Bu filmi ilk izlediğimde 2002 veya 2003 yılıydı sanırsam. Geleceği göremem ama bir filmin afişini görünce iyi-kötü film mi anlarım hemen.. bir ortalamaya vursam %80'e %20 başarı ortalamam var diyebilirim.. kendi çapımda iddialıyım anlayacağınız.. 20'li yaşlarında yönetmen olma arzusu ile…devamıBu filmi ilk izlediğimde 2002 veya 2003 yılıydı sanırsam. Geleceği göremem ama bir filmin afişini görünce iyi-kötü film mi anlarım hemen.. bir ortalamaya vursam %80'e %20 başarı ortalamam var diyebilirim.. kendi çapımda iddialıyım anlayacağınız.. 20'li yaşlarında yönetmen olma arzusu ile yanıp tutuşan bir genç için kızları tavlamaya çalışmaktan öteye geçmeyecek bir yetenek olduğu aşikar.. ankara' da bir vcdci de (o zamanlar vcd'ler peynir ekmek gibi satılıyordu) kız arkadaşımla beraber bu filmi aldık ve eve gelip seyretmeye başladık.. tabi benim afişe göre bu filmi çok iyi olacağını düşünmüş olmam muhtemel :)
Birkaç yer hariç filmden inanılmaz sıkıldım.. moralim sıfıra indi.. bilgisizdim ama filme kötü diyecek kadar salak değildim.. bir şeyleri çözemediğimi kestire biliyordum.. ama o tarih de min-sik choi' nin ne büyük bir oyuncuya dönüşebileceğini sezmiştim..
Bundan on sene kadar önce, sinemaya gönül vermiş her istanbullunun uğrak yeri olan orta dünya' da dvd filmi ile yolumuz kesişti.. aldım filmi ve eve gelip hemen tekrar seyrettim.. güzel bir film olduğunu düşündüm.. fakat yine de bir başyapıt payesi yakıştıramadım..
2021'e girdiğimiz şu sıralar harici diskime indirdim.. yine ve yeniden seyrettim.. arkadaşlar bildiğiniz hayvan gibi filmmiş bu.. bayağı bayağı bir başyapıt :)
Sinema en basit tabiri ile metnin ses ve görüntü ile kodlanması ise filmlere sadece hikaye gözü ile baktığımızda birçok şeyi kaçırabiliyoruz.. gözümüz sürekli akıcı bir olay örgüsü, iyi yazılmış diyaloglar içinde Azıcık da olsa mizah arıyor.. duraksamalara, yavaşlamalara tahammül edemiyoruz.. geçen aylarda annemin oturduğu sitede yaşları 18-20 olan 4 çocuk benden hızlı ve komik bir film önermemi istediler.. ben de onlara snatch filmini önerdim.. birkaç gün sonra yine karşılaştığımızda filmi sıkıcı ve yavaş bulduklarını söylediler.. Guy Ritchie bile yavaş kalıyor varın siz düşünün gerisini.. fakat bong joon-hu 'nun ifadesini biraz değiştirirsek o bir kaç santimlik hikaye bariyerini aştığımızda bizi muhteşem bir külliyat bekliyor.. sinema Sadece hikaye, diyaloglar Ve kurgudan ibaret değil.. mizansen ler, komposizyon, ışık kullanımı, psikolojik kadrajlar, ses, gölgeler, oyunculuk ve daha neler neler..
Bariyerin gerisini Azıcık da olsa merak edenlere tavsiyemdir.. hayvan gibi bir film bu :))
Sonu yine dört dörtlük bir kore filmi, adamlar işin formülünü öyle bir oturtmuşlar ki hiç sekmiyor yani. her filmde aynı kalite. sanki gizli sihirli bir şablon var da ordan kesip kesip yapıyorlar. istikrar düzen vs bu olsa gerek.. 😇