(@) - Raf

🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 1. Gün🪷 Öncelikle hepimize hayırlı, huzurlu ve sağlıkla geçireceğimiz bir ramazan ayı diliyorum. Yazın yaptığım serinin bir farklısını bu ay da dini içerikler için yapacağım ve kendime meydan okuyorum. Hazır ramazan gelmişken…devamı🪷Ramazan boyunca her gün bir dini içerik tüketiyorum. 1. Gün🪷 Öncelikle hepimize hayırlı, huzurlu ve sağlıkla geçireceğimiz bir ramazan ayı diliyorum. Yazın yaptığım serinin bir farklısını bu ay da dini içerikler için yapacağım ve kendime meydan okuyorum. Hazır ramazan gelmişken içimde ki imanı kuvvetlendirme ve bir şeyleri yoluna koyma perilerimde varken böyle bir şey yapayım dedim. İmam-ı Gazali kaleminden okuduğum ikinci eserdi ve bunu da çok sevdim. İçsel hesaplaşmalarımın böyle eserlerle dindiğini hissediyor ve ne yapmam gerektiğini anlıyorum. Mekanı cennet olsun bu büyük zatın ki oldukça yardımcı oldu. İnşallah ben de okuduğum şeyleri hayatıma katabilirim diyorum. @pluviophilee hanım eseri zaten çok güzel bir şekilde anlatmış. Kısa ve öz ben de değinecek olursam adından da anlaşılacağı üzere güzel ahlakın dinimizde ne kadar önemli bir zemine oturduğunu gösteriyor. Bu çok fazla örneklendirmelerle yapılmış. Mesela bir kadının namazlarına devam etmesi, sabahları oruç tutması ama çevresinde bulunan insanlara zulmetmesi sonucu cehennemlik olduğunun söylendiği gibi. Nefs terbiyesi konusuna gelirsem burada da nefsin nasıl dizginlebileceği anlatılıyor. Yani riyazetle. Az uyumak, az yemek, az konuşmak... Az uyumak ile dirayeti elimize alırken az yemek ile mide ve cinsi şehvetleri dizginlemenin kolaylığını söylüyor yazar. Az konuşma ile de dilin afetlerinden korunamayı. Bu maddeler hayatınızda olmasın demiyor ama orta yolu bulmamız gerektiğini savunuyor ki haklıydı da. Aynı zamanda bir çocuk nasıl ve hangi usullere göre yetiştirilir bunun hakkında da bir bölüm vardı. Sayılan maddeler sadece dini anlamda da alınmamalı hayata. İslam dinine mensup olmayan ama bu maddeleri okuduğu zaman ne kadar doğru diyecek hristiyanlar da vardır bence. Zira güzel ahlak bir bakıma saygıdan ileri gelir. Eserde sayılan şeyler de saygı çerçevesi içersinde hareket etmemiz gerektiğini anlatıyordu aslında. Eserde etkileyici bir çok hikaye ve paragrafta bulunuyordu. En çok etkilendiklerimden bir kaçını da ben bırakayım; " Mücahede de en mühim esas azimli olmaktır. Kişi arzusunu terk etmeye azim ettiği zaman terk etmek için gerekli olan vesileler ona kolaylaştırılır. Bu arzular Allah'tan gelen bir imtihandır ve kul bunlara sabretmeli, bazıları terk etmek için paçaları sıvazlamalıdır." Niyet etmek kalkıp harekete geçmek için en büyük adımdır aslında. Bu paragrafta bunu görmüş oldum. "Bil ki; Allah bir kulunun hayrını murat ettiğinde ona kendi nefsinin kusurlarını gösterir. Basiretleri keskin olan kişilerin ayıpları kendilerine gizli kalmaz. Eğer kul kendi ayıbını bilirse onu tedavi etmesi mümkün olur. Ancak insanların çoğu kendi nefislerinin kusurları hakkında cahildir. Kardeşinin gözündeki kılı görür ama kendi gözündeki kütük parçasını görmez." Bu paragrafta verilen son kısım sanırım benim hayatımın dönüm noktası oldu ve umarım amacıma ulaşabilirim. Bazen başkasının kütük parçasına takılmak da kurtuluşumuz olabilir. Eğer kendi kusurlarımızı ardında sorgulayabilirsek... Eser şu alıntı ile de özetlenebilir aslında; "Mümin beş güçlük arasındadır. Kendisine hased eden mümin, buğz eden münafık, savaşan kafir, saptıran şeytan ve çekiştirip duran nefis." Çünkü ahlâkı bozan şeylerden bir kaçı da şeytanın yoldan saptırması ve nefse kapılmak oluyor. "Nefsimden daha çetin olan bir şeyle mücadele etmedim. Bu mücadele bazen lehime, bazen aleyhime oldu." Geçen attığım gönderi de dediğim gibi nefs savaşı en zor savaşlardan birisi ve lehimize çevirmemiz gereken en önemli şey. "Sonra anlamışlardır ki kurtuluş daimi hüzündedir." Bunun ne demek olduğunu yaşayan bilir galiba.. o yüzden çok bir şey demeye gerek yok. En son olarak yazar ne ile hemhal olursak ona dönüşeceğimizi ve onu seveceğimizi söylüyor. "Kalpler yalnızca Allah'ı anmakla huzuru bulur." Doğru olan şeylerle hemhal olduğumuz günler diliyorum ve kitabı da öneriyorum. ✨

