Raf Yorumu: Çıplak Salyangoz .. 🐌 (@sinewix34)

Brooklyn (2015) John Crowley’nin yönetmen koltuğunda oturduğu ve senaryosu Nick Hornby tarafından Colm Tóibín’in aynı adlı romanından uyarlanan Brooklyn; İrlanda’nın küçük bir kasabasında annesi ve ablasıyla yaşayan, iş bulmakta güçlük çeken Eilis Lacey’nin (Saoirse Ronan) karşısına çıkan bir fırsatla ABD’ye…devamıBrooklyn (2015) John Crowley’nin yönetmen koltuğunda oturduğu ve senaryosu Nick Hornby tarafından Colm Tóibín’in aynı adlı romanından uyarlanan Brooklyn; İrlanda’nın küçük bir kasabasında annesi ve ablasıyla yaşayan, iş bulmakta güçlük çeken Eilis Lacey’nin (Saoirse Ronan) karşısına çıkan bir fırsatla ABD’ye gitmesine ve sonrasında bu ‘özgürlükler ülkesi’nde yaşadıklarına ve geçirdiği dönüşümlere odaklanıyor. Kendisine daha iyi bir hayat sunmak için çabalayan ablası, Eilis’in bu küçük ve fakir kasabada kalmasını ve bir anlamda çürümesini istemediği ve kardeşinin iyi bir geleceği olmasını istediği için ABD’de yaşayan Peder Flood’dan (Jim Broadbent) yardım ister. Neticede Peder, Eilis’e hem çalışacağı bir iş hem de kalacağı bir ev ayarlar. Ablası ve annesinden ayrılarak yeni yaşamına doğru yelken açan Eilis, bir yandan New York’un Brooklyn semtinde kendine yeni bir hayat kurmaya çalışırken bir yandan da büyük bir sıla hasretiyle boğuşmaktadır. Fakat bir gün bir dans gecesinde karşısına çıkan İtalyan genci Tony (Emory Cohen) ile aralarında büyük bir aşk başlar ve Eilis bu aşk ile birlikte hem kendini bulmaya hem de içindeki özlemi yatıştırmaya yönelik ilk adımı atmış olur. Zaman geçtikçe mutluluğu ve huzuru yüzünden okunan ve ülkesinden kilometrelerce uzaktaki bu ülkeye adapte olmayı başaran Eilis, Peder Flood’un kendisine verdiği oldukça üzücü bir haber sonucunda bir süreliğine ülkesine dönmeye karar verecek ve birlikte göç ettiği geçmişi onu hem iki ülke hem de iki hayat arasında seçim yapmaya zorlayacaktır. 2013 yapımı, Bille August’un yönettiği ve Pascal Mercier’in aynı isimli romanından uyarlanan Lizbon’a Gece Treni filminde kahramanlardan biri defterine şöyle yazıyordu: “Bir yeri terk ettiğimizde orada bizden bir şeyler kalır. Gitmiş olsak da orada kalırız. Ve içimizde bazı şeyler vardır ki sadece oraya dönerek bulabiliriz. … Çok kısa süreliğine de olsa hayatımıza sahnelik eden bir yere gittiğimizde ruhumuza yolculuk ederiz. Ama kendimize ettiğimiz bu yolculukta, kendi yalnızlığımızla yüzleşmemiz gerekir.. 😇