(@) - Raf

Spoiler içeriyor 15.12.2025 O kadar tatlıydı ki bi oturuşta bitirdim aktı gitti. Hem keyifli hem de iç ısıtan bi diziydi, Trevor’un nazikliği ve kalbinin naifliğine de ayrıca bayıldım. Sadece bebeğin nereden geldiğini hala öğrenememiş olmak biraz canımı sıktı. Sonu da arafta bitti,…devamı

olurmukihic 9 months ago

Analar ve Anneler

Berkun Oya

2 Gönderi

20.11.2025 - 02.12.2025 O kadar depresif ve bunaltıcıydı ki, izlerken daral geçirdiğim anlar oldu. Eski dönemlerde yaşamadığıma, bulunduğum neslin aslında eskilere rağmen daha iyi olduğuna kanaat getirdim. Usulsüzlükler, gelenekselcilik, sorgulama yetisinin yoksunluğu gibi bazı şeyler sinirimi bozdu. Kader’in drama queenliklerinde…devamı

olurmukihic 9 months ago

Çok fazla heyecanlandırmasa da tatlı, sıcak ve yumuşak bi diziydi, izletiyordu kendini. 4. bölümde final olmasını bir yere kadar anlayabiliyorum ama final vermeden final olması biraz sinirimi bozdu. Normal bir bölüm gibi bitirdiler, final bölümü gibi bi bölüm göstermeye bile…devamı

olurmukihic 10 months ago

Aynadaki Yabanci

Eda Teksöz

2 Gönderi

6. bölüm itibariyle diziyi bırakma kararı aldım. İlk bölümlerdeki heyecanı hissetmiyorum ve izlerken sıkılmaya başladım açıkçası neden bilmiyorum. Üzerine söylenecek pek bir şey yok aslında, kurgu olarak beğenmiştim ama işleniş bakımından, belki de 130 dakikayı doldurmak için, o kadar da…devamı

olurmukihic 10 months ago

Umutsuz Ev Kadınları

Özlem Bayşu Ünlü

14 Gönderi

22.04.2025 - 03.11.2025 Ağlamak, gülmek, iç geçirmek, meraklandırmak, hasetlenmek, sinirlenmek… Ne çok duyguyu hissettirdi; ardı ardına, bazen de peşi sıra. Aylarca yemeklerime, bazen işlerime ortak oldular. Kimi zaman dalıp gittim, en çok da birçok yerinde kendimi karakterlerle ve yaşanan olaylarla…devamı22.04.2025 - 03.11.2025 Ağlamak, gülmek, iç geçirmek, meraklandırmak, hasetlenmek, sinirlenmek… Ne çok duyguyu hissettirdi; ardı ardına, bazen de peşi sıra. Aylarca yemeklerime, bazen işlerime ortak oldular. Kimi zaman dalıp gittim, en çok da birçok yerinde kendimi karakterlerle ve yaşanan olaylarla karşılaştırma durumunu sevdim. Gerçekti çünkü, candandı. Dostluğun önemini, komşuluğun kıymetini, sevmeyi, merhameti ve fedakarlığı ne de güzel anlattı. Her karakterden ayrı ayrı dersler verdi, çok güzeldi. Son bölümlerde o kadar çok ağladım ki, şu an bunları yazarken bile duygusal modumdayım, çıkamadım. Sanırım bazı şeyleri etkileyici kılabilmek için derinlere indirmek, onun için de acıya ortak ettirmek gerekir. Beklenmedik çarpıcı ölümler ve fedakarlıklar beni çok ağlattı. Tek tek düşüncelerimi belirtmek istiyorum çünkü 154 bölüm boyunca bana yaşattıklarının hatrı var gibi hissediyorum. Yasemin’in özellikle ilk bölümlerde bazı saçmalıklarına maruz kalmak fazla can sıkıcıydı. Aptallık da bir yere kadar diyip sinirimi bozduğu çok zamanlar oldu ama genele bakınca fazlasıyla samimi biri olduğu için ona ciddi anlamda pek kızamadım. Sinan’ın kaybından sonra yaşadığı hüzün öylesine gerçekçiydi ki, beni ağlattı ağlattı yerin dibine falan fırlattı, gerçekten çok acıydı. Nermin’in süreç boyunca karakter değişimlerinin ve buna bağlı olarak kendi içinde yaşadığı içsel çatışmaların gerçekliğini çok beğendim. Hep doğrucuydu, hep sertti ama hayat onu çok acı şekillerde sınadı ve buna mağlup olmamak için türlü kişiliklerini gösterdi. Elif’in despotluğu bazen beni bile boğdu ama yine de çizgisinden en şaşmayan kişi olduğunu söyleyebilirim. En sonunda Ömer’le tekrar birleşmelerine sevindim, sadece Ömer’e hala çok sinir olduğumu söylemek istiyorum. İlişkileri örnek alınası, bazen de kendimi onlar gibi hayal ettiğim bir durumdaydı ama zenginliği tadınca Ömer’in, son bölümlerde bastıra bastıra söyledikleri 23 yılı hiçe sayması gerçekten sinir bozucuydu. Gülşah’ın bencilliği ve sinir bozuculığuna pek bir şey söyleyemicem, pek sevdiğim söylenemez kendisini. Ama onu izlerken hiç sıkılmadım, ne garip. Emel’in ilk iki sezon çok gıcık olduktan sonra üçüncü sezonda kafasına dank edip senaristlerin onu hikayeye daha fazla katmasıyla daha bi sevdim onu. Gerçekten bazen sinir bozucuydu ama dobralığı ve yalansızlığıyla beni rahatsız ettiğini söyleyemem. Zeliş’ten de bahsetmek istiyorum; zengin triplerinde, yüksek sosyete bir şeydi ama yine de kendini sevdiriyordu. İzlerken hiç sıkılmıyordum, hatta arkadaşlarıyla olan ilişkisini çok beğeniyordum, o da içi dışı birdi. Üşenmesem her karakterden tek tek bahsedebilirim ama bu kadarı sanırım yeterli. Hoşçakalın umutsuz ama dostlarıyla umut bulan ev/iş kadınları…

