Owno01 (@owno01)

Kyouran Reijou Nia Liston: Byoujaku Reijou ni Tenseishita kami-goroshi no Bujin no Kareinaru Musou Roku

Isekai güç fantezisi ile SoL/komedi arasında gidip gelen sezonun potansiyel animesi. KONU: Büyük bir kahraman, ölüm döşeğinde kendisini alt edebilecek bir rakiple hiç karşılaşamamış olmanın pişmanlığını yaşar. Kaderini savaş meydanı dışında bir yerde karşılamak istemeyen kahramanımız, huzurlu ölümü sırasında her…devamıIsekai güç fantezisi ile SoL/komedi arasında gidip gelen sezonun potansiyel animesi. KONU: Büyük bir kahraman, ölüm döşeğinde kendisini alt edebilecek bir rakiple hiç karşılaşamamış olmanın pişmanlığını yaşar. Kaderini savaş meydanı dışında bir yerde karşılamak istemeyen kahramanımız, huzurlu ölümü sırasında her şeyin farklı olmasını diler. Ancak bir anda kendisini genç ve narin Nia Liston’ın bedeninde bulduğunda, önünde yepyeni bir mücadele vardır. Hastalıklı ve güçsüz bir çocuk olan Nia’nın yeniden dövüşebilecek kıvama gelmesi için uzun bir yol katetmesi gerekmektedir. Yine de hayata ikinci bir şansla dönen kahramanımız kararlıdır: Bu kez savaşmak için yaşayacak, savaşmak için ölecektir! Yaklaşık 2 haftadır ertelediğim bir yazı ile birlikteyiz. Erteleme nedenim sadece üşengeçlik değil, aynı zamanda animenin nereye gideceğini kestirememem. Anime yüzeysel bakıldığında klişe bir isekai gibi dursa da ilginç dünyası, politik tarafı ve yüksek prodüksiyonuyla devamlı bulanık bir çizgide dolaşıyor: ilgi çekici taraflarını derinleştirebilecek mi yoksa sıradan bir güç fantezisi olarak mı kalacak? İlk olarak prodüksiyon. Animenin yönetmeni fazla deneyime sahip olmasa da aynısı character designer Yuuki Itou için söylenemez. Kendisi Sonny Boy, Bocchi the Rock, takt op Destiny gibi görsel açıdan güçlü animelerde KA(Key animator) olarak ve The Elusive Samurai'da AD(Animation Director) olarak çalıştı. Genelde character acting animasyonlarıyla öne çıkıyor, özellikle Bocchi the Rock'ın müzik performanslarındaki ince işçiliği göz alıcıydı. Farklı stüdyolardaki bu deneyimleri sayesinde tanıdıkların ve bağlantıların önemli olduğu anime sektöründe yetenekli animatörler çekeceği kesin, ki bunu daha ilk bölümlerden görebiliyoruz. Blue Lock S2'nin en iyi sahnesini storyboard'layıp yöneten, aynı zamanda KA olarak da o sahnede görev alan Hajime Nishima burada da en etkileyici sahnelerden birinde hem KA olarak görev yapmış hem de LO(layout) çizmiş. O sahne dışında 3. bölümdeki rotoskoplanan sahne yine inanılmaz gözüküyor - henüz kimin yaptığı belli olmasa da. 2 cour olması(yani 25 bölüm) biraz korkutucu sadece, günümüzde 12-13 bölüm standart biliyorsunuz ki ve bu iki katı iş yükü demek. Hikayeye dönersek, ana karakter Nia, tipik güç fantezisi ana karakterleri gibi ama önemli bir farkı var: tam bir sadist. Bu özelliği aksiyon sahnelerini oldukça keyifli yapıyor, çünkü Nia rakiplerini yenmekle yetinmeyip adeta güç gösterisi yapıyor. Dövüşler onun için savaşma arzusunu tatmin ettiği birer eğlence. Özellikle rakiplerini küçümseyerek dövüşmeye davet etmesi, savaşçı tarafını mizahla birleştiriyor. Animenin ilginç bulduğum yanlarından biri dünyası: uçan adalar, zeplinler ve televizyon benzeri "magivision". Magivision halkın tamamına yayılmamış bir teknoloji, asillerin kullandığı bir şey olarak görülüyor. Monarşinin de gelişen teknolojiyle güç kaybetmesiyle prenses magivision'ı nasıl halka yayıp medyanın gücüyle manipülasyon yapabileceğinin peşine düşüyor. Burada ilginç olan şey, prensesin iyi karakterlerden olarak yansıtılması, bu da bize şunu hatırlatıyor: izlediğimiz karakterler masum karakterler değil, belli çıkarları olan gri karakterler. Buna karşın anime oldukça mizah ve yaşamdan kesitler ağırlıklı, bu yüzden burada hikayenin gidişatı için iki seçenek çıkıyor: ilerleyen süreçte komedi olmaya devam mı edecek yoksa politik tarafı daha derinleşecek mi? İşte başta bu yüzden potansiyel anime olarak bahsettim, çünkü komedi odaklı bir yol tercih edip kurmaya çalıştığı plot pointleri bırakırsa elimizde çok da özel bir anime kalmıyor. Karakterler klişe ve komedisi şimdiden tekrara binmeye başladı. Nia'nın kötülere saldırıp sadist tavırlar sergilemesi de bir yere kadar eğlence verebilir. Diğer yandan, daha karanlık bir yol tercih ederse hem Nia'yı beynini kullanmaya hem de pek rastlamadığımız politik bir isekai hikayesine dönüşebilir. 2 cour olması da burada avantaj, hikayesini derinleştirmek için yeterli zamana sahip. Nasıl ilerlerse ilerlesin, güç fantezisi arayanları tatmin edecektir çünkü Nia'nın kişiliği bu tarafta oldukça eğlenceli ve aksiyon sahnelerine önem verdikleri belli. Diğer yandan şu an için kesin izlenmeli diyebileceğim bir anime değil, ama radarınızda olması gerektiğini düşündüğüm ileride parlayabilecek bir cevher olabilir. ÖN PUANLAMA: 7/10

