyim! Kulların içinde benden fakir kimse yok! Allah'ım!... Benimle düşmanımı sevindirme, dostumu mahcup etme, ibadetim de bana kusur ettirme... Bütün gayem dünya ve dünyalık olmasın. Bana acımayını bana musallat etme. Ya Hayyu ya Kayyum!" Bu ise peygamberimiz İsa Aleyhisselamın ettiği güzel dualardan bir tanesi.. yer vermeden geçmek istemedim. Hakkında değinmek istediğim son şey ise şu. Biliyoruz ki İncil Kur'an-ı Kerim'den önce indirildi. Hz İsa peygamber efendimizden önce yaratıldı. Lakin eserde verilen örnekler hep Kur'an-ı Kerim ile tasdiklenmiş. O dönemde İsanın babasız olduğuna inanmayan insanlar için eser sürekli Kur'an-ı Kerim'den atıflarda bulunmuş. Lakin kuranı kerim zaten İsadan sonra indirildi. Bu kısımda bir sorgulama içine girdim açıkçası. Hz adem ilk peygamber. Onun hakkında verilen örneklerde bu durumu mantıklı buluyorum. Çünkü isadan önce olan bir olayda Hz Ademi örnek vererek o inanmayan insanlara örnek sunabilirler. Bu mantıklı bir durum ama, o dönemin insanları için Kur'an-ı Kerimden örnekler vererek ibret alınmasını beklemek biraz garip geldi. Şu durumda bu örnekler yalnızca bize ibret olur diyerekten hayırlı geceler diliyorum.✨ 📌Dua müminin silahı, dinin direği, göklerin ve yerin nurudur. 📌Ben iman sultanıyım: akıl ise kölemdir Benim en büyük zevkim, secde ettiğim demdir 📌Tedbir ve ihtiyatlı olmak huzur damlalarının gönüle akması demekti. 📌Dal ucunda gülleri etmektedir var Allah Ey ümmeti merhume dost Allah'tır yâr Allah!

mysticaldimples 1 year ago

Kor

Zeki Demirkubuz

20 Gönderi

İçeriği ve konusu hoş olmasa da işleniş ve dikkatli bakıldığında verilmesi gereken mesajı alabildiğiniz de sizi pişman etmeyen bir yapım olur diye düşünüyorum. İnsanlar olarak bazen çok fazla büyük konusuyoruz ki buna ben de dahilim. Dilin kemiği yok ve bazen…devamıİçeriği ve konusu hoş olmasa da işleniş ve dikkatli bakıldığında verilmesi gereken mesajı alabildiğiniz de sizi pişman etmeyen bir yapım olur diye düşünüyorum. İnsanlar olarak bazen çok fazla büyük konusuyoruz ki buna ben de dahilim. Dilin kemiği yok ve bazen ağzıma geleni şak diye ortaya atabiliyorum. O yargılayıp lafını ettiğim şeyleri de hep hayatımda full hd izledim. Nereye bağlayacaksın elif diye soracak olursanız şuraya bağlayacağım. Filmde cemal karakteriyle beraber buram buram şüpheyi, toksikliği, iletişimsizlikten doğan sorunları ve bunun ruha yansımalarını görüyoruz. Emine karakteriyle birlikte yapılan yanlışın içe nasıl bir rahatsızlık verdiğini görüyoruz. Cemal gibi bir eş olunca veya bize gösterilmeyen başka etmenlerden dolayı içe pısan bir kadının ruh halini de görmüş oluyoruz. Çokça neyin ne olduğunu bile bile görmezden gelmeleri de. Ahlaki açıdan bunların ne kadar yanlış olduğunu biliyoruz ama gelgelelim böyle hayatlar var ve yaşanıyor. Böyle şeyler izlemekle ahlaksız olmuyoruz. Tamamen zihniyet meselesinden ibaret bu. İnsanın kendi düşünce tarzında biten bir durum. Aynı şey çoğu zaman