mysticaldimples 1 year ago

Bozkurtlar

Hüseyin Nihal Atsız

26 Gönderi

"Gözler yıldız kaş hilal Almış ele okla yay Gel bir turan kuralım Kızımız olsun Umay" 🐺🎶 Kitabı okurken ezip ezip suyunu içtiğim, gece gündüz dinlediğim ve kitapla bağdaşan bu parça ile başlamak istiyorum sözlerime. -Kitapla bağdaşan çok şey vardı. Resmen…devamı"Gözler yıldız kaş hilal Almış ele okla yay Gel bir turan kuralım Kızımız olsun Umay" 🐺🎶 Kitabı okurken ezip ezip suyunu içtiğim, gece gündüz dinlediğim ve kitapla bağdaşan bu parça ile başlamak istiyorum sözlerime. -Kitapla bağdaşan çok şey vardı. Resmen benim için anılar kitabı gibi bir şey oldu. - O kadar güzeldi ki, o kadar güzeldi kiii. Kelimelerim, cümlelerim bu eseri anlatmaya yeter mi? Hak ettiği değeri cümlelere dökebilirmiyim bilmiyorum. 21 yıllık ve daha ne kadar süreceğini bilmediğim şu ömrümde çevremde her zaman atsız aşığı insan vardı, olmayada kuvvetle muhtemel devam edecek. Her zaman adını duyduğum, türlü şaşalı cümlelerle anlatılan bu eseri sonunda okuduğuma oldukça müteşekkirim. Kalbimin en ince noktalarına, gönlümün en gizli hasretlerine ve sevdalarına o kadar güzel dokundu ki Nihal Atsız anlatamam. Bu kadar etkisi altında kalacağımı düşünmezdim. Sevdaları, savaşları, duruşları, birbirlerine sahip çıkışları, yeri geldiğinde bozkır topraklarında yeri geldiğinde Ötükende o at koşturmaları ve daha niceleri... Bozkır falan dedik, tüm olaylar gözümün önünde yaşandı. Kitabı okumadım adeta yaşadım. Göktürkle ilgili parçaları dinlerken artık hissederek dinlediğimi fark ettim. Sözlerin hepsi o kadar mantıklı bir zemine oturdu ki benim için. "Kür Şad'ın gür sesiyle indik tanrı dağından." "İşte biz burdayız tükenmedi neslimiz." Ne azimli milletmişiz dedirtti. "Gök girsin kızıl çıksın" bu ise eski Türklerin yemin şekli. Sözümden dönersem bu kılıç bana Gök olarak girsin kanıma bulanmış olarak çıksın anlamı taşıyormuş. Savaş emri verildikçe heyecanlandım, birbirini seven bozkurtlar ve asenaları gördükçe kalbim aşkla doldu, ailelerine bağlılıklarını okudukça aileme karşı sevgim daha çok arttı, düşmana karşı nasıl birlik olduklarını okudukça tüm milli duygularım harekete geçti ve kanım damarlarımda deli gibi akmaya başladı. Bir ara dağa falan çıkıp ulusam mı diye düşündüm cjdmjxsj Hani bir ara dedim içimden dizisi falan çıksa da doya doya izlesem. Sonra okurken aldığım lezzeti alabilir miyim diye düşündüm. Kitap tüm tahayyül sınırlarımı zorladı. Kitabın içinde olsam ben de savaşsam, yiğit bozkurtlardan birine ben de aşık olsam falan dedim. Hele hele o ölüm uçurumu.. gönlümü aldı yerden yere çaldı adeta. Kurulan budun uğruna düşünmeden kendilerinden vazgeçişleri vardı ya hani.. o kısımlarda o kadar hayranlık duydum ki. İnsan bir kez daha Türk olduğu için deliler gibi seviniyor. Hem de deli Ersegün bey gibi bir delirme. Ben bu çağın insanı değilim dedirtiyor çoğu yerde. Millet aşkıyla yanıp tutuşan ve hâlâ okumamış olanlara kesinlikle öneriyorum. Evet uzun ama gram sıkmıyor, evet tarih kitabı ama içinde ne ararsan var. Aşk, zamanını bekleyen sırlar, intikam, yoksulluk, umut... Hoşuma giden şeylerden bir diğeri de bir sürü Göktürkçe kelime öğrendim ve hepsini şimdiden kullanmaya başladım. Annem en son "iyi ki bir okudun şu kitabı" falan diyordu cjsjxj En sevdiğim kelimlerden birisi evdeş kelimesiydi galiba. Zevce anlamına gelen bu kelime beylerin hanımları için kullandıkları bir kelime. Ve çok naif 🥹 ne demişler önce yoldaş sonra yol. Arık-Zayıf,Sıska Bunlu-Kederli Us-Akıl (erkek kardeşime sinirlendikçe sen de us yok diyorum. Mükemmel bir ablayım💪🏻) Dilmaç-Tercüman Tamu-Cehennem (bizim Göktürk beyleri çinlilere sürekli "seni kızıl tamuya gönderirim" falan diyorlardı.) Kannış-Cilve Albız-Şeytan Böyle böyle bir çok kelime verilmiş eserde. Eserin konusu hakkında cümleler kuramam çünkü kuracağım her cümle büyük spoiler olur. Anlatmaya, hissettiklerimi cümlelere dökmeye devam etsem sabaha kadar anlatırım bunu biliyorum. Bir yandan da eser anlatılacak değil okunup yaşanılacak bir eser. Okumayı düşünen varsa hemen okusun ve üzerine konuşalım xjsjxjsj çünkü hakkında kritik yapmak istediğim çok yer var. Okuyanları da yorumlara bekliyorum, gelirde şenlendirirseniz çok sevinirim. Bu eseri okuyarak görevlerimden birisini tamamladığıma göre yeni görevimi kendime veriyor ve hilal bıyıklı bozkurdumu bulmak üzere at üstünde sonsuz bozkıra açılıyorum. (Rüyamda tabii ki) Veya o beni bulsun diyeceğim de kitapta ki savaşçı kadınları gördükten sonra bunu ben de yapabilirim gibi geliyor. (Şaka) Senin gülüşün bana Ötüken diyeceğim bir bozkurt istiyorum hayat bunu bana çok görme! (Tabii ki şaka🥰) Alıntılarımı vererek daha fazla saçmalamadan kaçıyorum. ✨ 📌Senin kılıç dediğin Türk'ün oyuncağıdır. 📌Gök Türklerin gönülleri şimdi Kür Şad'ın yeridir. 📌Türkler at üzerinde doğup at üzerinde ölüyorlar. 📌 "Türk tanrısı! Türk Yersuları! Umay! Yarın için bana güç verin! Öcüm yağıda kalmasın! Budun tutsak olmasın. Türk Tanrısı! Eşimi alıp on iki yıldır gönlümü kara kıldın. Gözlerimi alıp dokuz yıldır dünyamı karanlığa saldın; yüksünmedim. Yarın için bana ululuğu saç. Savaş bitinceye kadar gözlerimi aç! Kana kana vuruşayım. Doya doya kırışayım. Can gövdeme yük oldu. Bir umudum sende kaldı. Sonsuz karanlığımı aydınlat! Sönmez ışığından bir damlasını yoluma fırlat! Ocağımı söndür de budunu yaşat!... Türk Tanrısı! Can senin olsun, gözlerimi ver! Yıllarca neler çektim, kimse bilmedi. Gözlerim ışık aradı, ama bulamadı. Gözsüz at koşturdum, gönül tat almadı. Her şeyden vazgeçtim. Yalnız bir savaşlık ışık ver. Türk Tanrısı! Göğün rengini, güneşin parlaklığını, gecelerin süsü olan yıldızları, yeşil ağaçları, hatta arkadaşlarımı, yakınlarımı, oğlumu bile gösterme. Yalnız ben dövüşüp ölünceye kadar yağıyı göster. Sadağımdaki ok, kolumdaki güç, damarlarımdaki kan tükeninceye kadar yağıyı göster..." 📌 Galiba gönlüne od düşmüş, kağan kızına gönül kaptırmıştı. 📌Acıya alışmış, acı ile yoğrulmuş kişiye bahtiyarlık güneşinin, ışıklarını kısa bir an göstererek sonra yine onu karanlığa boğmasında sanki ne mâna vardı? 📌Dağ dağa kavuşmaz, kişi kişiye kavuşur. Bir gün yine buluşuruz. 📌O kız çarpar insanı Ayrı eder usundan... 📌Şurada yere oturmuş ağlıyordu. Niçin ağladığını sordum. Yaram sızlıyor dedi. Dağlamak için yanına indim. Yaram gözükmez, gönül yarası dedi. 📌 Kür Şad ölmüş, fakat attan düşmemişti. Ölmüş, fakat yenilmemişti... 📌Delinse yer; çökse gök, yansa, kül olsa dört yan Yüce dileğe doğru yine yürürüz yayan. Yıldırımdan, tipiden, kasırgadan yılmayan; Ölümlerle eğlenen tunç yürekli Türkleriz! Bu türkü hâlâ göklerde çınlıyor. Kür Şad ve kırk arkadaşı, aylı kızıl bayrağı bekleyerek hâlâ ufukları gözlüyor... 📌Dünyada en güçlü kişi ölümü göze almış olandır. 📌Sanma gönül dinlenir Ufukta gün batınca. Bunalırım kederle Gece gelip çatınca. Bakışların puslanır, Gönül dağım sislenir, Göz pınarlarım ıslanır Sevgi kuşu ötünce. Sevgi yaman bir gerçek; Yâr uzakta bir çiçek. Sevgim sürüp gidecek Tâ dirliğim bitince. Bir güzeli özleyiş... İşte en güzel deyiş! Ömür tüket, gönül deş Sevgi seni tutunca Yârı her bir anışım Bir ölümdür, tanışım! Belki diner yanışım Son uykuya yatınca...

