Raf Yorumu: kimmiş bu kalli? (@kalli)

Spoiler içeriyor Tam anlamıyla bir sokak filmiydi. Yaşanılan ortam, kullanılan jargon, konu, içerik, oyuncular... Hepsiyle sokak kültürüydü. Gelişmemiş, çağın oldukça gerisinde kalmış, veyahut gelişmekte olan çağın en kötü yönlerini giyinmiş bir sokak kültürü. TanrıKent'te çocuklar suça ufak yaştan itibaren alışıyorlar ve burada…devamıTam anlamıyla bir sokak filmiydi. Yaşanılan ortam, kullanılan jargon, konu, içerik, oyuncular... Hepsiyle sokak kültürüydü. Gelişmemiş, çağın oldukça gerisinde kalmış, veyahut gelişmekte olan çağın en kötü yönlerini giyinmiş bir sokak kültürü. TanrıKent'te çocuklar suça ufak yaştan itibaren alışıyorlar ve burada en çok kan akıtan kişi, en saygı duyulan kişi oluyor. Silah, uyuşturucu, soygun gibi +18 detaylar olduğu için (ve elbette bunlar genel olarak gençler tarafından yapıldığı için) küçük çocukların uzak durması gereken sert bir Brezilya filmi. Tüm çıplaklığıyla bir suç mahallesindeki sokak yaşamı gözler önüne serilmiş. En çok dikkatimi çeken detay da herkesin çocuklara "okumanız ya da çalışmanız gerek" demeleri. Fakat sadece demeleri... "Çocukları bir kuyuya atmışlar, bir ip ya da merdiven bulabilirsen çıkabilirsin." diye akıl veriyorlar sadece, tamamıyla bomboş bir akıl. Oyuncular amatör olmalarına karşın çok başarılılardı, göstermek istedikleri 'hayatı kaymış, suçlu çocuk-genç' imajını başarı ile gösterdiler. Hepsi de kendi rolüne iyi çalışmış, karakterini yaşatmıştı. Filmde neredeyse her karakterin yaşamına değiniyor ve bunu yaparken hem hikayeleri birbiri ile harmanlıyor, hem de bir karakterin hikayesini diğerine karıştırmıyor. Bu yönüyle de artı bir filmdi. Filmde beni rahatsız eden tek detay bazı sahnelerde kameranın fazlasıyla sarsılması oldu, titreyen, sarsılan şeyler midemi bulandırır. Filmin o çarpıcı hissini almak için kesinlikle alt yazı ile izlemenizi tavsiye ederim, dublaj etkiyi azaltıyor, ve sanki böylesine çarpıcı bir sokak filmi değil de stüdyo ortamından çıkmış yapmacık bir film izliyor havası veriyor. Bütün karakterlerin çocukluğunu ve gençliğini anlatmak için süreyi fazlasıyla yeterli kullanmışlar, hatta daha da uzun sürse sıkılmadan izlerdim. *Spoiler Kısmı* Ze bu suça çocukken bulaşıyor, ve artık TanrıKent'in suç patronu olduğunda da ölümü çocukların elinden oluyor. Ve yeni bir suç çetesi yetişiyor... Coğrafya kaderdir. Bu noktada kendini kurtaran tek kişi Rocket oldu, tabi ne kadar kurtulabildiyse... Sonuçta o da uyuşturucu kullanıyor, ucundan da olsa bu yasa dışı dünyaya bulaşıyordu. Fotoğraf makinesi onun tek çıkış kaynağı idi, umarım çıkış kaynağını kaybetmemiştir. "Çocuk mu? Sigara içiyor, uyuşturucu kullanıyorum. Soygun yaptım ve adam öldürdüm. Ben çocuk değil, adamım." diyor, yaşının henüz 12'ye bile ulaşmadığını düşündüğüm bir çocuk. İşte bu hayatın kötü tarafının çıplaklığı, işte bu Tanrıkent'in büyüklerinin yansıması... O kan akıtmayı büyümek, adam olmak olarak görüyor. Ve ne acı ki... hep öyle görecek.