olurmukihic 10 months ago

Yol Arkadaşım

Ahmet Katıksız

1 Gönderi

Tam şu an izliyorum, yumuşacık hissettiriyor. Ne zaman kendimle başbaşa kalmak istesem ya da huzurlu hissetmek adına bir ortam oluşturmaya çalışsam hep bu diziyi açarken buluyorum kendimi. Son zamanlarda içimi ısıtan en iyi dizi. Karakterler ve yaşanan durumlara karşı edindikleri…devamıTam şu an izliyorum, yumuşacık hissettiriyor. Ne zaman kendimle başbaşa kalmak istesem ya da huzurlu hissetmek adına bir ortam oluşturmaya çalışsam hep bu diziyi açarken buluyorum kendimi. Son zamanlarda içimi ısıtan en iyi dizi. Karakterler ve yaşanan durumlara karşı edindikleri tepkiler o kadar gerçekçi ki, birçok sahnede sanki gerçekten onlar var da rol yapmıyorlarmış gibi geliyor. Bir de geçmişi anımsatıyor, özlemle karışık hüzün hissimi olumlu anlamda tazeleyerek içimde hoş bir duygu yaratıyor. * 21.09.2025 - 02.03.2026 Söyleyecek çok şey var ve sanırım hiçbirini sözlerle ifade edemeyeceğim. Bu dizinin içimdeki yerini ve bana hissettirdiklerini tarif edebilmek çok zor. Karakterlerin doğallığının yanı sıra samimi, içten ve öylesine güzel oluşları içimi öyle bir ısıtıyordu ki; bazen izlerken kendimi ciddi anlamda huzurlu ve konfort alanımda hissediyordum. Bunu bir dizinin başarması zor ama yine de oluyordu işte. Dizinin çekildiği yere karşı da ayrıca bi sempatim oluştu. Çoğu zaman kendimi öyle bir kasabada, böylesine içi dışı bir, art niyetsiz insanlarla yaşarken hayal ettim; bu da ayrıca huzur verdi. Rıza’nın son bölümde değişmesi, buna bile isteye karar vermesi ve tüm tabularını yıkarak herkesten dilediği özürle artık bambaşka birisi olacak olduğunu açıklaması dizide en mutlu olduğum şeylerin başında yer aldı. Despotluğuyla ve ataerkil düzenin örnekliğiyle kök söktürdüğü, ama ona rağmen yine de sevgi doluluklarından ve enerjilerinden hiçbir şey kaybetmeyen ailesi artık huzur içinde yaşamaya devam edecekler. Ayşen’in üçüzleri olmuş, bunu da finalde es geçmeden göstermeleri hoşuma gitti. Eylül’ün Suat’a artık baba demek istediğini teklif etmesi, Ayla’nın Suat’la olan samimi evliliği ve Eylül’ü kendini ifade edebilen harika bir şekilde yetiştirişi, Rukiye’nin tüm cazgırlığına rağmen yine de güzel kalpli oluşu, Hafize’nin anaçlığı ve doğallığıyla karışık samimi minnoşluğu, Hamiyet’in Ayla’ya karşı esirgemediği sevgisi, Bahriye’nin kraliçeliği… Bunları anlatmak bitmez ama dizi bitti maalesef. Onları özleyeceğim… Belki çok uzun yıllar sonra, kimbilir belki unutursam yaşananları yeniden başlarım; tekrar aynı hisleri tüm sıcaklığıyla hissetmem dileğiyle…

olurmukihic 10 months ago

Keep Breathing

Brendan Gall

9 Gönderi

Spoiler içeriyor Anlamsız flashback sahnelerinin olur olmadık yerlerde sürekli gösterilip duyguya girmemizi engellemesi çok rahatsız ediciydi. Bu durum özellikle de son 2 bölümde o kadar baydı ki dayanamadım atlaya atlaya izledim. Sonundan da tam anlamıyla tatmin olduğumu söyleyemem, keşke devamı da gösterilseymiş.…devamı