Kurtlar Vadisi içinde yapılıyor. Mafyaya özendirme, kavga gürültüye iteleme gibi gibi. Aklı başında bir insan kv izledikten sonra mafyacılığa bürünmediği gibi bu gibi filmleri izledikten sonra da ahlaksızlığa bürünmez. Bir şeylere bürünmek isteyen insan durup dururken de bürünür dizi film izlemesine gerek yoktur. Karakterlerin normal bir ruh hali olmadığı yaşadıkları şeylerden dolayı zaten belli. Bazı şeyler biz insanlar ibret alalım diye vardır. O yüzden dizi ve filmlerin bu yönden yafta yemelerini hoş bulmuyorum açıkçası. Bizim ülke de evlilikler çoğu zaman kolay kolay bitmez. Bunca yılın hukuku var denir, çoluk çocuk var denir, aman elalem duyar da ne der denir. Yani denir de denir. Bunların farkındalığı ile veya belki de o rutin hayatın vermiş olduğu konfor alanı ile boşanmak istemez insanlar. Şimdi durduk yere düzenim bozulmasın diyebilir. Bence karakterlerde biraz bu da vardı. İnsanoğlu görmezden geldiği zaman neleri neleri sineye çekiyor onu gördük. Tabi bu sineye çekişin bir de ruh haliyle çıkışı var. Benim kendimi ve çevremdeki insanları sorguladığım bir film oldu diyebilirim. Çoğu zaman yapıcı bir karakterim olduğundan cemalin o iletişimsizlik durumu beni çok gerdi. Aşırı toksik bir insandı ve ben bir kez daha böyle insanlarla uğraşmak yerine yalnızlığı yeğlediğimi fark ettim. Bazı filmlerden direkt açık açık mesaj vermesi beklenmez ve beklenmemeli de. Bence Zeki bey bazı şeyleri de bizim düşünmemizi istemiş. Veya farkında olduğumuz ama sineye çektiğimiz şeyleri görmemizi istemiş. Çünkü bazen farkında olup göz ardı ettiğimiz şeyi başkasından duyuca gözümüz açılır. Gibi gibi daha çok madde sayarım. Filmde sevmediğim şeylerden birisi de Ziya karakterinin aşk kavramıydı. Öyle bir şey hissettirilmedi çünkü. Ziya demişken insanların başka bir yüzünü de gördük aslında. Belki herkesin çevresinde böyle biri vardır. Emineye karşı oldukça nazik olan bu adam kendi eşini yerin dibine gömdü gömdü çıkardı. Tabi sonradan ona karşı da mantıklı bir şekilde konuştu ama aklıma o sahnede direkt "dışardan gördüm yeşil türbe içine girdim estağfurullah tövbe" bu atasözü geldi. Böyle filmlerde benim işime yarayan bir şey de var. Karakterlerin olaylar karşısında ki tepkileri, beden harakateleri ve mimikleri takip edildiği zaman insan kendi hayatında da insanları daha kolay tahlil edebiliyor. Akıl okuma diye bir süper güç olmasa da bu konuda kendini geliştirmek akıl okuma süper gücüyle eş değer bir şey bence. Ziyanın o hiçbir şey yokmuş gibi profesyonel duruşu ama sorduğu soruların inceliği ile de şüpheye mahal vermesi. Emine'nin korkudan dut yemiş bülbüle dönmesi. Cemalin farkındalıklarla beraber korkunçlaşan yüz hatları. Gözleriyle adeta neler oluyor diye haykırıyordu. Velhasıl kelam bazı filmler için bakış açısı biraz değiştirilmeli. Filmde ki olayların hiçbirisini savunmuyorum ama ben bundan ne çıkarabilirim diye bakmamız gerekiyor diyerekten keyifli seyirler diliyorum.

