Raf Yorumu: Aleyna Bozkurt (@aleyka)

Satranç 14 yaşımda okuduğum ilk Zweıg eseriydi. Belki de bir okuyucu olarak acemiliğimden belki de önyargılarımdan dolayı ilk okuduğumda bende hiçbir etkisi olmamıştı bu kitabın. Daha sonradan elime başka bir yayınevinden aynı kitap geçince şansımı tekrardan denemek istedim ve tam…devamıSatranç 14 yaşımda okuduğum ilk Zweıg eseriydi. Belki de bir okuyucu olarak acemiliğimden belki de önyargılarımdan dolayı ilk okuduğumda bende hiçbir etkisi olmamıştı bu kitabın. Daha sonradan elime başka bir yayınevinden aynı kitap geçince şansımı tekrardan denemek istedim ve tam tersi hisler yaşadım. Gerçekten bazı kitaplar bi bilgi birikimi ya da belli bir yaştan sonra okunulması gerekiyormuş. Satranç da o bazı kitaplardan biri. Kitabın konusuna zaten açıklama kısmından bakabilirsiniz. Ben konusundan daha çok bendeki etkilerinden bahsetmek istiyorum. O dünya şampiyonu olan köylü çocuğun kibri ve kitabın sonunda "bir acemiye göre gayet iyiydi" cümlesi, insanlarla ilgili hiçbir şey bilmeden sadece eleştirmek ve kendimizi yüceltmek için konuştuğumuzun belli bir örneği... Dr. B İse... Dr. B. Cidden bir kitapta yaratılacak en iyi karakterlerden biriydi. Ki bu karakterin 80-90 sayfalık bir öyküde yaratılması Zweıg'ın tekrardan ne kadar kaliteli bir yazar olduğunun kanıtı oldu. Hitler dönemine nazi kamplarındaki insanların gözünden bakmak yerine farklı tarzda işkencelere uğramış bir insanın gözünden bakmak aşırı ilgimi çekti. Ki zaten aylardan beri okuyucum olan insanlar Hitler ve Hitler dönemine olan merakımı bilir. Dr. B. nin yaşadıkları ise gerçekten çok içler acısı bir durum. Oldboy filminde bile adam kapatıldığı odada en azından yazı yazıp televizyon izleyebiliyordu. Ama burada hiçbir şey yok. Gerçekten koca bir hiçlik. Pandemi döneminde olduğumuzdan kitapla daha çok empati kurarak okudum. Daha 1 ay öncesine kadar mahkumu olduğum amaçsızlık yüzünden saatlerimi mutfakta ya da temizlik yaparak geçiriyordum. Artık film izlemekten ve kitap okumaktan başıma ağrılar girmişti. Konuşacak, dertleşecek insan bulamadığımdan dolayı günümün yarısını uyuyarak geçiriyordum ki rüya görebileyim. Ki bu durumum da tam anlamıyla geçebilmiş değil ama en azından toparlayabildim. E ben elimin altında böyle imkanlar varken bu psikolojiye ulaşabildiysem Dr. B. gibi bir hayat karşısında kesinlikle intihar ederdim. Kısacası beni gerçekten çok etkileyen bir kitap oldu. Satrançla gram alakam olmamasına rağmen Dr. B. sayesinde kitabı bir oturuşta bitirebildim. Eminim ki siz de okuyunca hayran kalacaksınız bu esere... 5/5