Raf Yorumu: Çıplak Salyangoz .. 🐌 (@sinewix34)

ÜZGÜNÜZ , SİZE ULAŞAMADIK / SORRY WE MİSSED YOU - 2019 Ben Daniel Blake'nin yönetmeni Ken Loach'dan son derece etkileyici ve hassas noktalara dokunan bir işçi ailenin öyküsü. Evin ergeni Seb ( Rhys Stone) ile baba Ricky'nin fena halde çatıştıkları…devamıÜZGÜNÜZ , SİZE ULAŞAMADIK / SORRY WE MİSSED YOU - 2019 Ben Daniel Blake'nin yönetmeni Ken Loach'dan son derece etkileyici ve hassas noktalara dokunan bir işçi ailenin öyküsü. Evin ergeni Seb ( Rhys Stone) ile baba Ricky'nin fena halde çatıştıkları bir sahnede, arka koltuktan gelen "al işte!.." diye bir ses .. Evet tabi, okul kırmalar, asi çıkışlar, duvar yazmalar, inadına sessizlik, hepimizin bir şekilde aşina olduğu sahneler. Her yönüyle empati kurmaya olanak sağlayan, gerçeklik duygusu çok yüksek bir olay örgüsü ve karakterler profili var filmin. Anne Abby ( Debbie Honeywood) hep sabırlı, hep mantıklı, hep yapıcı, hep sevecen, hep koruyucu ve sevgi dolu. Film boyunca sadece bir kez sinirlenip parladı, o da gerçekten artık bıçağın iyice kemiğe dayandığı bir andı. Kocasıyla aralarında geçen bir konuşmanın satır aralarında sarfedilen sözlerden anladık ki bu tutumunun kendi babasına duyduğu tepkiyle bir ilgisi var. Olaylar 2008 ekonomik krizi sırasında İngiltere'de geçiyor. Baba Ricky daha iyi bir ev alabilmek için, bir kargo şirketinin bayisi olarak çalışmaya başlıyor. Hiç bir sosyal güvencesi yok. En acil durumlarda bile izin alabilmesi için ya yerine birini bulması ya da yüzlerce paund ödemesi gerekiyor. Abby'se ev ev dolaşarak hasta bakıyor. Yemek tabağını masadan yere iten alzheimer hastası huysuz bir kadından, altını kirletenlere, engelli bir çocuğun kaprislerine katlanıyor. Ve tıpkı aile hayatında olduğu gibi onlarla ilişkilerinde de bir melek kadar şefkatli ve iyi yürekli. Hastalarını memnun etmek için sürekli fedakarlık ediyor, buna karşın sadece sekiz saatlik çalışma zaman sınırı değil, benlik sınırları da sürekli ihlâl ediliyor. Alzheimer hastası yaşlı kadının her nedense sürekli onun saçlarını taramak istemesi sözgelimi, bu durumun en çarpıcı örneğiydi. Liza'ysa (Katie Proctor) 8-9 yaşlarında, evin küçük, tatlı ve kırılgan kuşu. Ailede yaşanan gerginlikten o da payını alıyor tabi bir şekilde. Çok yoğun bir hayat tempoları var ama nadiren de olsa ufak mizah kırıntılarıyla bezeli dar zamanlara sıkışmış güzel anlar da yaşıyorlar. İyi ki yaşıyorlar, çünkü yoksa seyirci açısından tıkanıp kalmak işten bile değil. İyi seyirler diliyorum sevgili dostlar.. 🙃