mysticaldimples 1 year ago

Veysel Karani

Nazif Tunç

3 Gönderi

🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 2. Gün🪷 Yemen illerinde Veysel Karani 🕌 Benim çok sevdiğim bir söz vardır. "Bazen hissedersin bu bilmekten öte bir şeydir." Pek bir severim bu sözü. Sözü şu şekil değiştiriyor ve bu büyük…devamı

mysticaldimples 1 year ago

Nefs Terbiyesi ve Ahlakı Güzelleştirme

İmam Gazali

2 Gönderi

🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 1. Gün🪷 Öncelikle hepimize hayırlı, huzurlu ve sağlıkla geçireceğimiz bir ramazan ayı diliyorum. Yazın yaptığım serinin bir farklısını bu ay da dini içerikler için yapacağım ve kendime meydan okuyorum. Hazır ramazan gelmişken…devamı🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 1. Gün🪷 Öncelikle hepimize hayırlı, huzurlu ve sağlıkla geçireceğimiz bir ramazan ayı diliyorum. Yazın yaptığım serinin bir farklısını bu ay da dini içerikler için yapacağım ve kendime meydan okuyorum. Hazır ramazan gelmişken içimde ki imanı kuvvetlendirme ve bir şeyleri yoluna koyma perilerimde varken böyle bir şey yapayım dedim. İmam-ı Gazali kaleminden okuduğum ikinci eserdi ve bunu da çok sevdim. İçsel hesaplaşmalarımın böyle eserlerle dindiğini hissediyor ve ne yapmam gerektiğini anlıyorum. Mekanı cennet olsun bu büyük zatın ki oldukça yardımcı oldu. İnşallah ben de okuduğum şeyleri hayatıma katabilirim diyorum. @pluviophilee hanım eseri zaten çok güzel bir şekilde anlatmış. Kısa ve öz ben de değinecek olursam adından da anlaşılacağı üzere güzel ahlakın dinimizde ne kadar önemli bir zemine oturduğunu gösteriyor. Bu çok fazla örneklendirmelerle yapılmış. Mesela bir kadının namazlarına devam etmesi, sabahları oruç tutması ama çevresinde bulunan insanlara zulmetmesi sonucu cehennemlik olduğunun söylendiği gibi. Nefs terbiyesi konusuna gelirsem burada da nefsin nasıl dizginlebileceği anlatılıyor. Yani riyazetle. Az uyumak, az yemek, az konuşmak... Az uyumak ile dirayeti elimize alırken az yemek ile mide ve cinsi şehvetleri dizginlemenin kolaylığını söylüyor yazar. Az konuşma ile de dilin afetlerinden korunamayı. Bu maddeler hayatınızda olmasın demiyor ama orta yolu bulmamız gerektiğini savunuyor ki haklıydı da. Aynı zamanda bir çocuk nasıl ve hangi usullere göre yetiştirilir bunun hakkında da bir bölüm vardı. Sayılan maddeler sadece dini anlamda da alınmamalı hayata. İslam dinine mensup olmayan ama bu maddeleri okuduğu zaman ne kadar doğru diyecek hristiyanlar da vardır bence. Zira güzel ahlak bir bakıma saygıdan ileri gelir. Eserde sayılan şeyler de saygı çerçevesi içersinde hareket etmemiz gerektiğini anlatıyordu aslında. Eserde etkileyici bir çok hikaye ve paragrafta bulunuyordu. En çok etkilendiklerimden bir kaçını da ben bırakayım; " Mücahede de en mühim esas azimli olmaktır. Kişi arzusunu terk etmeye azim ettiği zaman terk etmek için gerekli olan vesileler ona kolaylaştırılır. Bu arzular Allah'tan gelen bir imtihandır ve kul bunlara sabretmeli, bazıları terk etmek için paçaları sıvazlamalıdır." Niyet etmek kalkıp harekete geçmek için en büyük adımdır aslında. Bu paragrafta bunu görmüş oldum. "Bil ki; Allah bir kulunun hayrını murat ettiğinde ona kendi nefsinin kusurlarını gösterir. Basiretleri keskin olan kişilerin ayıpları kendilerine gizli kalmaz. Eğer kul kendi ayıbını bilirse onu tedavi etmesi mümkün olur. Ancak insanların çoğu kendi nefislerinin kusurları hakkında cahildir. Kardeşinin gözündeki kılı görür ama kendi gözündeki kütük parçasını görmez." Bu paragrafta verilen son kısım sanırım benim hayatımın dönüm noktası oldu ve umarım amacıma ulaşabilirim. Bazen başkasının kütük parçasına takılmak da kurtuluşumuz olabilir. Eğer kendi kusurlarımızı ardında sorgulayabilirsek... Eser şu alıntı ile de özetlenebilir aslında; "Mümin beş güçlük arasındadır. Kendisine hased eden mümin, buğz eden münafık, savaşan kafir, saptıran şeytan ve çekiştirip duran nefis." Çünkü ahlâkı bozan şeylerden bir kaçı da şeytanın yoldan saptırması ve nefse kapılmak oluyor. "Nefsimden daha çetin olan bir şeyle mücadele etmedim. Bu mücadele bazen lehime, bazen aleyhime oldu." Geçen attığım gönderi de dediğim gibi nefs savaşı en zor savaşlardan birisi ve lehimize çevirmemiz gereken en önemli şey. "Sonra anlamışlardır ki kurtuluş daimi hüzündedir." Bunun ne demek olduğunu yaşayan bilir galiba.. o yüzden çok bir şey demeye gerek yok. En son olarak yazar ne ile hemhal olursak ona dönüşeceğimizi ve onu seveceğimizi söylüyor. "Kalpler yalnızca Allah'ı anmakla huzuru bulur." Doğru olan şeylerle hemhal olduğumuz günler diliyorum ve kitabı da öneriyorum. ✨