mysticaldimples 1 year ago

The Trunk

Gong Yoo

12 Gönderi

Ben Gong Yoo hayranıyım sen seversin sevmezsin beni ilgilendirmez! Kore dizisi izlemeyeli bayağı olmuş. Sürekli önüme çıkan bu yapımla tekrar dönmeye çalışacağım Kore dramalara. İlk başta bu diziyi seçmemin sebebi hem mini bir dizi olması hem de Gong Yoo'nun başrolünde…devamıBen Gong Yoo hayranıyım sen seversin sevmezsin beni ilgilendirmez! Kore dizisi izlemeyeli bayağı olmuş. Sürekli önüme çıkan bu yapımla tekrar dönmeye çalışacağım Kore dramalara. İlk başta bu diziyi seçmemin sebebi hem mini bir dizi olması hem de Gong Yoo'nun başrolünde olması oldu. Kendisinin oyunculuğuna da kendisine de bayılıyorum zira. İki ay önce anlık bir delilikle The Walking Dead dizisine başlamanın verdiği sinir var üzerimde. Arada kısa diziler izlemek bana iyi geliyor. Dizi tabii ki kötü değil. Aksine çok güzel ve başarılı. Karakterlerin zaman geçtikçe gelişimlerini görmek beni çok sevindirse de uzun dizi izlemek hiç benlik bir olay değil bir kez daha anlamış oldum. Twd umarım elimde sürünmeden biter diyorum ve The Trunk dizisinin yorumuna geçiyorum. Dizi aynı isimde Kim Ryeo-ryeong kaleminden çıkma kitaptan uyarlanmış. Bir yıllık evlilik sözleşmesi üzerine evlenen bir çiftin ruh halini ve o zaman zarfında geçirdiklerini ekrana sunarken arka planda çok daha farklı şeylerin döndüğünü gösteriyor. Gerçekleştirilen evlilik normal bir evlilik değil. Evlenmelerine sebep olan şey normal bir sebep değil. Dizide ki hiçbir karakter zaten normal değil. Hepsinin normal dışı tutunduğu bir dal vardı ve hepsi birine karşı bir saplantı besliyordu. Kore yapımlarında genellikle yakınlaşma sahneleri pek bulunmaz. Bu yüzden çoğunu aile ile birlikte rahatlıkla da izleyebilirsin. Sadece final sahnelerinde veya dizi boyunca bir iki öpüşme sahnesinden oluşur. Bu dizi beni fiziksel yakınlaşma sahneleriyle şok etti o anlamda. Muhtemelen Netflixten çıkma bir yapım olduğu için bu kadar izin verilerek çekildi. Çünkü alışılmış k-dramalardan çok farklıydı. O yüzden bu dizi herkese gönül rahatlığı ile önerebileceğim bir yapım olmaz. Bunun en büyük sebebini erotik sahneler oluşturuyor. Bunun dışında psikolojik anlamda gerilim fazlasıyla mevcut. Zaten evlilik içinde verilen bir psikolojik şiddet görüyoruz. Lee Seo-yeon karakteri ile verilen manipülasyon sahneleri, çocukluktan gelen travmalar falan derken üzerinize ağırlık bırakıyor. Normal Kore dramalardan çok farklı ve çok daha buhranlı bir havası bulunurken final bölümü ve final sahnesiyle kaçınılmaz klişeyi bu diziye de yapıştırmışlar. Oyunculuklar ve verilmesi gereken gerilim falan iyiydi ama Noh İn-ji karakterini daha bir hareketli falan görmek isterdim. Çok fazla ama çok fazla donuktu. Sayılı yer dışında cidden donuk bir karakterdi. Aslında o şeyleri yaşamış bir kadına cuk uyan bir tavır ve yüz şekliydi ama ben daha sıcak kanlı şeyleri sevdiğim için bana pek gitmedi. Zaten diziyi Gong Yoo hatrına izlediğim için görmezden geldiğim şeylerden birisi bu oldu. Goblin karakteriyle birlikte yeri ben de hep ayrı olacak. Her zaman deriz ya sağlık olsun huzur olsun gerisi önemli değil. Burda da onu görüyoruz. Koskoca bir ev, bir sürü imkan ama cehennem olan bir hayat. Yanında bulunan insanın sana yaklaşımı, sana destek olması. Sessizliğinden bile bir şeyleri anlaması mükemmel bir şey. Bir nebze olsun o iki şapşik bunu tadabildi en azından. Genel manada kasvetli bir yapıya sahip olan bu diziyi önerir miyim öneririm. 8 bölüm olduğu için pek sıkmıyor. İnsan psikolojisi üzerinden ilerleyen bir dizi olduğu içinde ilgimi çekti tabii. Bir de başrol erkek karakterimiz müzikle ilgilendiğinden çoğu sahnede müziklere mazhar oluyoruz. Hemen playlistini bulup kitaplığıma ekledim. Çünkü çok güzeldi 🫠 Bahsetmek istediğim son şey Lee Seo-yeon ve Kang Yoon-ah karakterinin evlilikte çocuğa karşı bakış açısıydı. Sanırım onlara bu konuda hak veriyorum. Evlilik sorumluluğu zaten ağır olurken bir de çocuk olunca sorumluluklar ekstra artıyor ve fedakârlıklar yapılması gerekiyor o çocukların büyümesi için. Kişiyi mutlu eden şeyler ve kendine inancını yükselten şeyler başka oluncada nasıl bir ruh haline büründüklerini gördük bu iki karakter sayesinde. Kısaca eksiklikleri olsa bile hikayesi ve psikolojik dramı oldukça yerindeydi. Aklına yatanlar bir haftasonun da bitirebilirler.

