Raf Yorumu: kimmiş bu kalli? (@kalli)

''Yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu, ve bir yalan söylendiğinde değil insanların eşyaların bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşırıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir, eşya bile. Damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp bir saniye içerisinde toz duman olmalıdır. Hatta…devamı''Yalan bana suçların en ağırı gibi geliyordu, ve bir yalan söylendiğinde değil insanların eşyaların bile buna nasıl tahammül ettiğine şaşırıyordum. Yalana her şey isyan etmelidir, eşya bile. Damlardan kiremitler uçmalıdır, ağaçlar köklerinden sökülüp bir saniye içerisinde toz duman olmalıdır. Hatta yıldızlar gökyüzünden düşüp bin parçaya ayrılmalıdır.'' Henüz daha 15'inde olan kemik veremi hastalığı ile mücadele eden genç delikanlının iç dünyasında derin bir yolculuğa çıkartan, son derece güçlü bir kitap. İlk olarak kitabın dilinden bahsetmek istiyorum. Günümüz Türkçesi ile yazılmadığı için kitabın oldukça ağır bir dili var. Belki de kitabı günümüz Türkçesine göre sadeleştiren yayın evleri olmuştur ama kitabın dilini sadeleştirirsek betimlemeler, o şiir gibi anlamlı cümleler anlamını yitirir bence. Eğer Türk edebiyatına merakınız varsa kitabı mutlaka ilk olarak orijinal haliyle okuyun. Muhteşem tasvirlerin tadını çıkarın. Daha sonra daha iyi anlamak adına -varsa- sadeleştirilmiş halini okuyabilirsiniz. Zor dili ve yoğun tasvirleri sebebi ile akıcı olduğunu söyleyemem, konu bakımından da benim pek ilgimi çekmedi. Sadece okuması zevkliydi, bu yüzden okudum. Sayfa sayısının az olması sebebiyle de kitap 2 gün içerisinde su gibi aktı geçti. Türk Edebiyatının en değerli romanları arasında düşünebiliriz Dokuzuncu Hariciye Koğuşu'nu. Gerek anlatısı, gerek betimlemesi, gerek tasvirleriyle oldukça güçlü bir kitaptı. Karakter kadrosunun çok kalabalık olmaması ile birlikte sadece hikayenin kahramanını (yazarın kendisi) derinlemesine tanıyoruz. Elbette otobiyografik bir romanda ana karakter üzerinde yoğunlaşılması oldukça doğaldır, fakat yine de diğer karakterleri de haklarında fikir sahibi olacak tanımak isterdim. Onun dışında yazar kendi iç dünyasını, yaşadıklarını, düşüncelerini, ilişkilerini çok güzel bir tasvirle kaleme almış. Kitap bana garip bir drama yaşattı. Böyle durumlarda karakterin hastalığına üzülürdüm, fakat bu sefer karakterin hastalığına üzülmedim. Çünkü yapılan tasvirler bana karakterin hastalığını unutturdu. Konudan çok anlatıma yoğunlaştım bu kitapta. Onu da fazlasıyla beğendim. Tek eksik yanı finaliydi benim için. Bir yarım kalmışlık hissettim. Açık uçlu finallere birçok şeyden alışkınım ama bu kısımda bitmemeliydi bence. Türk Edebiyatına merak saldıysanız okumaya ilk başlayacağınız kitaplardan biri olmalı. Kitabın betimlemeleri, tasvirleri sizi eşsiz bir dünyaya götürecektir.