(@) - Raf

obey 1 month ago

Burçlar savaşı” diye bir şey olsaydı tek kazanan yoktu—çünkü tablo zaten kaos + ego + dramadan ibaret olurdu. Ama absürt senaryo yapalım: -- Koç ilk 10 dakikada savaşı başlatır -- Akrep sessizce herkesin planını öğrenir — Oğlak lojistiği ele geçirir…devamı

obey 1 month ago

ayak işleri gain'de yayınlanan, absürt komedi gibi başlayıp zamanla “bu ülkede düzgün insan yaşayamıyor” hissine dönüşen kara mizah dizisi. yönetmen koltuğunda caner özyurtlu var. dizinin en büyük olayı da zaten burada başlıyor: hikâye “olay” üzerinden değil, karakterlerin çaresizliği üzerinden akıyor.…devamıayak işleri gain'de yayınlanan, absürt komedi gibi başlayıp zamanla “bu ülkede düzgün insan yaşayamıyor” hissine dönüşen kara mizah dizisi. yönetmen koltuğunda caner özyurtlu var. dizinin en büyük olayı da zaten burada başlıyor: hikâye “olay” üzerinden değil, karakterlerin çaresizliği üzerinden akıyor. başroller: * şevket çoruh › vedat * çağlar çorumlu › evren ve dizinin bütün yükü bu iki karakterin kimyasında. başta klasik “görev dizisi” gibi duruyor: telefon geliyor › iş geliyor › gidip çözüyorlar. ama birkaç bölüm sonra anlıyorsun mesele görev değil. mesele: sistemin en altında kalan insanların hayatta kalma biçimi. vedat karakteri, şevket çoruh'un kariyerindeki en gerçek rollerden biri olabilir. arka sokaklar'daki mesut'un daha çökmüş, daha ekonomik kriz yemiş hali gibi. * sinirli * sürekli stres altında * kontrol manyağı * ama hâlâ omurgalı hayattan yorulmuş ama yine de işi yürütmeye çalışan eski usul adam enerjisi veriyor. şevket çoruh burada oyunculuk göstermeye çalışmıyor. aksine fazla doğal oynuyor. o yüzden karakter, diziden çıkıp mahallede yaşayacakmış gibi hissettiriyor. evren ise tam ters kutup. çağlar çorumlu'nun oynadığı karakter: daha gevşek, daha absürt, daha “oluruna bırakmış.” ama aptal değil. tam tersine, hayatın saçmalığını erkenden kabul etmiş biri gibi. çağlar çorumlu'nun başarısı burada: karakteri karikatür yapmıyor. evren bazen saçma davranıyor ama altında ciddi bir şehir yorgunluğu var. ikisi birlikte şunu hissettiriyor: “aynı sistemin farklı kuşak mağdurları.” her bölümde: * saçma bir görev * tuhaf insanlar * yarı mafya yarı devlet tipler * küçük hesaplar * anlamsız problemler var. ama dizi alttan alta sürekli aynı şeyi söylüyor: “kimse ne yaptığını bilmiyor ama sistem bir şekilde dönüyor.” mizah tarafı klasik türk sitcom'u gibi değil. * kahkaha efekti yok * bağırarak oynama yok * espriyi açıklama yok mizah tamamen: * diyalog ritmi * karakterlerin çaresizliği * absürt gerçekçilik üzerinden çalışıyor. ve en güçlü tarafı şu: fazla “bizden.” çünkü dizideki herkes, hayatında en az bir kez: “ben ne yaşıyorum aq?” noktasına gelmiş insanlar. dizinin gizli ana konusu aslında: taşeron hayatı. sadece iş anlamında değil, ruhsal olarak da taşeronluk. * patronun işi * mafyanın işi * devletimsi adamların işi * saçma insanların derdi hep sana kitleniyor. sen ise: üç kuruş kazanıp günü çıkarmaya çalışıyorsun. atmosfer tarafı ayrıca çok güçlü: * gece sokakları * ucuz çay * eski arabalar * bitmeyen borç hissi * anlamsız telefon konuşmaları * sürekli bir yere yetişme telaşı tam anlamıyla: “şehir yorgunluğu estetiği.” dizinin olayı tam da burada başlıyor. çünkü karakterler “cool” değil. terliyorlar, yoruluyorlar, parasız kalıyorlar, saçma insanlarla uğraşıyorlar. yani gerçekler. alt metinde: * sınıf farkı * geçim derdi * erkeklik baskısı * anlamsız çalışma kültürü * şehir insanının tükenişi eleştirisi sürekli var. ama bunu slogan atarak yapmıyor. hikâyenin içine yediriyor. özetle ayak işleri, “iki adamın görevden göreve koştuğu komedi dizisi” değil. aslında: küçük insanların büyük saçmalıklar arasında ezilmesini anlatan, fazla gerçek olduğu için komik duran bir şehir hikâyesi. ve dizinin en rahatsız edici tarafı şu: orada gördüğün absürtlüklerin çoğu, gerçek hayattan daha gerçek duruyor. https://appraf.com/p/588393?s=1