mysticaldimples 1 year ago

Her Güne Yeni Bir Şiir

Mutlu Kılıç

3 Gönderi

📌"Buz olsa eritir, bazı bakışlar Sevgi ile aşılır, en sarp yokuşlar..." Şiir okumayalı ve şiir yazmayalı bir kaç ay olmuş ve bugünler de bunun yokluğunu fazlasıyla hissettim. Çoğunlukla beni yaralayan ve yaralarımı kanatan şey şu günler de beni iyileştiriyor. Geçen…devamı📌"Buz olsa eritir, bazı bakışlar Sevgi ile aşılır, en sarp yokuşlar..." Şiir okumayalı ve şiir yazmayalı bir kaç ay olmuş ve bugünler de bunun yokluğunu fazlasıyla hissettim. Çoğunlukla beni yaralayan ve yaralarımı kanatan şey şu günler de beni iyileştiriyor. Geçen yıl rafta aktif olduğum dönem raf yazar ve şairlerinin bir kaç eserini almıştım. Yeni taze yazarlara ve şairlere şans vermek için. Bir yıldır rafım da tozlanır hâlde olduklarından artık zamanı gelsin dedim ve bitirmeye başladım. Şairimiz Mutlu Kılıç'ın "Her güne yeni bir şiir" adıyla bastırdığı bu eser hayatta ki bir çok konudan nasibini alarak oluşturulmuş dizeler içeriyor. Çoğunlukla gözlemlediğime göre ağırlıkta Râb ve nefs kavramıyla ilgili şiirler daha fazla. En çok sevdiğim nefsle ilgili olan dizelerdi galiba. Spesifik olarak beğendiğim dizeler de vardı tabii ki. Bugün alıntılarla yorum yapacağım günlerden birine denk geliyor o yüzden bu eser. Biraz çenem açılmış da diyebiliriz galiba. Nefs ve din dışında hayatta ki insan ilişkileri hakkında da şiirler vardı. Zamanla ilgili şiirler, ahlâk kavramının öne çıktığı şiirler, şairimizden dilekler ve dualardan oluşan dizeler de mevcuttu. Bazı şiirler bir büyüğümüzden nasihat dinler tadındaydı lakin şiirlerle bu daha kalifiye bir yol oldu benim için. Yazı yazmak bu olguyu tadanlar için mükemmel bir şeydir. Bazen bunu şiir yoluyla yaparsın bazen bir dostuna içini döker gibi satırlarca ardı arkası gelmeksizin günlük tutar gibi yazarsın. Bazen de söylemek istediklerini ama söyleyemediğin şeyleri gelecekte ki insana mektuplar halinde yazarsın. Herkesin bir yazma biçimi vardır zaten. Ve bu takdir edersiniz ki oldukça iç rahatlatan bir şeydir. Bir şeyler yazıya dökülünce daha rahat görülebilir. Bir şeyler yazıya dökünce daha kolay halledilir. Bu örnekler de zaten böyle gider. Mutlu bey önsözün de şöyle bir paragrafla karşılıyor bizi; "Bir şeyler yazıp çizip karalamak tekrarlandıkça alışkanlık haline geliyor. Bu alışkanlıklar zamanla bağımlılık yapıyor ve sonunda artık kişiliğinizin ayrılmaz bir parçası oluyor. Yazdıkça alışıyor alıştıkça yazıyorsunuz. İnsanoğlu çok değişik duygularla mücehhez, garip bir varlık. Bazen bir gün içerisinde dört mevsimi birden yaşayabiliyorsunuz. Benim gibi şiire meraklı birisinin kaleme aldığı dizeler de o günün atmosferinden nasip alıp ona göre şekilleniyor. Kâh şimşekler çakıyor kâh güneşler açıyor. Bazen fırtınalar kopuyor bazen meltemler esiyor." Aslında şu paragraf çoğu şeyi ayan beyan açıklar nitelikte. Şiirin konusu ne olursa olsun her zaman insanda uyanan duyguları kapsıyor. Bazen şimşekler, bazen güneşler... Günümüzde havlayarak ve bel altı sözlerle şarkı yaparak gündeme oturan insanlar varken ve bu durum vasatın altına inerken yeni şair ve yazarlara şans verdiğim için kendimi şanslı hissediyorum. Şiirleri ve şairin kullanmış olduğu üslubu genel anlamıyla beğendim. Yalın, anlaşılır ve üzerine yorum yapılabilir dizelerdi her birisi. Lakin bir eleştirim de var tabii ki. Bazı şiirler birbiriyle uyumlu bitiyordu. Onları tek bir ad altında toplu hâlde görmeyi isterken bir de bazı dizelerin devamını gözlerim ara sıra aradı ve böyle bir beklenti içine girdi. Fakat Mutlu bey zaten önsöz de anlık duygu durumları üzerine bunları kaleme aldığını belirttiği için son madde benim için göz ardı edildi. "Bazı şeyler olduğu gibi güzeldir, anlık hâliyle." Geçen yıl birisinden duyduğum bu söz bazı şiirlerle oldukça örtüşüyor. Belki bizim için anlam ifade etmeyen bazı dizeler şair için bir çok anlam ifade ediyor olabilir. "Ben her zaman dört duvarlar arasından çıkıp, gitmek istediğim yerlere kitaplara sarılarak gitmişimdir. Ben de birilerini alıp gitmek istedikleri yerleri götürebiliyorsam ne mutlu bana." Şair önsözüne bu şekilde devam ediyor. Bunu başarabildiğini buradan bir okuyucu olarak söylemek istiyorum. Çoğu dizesinde ben memleketime bir gittim gittim geldim. Aynı şekilde çocukluğuma ve hasretini çektiğim şeye de... ‼️‼️Bu kısımdan sonrası benim alıntılar üzerine yorum yapacağım ve ileride bakmak için kendime hatıra bırakacağım cümleler içerecektir. İstemeyen devam etmesin‼️‼️ "İcabın da haykırıp, icabında susunuz." Bizi karşılayan ilk dizelerden birisi bu. Herkesin çok konuştuğu ama boş konuştuğu zamana cuk uyan bir dize. İcabında susmayan insanları ülke olarak görmezden gelmemiz gerekiyor. Havlayan adam ve Turabi gibi... "Zalim nefse dur demenin, zamanı geldi geçiyor." Din bağlamında birşeylerin farkına varmaya başladığımdan beri nefs benim için çok tehlikeli bir şey haline geldi. Çünkü aslında tehlikeli olan şeyin şeytan değil insanın kendi içinde ki her an onunla birlikte olan nefs olduğunu görebildim. İradenin ne demek olduğunu o zaman anlayabildim. Ve ezelden beri olduğu gibi hatta dünya yaratılmadan öncesinde bile, günümüzde bir çok sorunda nefsten kaynaklanır ve onun yüzünden ileri gelir. Nefs savaşı en çetin savaşlardan birisidir. Dünya savaşlarını çıkaran bile nefstir çünkü. Anlık bir dalgınlıkla günah çukuruna batıran da o nefstir. Ve nefs korkulu, endişeli halimizden daha çok yararlanır. Zayıf halimizi bekleyen bir düşman gibidir diyebiliriz... Yıllar ve tecrübeler bu konu da bizi güçlü bir birey haline getirse de nefs için her an tetikte her an gözü açık olmamız gerekiyor. "Çocukken koşup oynar kaydıraktan kayardık Ne kimseye gücenir ne de gönül koyardık" Sanırım bana en ağır gelen dizelerden birisi buydu. Çocukken hemen sarılıp barışırdık ama büyüdükçe uzaklaşmalar arttı ve o sarılmalar da azaldı. Sarılmaların samimiyeti de yok oldu... Bu durum fil hafızalı insanlar için oldukça zorlayıcı bir şey olabiliyor. Nerden biliyorsun diye sormayın kendimden biliyorum. Bunu geçip giden yıllar da azaltabilsem de bitirebileceğim bir şey gibi durmuyor. Sevdiğim bir insandan gördüğüm benim canımı yakan herhangi bir davranışı asla unutamıyorum ve sürekli bunu hatırlayan lanet zihnim bana zor anlar yaşatıyor. Bu da çocukluğuma karşı özlemimi artırıyor. "Nefsim rahat bırakmaz, her gün biraz parçalar. Onca yıl geçmiş hâlâ, ne çok eksik parçalar." Hayat bir şeyler öğrendik dediğimiz anda öğretmeye devam eden uzun bir yol. Herkesin hayatı bir yapbozdan ibaretken her parça yaşamımızda öğrendiğimiz bir öğretiyi kapsıyor ve bizi biz ediyor. Ve ömür bittiğinde bile o yapboz belki de tamam olmayacak. Çünkü yaklaşık yetmiş yıllık bir ömür insana her şeyi öğretemez. Bunun için nice acılar, nice sarp yokuşlar ve kim bilir kaç yetmiş yıllık ömürler gerekir. "Dinlense az yorulsa, hâl hatırı sorulsa, eş dost evlat torunsa, sarılsa hoş olmaz mı?" Hayatın içinden kareler derken bunun gibi dizeleri kastetmiştim. Bu satırları okurken aklıma bazen parkta yalnız başına yürüyüş yapan bazense bir bankta yalnız başına oturup gökyüzünü seyreden dedeler aklıma geldi. Onları görünce çok duygulanıyorum da... "Nice insanlar var, hayvandan beter, nice hayvanlar var, bakışı yeter." Üstat Neşet Ertaş'tan "hayvandan doğanlar hayvan olurlar" dediği gibi... İşim bitince soluğu tüylü dostumun yanında alacağım galiba. 🐾🐾 "Bende ki de çilemi, dert ızdırap yara mı? Kıyaslamam mümkün mü, Eyyüp (as) ile yaramı?" Bazen canımı sıkan ve ruh halimi alabora eden bazı küçük gördüğüm dertler dışın da yıllardır ben de büyük bir yara olan bir sıkıntım var. Bu annemle bile kolay kolay konuşabildiğim bir şey olmadı hiçbir zaman ve olacak gibide durmuyor. Çünkü bu yara sadece benim yaram değil çevrem de bulunan çoğu insanın da yarası oldu. Bahsini yaptığımız, üzerine konuşmaya çalıştığımız her an içinde boğazım düğüm düğüm oluyor. Sanki biri gelmiş boğuyor, tüm kanım yüzümde toplanıyor, gözyaşlarım akmaya hazır hâle geliyor, sesim içime kaçıyor tizleşiyor. Kısaca zayıf bir hâlde oluyorum ve düzelmediği müddetçe de en büyük zayıflıklarımdan birisi olacak gibi duruyor. Bunu da insanların görmesini istemediğim için hep sert bir şekilde duruyorum. Konusunun açıldığı an olduğum ortamı terk ederek aslında ne kadar bu konunun beni yaraladığını gösterdiğimin de farkında ola ola... Böyle anlar da derdimin gerçekten dert olup olmadığını sorguluyorum. Bu alıntı da bana bunu hatırlattı. Bu hikayede sınanan kişinin kim olduğunu çok merak ediyorum. Galiba hepimiz bu konuda biraz olsun sınanıyoruz. Öyle veya böyle herkesin de bir derdi, omzunda taşımış olduğu bir karlı dağı oluyor. Ve ben sözlerimi pek bir manidar ve anlamlı bulduğum son alıntımı vererek sonlandırmak istiyorum. "Karın kışın ardında nasıl olsa bahar var..."