mysticaldimples 1 year ago

Bozkurtlar

Hüseyin Nihal Atsız

26 Gönderi

"Gözler yıldız kaş hilal Almış ele okla yay Gel bir turan kuralım Kızımız olsun Umay" 🐺🎶 Kitabı okurken ezip ezip suyunu içtiğim, gece gündüz dinlediğim ve kitapla bağdaşan bu parça ile başlamak istiyorum sözlerime. -Kitapla bağdaşan çok şey vardı. Resmen…devamı"Gözler yıldız kaş hilal Almış ele okla yay Gel bir turan kuralım Kızımız olsun Umay" 🐺🎶 Kitabı okurken ezip ezip suyunu içtiğim, gece gündüz dinlediğim ve kitapla bağdaşan bu parça ile başlamak istiyorum sözlerime. -Kitapla bağdaşan çok şey vardı. Resmen benim için anılar kitabı gibi bir şey oldu. - O kadar güzeldi ki, o kadar güzeldi kiii. Kelimelerim, cümlelerim bu eseri anlatmaya yeter mi? Hak ettiği değeri cümlelere dökebilirmiyim bilmiyorum. 21 yıllık ve daha ne kadar süreceğini bilmediğim şu ömrümde çevremde her zaman atsız aşığı insan vardı, olmayada kuvvetle muhtemel devam edecek. Her zaman adını duyduğum, türlü şaşalı cümlelerle anlatılan bu eseri sonunda okuduğuma oldukça müteşekkirim. Kalbimin en ince noktalarına, gönlümün en gizli hasretlerine ve sevdalarına o kadar güzel dokundu ki Nihal Atsız anlatamam. Bu kadar etkisi altında kalacağımı düşünmezdim. Sevdaları, savaşları, duruşları, birbirlerine sahip çıkışları, yeri geldiğinde bozkır topraklarında yeri geldiğinde Ötükende o at koşturmaları ve daha niceleri... Bozkır falan dedik, tüm olaylar gözümün önünde yaşandı. Kitabı okumadım adeta yaşadım. Göktürkle ilgili parçaları dinlerken artık hissederek dinlediğimi fark ettim. Sözlerin hepsi o kadar mantıklı bir zemine oturdu ki benim için. "Kür Şad'ın gür sesiyle indik tanrı dağından." "İşte biz burdayız tükenmedi neslimiz." Ne azimli milletmişiz dedirtti. "Gök girsin kızıl çıksın" bu ise eski Türklerin yemin şekli. Sözümden dönersem bu kılıç bana Gök olarak girsin kanıma bulanmış olarak çıksın anlamı taşıyormuş. Savaş emri verildikçe heyecanlandım, birbirini seven bozkurtlar ve asenaları gördükçe kalbim aşkla doldu, ailelerine bağlılıklarını okudukça aileme karşı sevgim daha çok arttı, düşmana karşı nasıl birlik olduklarını okudukça tüm milli duygularım harekete geçti ve kanım damarlarımda deli gibi akmaya başladı. Bir ara dağa falan çıkıp ulusam mı diye düşündüm cjdmjxsj Hani bir ara dedim içimden dizisi falan çıksa da doya doya izlesem. Sonra okurken aldığım lezzeti alabilir miyim diye düşündüm. Kitap tüm tahayyül sınırlarımı zorladı. Kitabın içinde olsam ben de savaşsam, yiğit bozkurtlardan birine ben de aşık olsam falan dedim. Hele hele o ölüm uçurumu.. gönlümü aldı yerden yere çaldı adeta. Kurulan budun uğruna düşünmeden kendilerinden vazgeçişleri vardı ya hani.. o kısımlarda o kadar hayranlık duydum ki. İnsan bir kez daha Türk olduğu için deliler gibi seviniyor. Hem de deli Ersegün bey gibi bir delirme. Ben bu çağın insanı değilim dedirtiyor çoğu yerde. Millet aşkıyla yanıp tutuşan ve hâlâ okumamış olanlara kesinlikle öneriyorum. Evet uzun ama gram sıkmıyor, evet tarih kitabı ama içinde ne ararsan var. Aşk, zamanını bekleyen sırlar, intikam, yoksulluk, umut... Hoşuma giden şeylerden bir diğeri de bir sürü Göktürkçe kelime öğrendim ve hepsini şimdiden kullanmaya başladım. Annem en son "iyi ki bir okudun şu kitabı" falan diyordu cjsjxj En sevdiğim kelimlerden birisi evdeş kelimesiydi galiba. Zevce anlamına gelen bu kelime beylerin hanımları için kullandıkları bir kelime. Ve çok naif 🥹 ne demişler önce yoldaş sonra yol. Arık-Zayıf,Sıska Bunlu-Kederli Us-Akıl (erkek kardeşime sinirlendikçe sen de us yok diyorum. Mükemmel bir