KONU: Hayatı boyunca şanssızlıklarla boğuşan ve popüler VR oyunu “Satisfy”de düşük seviyeli bir oyuncu olan Grid, ona nadir bulunan efsanevi bir sınıf unvanı kazandıran güçlü bir eşya bulur: “Pagma’nın Halefi.” Artık eşsiz silahlar üretebilen ve oyundaki en güçlü ekipmanları kuşanabilen…devamıKONU: Hayatı boyunca şanssızlıklarla boğuşan ve popüler VR oyunu “Satisfy”de düşük seviyeli bir oyuncu olan Grid, ona nadir bulunan efsanevi bir sınıf unvanı kazandıran güçlü bir eşya bulur: “Pagma’nın Halefi.” Artık eşsiz silahlar üretebilen ve oyundaki en güçlü ekipmanları kuşanabilen yetenekli bir demircidir. Grid, yeni yeteneklerini şöhret ve servet kazanmak için kullanmaya karar verir, ancak Satisfy’deki varlığı giderek daha büyük olaylara yol açmaya başlayınca bir efsane olarak yaşamanın düşündüğünden çok daha büyük bir bedeli olabileceğini fark eder.
Birkaç gün önce Solo Leveling'e yazı yazmam tesadüf değildi. Bu animeyi onunla kıyaslayarak ele alacaktım ama yazı çok uzayınca SL için ayrı bir gönderi yazmış bulundum. Orada bahsettiğim bazı şeyler bu anime için de geçerli. Anime, güç fantezisi ile battle shounen türleri arasında bir yerde duracak gibi görünüyor.
Ana karakterin oynadığı oyunda kimsede olmayan efsanevi bir sınıfı elde etmesi ve negatif seviyede olmasının bazı avantajlara sahip olması tipik bir güç fantezisi kurulumu: kısacası ana karakter özel yeteneklere sahip. Ama yine de gücünün doruklarına ulaşmak için çabalaması gerekiyor ve olduğu kişiden daha başarılı olma isteğiyle çalışıp güçleniyor; bu da battle shounen tarafı. Tabii bir battle shounen kadar uzun süre güçlenmesini beklemiyorum, SL gibi en fazla bir sezon sürer diye tahmin ediyorum.
Bu anime hakkında dikkatimi çeken bir şey ana karakterin gerçekten bir kişiliğe sahip olması. SL ve diğer güç fantezisi manhwa'larının sorunlarından biri, ana karakterlerinin çoğu zaman her durumda doğru şeyi yapan, kusursuz karakterlere dönüşmesi. Bu bence bir karakteri ilginç yapan önemli unsurlardan birini ortadan kaldırıyor, çünkü bir karakteri yazarken ona zayıflıklar vermek, hikayeyi aynı zamanda bir içsel yolculuğa dönüştürüyor. Karakterin eksileriyle yüzleşmesini izlerken biz de onun üzerinden bir şeyler öğrenebiliyoruz. Yaraları ve kusurları olan karakterler, mükemmel karakterlere kıyasla genellikle daha gerçekçi ve empati kurulabilir hissettiriyor.
Overgeared'ın ana karakteri Grid benim daha çok sevdiğim tarzda, oldukça insani bir karakter gibi hissettiriyor. Verdiği tepkiler hem animenin mizahi tarafını taşıyor hem de onu empati kurulabilir bir karakter yapıyor. Çoğu insan gibi zenginlik hayalleri kuruyor, kendi seviyesinin üstünde bir görev görünce kaçmanın yollarını arıyor, çok çalışınca bitkin düşüyor. Diğer yandan bir duruşa da sahip, gerektiğinde kendini riske atabiliyor. Bunu övüyor olmam bile garip ama demek istediğim şey şu: Gerçekten kişiliği olan bir karakter. Bu türdeki diğer manhwa'larda pek görmediğimiz bir şey.
Görsel açıdan anime tartışmalara konu olmuş, bunun sebebi ise compositing ve kullanılan dijital efektler. Neden laf edildiğini anlamakla beraber, burada Bleach TYBW seviyesinde animasyonu gölgeleyen bir durum olduğunu düşünmüyorum. Ayrıca oyunun içinde geçen bir anime olduğu için kullanılan compositing tercihleri bana doğal geliyor. Kişiden kişiye değişir tabii ama ben bu açıdan beğendim diyebilirim.
Animasyon tarafında fragmanda beni en çok etkileyen ekip savaşlarının ilk bölümlerde olmadığını görmek beni aslında sevindirdi. Çünkü bu, bütün eforu ilk bölüme harcamadıkları ve ilerisi için de güzel sahneler sakladıkları anlamına geliyor. Bunun dışında Evakoi'nin sahnesi güzeldi, bazı yerlerde de güzel character acting sahneleri vardı.
Storyboard'lar açısından, çok anladığımı iddia edeceğim bir alan olmasa da POV çekimlerini ve aksiyonun sabit karelerle bile dinamik hissettirebilmesini takdir ettim.
Görsel tarafta bir diğer beğendiğim şey de mekan tasarımları. Klasik -ve bence çirkin- zindan tasarımına bağlı kalmaktansa daha yaratıcı mekanlar yaratmışlar: buz kulelerden oluşan, kurtların dolaştığı zindan; alevlerin içindeki ayin vs.
Bu tarz VRMMO oyunlarında geçen animelerin bende özel bir yeri var: beni animelere bağlayan seri olan Sword Art Online'ı anımsatıyorlar. Ayrıca ilginç bir şey, bu animenin yönetmeni aynı zamanda SAO'nun ilk sezonunun yeniden yapımı olan iki filmin de yönetmeni: Aria of the Starless Night ve Scherzo of Deep Night.
Anime mükemmel değil ve bazı detaylarda biraz beyninizi kapatmanız gerekiyor ama benim için SAO'yu akşamdan sabaha kadar izleyip uykusuz okula gittiğim günlere nostaljik bir dönüş niteliğinde. Bu açıdan oldukça beğendiğim bir anime.
İkiside güç fantezisi manhwa uyarlaması diye beklentiniz Solo Leveling 2.0 olması olmadığı sürece, ve biraz beyninizi kapatmaya hazırsanız, oldukça eğlenceli ve iyi prodüksiyon kalitesine sahip çerezlik bir anime. Yeni animeler açısından biraz kıt geçecek gibi duran bu sezonda kesinlikle öneririm
ÖN PUANLAMA: 7/10