mysticaldimples 1 year ago

Vişne Bahçesi

Anton Çehov

22 Gönderi

📌"Eğer bir hastalığa karşı çok fazla tedavi öneriliyorsa, bu hastalığın tedavisi yok demektir. Düşünüyorum, kafamı çatlatıyorum, bir sürü çare geliyor aklıma, bir sürü. Ama bu, doğru dürüst tek bir çare yok demektir." Vişneyi bir aralar çok sevdiğim için aldığım bir…devamı📌"Eğer bir hastalığa karşı çok fazla tedavi öneriliyorsa, bu hastalığın tedavisi yok demektir. Düşünüyorum, kafamı çatlatıyorum, bir sürü çare geliyor aklıma, bir sürü. Ama bu, doğru dürüst tek bir çare yok demektir." Vişneyi bir aralar çok sevdiğim için aldığım bir eserdi. Ve vişnenin bu eserde o kadar da çok bir yeri olmadığını görmek tadımı kaçırdı. Kaldı ki tadımı kaçıran tek şey bu değildi. Ay valla bana Rus yazarların eserlerini okurken daral geliyor. İsimleri hem çok kullanıyorlar hem de isimler birbirine benziyor. Bununla da kalmıyor isimleri uzun oluyor. Ve ve ve en çok canımı sıkan şey şu, mesela adamın iki ismi bir soyadı var diyelim. Yazar bir iki yerde ilk ismi kullanıyor başka yerde sadece ikinci ismi başka bir yerde soyadı. Yani canım yazarcım amacın ne ya? Beynim ambale oldu yeminle okurken. En son baş edemedim ilk sayfaya sürekli dönmeye kalktım tek tek bir kağıda o isimleri ve kim olduklarını yazdım önüme koydum. Bir kitap okurken bu kadar yorulmamalıydım be... Geçen yıl lanetlendim mi ne oldu bilmiyorum ama her yıl böyle gitmez umarım. Geçen yılda bu zamanlar Anton beyden üç kız kardeş adlı eseri okumuştum. O da tiyatroydu ve onu da beğenmemiştim. Neyse efendim esere gelelim. Büyük bir vişne bahçesine sahip olan bir aile var. Bu ailenin yaşadığı borçlar yüzünden evi satması veya türevi bir şey için harekete geçmesi gerekiyor. Ama gelgelim ki ailenin büyük üyeleri oldukça rahat insanlar, sorunlardan ve sorumluluklarından kaçtıklarını görüyoruz. Geçmişe duyulan, geçmişte yaşanan şeylere karşı duyulan bir üzüntü ve özlem var bu da karakterlerde böyle olaylara karşı bir düşünce tembelliği vermiş. Ve çoğu yerde bir alt üst tabaka tartışması yer alıyor. Romeo ve juliet falan okurken böyle bir sorun yaşamıyordum ama bu adamın tiyatro eserlerini okurken aşırı irite oluyorum. Buna sebep olan etkende karakterler bir diyalog içindeyken birisinin anya öbürünün konya demesi galiba. Bir ara içimden "benim beynimle oynamayın!" Diye çığlıklar atıyordum. Aslında yazar geçmişe duyulan özlemi, atalardan miras kalan ve çocukluğun geçirilmiş olduğu bir ev ve bahçenin anılarda ki, hatıralarda ki önemini anlatıyor. Ama kullandığı üslup bence eksik olduğu için bunu çok iyi aktaramamış. Eserde en sevdiğim karakter Trofimov oldu. Çünkü yazar vermesi gereken mesajları onunla az çok en azından verebilmiş. Bu gencomuz öğrenci birisi ama bu öğrencilik yıllardır süren bir durumdan ibaret. Ve alay konusu olmuş. "Kaç yıldır üniversite okuyorsun?" Gibi bir durumla alay ediliyor. Lakin hayat dediğimiz şeyde de zaten biz bir ömür öğrenci değil miyiz? Şimdi akıllandım dediğimiz noktada hayat yine bize birşeyler öğretmez mi? Öğretir, öğretiyor ve öğretecek de. Trofimov öğrenci ama en azından idealleri olan ve bunlar doğrultusunda yaşamak isteyen ve buna inanan birisiydi. Aslında düşüncelerini buraya alıntı olarak verecektim ama aşırı üşendim. -Koca bir sayfanın altını çizdiğim için değil kesinlikle.- "Yaşam geçip gitti hiç yaşamamışım gibi." Sözlerle ortalıklarda dolanan bir ihtiyar amcamız var. Evet zaman çok hızlı akıp gidiyor, bugün bir kez daha bunun şokunu yaşadım. "Bugünü yaşamak için önce geçmişin kefaretini ödememiz, onun hesabını görmemiz gerekir. Bu kefaret de ancak acı çekerek, olağanüstü, sürekli bir emekle ödenir." Bu alıntı eserde okuduğum en vurucu alıntıydı galiba. Devirlerin değişimi ve bu değişimden etkilenen farklı yaşta ki insanların nasıl etkilendiğini anlatıyordu bir yandan da. Özellikle yaşa karakteri ve ihtiyar amca arasında geçen diyaloglardan bunu çok daha iyi anlıyorduk. Evet bu iyi yönleri vardı ama iletişim kopukluklarının olması, verilmek istenen mesajın çok yüzeysel kalması gibi durumlardan dolayı insan bir kitaptan itilmeden edemiyordu. Bu göz ardı edilirse eğer o dönemin devrini okumak için bu eser seçilebilir. Zaten devirlerin değişimini de en çok o dönemde yaşayan ve bunu eserlerine yansıtan yazarlar sayesinde öğrenebiliriz. Yani bunu isteyenlere önereceğim bir kitap olur vişne bahçesi. 📌Karşılıklı aşkın ateşiyle ısınırdı yürek. 📌Adına aşk denilen, özgürlüğe ve mutluluğa engel o küçük ve saydam şeyin çevresinden dolanıp geçmek. İşte bizim yaşamımızın amacı ve anlamı! 📌Ruhumdaki heyecanı anlayacak mısın?