ablayım💪🏻) Dilmaç-Tercüman Tamu-Cehennem (bizim Göktürk beyleri çinlilere sürekli "seni kızıl tamuya gönderirim" falan diyorlardı.) Kannış-Cilve Albız-Şeytan Böyle böyle bir çok kelime verilmiş eserde. Eserin konusu hakkında cümleler kuramam çünkü kuracağım her cümle büyük spoiler olur. Anlatmaya, hissettiklerimi cümlelere dökmeye devam etsem sabaha kadar anlatırım bunu biliyorum. Bir yandan da eser anlatılacak değil okunup yaşanılacak bir eser. Okumayı düşünen varsa hemen okusun ve üzerine konuşalım xjsjxjsj çünkü hakkında kritik yapmak istediğim çok yer var. Okuyanları da yorumlara bekliyorum, gelirde şenlendirirseniz çok sevinirim. Bu eseri okuyarak görevlerimden birisini tamamladığıma göre yeni görevimi kendime veriyor ve hilal bıyıklı bozkurdumu bulmak üzere at üstünde sonsuz bozkıra açılıyorum. (Rüyamda tabii ki) Veya o beni bulsun diyeceğim de kitapta ki savaşçı kadınları gördükten sonra bunu ben de yapabilirim gibi geliyor. (Şaka) Senin gülüşün bana Ötüken diyeceğim bir bozkurt istiyorum hayat bunu bana çok görme! (Tabii ki şaka🥰) Alıntılarımı vererek daha fazla saçmalamadan kaçıyorum. ✨ 📌Senin kılıç dediğin Türk'ün oyuncağıdır. 📌Gök Türklerin gönülleri şimdi Kür Şad'ın yeridir. 📌Türkler at üzerinde doğup at üzerinde ölüyorlar. 📌 "Türk tanrısı! Türk Yersuları! Umay! Yarın için bana güç verin! Öcüm yağıda kalmasın! Budun tutsak olmasın. Türk Tanrısı! Eşimi alıp on iki yıldır gönlümü kara kıldın. Gözlerimi alıp dokuz yıldır dünyamı karanlığa saldın; yüksünmedim. Yarın için bana ululuğu saç. Savaş bitinceye kadar gözlerimi aç! Kana kana vuruşayım. Doya doya kırışayım. Can gövdeme yük oldu. Bir umudum sende kaldı. Sonsuz karanlığımı aydınlat! Sönmez ışığından bir damlasını yoluma fırlat! Ocağımı söndür de budunu yaşat!... Türk Tanrısı! Can senin olsun, gözlerimi ver! Yıllarca neler çektim, kimse bilmedi. Gözlerim ışık aradı, ama bulamadı. Gözsüz at koşturdum, gönül tat almadı. Her şeyden vazgeçtim. Yalnız bir savaşlık ışık ver. Türk Tanrısı! Göğün rengini, güneşin parlaklığını, gecelerin süsü olan yıldızları, yeşil ağaçları, hatta arkadaşlarımı, yakınlarımı, oğlumu bile gösterme. Yalnız ben dövüşüp ölünceye kadar yağıyı göster. Sadağımdaki ok, kolumdaki güç, damarlarımdaki kan tükeninceye kadar yağıyı göster..." 📌 Galiba gönlüne od düşmüş, kağan kızına gönül kaptırmıştı. 📌Acıya alışmış, acı ile yoğrulmuş kişiye bahtiyarlık güneşinin, ışıklarını kısa bir an göstererek sonra yine onu karanlığa boğmasında sanki ne mâna vardı? 📌Dağ dağa kavuşmaz, kişi kişiye kavuşur. Bir gün yine buluşuruz. 📌O kız çarpar insanı Ayrı eder usundan... 📌Şurada yere oturmuş ağlıyordu. Niçin ağladığını sordum. Yaram sızlıyor dedi. Dağlamak için yanına indim. Yaram gözükmez, gönül yarası dedi. 📌 Kür Şad ölmüş, fakat attan düşmemişti. Ölmüş, fakat yenilmemişti... 📌Delinse yer; çökse gök, yansa, kül olsa dört yan Yüce dileğe doğru yine yürürüz yayan. Yıldırımdan, tipiden, kasırgadan yılmayan; Ölümlerle eğlenen tunç yürekli Türkleriz! Bu türkü hâlâ göklerde çınlıyor. Kür Şad ve kırk arkadaşı, aylı kızıl bayrağı bekleyerek hâlâ ufukları gözlüyor... 📌Dünyada en güçlü kişi ölümü göze almış olandır. 📌Sanma gönül dinlenir Ufukta gün batınca. Bunalırım kederle Gece gelip çatınca. Bakışların puslanır, Gönül dağım sislenir, Göz pınarlarım ıslanır Sevgi kuşu ötünce. Sevgi yaman bir gerçek; Yâr uzakta bir çiçek. Sevgim sürüp gidecek Tâ dirliğim bitince. Bir güzeli özleyiş... İşte en güzel deyiş! Ömür tüket, gönül deş Sevgi seni tutunca Yârı her bir anışım Bir ölümdür, tanışım! Belki diner yanışım Son uykuya yatınca...