obey 1 month ago

Ayak İşleri

Caner Özyurtlu

61 Gönderi

Spoiler içeriyor Ayak İşleri “iki adamın sürekli saçma işlere koşturduğu komedi gibi başlayıp, zamanla ‘bu ülkede düzgün insan yaşayamıyor’ hissine dönüşen absürt kara mizah dizisi.” başta sıradan “görev dizisi” gibi duruyor: telefon geliyor → iş geliyor → gidip yapıyorlar. ama birkaç bölüm…devamıAyak İşleri “iki adamın sürekli saçma işlere koşturduğu komedi gibi başlayıp, zamanla ‘bu ülkede düzgün insan yaşayamıyor’ hissine dönüşen absürt kara mizah dizisi.” başta sıradan “görev dizisi” gibi duruyor: telefon geliyor → iş geliyor → gidip yapıyorlar. ama birkaç bölüm sonra anlıyorsun mesele iş değil. mesele: sistemin en altında kalan insanların hayatta kalma şekli. vedat + evren dinamiği Şevket Çoruh’un oynadığı vedat: eski usul adam. * sinirli * yorgun * hayattan ümidi kesmiş * ama hâlâ bir omurgası var evren ise tam zıttı: * daha rahat * daha dağınık * daha absürt ikisi birlikte şunu veriyor: “aynı bokun farklı kuşak versiyonları.” dizinin olayı ne? her bölüm: * saçma bir görev * tuhaf insanlar * yarım suç dünyası * yarım devlet absürtlüğü * yarım sokak gerçekliği ama alttan alta sürekli aynı hissi veriyor: “kimse işini düzgün yapmıyor ama sistem bir şekilde dönüyor.” mizah tipi klasik türk sitcom’u değil. * kahkaha efekti yok * bağırarak komedi yok * espri açıklaması yok mizah tamamen: * diyalog ritmi * karakter çaresizliği * absürt gerçekçilik üstelik en iyi tarafı: çok “bizden” olması. çünkü dizideki herkes: hayatında en az bir kez “napıyorum ben aq?” noktasına gelmiş insanlar. alt metin dizi aslında: taşeron hayatı anlatıyor. sadece fiziksel değil, ruhsal taşeronluk da var. * patronun işi * devletin işi * mafyanın işi * saçma insanların problemi hep sana kitleniyor. ve sen: üç kuruş için uğraşıyorsun. atmosfer * kirli sokaklar * bitmeyen borç hissi * ucuz çay * eski arabalar * anlamsız görevler tam anlamıyla: “şehir yorgunluğu dizisi.” neden tuttu? çünkü herkes kendinden bir şey buldu. özellikle 30 yaş üstü adamlarda şu hissi yaratıyor: “gençken hayal kuruyorduk, şimdi saçma insanlarla uğraşıyoruz.” en güçlü tarafı dizinin en iyi yaptığı şey: karakterleri karikatür yapmaması. herkes komik ama aynı zamanda acıklı. çünkü gerçek hayatta da öyle. gizli tarafı birçok bölümde ince ince: * sınıf farkı * erkeklik baskısı * geçim derdi * anlamsız çalışma kültürü eleştirisi var. ama bunu nutuk atmadan yapıyor. özet ayak işleri, “küçük insanların büyük saçmalıklar arasında ezilme hikayesi.” ve en rahatsız edici tarafı şu: dizideki absürtlüklerin çoğu, gerçek hayattan daha gerçek duruyor.