mysticaldimples 1 year ago

Not: Seni Seviyorum

Richard LaGravenese

33 Gönderi

Bir eserden uyarlama olan bu filmi eseri okuduktan sonra izlemek istiyordum lakin iki gündür sebebini bilmediğim bana rahat nefes verdirmeyen ruh halim ağlayarak bu durumu düzeltmek için bu filmi açtırdı bana. Buhranlı bir ruh haliyle izlenecek bir film değil. Siz…devamıBir eserden uyarlama olan bu filmi eseri okuduktan sonra izlemek istiyordum lakin iki gündür sebebini bilmediğim bana rahat nefes verdirmeyen ruh halim ağlayarak bu durumu düzeltmek için bu filmi açtırdı bana. Buhranlı bir ruh haliyle izlenecek bir film değil. Siz benim yaptığımı yapmayın. Daha kötü bir ruh haline sokuyor çünkü. Benim klasik dram üstüne dram yükleme günlerime uyduğu için özellikle böyle bir film seçtim ve isteğimi karşıladı da. Bu filmde yüce bir sevgiyle eşini seven ve öldükten sonra bile ona mutlu anlar yaşatan bir eş var. Sevgili Gerry... Ölmeden önce eşine bıraktığı mektuplarla yüreğimize dokunabilmeyi çok güzel başardı. Biraz buruk bir tat bırakmayı da ihmal etmedi.. Bu nasıl ince bir düşünce nasıl naif bir ruhtur ki böyle bir şeyi önceden planlayıp yas sürecini kolay atlatsın diye kolları sıvarsın. Yalnızca filmlerde olabilecek güzel bir ruh diyebiliriz. Gerçeklerin en acı taraflarından birisidir benim için. Gerry gibi bir eşim olsa ve onu kaybetsem sanırım çok daha kötü bir hâlde olurdum. Film süreci boyunca bunu düşündüm. Sevdiğim tek bir insanı toprağa vermek dışında büyük kayıplar yaşamadım ve bazen yaşarsam bunu nasıl karşılarım sorusu aklıma çok takılıyor. Böyle bir şeyi kaldırabilir miyim, üstesinden gelebilir miyim bilmiyorum. Sanırım sevdiğim kimsenin ölümünü görmeden ölmeyi diliyorum. Sürekli geçmişe dönmeler gördüğümüz için duygu durumları tam olarak verilememiş benim için eksilerden birisi buydu. Bir diğeri de benim değerlerime yanlış olan William mevzusuydu. Bu iki madde dışında sevdiğim bir yapım oldu. İrlanda doğası, o yeşilin binbir tonu çok güzeldi. Bunun için bile iyi ki izlemişim diyorum. Fark ettiğim bir diğer şey şuydu. Hayat plan yapmak için çok kısa. Hayat bir şeyleri ertelemek ve doğru anın gelmesini beklemek için çok kısa. Doğru an gelsin de yapayım diye ertelediğim ve bir köşede beklettiğim o kadar çok şey var ki. Hepsi için harekete geçmem gerekiyor. Umarım bunu başarabilirim diyorum ve filmin müziklerini tekrar tekrar dinlemek üzere kaçıyorum. Zira toparlamak isterken daha da dağılıyor zihnim.

mysticaldimples 1 year ago

Öyle Çok Seviyorum ki Seni

Miguel Iglesias

2 Gönderi

📌Huzursuz olup uykusu kaçan bizler hiç sormayız sebebi kendimize. Netflixte gezinirken tesadüf eseri denk geldim bu filme. Siyah beyaz yapımların havası her zaman bir başka oluyor ama bu aşk temasının işlendiği filmlerde benim için nirvanaya ulaşan bir etken. Yüzücü iki…devamı📌Huzursuz olup uykusu kaçan bizler hiç sormayız sebebi kendimize. Netflixte gezinirken tesadüf eseri denk geldim bu filme. Siyah beyaz yapımların havası her zaman bir başka oluyor ama bu aşk temasının işlendiği filmlerde benim için nirvanaya ulaşan bir etken. Yüzücü iki arkadaştan bir tanesinin az daha boğulacak olması üzerine ikinci arkadaş kızı kurtarıyor. Bu şekilde başlayan film doğruluğu ve yanlışlığı tartışılır bir aşk sunuyor bize. Uzun bir aradan sonra sakin ve dingin bir kafayla keyifle izlediğim bir film oldu. Film müzikal türünde de geçtiği için çokça şarkı duyuyoruz ve bu mükemmeldi. Seslendiren hanımefendinin sesi hem güzel hem sakindi bu yüzden seyir keyfini artırıyordu. Şarkıların anlamları da çok güzeldi tabi bunu da söylemeden geçmeyelim. Eski dönemlerin en sevdiğim yanı sade olurken bir yandan da gayet şık olmaları. Sade ama zarif... Yani en sevdiğim ikili olabilir şu hayatta. Sessizlik ve sakinlikten sonra galiba. Kadın karakter "Sen evlisin" adlı şarkıyı söyleyen Gülden ablamıza benziyordu. Kaldı ki bu şarkıda bu filme cuk yani.. Neyse efendim kadının da çok sade ve duru bir güzelliği vardı hele gözlerine bittim. Filmin sevdiğim yanlarından bir diğeri de Gigliola ile babasının iletişimiydi. Aşk işleri bizim ülkede genelde anne ile paylaşılır hatta bazen paylaşılmaz bile ama bu kızımız babasıyla bunu rahatlıkla paylaşılıyor ve üzerine yorum yapıyorlar. Bir imrenmedim değil hani hocam... Oyunculuklar da gayet dönemine göre güzeldi ama Angela karakteri fazla donuktu. Onu biraz daha canlı izlemek isterdim sanırım. Çoğu anlamda sönüktü çünkü. Bunları izlerken eski İspanya ve İtalyaya da tanık olduğumuz için küçük görsel şölenlere tanık oluyoruz, sokak çingeneleri olsun, sevdiği kadınlara serenat yapan delikanlılar olsun falan güzel detaylardı. Nerede kaldı o eski sevdalar dedirtir efenim.. Evet bazı şeyler dışında izlenir bir film diyebilirim. Tabi herkese hitap etmez orası ayrı. Alıntılarımı bırakarak kaçıyorum. Mysticaldimples iyi geceler diler. ✨ 📌Aşk ne zaman isterse o zaman gelir. Kelimelere ihtiyacı yoktur. 📌-Zaman birçok şeyi unutturur. +Onu asla unutmayacağım.. 📌Seni görmem gerek. Seninle kalmam, seni kucaklamam ve ellerini ellerimde hissetmem gerek. 📌-Onu seviyorsun değil mi? +Evet ama... -Aşkta "ama" yoktur. 📌Kim denize akan bir nehri durdurabilir? Aşkı kim değiştirebilir?