mysticaldimples 1 year ago

The Trunk

Gong Yoo

12 Gönderi

Ben Gong Yoo hayranıyım sen seversin sevmezsin beni ilgilendirmez! Kore dizisi izlemeyeli bayağı olmuş. Sürekli önüme çıkan bu yapımla tekrar dönmeye çalışacağım Kore dramalara. İlk başta bu diziyi seçmemin sebebi hem mini bir dizi olması hem de Gong Yoo'nun başrolünde…devamıBen Gong Yoo hayranıyım sen seversin sevmezsin beni ilgilendirmez! Kore dizisi izlemeyeli bayağı olmuş. Sürekli önüme çıkan bu yapımla tekrar dönmeye çalışacağım Kore dramalara. İlk başta bu diziyi seçmemin sebebi hem mini bir dizi olması hem de Gong Yoo'nun başrolünde olması oldu. Kendisinin oyunculuğuna da kendisine de bayılıyorum zira. İki ay önce anlık bir delilikle The Walking Dead dizisine başlamanın verdiği sinir var üzerimde. Arada kısa diziler izlemek bana iyi geliyor. Dizi tabii ki kötü değil. Aksine çok güzel ve başarılı. Karakterlerin zaman geçtikçe gelişimlerini görmek beni çok sevindirse de uzun dizi izlemek hiç benlik bir olay değil bir kez daha anlamış oldum. Twd umarım elimde sürünmeden biter diyorum ve The Trunk dizisinin yorumuna geçiyorum. Dizi aynı isimde Kim Ryeo-ryeong kaleminden çıkma kitaptan uyarlanmış. Bir yıllık evlilik sözleşmesi üzerine evlenen bir çiftin ruh halini ve o zaman zarfında geçirdiklerini ekrana sunarken arka planda çok daha farklı şeylerin döndüğünü gösteriyor. Gerçekleştirilen evlilik normal bir evlilik değil. Evlenmelerine sebep olan şey normal bir sebep değil. Dizide ki hiçbir karakter zaten normal değil. Hepsinin normal dışı tutunduğu bir dal vardı ve hepsi birine karşı bir saplantı besliyordu. Kore yapımlarında genellikle yakınlaşma sahneleri pek bulunmaz. Bu yüzden çoğunu aile ile birlikte rahatlıkla da izleyebilirsin. Sadece final sahnelerinde veya dizi boyunca bir iki öpüşme sahnesinden oluşur. Bu dizi beni fiziksel yakınlaşma sahneleriyle şok etti o anlamda. Muhtemelen Netflixten çıkma bir yapım olduğu için bu kadar izin verilerek çekildi. Çünkü alışılmış k-dramalardan çok farklıydı. O yüzden bu dizi herkese gönül rahatlığı ile önerebileceğim bir yapım olmaz. Bunun en büyük sebebini erotik sahneler oluşturuyor. Bunun dışında psikolojik anlamda gerilim fazlasıyla mevcut. Zaten evlilik içinde verilen bir psikolojik şiddet görüyoruz. Lee Seo-yeon karakteri ile verilen manipülasyon sahneleri, çocukluktan gelen travmalar falan derken üzerinize ağırlık bırakıyor. Normal Kore dramalardan çok farklı ve çok daha buhranlı bir havası bulunurken final bölümü ve final sahnesiyle kaçınılmaz klişeyi bu diziye de yapıştırmışlar. Oyunculuklar ve verilmesi gereken gerilim falan iyiydi ama Noh İn-ji karakterini daha bir hareketli falan görmek isterdim. Çok fazla ama çok fazla donuktu. Sayılı yer dışında cidden donuk bir karakterdi. Aslında o şeyleri yaşamış bir kadına cuk uyan bir tavır ve yüz şekliydi ama ben daha sıcak kanlı şeyleri sevdiğim için bana pek gitmedi. Zaten diziyi Gong Yoo hatrına izlediğim için görmezden geldiğim şeylerden birisi bu oldu. Goblin karakteriyle birlikte yeri ben de hep ayrı olacak. Her zaman deriz ya sağlık olsun huzur olsun gerisi önemli değil. Burda da onu görüyoruz. Koskoca bir ev, bir sürü imkan ama cehennem olan bir hayat. Yanında bulunan insanın sana yaklaşımı, sana destek olması. Sessizliğinden bile bir şeyleri anlaması mükemmel bir şey. Bir nebze olsun o iki şapşik bunu tadabildi en azından. Genel manada kasvetli bir yapıya sahip olan bu diziyi önerir miyim öneririm. 8 bölüm olduğu için pek sıkmıyor. İnsan psikolojisi üzerinden ilerleyen bir dizi olduğu içinde ilgimi çekti tabii. Bir de başrol erkek karakterimiz müzikle ilgilendiğinden çoğu sahnede müziklere mazhar oluyoruz. Hemen playlistini bulup kitaplığıma ekledim. Çünkü çok güzeldi 🫠 Bahsetmek istediğim son şey Lee Seo-yeon ve Kang Yoon-ah karakterinin evlilikte çocuğa karşı bakış açısıydı. Sanırım onlara bu konuda hak veriyorum. Evlilik sorumluluğu zaten ağır olurken bir de çocuk olunca sorumluluklar ekstra artıyor ve fedakârlıklar yapılması gerekiyor o çocukların büyümesi için. Kişiyi mutlu eden şeyler ve kendine inancını yükselten şeyler başka oluncada nasıl bir ruh haline büründüklerini gördük bu iki karakter sayesinde. Kısaca eksiklikleri olsa bile hikayesi ve psikolojik dramı oldukça yerindeydi. Aklına yatanlar bir haftasonun da bitirebilirler.