owno01 1 month ago

Tempal: Item no Chikara

Emily Fajardo

1 Gönderi

KONU: Hayatı boyunca şanssızlıklarla boğuşan ve popüler VR oyunu “Satisfy”de düşük seviyeli bir oyuncu olan Grid, ona nadir bulunan efsanevi bir sınıf unvanı kazandıran güçlü bir eşya bulur: “Pagma’nın Halefi.” Artık eşsiz silahlar üretebilen ve oyundaki en güçlü ekipmanları kuşanabilen…devamıKONU: Hayatı boyunca şanssızlıklarla boğuşan ve popüler VR oyunu “Satisfy”de düşük seviyeli bir oyuncu olan Grid, ona nadir bulunan efsanevi bir sınıf unvanı kazandıran güçlü bir eşya bulur: “Pagma’nın Halefi.” Artık eşsiz silahlar üretebilen ve oyundaki en güçlü ekipmanları kuşanabilen yetenekli bir demircidir. Grid, yeni yeteneklerini şöhret ve servet kazanmak için kullanmaya karar verir, ancak Satisfy’deki varlığı giderek daha büyük olaylara yol açmaya başlayınca bir efsane olarak yaşamanın düşündüğünden çok daha büyük bir bedeli olabileceğini fark eder. Birkaç gün önce Solo Leveling'e yazı yazmam tesadüf değildi. Bu animeyi onunla kıyaslayarak ele alacaktım ama yazı çok uzayınca SL için ayrı bir gönderi yazmış bulundum. Orada bahsettiğim bazı şeyler bu anime için de geçerli. Anime, güç fantezisi ile battle shounen türleri arasında bir yerde duracak gibi görünüyor. Ana karakterin oynadığı oyunda kimsede olmayan efsanevi bir sınıfı elde etmesi ve negatif seviyede olmasının bazı avantajlara sahip olması tipik bir güç fantezisi kurulumu: kısacası ana karakter özel yeteneklere sahip. Ama yine de gücünün doruklarına ulaşmak için çabalaması gerekiyor ve olduğu kişiden daha başarılı olma isteğiyle çalışıp güçleniyor; bu da battle shounen tarafı. Tabii bir battle shounen kadar uzun süre güçlenmesini beklemiyorum, SL gibi en fazla bir sezon sürer diye tahmin ediyorum. Bu anime hakkında dikkatimi çeken bir şey ana karakterin gerçekten bir kişiliğe sahip olması. SL ve diğer güç fantezisi manhwa'larının sorunlarından biri, ana karakterlerinin çoğu zaman her durumda doğru şeyi yapan, kusursuz karakterlere dönüşmesi. Bu bence bir karakteri ilginç yapan önemli unsurlardan birini ortadan kaldırıyor, çünkü bir karakteri yazarken ona zayıflıklar vermek, hikayeyi aynı zamanda bir içsel yolculuğa dönüştürüyor. Karakterin eksileriyle yüzleşmesini izlerken biz de onun üzerinden bir şeyler öğrenebiliyoruz. Yaraları ve kusurları olan karakterler, mükemmel karakterlere kıyasla genellikle daha gerçekçi ve empati kurulabilir hissettiriyor. Overgeared'ın ana karakteri Grid benim daha çok sevdiğim tarzda, oldukça insani bir karakter gibi hissettiriyor. Verdiği tepkiler hem animenin mizahi tarafını taşıyor hem de onu empati kurulabilir bir karakter yapıyor. Çoğu insan gibi zenginlik hayalleri kuruyor, kendi