mysticaldimples 1 year ago

Mükemmel Buluşma

Chris Nelson

34 Gönderi

Kendini bulma, kim olduğunu bulma yolunda olan bir erkek başrol karakterinin başından geçenleri izliyoruz kısaca. Arada kafa dağıtmak için gençlik filmleri izlemeyi seviyorum, ergenlik döneminde hissettiğim duyguları hatırlattığı için nostaljik hissediyorum. Çok iyi olmasalar bile izlenebilir kıvamda oluyor çoğu. Bu…devamıKendini bulma, kim olduğunu bulma yolunda olan bir erkek başrol karakterinin başından geçenleri izliyoruz kısaca. Arada kafa dağıtmak için gençlik filmleri izlemeyi seviyorum, ergenlik döneminde hissettiğim duyguları hatırlattığı için nostaljik hissediyorum. Çok iyi olmasalar bile izlenebilir kıvamda oluyor çoğu. Bu filmde ilk başları hariç izlenebilir bir tarzdaydı. Arada böyle şeyler izlemeyi seven insanlar varsa bir şans verebilirler. Ben daha çok filmin yarısında duyduğum bir paragraf hakkında konuşmak istiyorum. Gönderiyi atma amacım da tam olarak bu aslında yoksa böyle filmlere pek yorum giren birisi değilimdir. 📌"Beni güldürüyordu ve yanında olmak hoşuma gidiyordu. Biriyle olmak kaderinde varsa bunu nasıl anlarsın, söyleyeyim mi? Oturup sohbet et. Bazı kimselerle konuşmak anteni olmayan bir radyoda klasik müzik dinlemeye çalışmak gibidir. İstediğin kadar ileri geri oynat, duyduğun tek şey parazittir. Ama biriyle olmak kaderinde varsa ve doğru kişi oysa öylece oturup konuşmaya başlarsınız ve bir Beethoven sonatı çalmaya başlar." ✍🏻Tam olarak nerede denk geldim bilmiyorum ama tam bu kısmın kesitini bir yerde izlemiş vay be demiştim, tam olarak benim sohbet takıklığımla örtüşüyordu çünkü. Sohbet dönmeyen ve sohbetin tıkandığı yerler beni çok geriyor. Sanki sohbeti ben alevlendirmeliymişim gibi bir anda sürekli ardı ardına bir şeyler anlatmaya başlıyorum karşımdan gelen cevap ise çoğunlukla şöyle oluyor, "vay be, kesinlikle, katılıyorum" az çok bu minvalde dönüyor doğal olarak sıkıcı bir vakit geçirmiş oluyorum. Yani alıntıda ki gibi parazitten başka bir şey duyamıyorum. İnsanlarla sohbetlerimi ve iletişimlerimi dişli çarklara benzetiyorum ben biraz. Bazılarıyla çok az bir şekilde tur atabiliyor sonrasında duraksıyoruz ve parazitleri dinlemeye başlıyoruz. Nadir olan kısımla da herhangi bir duraksama olmaksızın öylece dönüp duruyor ve o Beethoven sonatını dinliyoruz. Bu durum her zaman bana yarım bir parçamı bulmuş ve tamamlanmışım gibi hissettiriyor. Verdiğim alıntı da tam olarak bu hissi verdi bana. Acaba demeden kendin olarak sohbet ettiğin insanlar ve zaman hepimiz için hiç şüphesiz çok kalitelidir. Bu demek değil ki sohbeti sarmayan insanlar bu konuda iyi değil veya eksik. Sadece herkese hitap eden insan farklı oluyor. Dişli çarklarda olduğu gibi bazılarıyla çok iyi uyumlanıyor bazılarıyla da onlarda herhangi bir sorun olmamasına rağmen atmamız gereken turları atamıyoruz ki burada attığımız turlar aslında yürüdüğümüz yollardır. Kısacası her insan her insanla Beethoven sonatı dinlemeye muktedir değildir. Hayatının bir noktasında her insanın dinlediği bu parça herkes için ayrı bir özel ayrı bir önemli insanla dinlemek üzere yapılmıştır diyebiliriz. Alıntıda ki hanım teyzemiz de bu sözleri vefat etmiş eşi için kullanıyor. Eşine de "yaşlı ezik surat" diye hitap ediyormuş. Ne demişler seven sevdiğiyle uğraşırmış. Evet evet seven sevdiğiyle uğraşsın bunu ben de savunuyorum ve sözlerimi sonlandırıyorum...