mysticaldimples 1 year ago

Her Güne Yeni Bir Şiir

Mutlu Kılıç

3 Gönderi

📌"Buz olsa eritir, bazı bakışlar Sevgi ile aşılır, en sarp yokuşlar..." Şiir okumayalı ve şiir yazmayalı bir kaç ay olmuş ve bugünler de bunun yokluğunu fazlasıyla hissettim. Çoğunlukla beni yaralayan ve yaralarımı kanatan şey şu günler de beni iyileştiriyor. Geçen…devamı📌"Buz olsa eritir, bazı bakışlar Sevgi ile aşılır, en sarp yokuşlar..." Şiir okumayalı ve şiir yazmayalı bir kaç ay olmuş ve bugünler de bunun yokluğunu fazlasıyla hissettim. Çoğunlukla beni yaralayan ve yaralarımı kanatan şey şu günler de beni iyileştiriyor. Geçen yıl rafta aktif olduğum dönem raf yazar ve şairlerinin bir kaç eserini almıştım. Yeni taze yazarlara ve şairlere şans vermek için. Bir yıldır rafım da tozlanır hâlde olduklarından artık zamanı gelsin dedim ve bitirmeye başladım. Şairimiz Mutlu Kılıç'ın "Her güne yeni bir şiir" adıyla bastırdığı bu eser hayatta ki bir çok konudan nasibini alarak oluşturulmuş dizeler içeriyor. Çoğunlukla gözlemlediğime göre ağırlıkta Râb ve nefs kavramıyla ilgili şiirler daha fazla. En çok sevdiğim nefsle ilgili olan dizelerdi galiba. Spesifik olarak beğendiğim dizeler de vardı tabii ki. Bugün alıntılarla yorum yapacağım günlerden birine denk geliyor o yüzden bu eser. Biraz çenem açılmış da diyebiliriz galiba. Nefs ve din dışında hayatta ki insan ilişkileri hakkında da şiirler vardı. Zamanla ilgili şiirler, ahlâk kavramının öne çıktığı şiirler, şairimizden dilekler ve dualardan oluşan dizeler de mevcuttu. Bazı şiirler bir büyüğümüzden nasihat dinler tadındaydı lakin şiirlerle bu daha kalifiye bir yol oldu benim için. Yazı yazmak bu olguyu tadanlar için mükemmel bir şeydir. Bazen bunu şiir yoluyla yaparsın bazen bir dostuna içini döker gibi satırlarca ardı arkası gelmeksizin günlük tutar gibi yazarsın. Bazen de söylemek istediklerini ama söyleyemediğin şeyleri gelecekte ki insana mektuplar halinde yazarsın. Herkesin bir yazma biçimi vardır zaten. Ve bu takdir edersiniz ki oldukça iç rahatlatan bir şeydir. Bir şeyler yazıya dökülünce daha rahat görülebilir. Bir şeyler yazıya dökünce daha kolay halledilir. Bu örnekler de zaten böyle gider. Mutlu bey önsözün de şöyle bir paragrafla karşılıyor bizi; "Bir şeyler yazıp çizip karalamak tekrarlandıkça alışkanlık haline geliyor. Bu alışkanlıklar zamanla bağımlılık yapıyor ve sonunda artık kişiliğinizin ayrılmaz bir parçası oluyor. Yazdıkça alışıyor alıştıkça yazıyorsunuz. İnsanoğlu çok değişik duygularla mücehhez, garip bir varlık. Bazen bir gün içerisinde dört mevsimi birden yaşayabiliyorsunuz. Benim gibi şiire meraklı birisinin kaleme aldığı dizeler de o günün atmosferinden nasip alıp ona göre şekilleniyor. Kâh şimşekler çakıyor kâh güneşler açıyor. Bazen fırtınalar kopuyor bazen meltemler esiyor." Aslında şu paragraf çoğu şeyi ayan beyan açıklar nitelikte. Şiirin konusu ne olursa olsun her zaman insanda uyanan duyguları kapsıyor. Bazen şimşekler, bazen güneşler... Günümüzde havlayarak ve bel altı sözlerle şarkı yaparak gündeme oturan insanlar varken ve bu durum vasatın altına inerken yeni şair ve yazarlara şans verdiğim için kendimi şanslı hissediyorum. Şiirleri ve şairin kullanmış olduğu üslubu genel anlamıyla beğendim. Yalın, anlaşılır ve üzerine yorum yapılabilir dizelerdi her birisi. Lakin bir eleştirim de var tabii ki. Bazı şiirler birbiriyle uyumlu bitiyordu. Onları tek bir ad altında toplu hâlde görmeyi isterken bir de bazı dizelerin devamını gözlerim ara sıra aradı ve böyle bir beklenti içine girdi. Fakat Mutlu bey zaten önsöz de anlık duygu durumları üzerine bunları kaleme aldığını belirttiği için son madde benim için göz ardı edildi. "Bazı şeyler olduğu gibi güzeldir, anlık hâliyle." Geçen yıl birisinden duyduğum bu söz bazı şiirlerle oldukça örtüşüyor. Belki bizim için anlam ifade etmeyen bazı dizeler şair için bir çok anlam ifade ediyor olabilir. "Ben her zaman dört duvarlar arasından çıkıp, gitmek istediğim yerlere kitaplara sarılarak gitmişimdir. Ben de birilerini alıp gitmek istedikleri yerleri götürebiliyorsam ne mutlu bana." Şair önsözüne bu şekilde devam ediyor. Bunu başarabildiğini buradan bir okuyucu olarak söylemek istiyorum. Çoğu dizesinde ben memleketime bir gittim gittim geldim. Aynı şekilde çocukluğuma ve hasretini çektiğim şeye de... ‼️‼️Bu kısımdan sonrası benim alıntılar üzerine yorum yapacağım ve ileride bakmak