obey 1 month ago

`nuh tufanı` / `antediluvian` dönem `antediluvian` dönem denilen şey aslında tek bir “`tufan hikâyesi`” değil, insanlığın çok eski bir çöküş hafızasının farklı katmanlarda yeniden anlatılmış hali gibi durur. bu anlatılarda dünya, bugünkü gibi stabil ve öngörülebilir değil; daha “aşırı” ve…devamı`nuh tufanı` / `antediluvian` dönem `antediluvian` dönem denilen şey aslında tek bir “`tufan hikâyesi`” değil, insanlığın çok eski bir çöküş hafızasının farklı katmanlarda yeniden anlatılmış hali gibi durur. bu anlatılarda dünya, bugünkü gibi stabil ve öngörülebilir değil; daha “aşırı” ve kırılgan bir yer olarak resmedilir. uzun ömürlü insanlar, büyük şehirler, devasa yapılar ve giderek bozulan bir düzen aynı sahnede üst üste biner. nuh bu dünyanın son evresinde, yaklaşan felaketi haber veren ama çok az kişi tarafından ciddiye alınan bir figürdür. en kritik kırılma noktası ise `book of enoch` içinde anlatılan “`watchers`” meselesidir. bu anlatıya göre gökten inen bazı varlıklar insanlarla etkileşime girer ve bunun sonucunda `nephilim` olarak adlandırılan dev varlıklar ortaya çıkar. bu varlıklar sadece fiziksel büyüklükleriyle değil, dünyadaki dengeyi bozma kapasiteleriyle anlatılır. kaynak tüketimi, şiddetin artışı ve toplumsal düzenin çözülmesi bu dönemin temel temalarıdır. burada olay “`fantastik devler`” seviyesinde değil, daha çok “kontrolsüz güç ve bozulmuş sistem” metaforu gibi çalışır. aynı anlatı katmanında `azazel` figürü öne çıkar. bu figürün insanlığa metal işleme, silah yapımı ve çeşitli bilgi alanlarını öğrettiği anlatılır. yani burada mesele sadece ahlaki bozulma değil, bilginin kontrolsüz yayılmasıdır. bazı yorumlara göre bu, medeniyetin hızla güçlenip aynı hızla dengesizleşmesini temsil eder. bilgi artar ama denge kurulamaz. bu çöküş ortamında nuh'un yaptığı şey ise tamamen farklı bir eksendedir. çöl benzeri bir arazide, devasa bir gemi inşa eder. ölçüleri ve yapısı, modern gözle bakıldığında büyük ölçekli bir mühendislik ve lojistik problemine denk gelir. burada gemi sadece bir araç değil, “`felakete karşı kapalı bir yaşam sistemi`” gibi çalışır. yani dış dünya çökerken içeride bir mikro düzen kurulması hedeflenir. bu anlatının arkeolojik ve tarihsel tarafında `jericho` önemli bir referans noktasıdır. dünyanın bilinen en eski yerleşimlerinden biri olan bu şehir, kalın surları ve erken dönem kule yapılarıyla dikkat çeker. bu yapılar klasik yorumda savunma amaçlıdır ama bazı alternatif okumalarda, erken insan topluluklarının çevresel risklere karşı geliştirdiği kolektif “`hayatta kalma refleksi`” olarak da değerlendirilir. jeolojik tarafta ise `black sea deluge hypothesis` öne çıkar. bu hipotez, buzul çağının bitişiyle birlikte akdeniz sularının karadeniz havzasına ani bir giriş yapmış olabileceğini söyler. böyle bir olay gerçekleştiyse, kıyı yerleşimlerini etkileyen büyük bir su baskını yaratmış olabilir ve bu da “büyük sel” anlatılarının çekirdeğini oluşturmuş olabilir. bu kesin bir kanıt değil, ama mitlerin nasıl oluşabileceğine dair makul bir zemin sunar. benzer bir paralel anlatı `gilgamesh epic` içinde de görülür. burada utnapishtim karakteri, tanrısal bir uyarıyla gemi inşa eder, canlıları kurtarır ve tufandan sonra yeni bir başlangıç yapar. bu benzerlikler, farklı kültürlerin aynı “`büyük felaket`” hafızasını farklı isimlerle taşıdığı fikrini güçlendirir. sonuçta tufan anlatısı tek bir olay değil; mitoloji, jeoloji ve insan psikolojisinin üst üste binmiş hali gibi okunabilir. merkezinde ise hep aynı fikir vardır: düzen bozulduğunda, insanlık ya tamamen yok olur ya da sıfırdan yeniden başlamak zorunda kalır. https://x.com/odaktv1/status/2053959418279084529?s=46&t=GqsivDq4K_dZXi-UnJXODQ (bkz:(bkz: watchers)) :(bkz: nephilim)(bkz: azazel)(bkz: anunukiler) )(bkz: utnapishtim) (bkz: gilgameş destanı) :(bkz: dudael) (bkz: antediluvian) (bkz: eriha))(bkz: nuh tufanı)(bkz: enok kitabı) (bkz: beth hadudo) `kaynaklar`: • 1 enoch (enok kitabı), özellikle book of the watchers (bölüm 6-16) • tevrat / tekvin (genesis) 6-9 • gılgamış destanı (tablet xi) ve atra-hasis • mishnah yoma (dudael / beth hadudo bağlantısı) • eriha arkeolojik bulguları (mö 9000'lere uzanan katmanlar) erik von donican .