mysticaldimples 1 year ago

Beyaz Zambaklar Ülkesinde

Grigory Petrov

35 Gönderi

Atamın tavsiye ettiği eseri sonunda okumuş bulunuyorum. Ve ve ve bunca zaman nasıl okumazsın elif diye kendime kızıyorum... Yeni okuyacak herkese nasıl okumam diye kendine kızdıracak bir eser çünkü. Sanırım baş ucu kitabımı bulmuş olabilirim, içine aldığım notlarla beraber sürekli…devamıAtamın tavsiye ettiği eseri sonunda okumuş bulunuyorum. Ve ve ve bunca zaman nasıl okumazsın elif diye kendime kızıyorum... Yeni okuyacak herkese nasıl okumam diye kendine kızdıracak bir eser çünkü. Sanırım baş ucu kitabımı bulmuş olabilirim, içine aldığım notlarla beraber sürekli elimin altında olacak eserlerden birisi bu diğeri de hâlâ okuyor olduğum Fatih Duman kaleminden çıkma sus ey nefsim adlı eser. Bir çok millet tarafından satın alınan ve çokça okunan bu eserin sadece adını biliyor konusunu dahi bilmiyordum. (Okuduğum şeylerin sürpriz olmasını seviyorum biraz da...) Kardeşlerimle sürekli eğitim sistemi üzerine konuşmalar yaparız ve erkek kardeşim bu konuda Finlandiya'nın mükemmel olduğunu söyler ki bunu bilmeyen de yoktur. Bu eserde de finlerin bir bataklık içinden nasıl yükselişe geçtiği ve beyaz zambaklar ülkesine dönüştüğünü anlatıyor. Bir avuç aydın insanın çabaları, söyleşileri, cesaretlendirmeleri ve en önemlisi sevgilerini açıkça görüyoruz. Bir devletin yükselişe geçmesi için bu yolun eğitimden geçtiğini savunuyorlar ve bu çok doğru. Yaşı geçmiş artık ondan ne hayır gelecek, bacak kadar çocuk o ne anlayacak demeden tüm insanlara en baştan eğitimi ilmek ilmek işlemişler. Eğitim ilk önce aileden gelir bunu hepimiz biliyoruz ama birşeyleri değiştirmek içinde akıl kemâle erince harekete geçmek gerekiyor. Hayata at gözlükleriyle bakmamak, gördüğümüz şeye kör duyduğumuz şeye sağır olmamak gerekiyor. En önemlisi de kalbin katran bağlamaması gerekiyor. Söylenen bir şeyi veya bilgiyi direkt doğru olarak kabul etmeyip oturup araştırmak gerekiyor. Üst tabakalar her zaman alt tabakları hor görür. Bu günümüzde çoğu yerde hâlâ böyle. Bu eserde de o dönem için böyleymiş. Snellman bunun böyle olmaması gerektiğini ve onlarında bizden olduğunu unutmayarak bizimde bir dönem o halktan geldiğimizi unutmayarak onlara yardım etmemizi ve ellerinden tutmamız gerektiğini savunuyor. Her sayfasında her paragrafında o kadar öğütleyici cümleler ve verilen alıntılar, hikayeler vardı ki. Sadece bir eğitim ve kalkınma olarakda görülemez bu eser. Çünkü okurken sorgulanan şeyler sadece bunlar olmuyor. Ben en başta kendi hayatım için ne yapıyorum? Sonra bu yaptığım şeylerin insanlara ve vatanıma ne gibi bir katkısı oluyor? Aldığım bilgiyi, öğrendiğim şeyleri çevremle paylaşıyor muyum? İyilik ve kötülük kavramında ne denli dirayetli ve ne tarafa daha yatkınım? Gibi kendimize ve hayatımıza dair bir çok soruyu düşündürüyor. Din olmadan, inanç olmadan da çoğu şeyin olmayacağını söylüyor bu eser. "Önce inanç olmalı, sonra yöntemler ve tanımları gelmelidir. İnsanlarda ve halkta inanç duygusunu uyandırın. Onlar da yemek yeme, nefes alma, insanlarla iletişim kurma ihtiyacı gibi Tanrı inancını, dindarlığı uyandırın." Kitapta bulunan bu paragrafı da çok haklı buluyorum. İnanç olmadan ki bu din bağlamında da olmayabilir, bir seylerin ilerlemeyeceğini ben de düşünürüm. İnanmazsan içinde ki o heves kırılır çünkü. İçinde bulunan o harekete geçme isteği kırılır. Ve sonra yapmak istediğin şeyden çok uzakta bir halde kalırsın. Bu da yapamamanın verdiği ve peşinden getirdiği umutsuzluk ve buhranı doğurur benim gözümde. Eserde en çok sevdiğim şeylerden birisi de Karokepin hayatının anlatıldığı ve kaldığı zor durumdan nasıl çıktığıydı. Genel manada gördüğüm şey de sevgi ve birlik beraberlikti. Ne yaparsan yap ahlak çerçevesi içinde yap cümlesiydi ve bunu sonuna kadar tasdikliyorum. Zira ahlak kavramından ve saygıdan uzak olan insan ne kadar yüksek bir durumda olursa olsun ben de olduğu gibi çoğumuzda da gözde ve gönülde o değeri yitiriyor. Kitap hakkında söylenecek belki daha fazla şey var ama o kadar çok şey var ki ben ne kelimeleri toparlayabiliyorum ne de cümleye dökebiliyorum. Bu eseri de alıntıları yazmadan atacağım zira sabrım o paragrafları buraya dökmeye yetmeyecek. Uzun lafın kısası her bireyin okuması gereken sonra çevresinde ki herkese okutması gereken bir eser. Şimdi bu eseri okumaları için aile üyelerini darlamak üzere harekete geçiyorum. Yıllar yıllar sonra bu görevi kendi evlatlarım için de üstleneceğim. Tabi bu yetmeyecek, okuduğumuz şeyleri hayatımıza katmamız ve bunun doğrultusunda yaşamamız gerecek. Ben de bunu önce kendim sonra çevrem de başaracağıma eminim. Hepimiz içinde bunu temenni ediyor kitaplı günler diliyorum. ✨

mysticaldimples 1 year ago

Halk Düşmanları

Michael Mann

21 Gönderi

Depp bebeğimin filmlerini bitirmek adına listeme aldığım bir filmdi ve memnun kaldığımı söyleyebilirim. Okuduğum yorumlardan dolayı da pek bir beklenti ile izlemedim. Yer yer aksiyon eksiklikleri olsa da, yer yer sıkıcı bir hava olsa da beni tatmin etti. Aslında bir…devamıDepp bebeğimin filmlerini bitirmek adına listeme aldığım bir filmdi ve memnun kaldığımı söyleyebilirim. Okuduğum yorumlardan dolayı da pek bir beklenti ile izlemedim. Yer yer aksiyon eksiklikleri olsa da, yer yer sıkıcı bir hava olsa da beni tatmin etti. Aslında bir yandan düşününce gerçekliğe dayanabilir bir aksiyon var filmde. Sanırım filmlerde insan üstü hareketlere alıştığımız için bu şekilde yapımlar sıkıcı geliyor. Sıkıcı bir hava olmasının diğer bir sebebi de muhtemelen 1930lar döneminin ağırlığı ve Amerika'nın büyük bunalım yıllarının etkisini izlemek oldu. Yani başka bir gözle bakınca film gözümüzde büyüyor diyebilirim. En azından benim için öyle oldu. Film aynı isimde bir eserden uyarlama film olarak karşımıza gelmiş ve gerçek yaşanmış bir hikayeymiş. John Dillinger adında bir soyguncu ve onu yakalamaya çalışan FBI arasında dönen ve araya serpiştirilmiş aşk dakikalarıyla önümüze çıkıyor bu yapıt. Oyunculuklar hakkında söylemem gereken bir şey sanıyorum ki yok.. Zira her rolü ustalıkla kaldıran bir Depp ve ağır havasını koruyarak göze hitap eden Christian oyunculuğu var bu filmde. Bu iyi etkenler dışında cidden tırmalayan ve ne olduğunu bilmediğim bir şeyde mevcuttu. Tek sıkıntı buydu benim için ve "Hoşçakal siyah kuş..." repliğinin ne demek istediğini önceden anlamış olmanın verdiği burukluk vardı. Sanırım bir şeylerin nanay bir yola gitmesine o kadar fazla alışmışız ki direkt kötüye yoruyoruz herşeyi... Ne istediğini bilen erkek çekiciliği denen bir şey var ve bu filmde Depp onu da çok güzel yansıtmış. Tabi üslup da biraz sıkıntılar var gibiydi ama bilemedim... Dönemler de en sevdiğim şeylerden birisi de kılık kıyafet işleri hiç şüphesiz. Filmde şapkalar, eldivenler, kıyafetler o kadar sade o kadar şıktı ki... Her filmde böyle detaylara erimekten kendimi alıkoyamıyorum. Velhasıl kelam büyük bir aksiyon beklentisinde olmadan izlenecek iyi bir film olduğunu söyleyebilir ve tavsiye ederim. ✨