için kendime hatıra bırakacağım cümleler içerecektir. İstemeyen devam etmesin‼️‼️ "İcabın da haykırıp, icabında susunuz." Bizi karşılayan ilk dizelerden birisi bu. Herkesin çok konuştuğu ama boş konuştuğu zamana cuk uyan bir dize. İcabında susmayan insanları ülke olarak görmezden gelmemiz gerekiyor. Havlayan adam ve Turabi gibi... "Zalim nefse dur demenin, zamanı geldi geçiyor." Din bağlamında birşeylerin farkına varmaya başladığımdan beri nefs benim için çok tehlikeli bir şey haline geldi. Çünkü aslında tehlikeli olan şeyin şeytan değil insanın kendi içinde ki her an onunla birlikte olan nefs olduğunu görebildim. İradenin ne demek olduğunu o zaman anlayabildim. Ve ezelden beri olduğu gibi hatta dünya yaratılmadan öncesinde bile, günümüzde bir çok sorunda nefsten kaynaklanır ve onun yüzünden ileri gelir. Nefs savaşı en çetin savaşlardan birisidir. Dünya savaşlarını çıkaran bile nefstir çünkü. Anlık bir dalgınlıkla günah çukuruna batıran da o nefstir. Ve nefs korkulu, endişeli halimizden daha çok yararlanır. Zayıf halimizi bekleyen bir düşman gibidir diyebiliriz... Yıllar ve tecrübeler bu konu da bizi güçlü bir birey haline getirse de nefs için her an tetikte her an gözü açık olmamız gerekiyor. "Çocukken koşup oynar kaydıraktan kayardık Ne kimseye gücenir ne de gönül koyardık" Sanırım bana en ağır gelen dizelerden birisi buydu. Çocukken hemen sarılıp barışırdık ama büyüdükçe uzaklaşmalar arttı ve o sarılmalar da azaldı. Sarılmaların samimiyeti de yok oldu... Bu durum fil hafızalı insanlar için oldukça zorlayıcı bir şey olabiliyor. Nerden biliyorsun diye sormayın kendimden biliyorum. Bunu geçip giden yıllar da azaltabilsem de bitirebileceğim bir şey gibi durmuyor. Sevdiğim bir insandan gördüğüm benim canımı yakan herhangi bir davranışı asla unutamıyorum ve sürekli bunu hatırlayan lanet zihnim bana zor anlar yaşatıyor. Bu da çocukluğuma karşı özlemimi artırıyor. "Nefsim rahat bırakmaz, her gün biraz parçalar. Onca yıl geçmiş hâlâ, ne çok eksik parçalar." Hayat bir şeyler öğrendik dediğimiz anda öğretmeye devam eden uzun bir yol. Herkesin hayatı bir yapbozdan ibaretken her parça yaşamımızda öğrendiğimiz bir öğretiyi kapsıyor ve bizi biz ediyor. Ve ömür bittiğinde bile o yapboz belki de tamam olmayacak. Çünkü yaklaşık yetmiş yıllık bir ömür insana her şeyi öğretemez. Bunun için nice acılar, nice sarp yokuşlar ve kim bilir kaç yetmiş yıllık ömürler gerekir. "Dinlense az yorulsa, hâl hatırı sorulsa, eş dost evlat torunsa, sarılsa hoş olmaz mı?" Hayatın içinden kareler derken bunun gibi dizeleri kastetmiştim. Bu satırları okurken aklıma bazen parkta yalnız başına yürüyüş yapan bazense bir bankta yalnız başına oturup gökyüzünü seyreden dedeler aklıma geldi. Onları görünce çok duygulanıyorum da... "Nice insanlar var, hayvandan beter, nice hayvanlar var, bakışı yeter." Üstat Neşet Ertaş'tan "hayvandan doğanlar hayvan olurlar" dediği gibi... İşim bitince soluğu tüylü dostumun yanında alacağım galiba. 🐾🐾 "Bende ki de çilemi, dert ızdırap yara mı? Kıyaslamam mümkün mü, Eyyüp (as) ile yaramı?" Bazen canımı sıkan ve ruh halimi alabora eden bazı küçük gördüğüm dertler dışın da yıllardır ben de büyük bir yara olan bir sıkıntım var. Bu annemle bile kolay kolay konuşabildiğim bir şey olmadı hiçbir zaman ve olacak gibide durmuyor. Çünkü bu yara sadece benim yaram değil çevrem de bulunan çoğu insanın da yarası oldu. Bahsini yaptığımız, üzerine konuşmaya çalıştığımız her an içinde boğazım düğüm düğüm oluyor. Sanki biri gelmiş boğuyor, tüm kanım yüzümde toplanıyor, gözyaşlarım akmaya hazır hâle geliyor, sesim içime kaçıyor tizleşiyor. Kısaca zayıf bir hâlde oluyorum ve düzelmediği müddetçe de en büyük zayıflıklarımdan birisi olacak gibi duruyor. Bunu da insanların görmesini istemediğim için hep sert bir şekilde duruyorum. Konusunun açıldığı an olduğum ortamı terk ederek aslında ne kadar bu konunun beni yaraladığını gösterdiğimin de farkında ola ola... Böyle anlar da derdimin gerçekten dert olup olmadığını sorguluyorum. Bu alıntı da bana bunu hatırlattı. Bu hikayede sınanan kişinin kim olduğunu çok merak ediyorum. Galiba hepimiz bu konuda biraz olsun sınanıyoruz. Öyle veya böyle herkesin de bir derdi, omzunda taşımış olduğu bir karlı dağı oluyor. Ve ben sözlerimi pek bir manidar ve anlamlı bulduğum son alıntımı vererek sonlandırmak istiyorum. "Karın kışın ardında nasıl olsa bahar var..."