Raf Yorumu: ... (@prafheimas)

Spoiler içeriyor woolf'ün yazarlık üzerine görüşleri özellikle yazmak isteyen kadınlar için önemli. shakespeare'in kız kardeşleri olan bizler milyarlarca insanı altı yedi yaşına kadar doğurup, besleyip, yıkayıp eğittik ve yapmaya devam ediyoruz bir yandan kendi hayatımızı kazanmaya çalışırken. kamusal hayata çok geç girebildik…devamıwoolf'ün yazarlık üzerine görüşleri özellikle yazmak isteyen kadınlar için önemli. shakespeare'in kız kardeşleri olan bizler milyarlarca insanı altı yedi yaşına kadar doğurup, besleyip, yıkayıp eğittik ve yapmaya devam ediyoruz bir yandan kendi hayatımızı kazanmaya çalışırken. kamusal hayata çok geç girebildik evet. ( cok yakın bir yüzyıla kadar üstelik hemen hiç yoktuk. örneğin ingiltere'de erkekler eşlerini istemediğinde pazara çıkarıp satma haklarına sahipmişler daha 19.yüzyılda.(fatmagül berktay) ) başlangıçta oturma odasının penceresinden duygularımızı ifade eden romanslar yazıyorduk. başka alanlarla ilgili ne tecrübemiz vardı ne de müsade ediliyordu çünkü. kimi kadınlar erkeğin diliyle yazarak kendine yer buldu. ve ancak 1800'lerde ilk defa nefret, burukluk, korku duymadan, direnmeden ve öğüt vermeden yazabilen kadınlar olacaktı. jane austen ve emily bronte mesela. "erkekler gibi değil kadınlar gibi yazmışlardır. o zamanlar roman yazan binlerce kadından yalnızca onlar, bunu düşün, şunu yaz diye sürekli eğiticinin sonu gelmez öğütlerini tümüyle duymazdan geldiler."(virginia woolf) woolf bu arada yazmak isteyen kadınları özellikle uyarıyor. kadınların kendi dillerini, farklılıklarını annelerine bakarak görebileceği hususunda. "büyük erkek yazarlardan" bir yardım ummanın yararsız olacağını söylüyor. ki günümüzde kadınların kamusal alanda daha cesur davranarak ifşa ettikleri gibi kimi "erkek yazarlar" tarafından nasıl tacize maruz kalabildiklerini şaşırarak öğrendiğimizi düşünürsek daha da hassasiyet gerektiriyor. woolf bu kitapta yaratıcı yazarlığın salt kadın veya erkek diliyle değil en azından kadınsı ve erkeksiliği bütünleyebilen bir üslupla geldigini düşünürek kadınların kamuda var olurken erkekleşmelerinin de edebi verimi güdükleştirecegini ekliyor. "kadınlar erkekler gibi yazıp erkekler gibi yaşar ya da erkeklere benzerlerse çok yazık olur. çünkü dünyanım büyüklüğü ve çeşitliliği göz önüne alındığında iki cins bile yetersiz kalırken yalnızca bir tanesi ile nasıl idare ederiz? eğitim benzerlikler yerine ayrılıkları ortaya çıkarıp güçlendirilmemeli midir? zaten benzerliklerimiz gereğinden fazla." "shakespeare.. o iki cinsiyetlidir; keats ve sterne, cowper ve lamp ve coleridge de öyledir. shelley belki de cinsiyetsizdir. milton ve ben johnson'ın içinde fazla bir erkeksi canlılık vardır. wordsword ve tolstoy'da da. zamanımızda proust tümüyle iki cinsiyetlidir. ..katışıksız ve basit bir biçimde kadın ve erkek olmak öldürücüdür, kişi erkeksi kadın ya da kadınsı erkek olmalıdır."