obey 1 month ago

kur'an'ın en sarsıcı ontolojik pasajlarından biri. bu, yumuşak bir öğüt değil; varlığı tehdit ederek uyandıran bir ayet. ayet (`vakıa, 56/61`) özüyle şunu söyler: “sizi ortadan kaldırmaya, yerinize benzerlerinizi getirmeye ve bilmediğiniz bir biçimde sizi yeniden yaratmaya gücümüz yeter.” 1. `ayetin…devamıkur'an'ın en sarsıcı ontolojik pasajlarından biri. bu, yumuşak bir öğüt değil; varlığı tehdit ederek uyandıran bir ayet. ayet (`vakıa, 56/61`) özüyle şunu söyler: “sizi ortadan kaldırmaya, yerinize benzerlerinizi getirmeye ve bilmediğiniz bir biçimde sizi yeniden yaratmaya gücümüz yeter.” 1. `ayetin yaptığı ilk şey`: `insanı merkezin dışına atmak` insan çoğu zaman şuna inanır: - ben eşsizim - ben olmazsam düzen bozulur - ben vazgeçilmezim bu ayet tek hamlede bunu yıkar: hiçbir birey, hiçbir nesil, hiçbir form vazgeçilmez değildir. daha serti şu: insan kutsal değil; yaratılmıştır. 2. `“yerinize benzerlerinizi getiririz”` burada “aynı” denmiyor, “benzeri” deniyor. bu çok kritik. yani: - aynı beden olmak zorunda değil, - aynı bilinç olmak zorunda değil, - aynı ahlak, akıl, hatta biyoloji bile şart değil. bu cümle şunu ima eder: insanlık bir formattır, allah isterse formatı değiştirir. bu, hem evrimsel, hem metafizik, hem kıyametvari bir tehdittir. 3.` “bilmediğiniz bir âlemde ve şekilde”` burası ayetin en karanlık ama en derin yeridir. bu ifade şunu söyler: - sen varlığı bu evrenle sınırlı sanıyorsun - sen var olmayı bu bedenle eşitliyorsun - sen bilinci bu formla kilitli sanıyorsun oysa: senin hayal bile edemediğin biçimler mümkündür. bu: - ahiret için bir uyarıdır - ama aynı zamanda kozmik ihtimallerin ilanıdır 4. `ayetin bilim–felsefe tokadı` modern insan der ki: - bilinç beyinde olur - beden ölürse kişi biter - form giderse kimlik de gider ayet cevap verir: kimliği yaratan form değildir. formu yaratan iradedir. yani: - aynı “`sen`”, başka bir biçimde mümkündür - “yeniden yaratılış” kopyalama değil, devamlılıktır 5. `ayetin gizli mesajı `(çok az fark edilir) bu ayet sadece “`sonra ne olacak?`” demiyor. şunu da diyor: şu anki hâlin, son hâlin olmak zorunda değil. yani: - bugünkü benliğin geçici - bugünkü üstünlüğün geçici - bugünkü düzenin geçici bu, insan egosuna indirilen kozmik bir uyarıdır. 6. `tek cümlelik ağır özet` seni yaratan kudret, seni aynı şekilde devam ettirmek zorunda değildir. bir adım daha sert bitireyim: ölüm, yok oluş değil; allah'ın “`şu form yeter`” demesidir. kıyamet = sona gelmek değil, formun kapanması kıyamet çoğu zaman “her şey bitiyor” diye anlatılır. kur'an'daki çerçeve farklıdır: bir düzenin artık iş görmemesi. vakıa 61 tam bunu söyler: “sizi ortadan kaldırırız, yerinize benzerlerinizi getiririz.” yani kıyamet: - varlığın inkârı değil, - konfigürasyonun sona ermesidir. nasıl ki bir canlı türü yok olur ama yaşam bitmez, bir bilinç formu kapanır ama yaratılış durmaz. 2. `evrim = tesadüf değil, izinli dönüşüm` kur'an evrime: - açıkça “vardır” demez, - ama asla “imkânsızdır” da demez. aksine şunu söyler: form değişebilir, irade sabittir. “benzer nesiller” ifadesi tam buraya oturur. bu şu demektir: - insanlık bir son hâl olmak zorunda değildir - beden, bilinç için geçici bir taşıyıcıdır evrim burada: - kör bir süreç değil, - ilahî sınırlar içinde gerçekleşen bir dönüşümdür. 3. `yeniden yaratılış = kopya değil, devam` kur'an'daki “`yeniden yaratma`” dna'nın geri yüklenmesi değildir. bu çok kritik. ayet “`aynı şekilde`” demez, “bilmediğiniz bir şekilde” der. bu şu anlama gelir: - hafıza başka bir formda taşınabilir - bilinç, farklı bir gerçeklikte süreklilik kazanabilir - kimlik, bedene bağımlı değildir bu, klasik materyalizme doğrudan meydan okumadır. 4. `üçü birlikte nasıl çalışır?` döngü şöyle işler: form büyür - işlevini yitirir - kapanır (`kıyamet`) ara formlar / benzerler ortaya çıkar (`evrim`) yeni bir düzeyde bilinç yeniden kurulur (yeniden yaratılış) bu bir “`son`” anlatısı değil, katman değiştirme anlatısıdır. 5. `insan neden bundan rahatsız olur?` çünkü bu çerçevede: - insan türü zorunlu değil - şu anki beden kutsal değil - zihnin merkezi olduğu iddiası sarsılıyor kur'an şunu söylüyor: sen yaratılmışların zirvesi değilsin; sadece şu anki muhatabısın. bu çok ağır bir cümledir. 6. modern bilime çarpan yer bilim der ki: - bilinç beyinden çıkar - türler rastgele elenir -evrim amaçsızdır bu ayetler der ki: -bilinç taşınabilir - türler değiştirilebilir -ama yaratılış amaçsız değildir yani çatışma evrimle değil, anlamsızlık iddiasıyladır. 7. tek cümlelik kilit ifade kıyamet yok oluş değil, evrim başıboşluk değil, yeniden yaratılış kopya değildir. en sert kapanış insan kendini son zannettiği anda, allah yeni bir “`başlangıç`” açar.