seviyesinin üstünde bir görev görünce kaçmanın yollarını arıyor, çok çalışınca bitkin düşüyor. Diğer yandan bir duruşa da sahip, gerektiğinde kendini riske atabiliyor. Bunu övüyor olmam bile garip ama demek istediğim şey şu: Gerçekten kişiliği olan bir karakter. Bu türdeki diğer manhwa'larda pek görmediğimiz bir şey. Görsel açıdan anime tartışmalara konu olmuş, bunun sebebi ise compositing ve kullanılan dijital efektler. Neden laf edildiğini anlamakla beraber, burada Bleach TYBW seviyesinde animasyonu gölgeleyen bir durum olduğunu düşünmüyorum. Ayrıca oyunun içinde geçen bir anime olduğu için kullanılan compositing tercihleri bana doğal geliyor. Kişiden kişiye değişir tabii ama ben bu açıdan beğendim diyebilirim. Animasyon tarafında fragmanda beni en çok etkileyen ekip savaşlarının ilk bölümlerde olmadığını görmek beni aslında sevindirdi. Çünkü bu, bütün eforu ilk bölüme harcamadıkları ve ilerisi için de güzel sahneler sakladıkları anlamına geliyor. Bunun dışında Evakoi'nin sahnesi güzeldi, bazı yerlerde de güzel character acting sahneleri vardı. Storyboard'lar açısından, çok anladığımı iddia edeceğim bir alan olmasa da POV çekimlerini ve aksiyonun sabit karelerle bile dinamik hissettirebilmesini takdir ettim. Görsel tarafta bir diğer beğendiğim şey de mekan tasarımları. Klasik -ve bence çirkin- zindan tasarımına bağlı kalmaktansa daha yaratıcı mekanlar yaratmışlar: buz kulelerden oluşan, kurtların dolaştığı zindan; alevlerin içindeki ayin vs. Bu tarz VRMMO oyunlarında geçen animelerin bende özel bir yeri var: beni animelere bağlayan seri olan Sword Art Online'ı anımsatıyorlar. Ayrıca ilginç bir şey, bu animenin yönetmeni aynı zamanda SAO'nun ilk sezonunun yeniden yapımı olan iki filmin de yönetmeni: Aria of the Starless Night ve Scherzo of Deep Night. Anime mükemmel değil ve bazı detaylarda biraz beyninizi kapatmanız gerekiyor ama benim için SAO'yu akşamdan sabaha kadar izleyip uykusuz okula gittiğim günlere nostaljik bir dönüş niteliğinde. Bu açıdan oldukça beğendiğim bir anime. İkiside güç fantezisi manhwa uyarlaması diye beklentiniz Solo Leveling 2.0 olması olmadığı sürece, ve biraz beyninizi kapatmaya hazırsanız, oldukça eğlenceli ve iyi prodüksiyon kalitesine sahip çerezlik bir anime. Yeni animeler açısından biraz kıt geçecek gibi duran bu sezonda kesinlikle öneririm ÖN PUANLAMA: 7/10

owno01 2 months ago

The World is Dancing

Toshimasa Kuroyanagi

1 Gönderi

Neden dans ederiz? Spor ve müzik animelerinde bir sahne, bir performans vardır: ana karakterin normal hayatından ayrılıp yeni bir hobinin içine girmeyi kabul ettiği. O performans o kadar etkileyicidir ki, karakter başka bir dünyaya atılmaya karar verir. Ama diğer yandan,…devamı