obey 1 month ago

çin hükümdarının türk soyundan geldiği 2026 yılında fudan üniversitesinin yaptığı bilimsel dna çalışması, türk tarihine ayrı bir gurur kattı. li keyong (856-908), batı türklerinden gelen shatuo türklerinin önde gelen lideriydi. bozkırın asil ve güçlü kanını taşıyan bu beyin oğlu li…devamı

obey 1 month ago

"Bizde birine isteyerek sarıldığımızda" Ömrünün bir gün uzadığına inanılır...! Paulo Coelho

obey 1 month ago

bazı insanlar gerçekten şanslı; biriyle tanışıyorlar, her şey kendiliğinden akıyor, bir bakmışsın evlilik. bir de bizim gibiler var… sanki sürekli “problemli karakter rotası” açık. denk geldiğimiz herkes firavunun soyundan çıkmış gibi; kavga, gerilim, fırtına hiç eksik olmuyor.

obey 1 month ago

ligin son 2 haftası aslında futbol değil; aynı anda oynanan çoklu final senaryosu. şampiyonluk ayrı, avrupa yarışı ayrı, küme düşme hattı ayrı bir gerilim filmi. ama yayın tarafı bunu hâlâ tek maç anlatısı gibi veriyor. bein sports türkiye ekranı temiz,…devamı